کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7
  1. #1
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض :: دوستی :: مجموعه ای از چشم اندازهای حضرت علي(ع)




    نام کتاب : دوستی ، مجموعه ای از چشم اندازهای حضرت علي(ع)

    نویسنده : احمد رمضاني
    به سفارش كانون انديشة جوان
    ناشر: مؤسسة فرهنگي دانش و انديشة معاصر

    بازنشر : ایوب سیستم


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  2. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  3. #2
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    مقدمه

    دوستي يكي از موضوعات مهم اخلاقي و اجتماعي است كه حجم زيادياز سخنان امام علی(ع) را به خود اختصاص داده است. در كلمات گرانبهايآن حضرت با دو نوع دوستي رو به رو هستيم: دوستي با خدا و دوستي بامردم.
    در اين دفتر، مسائل زير پيگيري ميشود:

    1. اجتماعي بودن انسان، ضرورت و اهميّت دوستي و نقش آن درسرنوشت بشر
    2. رازهاي پيدايش و بقاي دوستي
    3. آفات دوستي
    4. صفات و ويژگيهاي دوستان شايسته و ناشايسته
    5. حقوق دوستي.


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  4. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  5. #3
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    اجتماعي بودن انسان

    انسان بعد از تولّد در محيطهاي مختلف قرار ميگيرد. هر محيطيبه گونهاي در رشد و شكوفايي استعدادهاي انسان مؤثر است. اجتماع يكي ازاين محيطها به شمار ميآيد.

    اجتماعي بودن انسان ريشه در زماني بسيار دور از حيات او دارد. تا آن جاكه تاريخ نشان ميدهد انسان همواره به صورت اجتماعي ميزيسته است.بنابراين، ميتوان گفت جز افراد استثنايي كه در هر زمان نمونههاي اندكي ازآنها به چشم ميخورد، در هيچ دوراني بشر به صورت انفرادي زندگي نكردهاست.

    پس ميتوان گفت انسان موجودي است اجتماعي؛ موجودي كه دوستي وانس با ديگران از ضرورتهاي سازمان وجودي او به شمار ميآيد. بنابراين،در محيط جامعه براي خود دوستاني بر ميگزيند تا در غم و شادي و رفعمشكلات روحي و مادي يارياش كنند. حضرت علي(ع) ميفرمايد:

    غريب كسي است كه او را دوست نباشد.

    احساس نياز به معاشرت صميمانه و همدلي و همراهي با ديگران، علاوه براين كه يكي از جلوههاي زندگي اجتماعي به شمار ميرود، ندايي برخاسته ازاعماق وجود انسان است. هيچ انساني با قطع پيوندهاي دوستانه و گوشهگيرياحساس آرامش نميكند. انزواطلبي نوعي بيماري است كه اسلام پيروانش رااز آن باز داشته است.

    شايد فقط يك مورد براي ترجيح عزلت و كنارهگيري بر معاشرت با مردموجود داشته باشد و آن در صورتي است كه فرد، بسيار سست اراده، تأثيرپذيرو همنشينانش بسيار فاسد باشند. به نظر ميرسد، روايات ستايندة عزلت وكنارهگيري از مردم دربارة اين گروه و موقعيت ويژه صادر شده است؛ يعنيهر گاه معاشرت سبب شود انسان از ياد خدا باز بماند يا دچار معصيت شود، بهيقين بايد از آن دست كشيد و تنهايي را برگزيد. علي(ع) ميفرمايد:

    به تنهايي مأنوستر باش تا به همدمان بد.
    از همنشين و رفيق بد دوري كنيد؛ زيرا او رفيق خود را فاسد و هلاك ميكند


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  6. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  7. #4
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    اهميّت انتخاب دوست و نقش آن در سرنوشت انسان


