کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 30 , از مجموع 78
  1. #1
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض روانشناسی کودک

    لیست مقالات این مبحث :


    مقالات روانشناسي در كودكان
    برخي مقالات از سايتهاي ديگر جمع آوري شده است .


    ناخن جويدن در كودكان ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    مكيدن انگشت در كودكان ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    كنترل بازيهاي كامپيوتري كودكان ـ دكتر هادي شاكر (پزشك خانواده )


    دعواي والدين ـ دكتر هادي شاكر (پزشك خانواده )


    توضيح در مورد مرك براي كودكان ـ دكتر هادي شاكر (پزشك خانواده )


    كمك به آموختن رياضي ـ دكتر هادي شاكر (پزشك خانواده )


    اختلال دفعي در كودكان ـ*نگهداري مدفوع ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    كودكان پر جنب و جوش و كم توجه ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    دير بخواب رفتن كودكان ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    كابوس شبانه و نحوه برخورد با آن ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي )


    شب ادراري ـ خانم پورفخريان (كارشناس روانشناسي باليني )


    قصه و تاثير آن بر نوزاد و كودك


    اعمال خشونت در خانواده


    نقش محبت در رشد مغز كودك


    ترس از تاريكي


    انواع خانواده ها از نظر تربيت كردن كودكانشان


    رابطه محبت و خلاقيت در كودك


    وسواس در كودكان ـ دكتر بتول رياضي (*متخصص كودكان )


    ارتباط اجتماعي ـ دكتر بتول رياضي (*متخصص كودكان )


    جيغ زدن كودك ـ دكتر بتول رياضي (*متخصص كودكان

    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  2. 2 کاربر از پست مفید sogand67 تشکر کرده اند .


  3. #2
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    ناخن جويدن در كودكان




    جويدن ناخن يك اختلال و واكنش رواني است كه در كودكان معمولاً در سنين خردسالي 4-5 سالگي آغاز مي شود.علت ناخن جويدن در اين سنين اغلب ناشي از هيجانات و اضطراب ها مبي باشد. ناخن جويدن همين طور مي تواند روشي براي ابراز دلگيريها و دلخوري ها،دلواپسي ها و يا جلب توجه باشد.
    گاهي كودكان اين عمل را از والدين ياد مي گيرند و گاهي به علت اضطراب و استرس به ناخن جويدن روي مي آورند.
    ناخن جويدن مي تواند باعث بروز مشكلاتي از قبيل كاهش اعتماد به نفس شود به اين صورت كه كودكاني كه ناخن مي جوند اغلب در نزد همسانان خود دستشان را مخفي مي كنند و اين موضوع باعث خجالت آنها مي شود.
    در هر حال ناخن جويدن يك اختلال محسوب مي شود و از بين بردن آن در دوران كودكي آسانتر مي باشد زيرا اين مسئله ممكن است تا بزرگسالي ادامه داشته باشد و بعدها به صورت يك عادت در آيد.
    بهترين شيوه پيدا كردن منبع استرس در كودك مي باشد و با رفع آن مسئله ناخن جويدن مي تواند به راحتي كنار گداشته شود.
    در زير توصيه هايي براي جلوگيري از اين عمل آورده شده است:

    1- كوتاه كردن ناخنها:
    ناخنهاي كوتاه شده لزوم كمتري دارند كه جويده شوند. سعي كنيد كه هرچند روز يك بار ناخنهايش را بگيريد و سوهان بزنيد كه حتوي نتواند تكه هاي كوچك ناخن را به دندان بگيرد.
    2- منحرف كردن حواس در هنگام ناخن جويدن:
    سعي كنيد حواس كودك را هنگام اين عمل پرت كنيد . از او كارهايي بخواهيد كه مجبور شود از انگشتانش استفاده كند مثل درست كردن يك كاردستي يا كشيدن يك نقاشي
    3- چسب زدن به روي انگشتان:
    شما مي توانيد چسبهاي زخم رنگي به روي دستانش بزنيد. به ياد داشته باشيد تهديد ،تنبيه،پاشيدن فلفل و دارو به روي انگشتان نه تنها تاثيري ندارد بلكه مي تواند مشكل را تشديد كند.مخصوصاً بچه هاي كوچكتر نمي توانند دليل اينكه انگشتانشان بدمزه است را بفهمند و اين راه حل نمي تواند به آنها كمك كند.همينطور سعي كنيد هرگز بچه ها را نترسانيد به عنوان مثال كه اگر ناخنت را بخوري درخت ناخن در شكمت رشد ميكند يا اينكه ممكن است بدون اينكه بداند انگشتش را بخورد زيرا كودك شما ممكن است اين گفته هاي شما را به طور واقعي احساس كند
    4- بدنبال علت بگرديد:
    شما بهتر است منتظر پاسخ كودكتان كه چرا ناخنهايش را مي جود ، نباشيد و او را به خاطر انجام اين عمل سرزنش نكنيد.سعي كنيد به دنبال علت باشيد و توجه كنيد كه كودكتان در چه موقعيتهايي اين عمل را انجام مي دهد.مثلاً موقعي كه مي خواهد در مورد مسئله مهمي با شما صحبت كند و يا در هنگام تماشاي فيلمهاي وحشتناك آيا از شما مي ترسد و يا از مسئله اي واهمه دارد مثل مدرسه و امتحانات(در كودكاني كه در سن مدرسه هستند.)
    جستجو كنيد كه چه چيزي باعث شده آرامش و امنيت او بهم بخورد تلاش كنيد آنرا بيابيد . اين تلاش و كاوش شما براي پيدا كردن مشكل كودكتان و حل آن مي تواند بزرگترين گام براي از بين بردن اختلال ناخن جويدن باشد.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  4. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  5. #3
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    مكيدن انگشت در كودكان





    مکیدن انگشت در کودکان

    مکیدن انگشت یا پستانک در نوزادان و کودک کوچک یک واکنش طبیعی است زیرا مکیدن در کودکان یک رفلکس طبیعی است که از زمانی که در رحم مادر بوده اند، شروع شده است و به صورت عادت به مکیدن از 3-4 ماهگی شکل می*گیرد.
    مکیدن شست یا انگشت یکی از اعمال سازشی اولیه است که کودک به وسیله*ی آن خود را خوشحال می*کند این عادت یک احساس عمیق امنیت به کودک می*بخشد که او به آن احتیاج دارد.
    مکیدن و جویدن، یکی از روشهایی است که نوزادان و کودکان کوچک به وسیله ی آن می*توانند محیط اطراف خود را لمس کنند. کودک در سنین شیر خوارگی اغلب بعد از غذا خوردن، انگشت خود را می*مکد. برخی دیگر از کودکان به محض اینکه پستانک را از دهانشان بیرون بیاورند این کار را می*کنند.
    اگر کودک نتواند در دوره ی شیر خوارگی غریزه ی مکیدن را از طریق مکیدن شیر و از پستان مادر و پستانک ارضاء کند، به شیوه هایی مانند مکیدن شست و غیره جبران می*کند.
    اگر نوزاد و یا بچه ی کوچک شما چیزی در دهان می*کند و یا انگشت خود را می*مکد، وادارش نکنید که از این کار خودداری کند زیرا اگر این کودکان در محیطهای طبیعی و شرایط عادی رشد کنند و محبت ها و توجه لازم والدین وجود داشته باشد موجب می*شود که کودک به محیط اطراف توجه داشته باشد و با امکانات تازه ای که اورا با دنیای جدید پیوند می*دهد آشنا شود و به تدریج کمتر به مکیدن انگشت روی می*آورد و کم کم آن را به طور طبیعی تا قبل از 3-4 سالگی کنار می*گذارد.
    اگرغریزه ی مکیدن پس از یک سالگی به تدریج کمرنگ تر نشد، علل مختلفی مانند:
    حسادت، افسردگی ، تغییرات جدید ناخوشایند تولد یک بچه ی جدید، ترس از والدین و یا رفتن به کودکستان .
    همین طور ممکن است کودک بدون علت و طبق عادتی که در او تقویت شده است این کار را انجام دهد. اگر مکیدن انگشت در سنین بالا مخصوصاً در سالهای قبل از مدرسه رفتن مشاهده شود، اختلال است و باید این مسئله را جدی گرفت.
    عوارض و مشکلاتی که مکیدن می*تواند به بار آورد:

    اگر این اختلال در سنین مدرسه وجود داشته باشد باعث می*شود که کودک از طرف دیگر همسالان مورد تمسخر قرار گیرد و باعث کاهش اعتماد به نفس در وی می*شود.
    از دیگر مشکلات این است که هنگامی*که کودک انگشت خود را می*مکد باعث می*شود دهانش باز بماند و عادت کند همیشه از طریق دهان تنفس کند.همچنین مکیدن انگشت در بعضی مواقع باعث می*شود کودک به علت اینکه زبانش در حالت عادی نمی*ماند سرزبانی صحبت کند.
    همین طور مکیدن انگشت می*تواند یک کودک را آنقدر آرام کند که دیگر توجه ای به اطراف نداشته باشد مثل مدرسه و معلم. کودک خیال پرداز شده و نمی*تواند به چیزی توجه و تمرکز کند.
    توصیه می*شود والدین این مشکل را در این مواقع جدی بگیرند:
    1- کودکان از 3 سال به بالا که اکثر مواقع انگشت می*مکند.
    2- کودکانی که زبانشان را موقع صحبت به پشت دندانها می*گذارند و تلفظ خوب انجام نمی*دهند.
    3- مواقعی که رشد دندانها آغاز شده و مکیدن انگشت می*تواند تأثیری در رشد دندانها داشته باشد.
    4- زمانی که کودک به درجه ی درک مسائل رسیده باشد و بتواند مفهوم حرفهای شما را درک کند.
    مکیدن انگشت در سنین بالا، معمولاً شبها قبل از خواب، موقع گرسنگی، هنگام تماشای تلویزیون، بی خوابی و بیماری و استرس مشاهده می*شود.
    کودکان معمولاً با روشهای مختلفی با استرس برخورد می*کنند یکی از روشهای برخورد کودکان با استرس به دست آوردن امنیت از طریق مکیدن انگشت می*باشد.
    برای از بین بردن این عادت معمولاً بعد از دوران شیرخوارگی استفاده از تنبیه، تلخ کردن یا بستن شست و یا سرزنش و بی حرکت کردن آرنج بی فایده است و حتی موجب تشدید می*شود.
    به یاد داشته باشید:
    برخورد نادرست باعث می*شود این عادت در کودک گسترش پیدا کند.
    اگر شما بخواهید کودکی که اختلال مکیدن انگشت دارد از این کار دست بردارد، باید اول جستجو کنید که چرا این عادت را ترک نمی*کند؟
    با چه شرایط استرس زایی دست به گریبان است؟
    شرایط خانواده و فاکتورهای اجتماعی تأثیر زیادی روی شخصیت بچه های بزرگتر دارد. آیا در مدرسه و یا خانه استرس وجود دارد؟
    اگر والدین به علت انگشت مکیدن کودکشان پی ببرند، اغلب می*توانند با تغییر آن علت، عادت کودکشان را ترک دهند زیرا اگر آن مسئله که باعث به وجود آمدن استرس در کودک شده حل شود کودک راحت تر عادتش را ترک می*کند. گاهی هم کودکان انگشت خود را می*مکند که جلب توجه کنند . حتی اگر این توجه منفی باشد، از سوی والدین به خاطر انگشت مکیدن سرزنش می*شوند.
    توصیه هایی برای از بین بردن عادت مکیدن انگشت:

    با بچه ها صحبت کنید و بگویید که چرا باید این عادت را ترک کنند این ترک عادت به یکباره برای کودک مشکل است.
    در ابتدا سعی کنید قرارهائی برای کودک بگذارید. برای مثال فقط هنگام تلویزون انگشتش را به دهان نبرد و به مرور زمان موقعیتها و زمانها را زیادتر کنید.
    با کودک قرار اشاره ای بگذارید و در نزد دیگران با آن اشاره ها به او بفهمانید که این کار را نکند.
    مکیدن انگشت برای کودکان بیشتر در مواقعی پیش می*آید که بی کار هستند و یا عدم اطمینان دارند در این مواقع وسیله ای به دست او دهید تا حواسش پرت شود. مثل اسباب بازی و یا خوراکی خوشمزه و یا کاری را که دوست دارید به او محول کنید و یا در بازی با او همراه شوید و سرگرمش کنید.
    بهترین و مؤثرترین شیوه آن است که کودک را به طور غیرمستقیم به سمت اصلاح رفتار نامطلوب فوق هدایت کنیم و او را به کارهایی که مورد علاقه اش می*باشد واداریم تا به تدریج این عادت از بین برود.
    از بین رفتن این عادت یک روزه امکان پذیر نیست . حداقل روی 3 ماه وقت فکر کنید.
    با کودکان مثبت برخورد کنید او را تنبیه نکنید. وقتی انگشت خود را می*مکد به او بی محلی کنید و وقتی این کار را انجام نمی*دهد با او مثبت برخورد کنید و توجه تان را به او بیشتر کنید.
    هر روزی که انگشتش را نمی*مکد روی کارت ستاره ای بچسبانید و در ازاء تعداد معینی از ستاره ها به او هدیه دهید.
    اگر کودک خودش مایل است برای یادآوری بصری یک نوار چسب به انگشتش بچسبانید این مسئله می*تواند به او کمک و یادآوری کند.
    هنگامی*که کودک خواب است و انگشتش در دهانش است دستش را از دهانش خارج کنید.
    در بعضی مواقع یک دندانپزشک می*تواند به این قضیه کمک کند به این صورت که برای کودکان توضیح دهید مکیدن انگشت چه عوارضی می*تواند روی دندانها داشته باشد و حتی گاهی تصویری از دندانهای نامرتب را به آنها می*توان نشان داد. البته باید کودکان به درجه ی درک مسائل رسیده باشند تا بتواند متوجه صحبتها شوند. در کل موارد ذکر شده با ترکیب واکنش های مثبت والدین نسبت به کودک می*تواند به ترک عادت انگشت مکیدن کمک کند.
    منبع: سایت کودکان
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  6. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  7. #4
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    بازيهاي كامپيوتري كودكان را مي توان كنترل كرد



    دكترهادىشاكر*

    بسياري از متخصصين معتقدند كه بهتر است كودكان زير 3 سال اصلا با كامپيوتر و بازيهاي ويديويي آشنا نشوند و تا آنجا كه ممكن است با اسباب بازي هاي قابل لمس و واقعي مثل لگو و خانه سازي و ... سرگرم شوند
    بعبارت ديگر اسباب بازيهاي انتزاعي براي اين سن مناسب نيست . اما اگر كودك زير 5 سال شما قبلا دسترسي به اين بازيها پيدا كرده است و اين امر بعنوان عادتي براي او در امده است ، بايد هم اكنون به فكر شروع قانون و تعيين حدود براي بكارگيري اين بازي ها باشيد .
    ابتداد بايد فهميد كه چقدر او بازي كامپيوتري انجام مي دهد و در بقيه زمان آزادش چه كارهايي مي كند .
    اغلب متخصصان رشد كودك پيشنهاد مي كنند كه مجموع زمان استفاده از صفحه نمايشگر _ كه شامل صفحه تلويزيون ، تماشاي فيلم ويديو و كارتون ، جستو جو در اينترنت ( براي كودكان بزرگتر ) و بازيهاي ويديوئي مي شود _ بايد بين يك ساعت تا حداكثر دو ساعت در روز تعيين شود .
    اگر كودك شما 45 دقيقه در روز ، بازي كامپيوتري دارد و بعد يك برنامه تلويزيوني مي بيند و مدتي را هم مشغول فعاليت فيزيكي و جست و خيز است ، عملا جاي نگراني نيست . ولي اگر ساعت ها جلوي كامصيوتر باشد و به دسته بازي بچسبد ، يعني بيش از حد مشغول بازي كامپيوتري است .
    اين چند پيشنهاد را براي به كنترل درآوردن مدت بازي كامپيوتري او طرح مي كنيم

    قبل از ارائه بازي كامپيوتري يك محدوديت زماني مشخص را به كودك اطلاع دهيد . براي كودكان در اين محدوده سني مي توانيد از ساعتهاي زمان دار كه معمولا در آشپزخانه ها بكار مي رود ، استفاده كنيد . مثلا به او بگوييد تا اين ساعت زنگ بزند مي تواني بازي كني و عدد آن را براي مثال روي 30 دقيقه قرار دهيد . وقت بازي كه به سر آمد اگر كودك به قانون اهميت داد او را تشويق كنيد و براي تمام كردن بموقع بازي پاداش دهيد .ولي اگر زمان را نديده گرفت يا براي زمان بيشتري وارد چانه زني شد ، به آرامي قوانين بازي را به او توضيح دهيد . اگر مخالفت ادامه داشت مي توانيد بازي با كامپيوتر را به عنوام نتيجه قانون شكني ، براي مدت محددي متوقف كنيد ، مثلا زمان بازي فرداي كودك را بگيريد

    براي اين اعتراص كودك كه " الان من وسط بازي ام . اينجا جاي خيلي حساس بازي است و .. " راه حلي بينديشيد . اعلب بازيه هاي كامپيوتري ، قابليت ذخيره سازي بازي را دارند . بنابراين ، بدون خراب شدن بازي، كودك قادر است وسط بازي هم، همه چيز را دست نخورده براي نوبت بعدي ذخيره كند . شايد لازم باشد كه اين ذخيره سازي را به او ياد بدهيد

    چند سرگرمي ديگر براي وقتي كه "زمان بازي تمام شده است " براي كودك در نظر بگيريد . مثل كمك در آشپزي به مامام يا كتاب خواندن با بابا يا مامان ، نقاشي كشيدن و ...اين كار به انحراف توجه او از ابزي كمك مي كند و راحت تر دست از كامپيوتر مي كشد

    به او بگوييد قبل از بازي كامپيوتري بايد همه كارهايش مثل جمع كردن اتاق و اسباب بازيهايش را انجام داده باشد . يا مثلا قبل از برنامه تلويزيون مورد علاقه بايد اين كارها انجام شده باشد

    از قرار دادن كامپيوتر در اتاق كودك و هرجائي كه او بتواند دور از چشم شما به بازي مشغول شود ، خودداري كنيد . بطور كلي بهتر است كه كامپيوتر در محلي كه جنبه عمومي تر دارد مثل اتاق نشمين قرار داده شود و جلوي آن نيز امكان نشستن براي دو تا سه نفر فراهم آيد تا هم كاربرد اين وسيله زير نظر باشد و هم بعنوان يك وسيله، به اجتماعي شدن كودك كمك كند

    عده اي معتقدند كه كامپيوتر باعث ايزوله شدن كاربر و ايجاد بيماريهايي مثل چاقي و تغيير يافت اسكلت بدن ( قوز، انحراف مهره هاي ستون فقرات و ... ) مي شود و البته چنبه هاي مثبت به كارگيري كامپيوتر در آموزش كودكان نيز غيرقابل انكار است : مواردي مثل ديكته، رياضي و درك متون و خيلي از مهارتهاي ديگر . همچنين تقويت مهارت حركتي ظريف كودكان و سرعت عمل آنها با اين بازيها عملي است . اما چراغ خطر مهم اين است كه كامپيوتر جاي روابط اجتماعي كودك را بگيريد و كودك به جاي پيدا كردن دوست با اين وسيله ارتباط برقرار كنند كه اين حالت حتي در كودكان فربيك هم به مراتب تقويت مي شود و عملا كودك در يك حلقه معيوب قرار مي گيرد

    نكاتي در مورد خريد بازيهاي كامپيوتري البته بازي بايد براي كودك جذاب و لذت بخش باشد تا كودك بتواند از محتواي آن نيز مسائلي را بياموزد . اين چند نكته به شما كمك مي كند انتخاب صحيح تري در خريد اين بازي ها داشته باشيد

    بهتر است اول از همه به فكر سرگرم كننده بودن بازي باشيد، زيرا كه در سن زير 5 سال خط مشخصي بين آموختن صرف و تفريح نمي توانيد براي كودك بكشيد . پس براي اينكه كودك چيزهائي ياد بگيرد لازم است قبل از آن لذت ببرد . مطمئن باشيد كه كودك بيشتر دوست دارد كه زمان خوشي را سپري كند بجاي آنكه اهداف آموزشي بزرگترها را برآورده كند .
    بازيهايي را انتخاب كنيد كه بازي بيش از يك بازيكن در آنها تشويق شده و باعث مي شود كه دو يا سه نفر با هم بازي كنند . به توصيه مركز ملي رسانه ها و خانواده ها، بهتر است خانواده ها كامپيوتر را به يك وسيله اجتماعي تبديل كنند . بهترين نرم افزار موجود در اين خصوص Lapware ذكر شده است كه به شما و كودكتان اجازه مي دهد تجربه اي مشترك از كامپيوتر داشته باشيد .

    بازيهايي را انتخاب كنيد كه به كودك فرصت هاي پيروزي را با روش هاي مختلف مي دهد . بعبارت ديگر لازم نباشد كه براي ادامه يافتن بازي، كاربر حتما از يگ مهارت به خصوص كه تكرار آن براي كودك دشوار است، استفاده كند . تصويرهاي كم تحرك و طولاني كه حتما با رمز و راز تغيير خواهد كرد، كودك را خسته مي كند . مزرعه هاي اعداد يا جنگل هاي پر از موسيقي كه كودك را بدنبال خود بكشد و هر چه كه ماهرتر شد بازي نيز ماهرانه تر قابل پياده شدن باشد، بهتر است .

    به ياد داشته باشيد نسخه نوشتاري يا ديداري _ شنيداري در يادگيري كودك از نسخه نرم افزاري مي تواند بهتر باشد، مثلا كتاب يك قهرمان خاص آموزنده تر از بازي آن قهرمان خاص براي كودك است .