    يكي از اساسيترين مسائل در سرنوشت انسان انتخاب دوست است. اينمهّم، از مشكلترين اموري است كه انسان در طول حيات خود با آن سر و كاردارد. چه بسا دوستاني كه انسان را به اوج عزّت و خوشبختي ميرسانند و چهبسيارند دوستاني كه فرد را از اوج عزّت به ورطة بيچارگي و بدبختيميكشانند. اهميّت انتخاب دوست و نقش آن بر كسي پوشيده نيست. دراهميّت اين موضوع همين نكته كافي است كه در روز قيامت عدهاي به شدتاندوهگين و ناراحتند و از اين كه در دنيا افراد منحرف را به دوستيبرگزيدهاند، افسردهاند:

    و به خاطر بياور روزي را كه ظالم دست خويش را از شدت حسرت بهدندان ميگيرد و ميگويد: اي كاش با رسول خدا راهي برگزيده بودم.اي واي بر من! كاش فلان ]شخص گمراه[ را دوست خود انتخابنكرده بودم! او مرا از راه حق گمراه ساخت بعد از آن كه آگاهي به سراغمن آمده بود و شيطان هميشه خوار كنندة انسان بوده است.

    اين آيات شأن نزولي دارد كه بسيار آموزنده است. در عصر پيامبر(ص) دودوست*ِ مشرك به نامهاي عقبه بن ابي و ابي ابن خلف زندگي ميكردندهرگاه عقبه از سفر ميآمد، غذايي ترتيب ميداد و اشراف قومش را دعوتميكرد. او در عين حال دوست داشت به محضر پيامبر(ص) برسد؛ هر چنداسلام را نپذيرفته بود. روزي از سفر آمد. طبق معمول غذايي ترتيب داد؛دوستان را فراخواند و در ضمن از پيامبر اسلام(ص) نيز دعوت كرد.

    رسول خدا(ص) فرمود: من از غذاي تو نميخورم تا به وحدانيت خدا ورسالت من شهادت دهي.

    عقبه شهادتين را به زبان جاري كرد. وقتي اين خبر به گوش دوستش ابيرسيد، گفت: اي عقبه، از آيينت منحرف شدي؟

    او گفت: نه، به خدا سوگند منحرف نشدم؛ مردي بر من وارد شد كه حاضرنبود جز با شهادتين گفتن من، از غذايم بخورد. من شرم داشتم او از سفرة منبرخيزد بي آن كه غذا بخورد، بدين سبب شهادت دادم!

    ابي گفت: هرگز از تو راضي نميشوم مگر اين كه در برابرش بايستي وسخت توهين كني!

    عقبه اين كار را كرد و مرتد شد. او سرانجام در جنگ بدر در صف كفاربه قتل رسيد. دوستش ابي نيز در جنگ احد كشته شد.

    بيشك عوامل مختلفي كه دوست از اهم*ّ آنها به شمار ميآيد، درشكلگيري شخصيت انسان مؤثر است؛ زيرا آدمي ناخود آگاه تأثير ميپذيردو بخش مهمي از افكار و صفات اخلاقياش را از دوستانش ميگيرد. علي(ع)ميفرمايد:

    هر گاه وضع كسي بر شما مشتبه شد و دين او را نشناختيد، به دوستانشنظر كنيد. اگر اهل دين و آيين خدا باشند، او نيز پيرو آيين خدا است؛و اگر بر آيين خدا نباشند، او نيز بهرهاي از آيين خدا ندارد.

    انتخاب دوست در هر مرحله از زندگي مهم است و در دوران جواني ونوجواني بسيار مهمتر. مسائل و دشواريهاي ناشي از بلوغ و جواني از كميتو كيفيتي برخوردار است كه بسياري از روانشناسان معتقدند خوشبختي يابدبختي انسان تا اندازة بسيار زيادي در اين دوران رقم زده ميشود. چهبسيارند جواناني كه در خانوادة مذهبي به دنيا آمدهاند، امّا به علّت عدم توجّهدر انتخاب دوست به انحراف كشيده شده و حيثيت خانوادگي خود را لكّهدارساختهاند. مصداق بارز اين امر پسر حضرت نوح(ع) است كه به علّت معاشرتبا دوستان بد در گرداب گمراهي غلتيد. علي(ع) ميفرمايد:

    از پيشينيان خود پند گيريد، پيش از آن كه پسينيان از شما عبرتگيرند.