    هنگام خريد هميشه احتمال برگرداندن و پس دادن بازي خريداري شده را با فروشنده مطرح كنيد ، چرا كه اين احتمال وجود دارد سيستم سخت افزاري شما متناسب نباشد يا بازي خريداري شده مانند لياس ، يك شماره كوچكتر به تن فرزند شما در آيد ! يا شما آن بازي را براي كودكتان مناسب ندانيد .
    بنابر تحقيقات انجام شده، بازي هايي كه محتواي خشن دارند، كودك را در معرض افزايش رفتارهاي پرخاشگرانه قرار مي دهند ، بخصوص اگر به صورت هميشگي بازي شوند و عملا كودك، زمان خيلي زيادي را به اين بازيها اختصاص دهد . اين نكته ارزش يادآوري دارد كه همه بازيهاي ويديويي و كامپيوتري بد نيستند . بازيهاي پر كيفيت به كودك فرصت حل مسائل مختلف زندگي و مهارت تفكر منطقي را آموزش مي دهد . همچنين بازي كامپيوتري به تقويت مهارتهاي حركتي ظريف، مهارت، سرعت عمل و سرعت انتقال مي انجامد . البته كودك را به تكنولوژي اطلاعات علاقه مندتر مي سازد .

    بهترين كار براي شما اين است كه تا فرصت باقي است و كودك هنوز اولين تجربه ها را در به كارگيري اين وسيله درك مي كند، به او كمك كنيد تا قوانين استفاده سالم و بي ضرر از آن را بياموزد .
    به ياد داشته باشيد كودكان به آساني به مسائل مختلف عادت مي كنند ولي به سختي عادت نادرست را ترك مي كنند . نكته آخر اينكه يك مصرف كننده هوشيار باشيد، آنچه را به صلاح كودكتان هست انتخاب كنيد چيزي كه مناسب سن او باشد و پيغام هاي نادرست به او ندهد .
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  8. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  9. #5
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    معني دعواي اوليا چيست ؟


    دكترهادىشاكر*
    اينكه پدر و مادر ها ، گاهي اوقات با هم مخا لفت و گاهي هم بحث مي كنند ، يك مساله عادي است . آنها ممكن است راجع به پول ، كار هاي خانه يا اينكه وقت شان را چطور با هم بگذرانند، مخالفت كنند . گاهي درباره ي مسائل مهم كه مربوط به خانواده است و البته خيلي وقت ها هم به خاطر مسائل كم اهميت مثل اينكه شام چي باشد يا كي به خريد برود ، ممكن است مخالفتي پيش بيايد . كساني كه مدت زيادي با هم زندگي مي كنند به طور طبيعي ، گاهي با هم مخالفت يا بحث مي كنند .
    بعضي وقت ها آنها با هم مخالفت مي كنند ولي با آرامش با هم حرف مي زنند و هر دو به هم شانس شنيدن و گفتن را
    مي دهند. گاهي هم مخالفت شان را با دعوي و داد زدن به هم نشان مي دهند . بيشتر بچه ها از اين دعوا ها خيلي نگران مي شوند . صدا هاي بلند و كلمات نا مهربان اوليا باعث مي شود كه آنها احساس ترس يا غمگيني پيدا كنند . حتي وقتي كه اوليا با هم قهر مي كنند و اصلا حرف نمي زنند هم ، مي تواند براي بچه ها آزار دهنده باشد .
    گاهي بچه ها فكر مي كنند كه در دعوي اوليا مقصر هستند ، مثلا وقت هايي كه به خاطر موضوعي كه به بچه ها مربوط ميشود. در اين موقع احساس گناه و تقصير در بچه ها ايجاد مي شود . اما اين مهم است كه بچه ها بدانند كه در رفتار هاي اوليا شان هيچ وقت مقصر نيستند .

    ·معني دعوي اوليا چيست ؟
    بيشتر وقت ها، بچه ها به اين فكر مي كنند كه منظور پدر و مادر شان از دعوي چيست ؟ ممكن است با خودشان فكر كنند كه اولياي آنها همديگر را دوست ندارند و حتي ممكن است كه فكر كنند كه معني دعوي آنها اين است كه مي خواهند همديگر را طلاق بدهند . اما دعوي پدر و مادر ها معمولا اين معاني را ندارد . اين مهم است كه بچه ها بدانند كه بزرگتر ها هم گاهي درست مثل خود بچه ها ، با هم دعوي مي كنند و در موقع دعوي ممكن است كه حرف هايي زده شود كه واقعا" منظور آنها نباشد . بعضي روز ها بزرگتر ها خسته و كم حوصله مي شوند و شايد از دست كسي عصباني باشند ، اين وقت ها ممكن است در خانه بحث و دلخوري و يا شايد دعوي پيش بيايد .

    ·احساس بچه ها در موقع دعوي پدر و مادر ها چيست؟
    شنيدن صداي بلند يا كلمات نا مهربان از اوليا ، معمولا بچه ها را غمگين مي كند . ديدن ناراحتي و غمگيني اوليا و اينكه نمي توانند عصبانيت خودشان را كنترل كنند ، باعث مي شود بچه ها بترسند يا احساس تنهايي كنند . موقع دعوي ، بچه ها ممكن است بيشتر نگران يكي از اوليا باشند كه بيشتر غمگين شده يا حتي بيشتر سرش فرياد كشيده شده است . يا ممكن است يكي از اوليا ،آنقدر خشمگين شده باشد كه احساس خطر پيش بيايد . گاهي هم اولياي عصباني با فرزندشان هم ، عصباني ميشوند . بعضي اوقات ، بچه ها از دعوي بزرگتر ها دل درد مي گيرند يا گريه مي كنند . يا خوابشان نمي برد يا مدرسه رفتن برايشان سخت مي شود . يكي از كار هاي مهم اين است كه اين احساس را با خود اوليا در ميا ن بگذارند تا آنها به كمك بچه ها بيايند . شايد بزرگتر ها اصلا حواسشان نباشد كه بچه ها ترسيده اند و يا به آنها علت بحث را توضيح بدهند و احساس منفي بچه ها را بر طرف كنند .

    ·وقتي دعوي بزرگتر ها زياد طول بكشد يا زياد تكرار بشود ، چه كار بايد كرد؟
    هر چند كه گاهي پدر و مادر ها ممكن است با هم مخالفت كنند ولي اينكه سر هم داد وفرياد كنند يا حرف هاي خيلي نامهربان بگويند و خلاصه به همديگر بي احترامي كنند ، اصلا كار درستي نيست . گاهي اوقات ، دعوي بزرگتر ها ممكن است با خشونت و هل دادن يا شكستن چيزهاي مختلف يا خداي ناكرده، زدن همديگر همراه بشود ، كه اين كارها هم ،هرگز و به هيچ وجه كار هاي درستي نيست . در اين وقت ها ، اوليا احتياج دارند كه كسي به آنها بياموزد كه چطور عصبانيت شان را كنترل كنند ! شايد بچه ها با يكي از بزرگتر هايي كه به او اعتماد دارند مثل عمو ،پدر بزرگ يا معلم ، راجع به اينكه در خانه دعوي هاي زياد يا خطر ناك ، اتفاق مي افتد و اينكه ممكن است كسي آسيب ببيند ، صحبت كنند و از او بخواهند به خانواده ي آنها كمك كند . كساني هم مثل دكتر ها مي توانند به خانواده ها كمك كنند تا راه هاي بهتر زندگي كردن و مخالفت بدون خشونت و توهين را اوليا بياموزند . هرچند كه اين كار نياز به زمان و تمرين دارد ، ولي اعضاي خانواده را به زندگي آرامتري نزديك مي كند .

    ·اينكه اوليا گاهي با هم مخالفت كنند ، اشكالي ندارد؟
    مخالفت ، به شرط آنكه آبرومندانه باشد ، به افراد كمك مي كند تا احساسات خود را به هم بگويند و جلوي پر شدن و منفجر شدن را مي گيرد . مهم است كه اعضاي خانواده بتوانند با هم در باره ي احساس خود گفتگو نمايند ، حتي موقع مخالفت . كا ر خوبي كه مخالفت براي آدم ها مي كند اين است كه معمولا باعث مي شو د كه يكديگر را بهتر درك كنند و احساس نزديكي بيشتري پيدا كنند .
    اوليا هم درست مثل بچه ها مخالفت مي كنند و بعد با هم آشتي ميكنند و سرانجام همه دوباره احساس خوبي خواهند داشت . هيچ خانواده اي بدون اشكال نيست و بالاخره يك نقصي پيش مي آيد . حتي در خوشحال ترين خانه ها هم ، مساله وجود دارد و بزرگتر ها گاهي با هم بحث مي كنند . معمولا ، همه اعضاي خانواده كمك مي كنند تا زندگي براي بقيه ، شيرين تر بشود . پس ، مخالفت ، قسمتي از يك زندگي است و با كمك محبت و فهميدن همديگر ، خانواده مي تواند بيشتر مشكلات را بر طرف كند .
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  10. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  11. #6
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    آموزش ریاضیات به فرزندان - كمك به كودك خود در آموختن رياضيات مقالات روانشناسی

    دكترهادىشاكر*
    بسياري از اوليا براي كمك به كودك خود در آموختن رياضيات ، سعي ميكنند به روشهاي گوناگون متوصل شوند تا مفاهيم پيچيده ي رياضي را به او بياموزند . براي اينكه كودك بهترين كمك را دريافت كند ، بايد هدف را ايجاد اشتياق هرچه بيشتر در نظر گرفت و سعي كرد تا آنجا كه ممكن است فشار را كاهش داد . انگيزه ي يادگيري را با نشان دادن كاربرد گسترده رياضي در زندگي روزمره و اينكه خود اوليا احساس منفي خود را از رياضي به كودك القا نكنند ، مي توان قوي تر ساخت .

    ·سعي كنيد احساس شخصي شما نسبت به رياضي ، شناخت كودك را از دنياي اعداد و محاسبات تحت تاثير قرار ندهد. زمان روش هاي آزار دهنده اي براي آموزش مفاهيم رياضي سپري شده و نگاه جديد سعي در هر چه بيشتر كاربردي تر ساختن اين آموزش دارد تا آموخته هاي كودكان با جهان واقعيت سازگارتر باشد .


    ·با كاربرد روزمره رياضي در زندگي ، كودك به اهميت اين مهارت پي خواهد برد. مثلا به هنگام پرداخت صورت حساب خريد يا اندازه گيري متراژ منزل يا محاسبه وزن مواد غذايي در آشپزي ، مي توان كودك را به كمك طلبيد . با توضيح شغل هاي
    مختلف مثل مهندسان ، دارو سازان و ستاره شناسان ، ديد گاه او به كاربرد رياضي گسترده تر خواهد شد .

    ·با صداي بلند حساب كردن در منزل يا فروشگاه ، كه روند محاسبه را به كودك نشان مي دهد نيز روش موثري است . مثلا ، وقتي كودك از شما تقاضاي شيريني مي كند با گفتن اينكه " خوب ، اگر از اين پنج شيريني يكي را تو بخوري و يكي هم خواهرت بخورد براي من و پدرت چند تا باقي مي ماند؟ " از او بخواهيد كه او هم با صداي بلند حسابش را به شما بگويد . مهمتر از جواب درست يا نادرست او ، روالي است كه او براي رسيدن به جواب استفاده مي كند .


    ·بسته به علاقه كودك و البته نظر معلم او ، گاهي و نه هميشه ، ماشين حساب و نرم افزار هاي رايانه اي براي ايجاد هيجان نسبت به مفاهيم رياضي و محاسبات مفيد خواهد بود .


    ·يك ساعت عقربه اي براي كودك تهيه كنيد . گاهي از او سئوالاتي در مورد زمان بپرسيد . مثلا : " اگر برادرت ساعت 4 بيايد ، چند دقيقه ي ديگر بايد منتظر باشيم ؟"


    ·از كودك بخواهيد وزن اشيا ، لوازم منزل ، كتاب و ... را حدس بزند . خود شما هم حدس بزنيد و بعد با ترازو تعيين كنيد كه كدام يك نزديكتر حدس زده است . يك روش ديگر جمع زدن اندازه ي قد يا وزن اعضاي خانواده است تا معلوم شود در مجموع قد يا وزن خانواده شما چقدر است .اين روش براي تمرين جمع اعداد سه يا دو رقمي مناسب است .


    ·بازي هاي خريد و فروش با مقدار هاي مختلف پول كودك را با مفهو م پول و محاسبه آن آشنا مي كند . بازي هايي مثل مونو پولي ،هنوز براي بسياري از اوليا و كودكان جالب است . يك بازي ديگر هم پيشنهاد مي شود: با كمك يك تاس اعداد ، اعضاي خانواده عددي را بين يك وشش بدست مي آورند و برابر آن سكه معيني -مثلا يك توماني - دريافت مي كنند ، وقتي مجموع سكه ها به رقمي قابل تعويض رسيد ، آنرا با اسكناس يا سكه ي پر ارزش تر ، معاوضه مي كنند . وقتي بودجه فرضي تمام شد ، كسي كه بيشترين ميزان پول را بدست آورده است ، برنده مي شود . در مثالي ديگر، مي توان كودك را با بودجه اي معين براي خريد لوازم يك وعده غذا به حساب دعوت كرد و ديد كه چطور بودجه بندي را مي آموزد و آيا حدس هاي او قابل انجام است؟ و اگر چنين بود بر همان اساس خريد انجام بشود .


    ·يك روش براي آشنايي وي با مفهوم حجم ، وزن و نسبت اين است كه با كمك ظروف اندازه گيري از او بخواهيد مقادير برنج ، حبوبات يا مايعات را براي تهيه ي غذا پيمانه كند .

    گاهي اوليا نگران توان يادگيري فرزندشان هستند . در اين شرايط ، معلمان بهترين داوري را عرضه مي كنند زيرا امكان مقايسه كودك را در كنار همكلاسان ديگر و شرايط مختلف مدرسه دارند . علائمي مانند مشكل در ياد آوري ارقام ، اشتباه نوشتن اعداد مثلا 7 با 8 يا 3 با 2 ، كلافه شدن و بيقراري هنگام كار با ارقام ، ناتواني در دنبال كردن دستور العمل هاي ساده رياضي ، ناتواني در درك مفاهيم ذهني مثل بزرگتر و كوچكتر يا قبل و بعد يا كم سن تر و مسن تر و اضطراب بالا در مورد تكاليف رياضي كه اگر همه يا اغلب شان در يك كودك ديده شود بايد با معلم كودك صحبت نمود . چون قبل از آنكه تشخيص اختلال يادگيري مطرح شود بايد اين احتمال كه شايد كودك تحت فشار زياد تر از حد توان است يا نيازمند تمرين هايي مانند آنچه در بالا ذكر شد است ، رد شود . سرانجام ممكن است اوليا و معلم ، به اين نتيجه برسند كه كمك روانپزشكي براي كودك لازم است .
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  12. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  13. #7
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    اختلال دفعي در كودكان(نگهداري مدفوع)




    مسائل دفعي كودكان يكي از مهمترين مسائل دوران كودكي و از عمده ترين نگرانيهاي احتمالي خانواده ها به شمار مي رود. اختلالات دفعي در كودكان انواع مختلف دارد كه ما در اين مبحث به نگهداري مدفوع و خودداري از اجابت مزاج در كودكان مي پردازيم.

    اختلال در دفع مدفوع مي تواند دلايل متعددي داشته باشد.
    يبوست ، اهمال در آموزش توالت رفتن ، واكنش جويي هاي كودك و مشكلات عضوي گوناگون مي تواند عوامل سبب ساز اين اختلال باشد.
    اين كودكان اغلب شكمهاي باد كرده دارند و ممكن است از دردهاي شكمي نيز رنج ببرند ، اكثر اين كودكان دچار يبوست هستند و يا گاهي بدون هيچ دليل عضوي از رفتن به توالت و دفع مدفوع امتناع مي ورزند.
    در كودكاني كه دچار يبوست هستند ، به علت درد ناشي از عبور و تخليه مدفوع به دليل كوچك بودن مخرج انتهايي ، كودك از توالت رفتن وحشت دارد و با جلوگيري از انجام عمل دفع ، يبوست سخت تري را موجبمي شود. ، هنگامي كه كودك تجربه نا خوشايندي از رفتن به توالت داشته باشد ، ترس و تنفر از آن مكان برايش به وجود مي آيد و در نهايت باعث مي شود كه مدفوع خود را نگه دارد.

    و در كودكاني كه دچار يبوست نيستند و بدون هيچ دليل عضوي ، از توالت رفتن امتناع مي ورزند، بروز چنين رفتاري در اين كودكان مي تواند دلايل گوناگوني داشته باشد كه از مهمترين آنها مخالفت با والدين و مبارزه براي دستيابي و كسب قدرت و به دست آوردن توجه والدين كه از اين شرايط ناراحت مي شوند و يا گاهي اين كودكان از كثيف كردن خود در توالت مي ترسند ، زيرا در گذشته به اين علت تنبيه شده اند و در نتيجه سعي مي كنند مدفوعشان را در خود نگه دارند تا از اين طريق نظم را رعايت كرده باشند.

    بعضي از والدين انتظارات خيلي زياد از پاكيزگي و تطابق كودكان دارند و همچنين گاهي تعاملات غلط و منفي بين كودك و خانواده مي تواند سبب بروز اين مشكل شود.

    سبب شناسي

    در بروز اين اختلال نظريات مختلفي وجود دارد كه ما به دو نظريه بزرگ كه در اين زمينه وجود دارد مي پردازيم كه اولين آن فرضيه از ديدگاه روانكاوي است كه فرويد بنيانگذار آن است .
    از نظر روانكاوان ، كودك خردسال مي تواند از اين راه پدر و مادرش را راضي نمايد و توجه آ نها را جلب نمايد و همچنين گاهي با حفظ مدفوع مي خواهد لذت جسماني ببرد و يا كودك از طريق دفع مدفوع احساس ترس از دست دادن چيزي را دارد كه در نهايت اين گونه كودكان در بزرگسالي خويي صرفه جو و لجوج و منظم پيدا مي كنند.
    و فرضيه دوم كه رويكرد رفتاري مي باشد ، افراد اين گروه معتقد هستند كه كودك آموزش استفاده از توالت را نياموخته و يا غلط آموخته و يا اين امر را وسيله اي براي بر انگيختن واكنش حتي منفي والدين مي داند و
    همچنين ممكن است نتيجه رفتارهاي اجتنابي مانند ترس از توالت رفتن مانند درد هنگام يبوست و غيره باشد.

    درمان

    به طور كل در درمان اين اختلال ، مطالعات پژوهشهاي مختلف بيانگر آن هستند كه درمانهاي رفتاري وسيله مطمئني براي درمان اين اختلال به شمار مي آيند.
    در كودكاني كه دچار يبوست هستند بايد با روشهاي مختلف سعي در از بين بردن يبوست كرد ، مي توان براي از بين بردن يبوست حبوبات ، غلات و انواع سوپ و سبزيجات و ميوه هاي تازه را در برنامه غذايي كودك افزايش داد تا يك اجابت مزاج خوب به وجود آيد ، تجارب مكرر بدون ناراحتي از دفع مي تواند به كودكي كه تجارب دردناكي را در گذشته تجربه كرده ، كمك كند.

    و حال كودكي كه به علل اختلال عاطفي و بدون هيچ علت عضوي ، حالت قبض مدفوع دارد ، در درمان اين كودكان ابتدا مي بايستد شرح حال دقيقي از وضعيت آنها به دست آورد تا بتوان علت حبس مدفوع را مشخص كرد و در صورت وجود تنشهاي خانوادگي و تعامل منفي والدين و كودك و يا وجود استرس و ترس آنها را از بين برد.

    پژوهشهايي كه عمدتا از بررسي مربوط به آموزش كنترل مدفوع تشكيل مي شود قويا مبين آن است كه آموزش توام با سختگيري و تنبيه منجر به ايجاد خصومت در كودكان مي شود كه در اين مرحله بايد علل لجاجت و خصومت كودك با والدين مشخص شود تا بتوان آنها را از بين برد.
    همچنين عده اي از كودكان وجود دارند كه مدفوع را جزئي از وجود خود مي دانند كه در اين صورت بايد والدين براي كودك بدنش را به شكل خيلي ابتدايي تشريح كنند و در مورد چگونگي به وجود آمدن و خروج مدفوع را برايش توضيح دهند تا كودك بداند كه مدفوع جزئي از بدن او نيست و نياز به خروج دارد.

    و يا كودكاني هستند كه از محيط توالت مي ترسند و به اين علت از رفتن به آنجا امتناع مي ورزند كه بايد در اين صورت ترس كودك را شناخت ، با او به توالت رفت محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را به او نشان داد يا اگر از صداي سيفون مي ترسد بايد به همراه او سيفون را كشيد و برايش توضيح داد كه چه عملي را انجام مي دهد و بي خطر مي باشد ، كودك را براي صحبت كردن در مورد ترسهايش تشويق كنيد ، كودك را بطور آزمايشي بر روي توالت بنشانيد تا متوجه شود كه به درون آن نمي افتد ، يك اسباب بازي مخصوص كه كه كودك دوست دارد در توالت بگذاريد كه كودك تشويق شود و برايش محيط مطبوعي به وجود آيد ،

    يكي ديگر از عواملي كه باعث مي شود كودك از رفتن به توالت خودداري كند ممكن است به اين علت باشد كه برخي از والدين از مكان توالت براي تنبيه كودك استفاده مي كنند كه اينكار موجب نا امن شدن محل توالت براي كودك شده و او در آنجا احساس ترس مي كند ،در نهايت والدين بايد سعي كنند به دقت كودك خود را بشناسند تا از اين طريق بتوانند او را درك كنند و مسائل او را حل نمايند
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  14. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  15. #8
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    کودکان بیش فعال هایپر اکتیو اختلال كم توجهي- بيش فعالي در كودكان
    کودکان بیش فعال هایپر اکتیو اختلال كم توجهي- بيش فعالي در كودكان


    اختلال كم توجهي- بيش فعالي در كودكان


    (Hyperactive)