    نرود مرغ سوي دانه فرازچون دگر مرغ بيند اندر بند

    پند گير از مصائب دگرانتا نگيرند ديگران ز تو پند

    دوست در دين و اعتقادات، رفتار و كردار و زندگي انسان اثر ميگذارد واساساً معيار و ميزان قضاوت ديگران دربارة انسان است. علي(ع) ميفرمايد:

    هر كس را از آن كه دوست او است ميشناسند.

    تو اوّل بگو با كيان دوستيمن آنگه بگويم كه تو كيستي

    اهميّت دوست و نقش آن در زندگي انسان، انكارناپذير است؛ به گونهايكه ميتوان گفت خويشاوندان نيز براي استحكام روابط خويش به دوستي بايكديگر نيازمندند. علي(ع) ميفرمايد:

    دوستي پدران پيوند خويشاوندي در ميان فرزندانشان است و نيازخويشاوندان است و نياز خويشاوندي به دوستي، از نياز دوستي بهخويشاوندي بيشتر است.

    البته ـ چنانكه قبلاً نيز گفته شد ـ گوشهنشيني و تنها زندگي كردن از دوستيبا ناشايستگان بهتر و سودمندتر است. اميرمؤمنان(ع) ياران و پيروانش راچنين اندرز ميداد:

    همنشين صالح و شايسته بهتر از تنهايي است؛ ولي تنهايي از همنشينبد بهتر است.

    بنابراين بايد قبل از گزينش دوست، افراد را بيازماييم؛ زيرا

    كسي كه ناسنجيده و بدون آزمايش با ديگران پيمان دوستي ميبندد،ناچار بايد به رفاقت اشرار و فاسدان تن در دهد.


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  8. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  9. #5
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    امير مؤمنان(ع) و معيارهاي روابط اجتماعي

    اي پسرم، نفس خود را ميزان ميان خود و ديگران قرار ده، پس آنچه راكه براي خود دوست داري، براي ديگران نيز دوست بدار و آنچه را كهبراي خود نميپسندي، براي ديگران مپسند. ستم روا مدار، آن گونه كهدوست نداري به تو ستم شود. نيكوكار باش، آن گونه كه دوست داريبه تو نيكي كنند؛ و آنچه از ديگران زشت ميشماري براي خود نيززشت بدان؛ آنچه نميداني نگو، گرچه آنچه ميداني اندك است؛ آنچهدوست نداري به تو نسبت دهند، دربارة ديگران مگو. بدان كهخودبزرگبيني و غرور، مخالف راستي و آفت عقل است؛ نهايتكوشش را در زندگي داشته باش و در فكر ذخيره سازي براي ديگرانمباش. آنگاه كه به راه راست هدايت شدي، در برابر پروردگارت از هرفروتني خاضعتر باش.


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  10. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  11. #6
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    رازهاي پيدايش و بقاي دوست

    از نظر علي(ع) ناتوانترين مردم كسي است كه نتواند دوستي بيابد و از اوناتوانتر كسي است كه دوستانش را از دست بدهد. بررسي علل پيدايش وبقاي دوستي از مهمترين مسائلي است كه انسان بايد به آن توجّه كند. اينعوامل بسيار متعدد است. در نگاه امام علي(ع) بخشي از عوامل پيدايش وبقاي دوستي عبارت است از:

    أ. سازگاري جانها

    جانها چون سپاهيان مجهزند. آنها كه يكديگر را بشناسند، الفتميگيرند و آنها كه يكديگر را نشناسند، اختلاف مييابند. گاه انسان، با آن كهبراي نخستين بار شخصي را ديده است، گرايشي خاص به او احساس ميكند.اين پديده رهاورد آشنايي و همانندي روانها است.
    هر گاه جان انسان همانند خويش را پيدا كند، خود به خود به او گرايشمييابد. علي(ع) فرزندانش را چنين وصيت فرموده است:
    فرزندانم! دلها سپاهاني فراهمآمده هستند كه با دوستي به يكديگرمينگرند و به وسيلة آن با يكديگر رازگويي ميكنند. در باب دشمنينيز چنين است، پس اگر كسي را بي آن كه خود به سوي شما پيشدستيكرده باشد، دوست داشتيد، بدو اميدوار باشيد و هرگاه كسي را بي آنكه بدي از او به شما رسيده باشد، دشمن داشتيد، از او بپرهيزيد.
    جانها را شكلهايي است. پس آنان كه هم شكل يكديگرند، با همموافقت خواهند كرد و مردم به همشكلان خود گرايش بيشتريدارند.
    چنانكه ملاحظه ميشود، بر اساس اين حقيقت، اقتضاي جانهاي نيكدوستي با جانهاي شايسته و اقتضاي جانهاي شرور پيوستن به جانهايشرور است. امام علي(ع) ميفرمايد:
    هر انساني به همانند خود متمايل است.
    شرّ به شرّ ميپيوندد.
    جابه جا كردن كوههاي بلند، از الفت دادن دلهاي رميده از يكديگرآسانتر است.
    كبوتر با كبوتر باز با بازكند همجنس با همجنس پرواز


    ب..............، خوشرفتاري[]

    خوشرفتاري و مردمداري در تأمين خوشبختي و سعادتمندي انساناعجاز ميكند. بايد با مردم چنان زندگي كرد كه پس از مرگ بر انسان بگريند ودر زمان حيات از معاشرت با وي لذّت ببرند. علي(ع) ميفرمايد:
    با مردم آن گونه معاشرت كنيد كه اگر مُرديد، بر شما اشك ريزند و اگرزنده مانديد، با اشتياق سوي شما آيند.
    قرآن كريم رمز موفقيت پيامبر(ص) را خوشرفتاري با مردم ميداند وميفرمايد:
    رحمت خدا تو را با خلق مهربان گردانيد و اگر تندخو بودي، مردم ازگِرد تو متفرق ميشدند ... .
    رفتار نيك و خوشخويي از مهمترين رازهاي پيدايش و بقاي دوستياست. خوشرفتاري ماية برانگيخته شدن مردم به سوي انسان و پايداريدوستي و فراواني دوستان ميشود. علي(ع) ميفرمايد:
    پايبند خوشخويي باش كه دوستي مردم را نصيب ميكند.
    هر كه خوشرفتاري پيشه كند، دوستانش فراوان شوند.
    آن كه درخت شخصيتاش نرم و بيعيب باشد، شاخ و برگش فراواناست.
    هر كه گفتار نرم پيش آردهمه دلها به قيد خويش آرد
    البته خوشخلقي به معناي دروغ گويي و پشت سر ديگران سخن گفتنبراي خنداندن دوستان نيست. چه بسا اين كار به كدورت و حتي جدايي ورنجش دوستان منجر ميشود. علي(ع) ميفرمايد:
    زبان درنده است اگر او را رها كنيد و كنترلش ننماييد، آزار ميرساند.

    با كنترل زبان و حرف صحيح و بهجا زدن و نرنجاندن افراد، دوستان
    انسان افزايش مييابند. حفظ روابط دوستانه و عدم مسامحه در رعايتحال دوستان يكي از راههاي بقاي دوستي است. لرد آويبوري در اين بارهميگويد:
    بايد اين نكته را در نظر داشته باشيم كه به دست آوردن دوست هر قدرمشكل باشد، حفظ كردنش مشكلتر است. ما انصاف نداريم وگرنهاعتراف ميكرديم كه غالب دوستان خود را فقط در نتيجة مسامحه واهمال از دست دادهايم.

    ج. تواضع

    فروتني و تواضع در مقابل ديگران، علاوه بر بالا بردن مقام و منزلتانسان، سبب دوام دوستي ميشود. حضرت علي(ع) ميفرمايد:
    سه چيز موجب محبّت است: دين و تواضع و بخشش.
    ميوة تواضع محبّت است.