    اين اختلال در بر گيرنده كودكاني است كه از دستورها اطاعت نمي كنند ، از لحاظ هيجاني تحريك پذير و خشن هستند ، پيوسته از يك فعاليت به كار ديگري مي پردازند بدون اينكه هيچ يك را به سر انجام برسانند ، تمركز و توجه در كارها و يا فعاليتها و بازيها در اين كودكان پايدار نيست ، اغلب به نظر مي رسد كه حواسشان جاي ديگري است و يا گوش نمي دهند و اينطور به نظر مي رسد كه آنچه را كه گفته شده است نشنيده اند ، اكثر اين كودكان بد اخلاق ، ستيزه جو ، نافرمان و پرخاشگر هستند و با كودكان ديگر ميانه خوبي ندارند و به طور كلي لجوج ، رياست طلب و بي انضباط هستند ، رفتارهاي غير قابل پيش بيني انجام مي دهند ، مرتب در حرف ديگران مي پرند ، اشيا را از ديگران مي قاپند و به چيزهايي دست مي زنند كه اجازه آن را ندارند .
    اين كودكان وقتي كه بزرگتر مي شوند در كارهاي گروهي مشكلدارند و در مدرسه نمي توانند يكجا آرام بگيرند به طور مكرر از جاي خود بلند مي شوند و يا از ميز آويزان مي شوند. بيش فعالي ممكن است به صورت بر قراري ، ناآرامي در جاي خود ، دويدن ، جهيدن و بالا و پايين پريدن درموقعيتهاي نامربوط ، ناتواني در ساكت ماندن و يا بيش از حد حرف زدن نيز نمود مي يابد.
    اين كودكان معمولا در نوباوگي علائمي از خود نشان مي دهند مانند : خواب كم و گريه زياد دارند ، به نور و صدا و حرارت و ساير تغييرات محيطي به سرعت به گونه اي غير عادي پاسخ مي دهند ، مرتب در حال جلو و عقب كردن خودشان هستند ، معمولا در آغوش مادر آرام نمي گيرند و جيغ مي زنند و لگد مي اندازند و حتي در گرفتن پستان مادر هم مشكل دارنددر اين نوع اختلال ممكن است بر اثر بالا رفتن سن كودك ، مسئله خود به خود حل شود اما اين كودكان اگر به حال خود گذاشته شوند در بزرگسالي رفتارهاي ضد اجتماعي از خود نشان مي دهند.
    اكثر اين كودكان از هوش بالا برخوردارند و كارهايي كه انجام مي دهند غير مترقبه و ناگهاني است و خطر را احساس نمي كنند.
    به طور كلي مي توان گفت الگوي پايدار اين اختلال كمبود تمركز و توجه ، بيش فعالي و پرخاشگري است ، البته بايد اين خصوصيات حداقل به مدت شش ماه در كودك ثابت باشد تا بتوانيم بگوييم كه كودك دچار اين اختلال شده است.
    علل ايجاد اين اختلال هنوز به طور قطعي ناشناخته است ، عوامل متعددي از قبيل وراثت ، مشكلات و مسائل در هنگام تولد ، عوامل عصب شناختي ، حساسيت غذايي و متغيرهاي محيطي مطرح شده است اما هيچ يك تاييد و يا رد نشده اند. پژوهشها حاكي از آن است كه پسران بيشتر از دختران به اين اختلال مبتلا مي شوند.
    در درمان اين كودكان روشهاي رفتار درماني به همراه رژيم غذايي خاص و داروهايي كه پزشك براي درمان اين اختلال تجويز مي كند بهترين نتايج را در كنترل علائم دارد.
    والدين چنين كودكاني بايد با مراجعه به روانپزشك و يا روانشناس با شكيبايي و ثبات قدم در اين مسير به فرزندشان كمك كنند.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  16. 2 کاربر از پست مفید sogand67 تشکر کرده اند .


  17. #9
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    دیر خوابی کودکان - مشکل دیر به خواب رفتن کودکان
    دیر خوابی کودکان - مشکل دیر به خواب رفتن کودکان




    مشكل دير به خواب رفتن در كودكان


    خواب براي كودك همانند تغذيه لازم و ضروري است، بسياري از كودكان براي به خواب رفتن مشكل دارند و به موقع نمي خوابند، در كودكان معمولا بي خوابي اوايل شب اتفاق مي افتد و به اصطلاح به آن بي خوابي شبانه گفته مي شود.
    احتياج به خواب در انسانها در سنين مختلف متفاوت است، به عنوان مثال به طور متوسط يك كودك دوازده ساله به نه ساعت خواب و يك كودك چهار ساله به يازده و نيم ساعت خواب احتياج دارد، البته اين مسئله بين كودكان با هم در يك سن فرق مي كند.
    كودكي كه شبها با آرامش و به حد كافي خوابيده ، روز بعد به موقع از خواب بيدار مي شود و ا گر به حد كافي نخوابد ، صبح روز بعد به علت كافي نبودن مقدار خواب بهانه گير و كج رفتار مي شود و كمتر شاد به نظر مي رسد و انرژي كمتري دارد در بچه هاي بزرگتر ، به اندازه نبودن خواب شب آنها را خسته ، كند و حساس مي كند و نمي توانند بر روي درس تمركز كنند .
    والدين در خواباندن كودك نقش مهمي را ايفا مي كنند، حتي عده اي از كودكان تا زماني كه يكي از والدين خصوصا مادر در كنارشان نباشد به خواب فرو نمي روند. عواملي كه سبب دير به خواب رفتن در كودكان مي شود ممكن است دلايل متعددي داشته باشد.
    وقتي مي بينيد كودك شما در به خواب رفتن مشكل دارد بهتر است به موارد زير توجه كنيد:
    1ـ آيا ساعتي مشخص و منظمي براي رفتن كودك به تخت وجود دارد؟
    2ـ آيا كودك در تخت خود احساس خوبي دارد (به عنوان مثال : محيط اتاق خواب برايش مطبوع است؟ خيلي روشن يا تاريك نيست؟ زياد گرم يا سرد نيست؟ آيا تخت مرتب شده و يا تشك خوبي دارد؟ )
    3ـ آيا بچه هاي متعدد در يك اتاق مي خوابند و همديگر را بيدار نگه مي دارند؟ 4ـ آيا كودك شما در طول روز مسائلي داشته كه فكرش را به طور مداوم مشغول مي دارد و وي را هيجان زده مي كند و باعث اخلال در خواب مي شود ؟ (مثال: هيجانات ، دعوا و در گيري ، فيلمهاي مهيج و يا تولد بچه ديگر )
    5ـ آيا ممكن است سر و صدا زياد باشد و مانع خواب كودك شود؟
    6ـ آيا مهمان آمده و كودك تمايل دارد ترجيحا بيدار بماند؟
    7ـ آيا كودك در اتاق وقتي تنها است احساس ترس مي كند؟
    در كل دلايل متفاوتي مي تواند باعث نرفتن به موقع كودك به طرف تخت خود شود.
    واقعيت اين است كه براي خوابي راحت داشتن در شب براي كودك تنها يك روش وجود ندارد، راه حلها و توصيه هاي گوناگوني در اين زمينه وجود دارد كه چكيده اي از آنها به شرح زير است:
    براي كودكتان زمان خواب با مشورت با خودش تعيين كنيد و وقتي به زمان خواب وي نزديك است به كودك بايد حتمافرا رسيدن زمان خواب را ياد آوري كنيد ، آنها به برخورد قاطع شما و يك قرار ثابت براي خواب نياز دارند.
    سعي كنيد برو به اتاق خوابت مثل يك عمل تنبيهي به نظر نرسد و به جاي آن مي توانيد به كودك بگوييد كه لازم نيست بخوابي بلكه بايد در تخت خودت استراحت كني ، وقتي جنبه اجبار براي خواب از بين برود احساس آرامش و خواب خود به خود به وجود مي آيد .
    تشويق كودك با صحبت و با عمل ، به اين صورت كه هر شب به وقت شناسي و در رختخواب رفتن وي جايزه بدهيد. جايزه مي تواند يك خوراكي ويژه قبل از خواب مثل يك ليوان شير يا خوراكي كه كودك دوست دارد باشد و يا به عنوان تشويق يك لباس خواب نو و قشنگ به او هديه بدهيد
    مي توانيد قبل از خواب با يك عمل مطبوع مثل : قصه گفتن و يا گوش كردن به نوار قصه و يا لالايي روزش را به پايان برسانيدهمين طور حمام كردن و ماساژ قبل از خواب و يا تكان دادن كودكان كوچكتر به آرامي ، مفيد خواهد بود.
    سعي كنيد هنگام خواب ، كودك لباس خواب راحتي بپوشد و اتاق خواب كودك تهويه خوبي داشته باشد و لحافهاي سنگين را براي او نگذاريد. توجه كنيد كودك شما يك محل خواب مطبوع داشته باشد كه خوب به نظر برسد مثل: يك اتاق شخصي و يا تخت شخصي.
    فعاليتهاي بدني كودك مانند: بازي كردن در پارك، برنامه هاي ورزشي و ... را در طول روز افزايش دهيد. البته بايد اين بازيها تا غروب ادامه داشته باشد و بتدريج فعاليت كودك را از زمان غروب به بعد كاهش داده و به جاي بازيهاي پر تحرك ، فعاليتهايي مثل: مطالعه كردن و شنيدن قصه و يا تماشاي تلويزيون را جايگزين كرد، بايد سعي كرد قبل از خواب بازيهاي هيجان انگيز مثل: بازيهاي كامپيوتري انجام ندهند و يا فيلمهاي هيجان انگيز نبيند.
    اگر كودك در شب سخت به خواب مي رود به او اجازه خوابيدن در طول روز را ندهيد.
    به خاطر داشته باشيد مصرف شبانه برخي از مواد غذايي مانند : چاي و يا نوشابه ، خواب كودك را كاهش مي دهد.
    اگر كودك شما در اتاق خواب خودش مي ترسد خيلي مهم است كه شما ترس او را جدي بگيريد ، كودك را آرام كنيد و سعي كنيد با هم پي به علت ترس ببريد . به كودك اين فرصت را بدهيد كه در مورد مشكل احتمالي و هيجانات يا چيزهاي جالبي كه در روز برايش اتفاق افتاده با شما صحبت كند ، حتي كودك مي تواند وقتي در تخت خود دراز كشيد از زبان خودش داستاني براي شما بگوييد و در مورد اين داستان با او صحبت كنيد و مطمئن شويد كه تخيلات در ذهن او نماند. اين مسئله كمك مي كند كه كودك با آرامش بيشتري به خواب فرو رود.
    سوال : مقدار لازم خواب براي كودكان در سنين نوزادي، 1 سالگي ، 3 سالگي ، 5 سالگي و 7 سالگي تقريبا چقدر است؟
    معمولا كودكان و نوجوانان 8 ساعت در شبانه روز مي خوابند و مقدار نياز به خواب در انسانها را نمي توان به طور دقيق گفت به اين دليل كه مقدار خواب بر اساس نيازهاي فرد فرق مي كند. اما به طور ميانگين مي توان گفت: يك نوزاد در 24 ساعت بين 19 تا 20 ساعت مي خوابد و يك كودك 1 ساله معمولا در شبانه روز بين 14 تا 15 ساعت در خواب است ، همينطور يك كودك 3 ساله در 24 ساعت به طور ميانگين 12 ساعت در خواب است و يك كودك 5 ساله معمولا در شبانه روز 11 ساعت مي خوابد و همچنين يك كودك 7 ساله در طول 24 ساعت به طور ميانگين 9 تا 10 ساعت مي خوابد .

    سوال : دير خوابيدن كودكان زير 1 سال كه تقريبا زياد مشاهده مي شود چه علتي دارد؟
    خواب يك نوزاد به طور كل با خواب بزرگسالان تفاوت دارد و ما نمي توانيم توقع داشته باشيم كه بتوانيم نوزاد را به خواب منظمي عادت دهيم ، خواب نوزاد قبل از 3 ماهگي خيلي سبك است و نوزاد مي تواند بر اثر گرسنگي و سر و صدا از خواب بپرد ، در واقع اين به اين دليل است كه خواب نوزاد در اين مرحله به اين صورت است كه او در جريان خواب ، در مرحله خواب سبك و سپس خواب سنگين در تناوب است و تدريجا با رشد سني او اين خواب به مراحل عميقتري تبديل مي گردد ، معمولا از 3 ماهگي خواب كودك ريتم پيدا مي كند و در 6 ماهگي كودك مي تواند تمام شب را يكسره به خواب رود و در صبح و بعد ظهر خواب كوتاهي داشته باشد
    در مورد كودكان بين 9 تا 12 ماه مي توان گفت كه اين كودكان در اين سن به اين دليل كه مي خواهند محيط اطراف را شناسائي كنند و ميل به شناخت محيط اطراف آنها را فعال مي كند ، معمولا دير به خواب فرو مي روند .
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  18. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  19. #10
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    کابوس کودکان - خوابهای وحشتناک در کودکان و راه های برخورد با آن - مقاله روانشناسی
    کابوس کودکان - خوابهای وحشتناک در کودکان و راه های برخورد با آن - مقاله روانشناسی




    خوابهاي وحشتناك در كودكان

    در اين حالت كودك به علت ديدن خوابهاي ترسناك از خواب بيدار مي شود و اغلب بخشي از خوابي كه موجب ترس وي شده و يا تمامي آن را به ياد مي آورد.
    در اين زمان كودك اكثرا در رختخواب خود مي نشيند و فرياد مي كشد و يا گريه مي كند و يا به طرف اتاق خواب و تخت والدين مي آيد و از آنها تقاضاي كمك مي كند.
    گاهي هم ممكن است كودك دچار وحشت شبانه در خواب شود و با صداي بلند در خواب داد بكشد و گريه كند اما از خواب بيدار نشود.
    علل و موجبات اصلي كابوسها ممكن است بر اثر رويدادها و مسائل ترسناكي باشد كه كودك در طي روز در تلويزيون مي بيند يا در داستانها و كتابها مي خواند و يا اطرافيان تعريف مي كنند و يا اصولا مسئله اي باشد كه كودك خود شخصا با آن رو به رو است مانند: دعواها، مشكلات احساسي و در بچه هاي بزرگتر مشكلات در مدرسه و شايد سختي تكاليف درسي و غيره
    همچنين كابوسهاي كودك مي تواند تاثيراتي از اعمال روزانه باشد، يك روز فشرده و سخت مي تواند باعث كابوس هنگام خواب شود . البته خوابهاي وحشتناك مي تواند از تخيل كودك هم شكل بگيرد بدون اينكه معناي خاصي داشته باشد .
    در بچه هاي كوچك اين خوابها قسمتي از رشد آنهاست و وقتي از خواب مي پرند بلافاصله به خواب مي روند و در فردا آن روز چيزي به ياد نمي آورند.
    هر كابوسي به اين معني نيست كه مسئله اي وجود دارد .
    در كودكان تب، مريضي، زياد يا دير خوردن غذا مي تواند نقش مهمي در كابوس داشته باشد.
    نحوه بر خورد والدين هنگام ديدن خوابهاي وحشتناك به اين گونه است كه:
    هنگامي كه كودكي در دل شب فرياد كشيد، بي آن كه از خواب بيدار شود ، بايد او را نوازش كرد و آرام در گوشش لالايي نجوا كرد و در اين هنگام نبايد كودك را حتي الامكان از خواب بيدار كرد.
    اما زماني كه كودكتان از صداي فرياد خودش بيدار شد ، همچنان وحشت زده و ترسيده است او را در آغوش بگيريد و يك ليوان آب به او بدهيد و او را نوازش كنيد و با صداي آهسته برايش تعريف كنيد كه اين فقط يك خواب بود و گذشت ، آنچه كه ديدي همه در خواب بود.
    حتي اگر كودك معني واژه رويا (خواب) را هنوز ياد نگرفته باشد ، طنين آرام بخش صدايتان او را تسكين خواهد داد و به او خواهد فهماند كه آنچه كه ديده واقعيت نداشته است ، و اگر كودك باز هم بي قراري كرد مي توان چراغ را روشن كرد و گفت بيا به دنبال آن چيزي كه مي ترسي بگرديم و يا به او بگوييم چراغ را برايت روشن مي گذارم.
    البته امكان دارد كه در بعضي موارد، صحنه هاي از آن كابوس وحشتناك در ذهنش دوباره تكرار شود و از ترس اينكه دوباره آن منظره هاي وحشتناك را ببيند از رفتن به رختخواب امتناع ورزد، توصيه اي كه در اين زمان وجود دارد اين است كه موضوع خوابي را كه كودك عنوان مي كند را به شكل ديگري به پايان برسانيم به اين شكل كه مثلا اگر خواب اژدها را ديد به او بگوييم كه در انتها تو شمشيري داشتي و اژدها را كشتي.
    سعي كنيد وقتي كودك خواب ترسناك مي بيند و به طرف تخت شما مي آيد او را به تخت خودش باز گردانيد چون بعدا خيلي مشكل است كه شب هاي بعد در اتاق خودش به خواب رود و سعي كنيد پيش كودك تا به خواب رفتن وي بمانيد و بعد اتاق او را ترك كنيد.
    هنگامي كه احساس مي كنيد ديدن كابوس در كودكتان به علت اين است كه ذهنش مشغول مسئله اي است بايد دقت كنيد كه چه چيزي در زندگي كودك تغيير يافته است.
    البته بايد از خود كودك كمك گرفت و يك سئوال باز و دقيق پرسيد مثلا ديشب چه خوابي ديده بودي؟ يا دقيقا از چه چيزي مي ترسي؟ و بگذاريم خودش تعريف كند و سعي كنيم بين صحبتهايش حرف نزنيم با دقت گوش كنيم زيرا كودك با اين عمل ما احساس خواهد كرد كه وي را درك مي كنيم.
    البته در كودكاني كه كوچكتر هستند نبايد انتظار داشته باشيم كه خوابشان را واضح بتوانند بيان كنند زيرا كودكان در سنين پائين نمي توانند دقيقا خوابي را كه ديده اند به روشني براي ديگران تعريف كنند و فقط ممكن است يك لغت بگويند مثل: زن بد جنس يا سگ بزرگ.
    در اين صورت بايد به آنها گفت كه در واقعيت و در اتاق او چيزي وجود ندارد و مي توان به همراه كودك همه جاي خانه را جستجو كرد.
    پيشگيري
    شبها سعي كنيد هميشه يك چراغ خواب در اتاق كودك روشن باشد و در تاريكي قبل از اينكه كودك به خواب رود به وسايل در اتاق كودك نگاه كنيد كه بد نمانده باشد مثلا سايه يك صندلي ممكن است براي كودك ايجاد ترس كند. و يا مي توان يك عروسك به كودك داد و يا در اتاق او آويزان كرد و به او بگوييد كه اين عروسك جلوي خوابهاي بد را مي گيرد.
    سعي كنيم كودكان قبل از به خواب رفتن فيلمهاي خشن و ترسناك نبينند و يا بازيهاي خشن و هيجان انگيز انجام ندهند ، سعي كنيد قبل از به خواب رفتن كودك برايش قصه بخوانيد(البته نه قصه هاي هيجان انگيز) و يا يك مسئله كه براي كودك جالب است برايش تعريف كنيد و به او بگوييد :اميدوارم امشب در موردش خواب ببيني.
    شما مي توانيد يك موقعيت روحي خوب و آرامش قبل از خواب، براي كودكتان ايجاد كنيد.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  20. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  21. #11
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    شب ادراری - راهنمای برخورد با شب ادراری کودک
    شب ادراری - راهنمای برخورد با شب ادراری کودک

    با وجود آنكه 5 سال دارد، هنوز تقریبا هر شب رختخوابش را خیس می* كند.

    به *طور معمول گرچه در سن 3 تا 4 سالگی، كودكان می *آموزند كه شب*ها ادارار خود را كنترل كنند، اما شب ادراری تا سن 6 و حتی گاهی تا 7 سالگی امری طبیعی است.

    در 5 سالگی 15 درصد كودكان و در 6 سالگی 10 درصد مبتلا به شب*ادراری*اند كه 60 درصد آنها را نیز پسرها تشكیل می *دهند.

    دلایل پزشكی نادر است

    بعضی كودكان از ابتدای تولد تا سن خاصی قادر به كنترل ادرار و مدفوع خود نیستند و به ویژه شب*ها مدام رختخواب*شان را كثیف می *كنند. این كودكان مبتلا به “شب ادراری ابتدایی”*هستند.

    احتمال بروز ناراحتی*های دستگاه مجاری ادرار در كودكان نادر است، به همین علت، انجام دادن آزمایش*های اورولوژی كار بیهوده*ای است.

    از جمله دلایل پزشكی رایج شب ادراری، ناقصی و نابالغی مثانه و مشكلات مربوط به خواب است.

    در نمونه اول، مثانه بدون هیچ دلیلی حتی زمان*هایی كه كاملاً پر نیست، منقبض می* شود و در طول روز، مدام كودك را به دستشویی می *كشاند و در طول شب نیز موجب شب *ادراری می *شود.

    در مورد دوم، خواب به قدری عمیق است كه شخص متوجه فرمان مغز برای دستشویی رفتن نمی* شود. در این افراد، تقریباً خواب سبك وجود ندارد و خواب عمیق جای آن را گرفته است.

    برای دارو دادن هنوز خیلی زود است

    شما مخالف دارو دادن به كودكتان هستید؟ حق دارید.

    دادن دارو به كودك کمتر از 6 یا 7 سال كار بیهوده* و اشتباهی است. شب ادراری یك نوع بیماری نیست در نتیجه نیازی به دارو ندارد، اما اگر كودکتان از مرز 7 سالگی گذشت و باز هم دچار شب *ادراری بود، توصیه می *كنیم روش*های دارویی را با مشاوره با پزشك به كار گیرید.
    برای كودكانی كه دچار مثانه* ناقص هستند، داروهایی وجود دارد كه در كامل شدن مثانه به آنها كمك می* كند، اما در مورد كودكانی كه دچار مشكلات خوابند، درمان*ها كاملاً رفتاری است.

    به هر حال درمان زمانی جواب می *دهد كه كودك، خود برای “مداوا شدن”، هیجان داشته باشد. وقتی خود او تصمیم گرفت باید بازی را شروع كنید!

    روان كودك را جدی بگیرید

    به طور معمول شب *ادراری در پی یك واقعه یا ناراحتی درونی حل نشده رخ می* دهد. تولد یك خواهر یا برادر، طلاق، رفتن به مدرسه، اسباب كشی و… همگی از دلایل شب ادراری كودكانی هستند كه تا مدت*ها شب*ها رختخوابشان تمیز بوده، ولی ناگهان همه چیز عوض می* شود. متخصصان بیماری*های كودكان، به این نوع شب *ادراری، “شب ادراری ثانوی”می *گویند.