    در مقابل، تكبر و خود بزرگبيني به نابودي دوستي ميانجامد. هيچ عاقليبا شخص متكبر و خودخواه دوست نميشود. علي(ع) ميفرمايد:
    هيچ متكبري دوستي ندارد.
    هر كه با برادران بزرگي فروشد، هيچ انساني با او صميمي نخواهدشد.
    دانشمندان بزرگ اسلام تصريح ميكنند كه غرور و نخوت از آفات بزرگدوستي است. كسي كه سري پرغرور و رفتاري نخوتآميز دارد، دوستانخويش را از گِرد خويش ميپراكند؛ زيرا مردم نميتوانند خودپسندي ونخوت ديگران را تحمل كنند.

    د. احسان

    چنان كه محبوبيّت در پيشگاه خدا از نعمتهاي بزرگ الاهي و آرزوي هربندة صالح و با ايماني است، محبوبيّت نزد مردم نيز از نعمتهاي بزرگ وآرزوي افراد با ايمان است. در زيارت امينالله كه از معتبرترين زيارات است،چنين ميخوانيم:

    اَللّهُم*َّ فَاجْعَل*ْ نَفْسي مطمئنَّة*ً بِقَدَرِك*َ، راضِية*ً بِقَضئِك*َ، مُولَعَة*ً بِذِكْرِك*َ وَدُعئِك*َ، مُحبّة*ً لصفوة*ِ اوليائِك*َ، مَحْبُوبَة*ً في اَرضِك*َ وَ سَمائِك*َ ... .
    خدايا، نفسم را به مقدرات خود مطمئن ساز و به قضاي خود راضي وبه ياد و دعايت شائق و نسبت به سران اوليائت دوستدار كن و در زمينو آسمان محبوبم گردان.

    يكي از مهمترين راههاي جلب دوستي مردم احسان به آنها است.علي(ع) در اين باره ميفرمايد:

    احسان كانون محبّت است.
    انسان بندة احسان است.
    به وسيلة احسان دلها را مالك شوي.
    هر كس به مردم احسان كرد، محبّت آنها را براي خويش مستدام داشت.
    روزي مردي نزد امير مؤمنان(ع) شتافت و گفت: «حاجتي دارم».علي(ع) فرمود: «حاجتت را روي زمين بنويس كه من گرفتاري را درتو آشكارا مشاهده ميكنم.» آن مرد روي زمين نوشت: «من فقيرينيازمندم.» اميرالمؤمنين(ع) به قنبر فرمود: «دو جامة ارزشمند به ويبپوشان.» بهدنبال آن، آن مرد ابياتي را سرود و حضرت فرمود: «صددينار به او بدهيد.» مردم گفتند: يا اميرالمؤمنين او را ثروتمنديكردي؟! علي(ع) فرمود: «من از رسول خدا شنيدم كه ميفرمود: مردمرا در جايگاه خود فرود آريد.» سپس فرمود: «من راستي تعجب ميكنمكه بردهها را با مالهاي خود ميخرند؛ ولي مردمان آزاده را با كارهاينيك خود نميخرند.»

    ه . انصاف

    يكي از مهمترين رازهاي پيدايش و بقاي دوستي رفتار منصفانه با ديگراناست. انصاف يعني آنچه براي خود ميپسندي براي ديگري بپسندي و آنچهبراي خود نميپسندي براي ديگري نپسندي.
    علي(ع) پس از بازگشت از جنگ صفين وقتي به سرزمين حاضرينرسيد، نامهاي به امام حسن(ع) نوشت و معيارهاي روابط اجتماعي را برشمرد.در قسمتي از اين نامه چنين ميخوانيم:

    اي پسرم، نفس خود را ميزان خود و ديگران قرار ده. پس آنچه برايخود دوست داري، براي ديگران نيز دوست بدار و آنچه را كه برايخود نميپسندي، براي ديگران نيز مپسند. ستم روا مدار، آن گونه كهدوست نداري به تو ستم شود. نيكوكار باش، آن گونه كه دوست داريبه تو نيكي كنند؛ و آنچه را كه براي ديگران زشت ميداري براي خودزشت شمار و چيزي را براي مردم رضايت بده كه براي خودميپسندي؛ آنچه نميداني نگو، گرچه آنچه ميداني اندك است؛ آنچهرا دوست نداري به تو نسبت دهند، دربارة ديگران مگو. بدان كهخودبزرگبيني و غرور، مخالف راستي، و آفت عقل است ... .

    آن حضرت در فرمان خود به مالك اشتر دربارة لزوم رعايت انصاف دربرخورد با ديگران چنين مينويسد:
    ... با خدا و با مردم و با خويشاوندان نزديك و با افرادي از رعيّت خودكه آنان را دوست داري، انصاف را رعايت كن كه اگر چنين نكني، ستمروا داشتي؛ كسي كه به بندگان خدا ستم روا دارد، خدا به جاي بندگانشدشمن او خواهد شد ... .
    از نظر علي(ع) انصاف در دوستي دلها را به يكديگر پيوند ميدهد،اختلاف را ميزدايد، الفت پديد ميآورد، دوستي را پايدار و استوارميكند و باعث فراواني دوستان ميشود.

    و. صلة رحم

    صلة رحم يكي از دستورهاي اخلاقي اسلام است كه در دنيا و آخرت آثارو ثوابهاي بسيار دارد. امام علي(ع) ميفرمايد:
    صلة رحم سبب دوستي است.
    خويشاوندان ارتباط خوني با هم دارند، شاخ و برگهاي يك درخت وگلهاي يك بوستانند. پس ارتباطشان طبيعي است و قطع رابطه شان عارضهايثانوي. قطع ارتباط خويشاوندان نوعي بيماري اجتماعي و «آفت خانوادگي»به شمار ميآيد. اگر بيدليل باشد، زشت و ناروا است و چنانچه دليل داشتهباشد، قابل رفع.

    هنگامي كه مردم ميبينند شخصي با اقوام خود رفت و آمد نميكند، ازدوستي با وي سر باز ميزنند؛ زيرا وقتي كسي با خويشاوندانش قطع رابطهكرده، وظيفة خود را در برابر آنها انجام نميدهد، به راحتي با ديگران نيزقطع رابطه ميكند. بدين سبب امام علي(ع) ميفرمايد:
    قاطع رحم، دوست نزديك ندارد.

    ز. ميانه روي

    يكي از ويژگيهاي بسيار مهم دوستان شايسته، ميانهروي آنها است.اعتدال به پايداري دوستي ميانجامد و پيامدهاي زيانبار آن را از ميان ميبرد.علي(ع) ميفرمايد:
    دوست خود را در حدّ اعتدال دوست بدار، چه اين كه ممكن استروزي دشمنت شود و نيز دشمنت را در همين حدّ دشمن بدار؛ زيراممكن است روزي دوستت شود.
    يكي از موارد خروج از ميانهروي، گفتن اسرار زندگي به دوستان است.انسان نبايد تمام اسرار زندگيش را با دوستش در ميان نهد. البته اين سخن بهمعناي عدم صميميت نيست. بايد با دوستان صميمي بود؛ ولي از گفتن اسرار بهآنها پرهيز كرد. امام(ع) ميفرمايد:
    سخن در بند تو است تا بر زبانش نراني و چون گفتياش تو در بندآني.
    سخن تا نگويي بر او دست هستچو گفته شود يابد او بر تو دست
    سخن تا نگفته توانش گفتولي گفته را باز نتوان نهفت
    بنابراين، انسان خردمند با دوستان مهربان است و حقوق و آداب دوستيرا رعايت ميكند؛ ولي هرگز از مرز اعتدال پاي فراتر نمينهد.
    ویرایش توسط Ayoub_system : چهارشنبه ۰۵ مهر ۹۱ در ساعت ۱۳:۳۰


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  12. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