    توصیه های کاربردی برای والدین

    *برای یك مدت كوتاه شما می* توانید از روش*های كلاسیك استفاده كنید. برای مثال از ساعت 18 به بعد به او نوشیدنی ندهید. فرمول همیشگی “دستشویی ، مسواك، بوس، لالا” را به او یادآوری كنید.

    *به او یاد دهید كه باید در طول شب دستشویی*اش را نگه دارد، نه اینکه او را تهدید به تنبیه کردن کنید و نه تحقیرش كنید.

    *شما باید حس مسئولیت را به او القا كنید. باید كاری كنید كه این موضوع نه تنها دغدغه ذهنی شما، بلكه دغدغه ذهنی او شود.

    *یك چراغ خواب روشن كنید تا او شب*ها بدون ترس بتواند به دستشویی برود و شما را بیدار نكند.

    *روی یك تقویم، شب*هایی را كه دچار شب ادراری شده و شب*هایی را كه تمیز بوده با خود او علامت بزنید و او را تشویق كنید كه این موضوع را خود حل كند.

    *مبادا روزها “فرزند دلبندم” خطابش كنید و شب*ها “احمق كودن” به او بگویید!*
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  22. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  23. #12
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    رختخواب خیس، كابوس شبانه كودكان
    باز هم بی*نتیجه بود. با دو دست شقیقه*هایش را فشار داد. سرش گیج می*رفت. این*بار دیگر می*خواست به معلم مدرسه پسرش بگوید كه او را سر كلاس و جلو دانش*آموزان دیگر برای این عادت زشتش سرزنش كند.
    همه راه*ها را امتحان كرده بود. انواع تنبیه*ها و تشویق*ها را برای ترك این عادت ناپسندش در نظر گرفته بود. اما هیچ*كدام مؤثر نبود. شب*ها همه*چیز خوب بود. پسرك قول می*داد و با وعده*های مادر به*خواب خوش فرو می*رفت

    . اما صبح روز بعد، مادر می*ماند و یك رختخواب خیس. پسرك انكار می*كرد: «من این*كار را نكرده*ام!»
    مادر درمانده شده بود. شاید در تربیت كودكش سستی و سهل*انگاری كرده بود. به چشمانش نگاه كرد، معصوم بودند و ترسان. دستش پایین افتاد و در برابر كودك بی*گناه شرمگین شد...
    رختخواب خیس
    شب*ادراری به *معنای ناتوانی در كنترل ادرار در طول ساعات شب است. اغلب پزشكان این اصطلاح را برای كودكان زیر پنج سال به*كار می*برند؛ با این* حال، 5 میلیون كودك در ایالات متحده امریكا زندگی می*كنند كه بعد از شش سالگی هم رختخواب خود را خیس می*كنند. پس بپذیرید كه كودك شما تنها نیست.
    برای شناخت پدیده شب*ادراری باید بدانیم كه كلیه*ها چگونه كار می*كنند. كار كلیه*ها ساختن ادرار است. ادرار از طریق حالب*ها به مثانه فرستاده می*شود. مثانه شبیه بالون است و ادرار را در خود نگه می*دارد. یك دریچه عضلانی نیز مانع خروج ادرار از مثانه می*شود. با پر شدن مثانه، یك پیام عصبی به مغز می*رسد و مغز دستور باز شدن دریچه عضلانی را صادر می*كند. اگر كودك در زمان خواب این پیام را دریافت نكند، مثانه او خودبه*خود خالی می*شود.
    علل ایجادكننده شب*ادراری ناشناخته*اند. اما عوامل متعددی با این عارضه ارتباط دارند:
    1. حجم مثانه: شب*ادراری ممكن است به*دلیل ظرفیت كم مثانه باشد.
    2. سابقه خانوادگی: كودكانِ والدینی كه شب*ادراری داشته*اند، بیشتر احتمال دارد كه به این عارضه دچار *شوند.
    3. عفونت: عفونت كلیه*ها یا مثانه ممكن است باعث شب*ادراری كودكی شود كه سابقه این مشكل را نداشته است.
    4. كمبود هورمون ضد ادرار: میزان این هورمون در بدن كودكانی كه رختخواب خود را خیس می*كنند كمتر از سایرین است. این هورمون ساخت ادرار را كاهش می*دهد. بنابراین، افراد دارای سطح پایین هورمون ضد ادرار ممكن است ادرار بیشتری بسازند و مستعد شب*ادراری باشند.
    5. تأخیر در رشد و نمو: كودك ممكن است به علت تأخیر رشد دستگاه عصبی خود قادر به دریافت پیام از مثانه پر نباشد.
    6. خواب بسیار عمیق: تعدادی از پزشكان به در نظر گرفتن این عامل به*تنهایی اعتقادی ندارند.
    7. رژیم غذایی: مصرف شكلات و مواد كافئین*دار و محصولات غذایی حاوی مواد رنگی مصنوعی كودك را مستعد شب*ادراری می*كند.
    8. علل روانی و عاطفی: برخی از كودكان دچار مشكلات روانی و عاطفی*اند و اعتمادبه*نفس كافی برای كنترل ادرار پیدا نكرده*اند. این كودكان نیز مستعد شب*ادراری*اند.
    كودكان در حدود پنج الی شش سالگی كنترل ادرار در طول شب را به*دست می*آورند. اما 15 درصد كودكان پس از پنج* سالگی همچنان در شب رختخواب خود را خیس می*كنند. جالب آنكه 3 درصد افراد تا پانزده سالگی نیز گاه*گاه به این مشكل دچار می*شوند. آنچه اهمیت دارد دانستن این موضوع است كه شب*ادراری بیماری نیست، بلكه وضعیتی است كه نیاز به درمان مؤثر و مداوم دارد.

    آشنا كردن كودك با عارضه شب*ادراری
    گاه كودك از شما می*پرسد: «من نمی*خواهم رختخوابم را خیس كنم. نمی*خواهم شما را به دردسر بیندازم. پس چرا این اتفاق می*افتد؟»
    ابتدا باید به كودك بفهمانید كه شب*ادراری گناه نیست. خودتان هم باور كنید كه كودك بدون هیچ غرضی این كار را انجام می*دهد. پس تنبیه یا شرمنده كردن او وضع را بهتر نخواهد كرد. برای كودكتان توضیح دهید كه احتمالاً كلیه او بیشتر از كلیه دیگران ادرار می*سازد یا مثانه*اش قادر به نگهداری ادرار نیست. می*توانید با یادآوری این مسئله كه شما و پدرش هم مثل او بوده*اید، فرزند خود را متوجه كنید كه تنها نیست. یك بادكنك را از آب پر كنید. به كودك بگویید كه این بادكنك شبیه مثانه است. وقتی پر می*شود به دیواره*هایش فشار می*آید و كشیده می*شود. تا زمانی كه دهانه بادكنك بسته باشد، آب از آن خارج نمی*شود. هرگاه مغز دستور دهد، دهانه بادكنك باز می*شود و ادرار بیرون می*ریزد. به كودك بفهمانید كه فرمان مغز همان چیزی است كه او باید هنگام خواب دریافت كند. همچنین، كودك باید از نظر مشكلات و بیماری*های مربوط به شب*ادراری بررسی شود. بخصوص كودكی كه علاوه بر شب، در طول روز هم دچار مشكل در كنترل ادرار است. این كودك را باید پزشك معاینه كند و تحت آزمایش*های ادراری قرار گیرد. خوشبختانه بجز در مورد كودكانی كه دچار بیماری*های زمینه*ای مانند دیابت و عفونت یا ناهنجاری*های مادرزادی*اند، اغلب معاینات كودك را طبیعی نشان می*دهند.

    درمان شب*ادراری كودكان
    راه*های متفاوتی برای جلوگیری از شب*ادراری كودكان وجود دارد. توصیه*های كاربردی زیر را به*خاطر بسپارید:
    1. نوشیدن مایعات را قبل از خواب كودك محدود كنید. بعد از شام، نوشیدن حداكثر یك لیوان آب كافی است. مقدار دقیق مایع مورد نیاز بدن كودك خود را از پزشك بپرسید.
    2. كودك را پیش از خواب به توالت بفرستید. اگر مثانه*اش پر نیست، مجبورش نكنید كه آن را خالی كند. این*كار باعث می*شود كه رختخوابش را خیس كند زیرا در كار مثانه اختلال به*وجود می*آورد.
    3. محدودسازی مصرف مایعات در طول روز هیچ كمكی به بهبود شب*ادراری نمی*كند. محدودسازی مایعات باید حداكثر دو الی سه ساعت قبل از خواب كودك باشد.
    4. شب*ها چراغ توالت را روشن بگذارید. گاه ترس از تاریكی باعث می*شود كه كودك رختخوابش را ترك نكند.
    5. می*توانید از روش جایزه و ستاره كمك بگیرید. جدولی برای كودك رسم كنید و هر روز در آن یادداشت كنید كه شب قبل را خشك گذرانده یا خیس. به*ازای شب*های خشك به او ستاره بدهید و بعد از آنكه چند ستاره گرفت، تشویقش كنید.

    استفاده از زنگ هشداردهنده
    در كودكی كه رختخوابش را خیس می*كند، باید راه عصبی مغز به مثانه تقویت شود. زنگ*های هشداردهنده برای تقویت این مكانیسم به*كار می*روند. یك گیرنده رطوبت، بلافاصله پس از شروع ادرار كردن كودك، در رختخواب او فعال می*شود و زنگ را به*صدا درمی*آورد. برخی از این زنگ*ها لرزشی هستند كه برای كودكانِ دچار مشكلات شنوایی یا آنهایی كه به همراه سایرین در یك اتاق می*خوابند به*كار می*روند. هنگامی كه كودك بیدار می*شود و به سمت توالت می*رود، این زنگ هشداردهنده عضلات سقف لگن را تحریك و منقبض می*كند. در نتیجه، جلو خروج بیشتر ادرار گرفته می*شود. به*تدریج كودك می*آموزد كه پیش از به*صدا درآمدن زنگ از خواب بیدار شود یا تمام شب را بدون نیاز به ادرار كردن به* خواب رود. به این ترتیب، مشكل شب*ادراری حل می*شود. استفاده از این روش برای كودكان زیر هفت سال مناسب نیست. زیرا كودك باید آن*قدر بزرگ شده باشد كه مشكل شب*ادراری را دریابد و، به*عنوان بخشی از درمان، با والدین و پزشك همكاری كند. براساس آمار به*دست*آمده، این زنگ*ها می*توانند تا 70 درصد در درمان شب*ادراری مؤثر باشند. اما در 10 الی 15 درصد موارد، احتمال عود شب*ادراری وجود دارد. توصیه می*شود كه استفاده از این زنگ*ها حداقل سه هفته پس از خشك شدن رختخواب كودك ادامه یابد. به**نظر می*رسد كه درمان هر كودك با این روش به چهار الی پنج ماه زمان نیاز دارد.