  13. #7
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-خرداد-۱۹
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    10,067
    امتیاز : 42,327
    سطح : 100
    Points: 42,327, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsOverdriveVeteranTagger First Class
    تشکر کردن : 54,999
    تشکر شده 22,295 در 4,610 پست
    مخالفت
    72
    مخالفت شده 63 در 55 پست

    پیش فرض

    آفات دوستي
    عواملي كه سبب پاره شدن رشتههاي دوستي ميشود، بسيار است. شمارياز مهمترين آنها عبارت است از:


    أ. آزرده خاطر ساختن دوست

    بايد از رفتار و گفتاري كه ماية رنجش دوست ميشود، به شدت پرهيز كردتا دوستيها استمرار يابد. علي(ع) ميفرمايد:

    اِذا احْتَشَم*َ الْمْؤمِن*ُ أَخاه*ُ فَقَدْ فارَقَه*ُ.
    زماني كه انسان دوست خود را ناراحت و خشمگين ساخت، زمينةجدايي را فراهم ساخته است.

    در اين حديث شريف واژة «احتشم» به كار رفته است كه به معنايخشمگين و شرمنده ساختن ديگري است.


    ب. پذيرش كلام سخن چين

    سخنچيني و نيز پذيرش كلام سخنچين از عوامل پراكندگي دوستان ونابودكنندة رشتههاي مودّت است. دوستان خوب بايد به يكديگر اعتماد داشتهباشند؛ از پذيرش كلام سخن چينان بپرهيزند و چنانچه شنيدن گفتار اين گروهذهنيّتي منفي در آنها پديد آورد، مطلب را به نحو مناسب با يكديگر در مياننهند تا زمينة هر گونه كدورت و جدايي از بين برود. علي(ع) ميفرمايد:

    هر كس به حرف اشخاصي سخنچين اعتماد كند، دوست خود را ازدست خواهد داد.
    هر كس سخن بدخواه و سخنچين را باور كند، دوست خود را تباهكرده است.

    در اين موارد، زودباوري عامل جدايي دوستان است. دوستي اقتضاميكند كه گفتار سخنچينان را دروغ شماريم و در برابرشان باشيم تابدينوسيله هم آنها زشتي كار خود را در يابند و هم دوست خويش را ازدست ندهيم.


    ج. خُردهگيري

    انسان موظف است از لغزشهاي دوستانش تا اندازهاي چشم پوشد و باديدن هر خطايي لب به انتقاد نگشايد. علي(ع) ميفرمايد:

    عذر دوستت را بپذير و اگر نتوانست براي لغزش خود عذري بياورد توبراي او عذري بتراش.

    يكي از دانشمندان ميگويد:

    عذر دوستان را بايد پذيرفت؛ اگر چه بيجا و غيرمنطقي نمايد؛ زيراهمين اندازه كه از كار خود پشيمان شد و پوزش خواست، به آن معنااست كه دستي براي دوستي و ادامة آن دراز كرده است. وظيفة شخصاست كه چون دستي براي دوستي به جانب او دراز شود، بگيرد.


    د. شوخيهاي زننده

    شوخيهاي ركيك و زننده و نيز سبك شمردن و به بازي گرفتن دوستان،از آفتهاي بزرگ دوستي است. حارث بن اعور كه از اصحاب علي(ع) بود،روزي مراتب اخلاص و ارادت قلبي خود را به عرض رسانيد و اظهار داشت:اي اميرمؤمنان، من شما را دوست دارم. چون سخن از دوستي به ميان آمد،حضرت فرمود:

    كسي را كه دوست داري:
    1. با او دشمني مورز.
    2. او را به بازي مگير.
    3. با او ستيزهجويي مكن.
    4. از شوخيهاي نامناسب با وي بپرهيز.
    5. او را خوار و كوچك مشمار.
    6. در مقام برتريجويي بر او نباش.

    هيچ كس شوخي بيجا نكند جز آن كه مقداري از عقل خويش را ازدست دهد.

    چنان كه در اين حديث ملاحظه شد، آنچه كه باعث نابودي دوستيميشود، شوخيهاي زننده است نه هر نوع شوخي. مزاح نمك دوستي است وبراي تحقق زندگي اجتماعي با نشاط و ارتباطهاي سالم و فرح بخش ضرورتدارد. البته مزاحي كه باعث كدورت و كينه شود، نتيجة معكوس ميدهد.
    بر خلاف تصور كساني كه ميكوشند چهرهاي خشن و عبوس از اسلامارائه دهند، در فرهنگ ديني مسألة شاد كردن ديگران و به تعبير روايات،«ادخال سرور» از خصلتهاي مثبت و پسنديده به شمار آمده است.

    امام صادق(ع) فرمود: «هيچ مؤمني نيست مگر اين كه در او «دعابه» است».
    راوي از امام پرسيد: دعابه چيست؟

    حضرت فرمود: «يعني مزاح و شوخي».

    البته شاد ساختن ديگران و شوخي نيز چارچوبي دارد و نبايد به آزارديگران يا گناه انجامد. رواياتي كه مؤمنان را از شوخي باز ميدارد يا شوخيرا سبب سبكي و از دست دادن ميشمارد، ناظر به شوخيهاي نامناسب وبرون از چارچوب اعتدال ناظر است. علي(ع) ميفرمايد:

    كسي كه زياد شوخي كند، به سبب همان، سبك ميشود و هر كه زيادبخندد، هيبتش ميرود.

    زشوخي بپرهيز اي با خردكه شوخي تو را آبرو ميبرد


    ه . حسادت

    «حسد» حالتي نفساني است كه انسان سلب كمال و نعمت متوهم را از غيرآرزو كند قيد «متوهم» نشان ميدهد كه لازم نيست آنچه حسود ميل زوال آنرا دارد كمال و نعمت واقعي باشد، ممكن است چيزي كمال و نعمت واقعيبهشمار نيايد ولي حسود آن را كمال پندارد و خواستار زوالش باشد.

    حسد سبب ميشود انسان در زندگي اجتماعي احساس تنهايي كند و كسيبا او دوست نشود. علي(ع) ميفرمايد:
    حسود دوستي برايش نيست.
    شهيد دستغيب دربارة اين سخن حضرت مينويسد:

    حسود دوستي برايش نيست. يعني نه خودش دوست كسي ميشود؛زيرا كسي كه نعمت را در ديگري نميتواند ببيند و زوال آن را آرزودارد، دشمن آن شخص است؛ و ديگري هم دوست او نخواهد شد؛زيرا حسود با نيش زبان و كارهاي ناروايش محسود را آزرده خواهدكرد تا جايي كه همسر و فرزندش هم دوست او نخواهند شد.

    حضرت در كلامي ديگر حسادت را از آفتهاي دوستي ميداند و ميفرمايد:

    حسادت بر دوست، از آفات دوستي است.



    و. تندروي

    تندروي در دوستي آفت دوستي شمرده ميشود و آثاري خطرناك وزيانبار در پي دارد. اسلام از پيوندهاي دوستانه ميان مسلمانان جانبداريميكند و آن را سرمايهاي گرانبها و ارزنده ميشمارد؛ ولي تندروي در اين امررا نادرست ميداند. علي(ع) ميفرمايد:

    با دوست خود در حدّ اعتدال دوستي كن؛ زيرا ممكن است روزيدشمن تو گردد.

    افراط در دوستي سبب ميشود انسان تمام اسرار زندگي خود را با دوستدر ميان نهد. دراين موقعيت، اگر آن دوست تغيير روش دهد و به دشمني گرايد،از اسراري كه در ايام دوستي به دست آورده، ناجوانمردانه بهره ميبرد.
    ویرایش توسط Ayoub_system : چهارشنبه ۰۵ مهر ۹۱ در ساعت ۱۳:۴۰


    ما زنـ-ـ-ـده به آنیـــم که آرام نگیریم
    موجیم که آسودگی ما عدم ماست


    تا یار که را خواهد و میلش به که باشد........

    الهی هیچ مسافری از رفیقهاش جا نمونه .... آمین

  14. کاربر روبرو از پست مفید Arad تشکر کرده است .


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1