    درمان دارویی شب*ادراری كودكان
    داروها بسیار سریع*تر از زنگ*های هشداردهنده عمل می*كنند، بخصوص در كودكانی كه به اردو یا سفر چند*روزه می*روند. اما این داروها، به*جای معالجه كردن عارضه، آن را برای مدت كوتاهی پنهان می*كنند.
    اسپری استنشاقی دسموپرسین برای مدت زمان كوتاه مفید است. این دارو باعث كاهش تولید ادرار می*شود، بسیار سریع اثر می*كند و عوارض جانبی بسیار كمی دارد. طرز مصرف آن به صورت یك پُف در هر سوراخ بینی قبل از خواب است.
    داروی ایمی*پرامین هم كه در درمان افسردگی بالغین به*كار می*رود، با بهبود وضعیت خواب كودك، از عارضه شب*ادراری جلوگیری می*كند. همچنین این دارو، با اثر بر عضلات مثانه، مانع شب*ادراری می*شود. به*خاطر داشته باشید كه نباید بیش از سه ماه از این دارو استفاده كنید زیرا می*تواند موجب تغییر رفتار كودك شود.
    در مورد برخی كودكان كه عضلات مثانه آنها قبل از پر شدن كامل مثانه منقبض می*شود، اكسی*بوتین كاربرد دارد.

    عود شب*ادراری
    گاه كودكانی كه مدت*های طولانی رختخواب خود را خیس نكرده*اند، دوباره شروع به شب*ادراری می*كنند. این عارضه در اغلب موارد علت روانی دارد. كودك به*دلیلی كه می*تواند تولد یك خواهر یا برادر جدید باشد مضطرب و نگران است. چنین كودكی نیاز به مشاوره روانی دارد و لازم است با او درباره آنچه نگرانش می*كند صحبت شود.
    از هر صد كودك مبتلا به شب*ادراری، یك تا دو كودك تا پانزده سالگی رختخواب خود را خیس می*كنند. شب*ادراری عارضه*ای پردردسر ولی خوش*خیم است و در بیشتر موارد به*سادگی برطرف می*شود. بسیاری از كودكان سعی می*كنند بیدار بمانند تا جلو این اتفاق را بگیرند. باید به چنین كودكانی اطمینان داد كه این مسئله دیر یا زود حل خواهد شد. پزشك و پدر و مادر در كنار او هستند و او را حمایت می*كنند تا مشكل به*طور كامل برطرف شود.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  24. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  25. #13
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    قصه گفتن براي تكامل مغز نوزاد لازم است



    متخصصان روان شناسي ، قصه گفتن را براي تكامل مغز نوزادان و كودكان لازم مي دانند و مي*گويند: با قصه*گويي ، علاوه بر شناساندن صداي والدين ، صحبت كردن براي كودك راحت مي*شود و كلمات را صحيح و كامل ادا مي*كند


    دكتر"نرگس كچوئي " روان شناس، در گفت و گو با ايرنا گفت: والدين براين باورند كه نوزاد هيچ چيز را متوجه نمي*شود و لازم نيست با او حرف بزنند، اين در حالي كه مغز نوزاد آماده براي پذيرش و يادگيري است و دوست دارد صداي والدين خود را بشنود و با محيط آشنا شود
    وي گفت : والدين حتما بايد نام اشيا ، غذا،اسباب*بازي و يا هرچيز ديگري را كه به نوزاد مي*دهند براي او بگويند و زماني كه كودك سعي مي*كند به هر لفظي كلمه را ادا كند صحبت كردن او را قطع نكنند و اجازه دهند آن گونه كه راحت است آن را تلفظ كند
    وي بااشاره به اينكه نوزادان به صداي افراد مونث بهترين پاسخ را مي*دهند ، افزود : مطالعات نشان داده است كه صحبت با زبان كودك ، باعث تاخير در تكامل گفتار نمي*شود ، اما والدين بايد سعي كنند در صحبت با كودك تركيبي از لغات بزرگسالان را با صداي بچه گانه مورد استفاده قرار دهند
    كچوئي گفت : در واقع با اين عمل بسترسازي مناسبي را براي كودك در اداي صحيح كلمات فراهم كرده*ايم
    دكتر "محمود رسالتي" روان شناس نيز با اشاره به اينكه از چهار ماهگي به بعد، پنج حس نوزاد از تعامل و واكنش بيشتري برخوردار مي*شود، گفت :بينايي كودكان بعد ازچهارماهگي در حال افزايش است به طوري كه توانايي پي*گيري اجسام متحرك را از خود نشان مي*دهد


    وي افزود : والدين بايد بعد از چند ماه فضاي اتاق كودك را تغيير دهند و او را با ديگر فضاهاي بيرون از خانه و ديگر افراد خانواه آشنا كنند
    وي اضافه كرد: كودكان علاقه*مند به ديدن عكسهايي با رنگهاي شاد و پيچيده مي باشند بنابر اين بايد براي آنها كتابهاي داستاني تهيه شود كه رنگي وبا تصويرهاي بزرگ باشد زيرا اين عمل باعث افزايش آشنايي و عكس العمل كودك مي*شود


    رسالتي با اشاره به اينكه حس شنوايي كودك نسبت به تكلم او حساس*تر است، گفت:كودك دوست دارد صداهاي مختلف را بشنود و در مقابل آنها بسته به علاقه عكس العمل نشان مي*دهد به طوري كه حتي آنها را تقليد مي*كند و منتظر تشويق والدين مي*ماند
    رسالتي گفت: والدين بايد حس چشايي فرزندان خود را تحريك كنند و بشناسند زيرا برخي از كودكان نسبت به يك سري از غذاها و طعم*ها آلرژي دارند كه اين خود باعث بيماري و بيقراري كودكان مي*شود


    وي افزود : درباره حس لامسه كودكان بايد اجازه داد آنها همه چيز را در خصوص زبري ، نرمي ، گرماو سرما احساس كنند تا بتوانند در مقابل آنها عكس العمل نشان بدهند
    وي اضافه كرد : اولين پله براي بيدار و فعال كردن اين حس در نوزادان نوازش و در آغوش گرفتن آنها است زيرا با اين عمل به او اين احساس منتقل مي شود كه او را دوست دارند و جايش امن است


    قصه و تأثير آن در تربيت كودكان
    [نمایش پیوند، فقط برای اعضای سایت امکان پذیر است. ]

    اين مطلب در چهار قسمت ارائه مي شود.

    ( قسمت اول )
    در كشور ما به رغم وجود گنجينه هاي علم و معرفت و داستآنها و افسانه هاي زيبا و آموزنده، اوليا و مربيان بيشترين وقت خود را به مسائل آموزشي كودكان اختصاص مي دهند و دانش آموزان نيز در خانه و مدرسه بيشتر اوقات خود را صرف يادگيري هاي غير فعال كرده، از سختي و خشكي دروس و اضطراب امتحان و نمره رنج مي برند. بدين ترتيب اغلب اوليا و مربيان از هدف اصلي تعليم و تربيت كه پرورش انسان هاي خلاق، مبتكر و كارآمد است، باز مي مانند.
    هدف از ذكر اين مطالب آشنايي شما با روش هاي قصه خواني و قصه گويي براي كودكان دبستاني است كه نقش بسزايي در رشد و شكوفايي خلاقيت در كودكان دارد.
    ادبيات كودكان چيست؟
    ادبيات كودكان شامل قصه، شعر، نمايش، افسانه و داستان است. ادبيات كودكان عبارت است از تلاشي هنرمندانه در قالب كلام، براي هدايت كودك به سوي رشد، با زبان و شيوه اي مناسب و در خور فهم او. به بياني ديگر، ادبيات عبارت است از چگونگي تعبير و بيان احساسات، عواطف و افكار به وسيله ي كلمات در اشكال و صورت هاي گوناگون.
    ادبيات، كودك را در همه ي اوقات زندگي پرورش مي دهد و باعث مسرت خاطر، وسعت تخيل و قوت تصور او مي شود و نيز نيروي ابتكار و ابداع به او مي بخشد. داستآنها و اشعاري كه كودكان مي خوانند و مي شنوند اثري عميق در فكر و روحيه ي آنان مي گذارد و ايشان را براي رويارويي با مسائل رشد و معاشرت با ديگران آماده مي سازد و نيز در درك و فهم مشكلات زندگي آنان را ياري مي كند.
    ادبيات كودك، به ويژه در زمينه هاي زبان آموزي و آموختن كلمات تازه به كودكان، نقش قاطعي دارد.
    هدف هاي برنامه ي ادبيات كودكان در آموزش و پرورش دوره ي ابتدايي عبارت اند از:
    1- كمك به پرورش قدرت بيان و عواطف و افكار كودكان.
    2- تقويت و پرورش نيروي تخيل در كودكان.
    3- تحريك قوه ي ابتكار و ابداع در كودكان.
    4- ايجاد عشق و علاقه به ادبيات در كودكان.
    در تعريف ادبيات كودكان مي توان گفت: مجموعه ي نوشته ها، سروده ها و گفتارهايي است كه از طرف بزرگسالان جامعه براي استفاده ي خردسالان فراهم مي آيد، يا خردسالان خود خالق آن هستند.
    5- رشد اعتماد به نفس كودك و علاقه مند ساختن او به آزادي و عدالت اجتماعي.
    6- برآورده كردن نيازهاي عاطفي كودك و آماده ساختن او براي دريافت پيام هاي اخلاقي و انساني و شهروندي خوب بودن.
    تأثير قصه در كودكان
    داستان و قصه نقش بسيار مهمي در تكوين شخصيت كودك دارد. از طريق قصه ها و داستان هاي خوب، كودك به بسياري از ارزش هاي اخلاقي پي مي برد. پايداري، شجاعت، نوع دوستي، اميدواري، آزادگي، جوانمردي، طرفداري از حق و حقيقت و استقامت در مقابل زور و ستم ارزش هايي هستند كه هسته ي مركزي بسياري از قصه ها و داستآنها را تشكيل مي دهند.
    پرورش حس زيبايي شناسي در كودك، متوجه ساختن كودك به دنيايي كه اطرافش را فرا گرفته، پرورش عادات مفيد در كودك، تشويق حس استقلال طلبي و خلاقيت كودك هدف هاي اصلي طرح قصه هاي خوب براي كودكان است.
    انتخاب قصه هاي مناسب
    مسئله ي انتخاب كردن قصه، با توجه به انبوه موادي كه در اختيار قصه گوست، به ويژه براي قصه گوهاي تازه كار و مبتدي، مشكلي اساسي است. حتي بهترين و برجسته ترين قصه گوهاي حرفه اي هم قادر به گفتن هر داستاني نيستند. قصه گو، قهرمانان خود را از قصه هايي مي سازد كه با شخصيت خاص و سبك او متناسب باشند. قصه گوي تازه كار، ابتدا بايد سعي كند كه ويژگي هاي شخصيت و سبك گويش خود را ارزيابي كند. سپس از خودش بپرسد: چه نوع داستان هايي را مي توانم مؤثر و خوب بيان كنم؟ چگونه مي توانم شخصيت خود را با قصه هماهنگ كنم تا هر دو بتوانيم با شنونده ارتباط برقرار كنيم؟
    پس از آن كه قصه گو كار انتخاب كردن را تمام كرد، وارد مرحله ي آماده كردن داستان براي گفتن مي شود كه از مهم ترين گام هايي است كه در جهت به كار گرفتن فن قصه گويي برداشته مي شود. قصه گو بايد به خاطر داشته باشد كه كار او از بر كردن يا از رو خواندن نيست، بلكه كار او قصه گفتن است كه مانند تجربه اي يگانه باقي مي ماند.
    از بر كردن قصه اغلب نخستين مانعي است كه راه سير طبيعي و خودانگيخته ي يك قصه گويي موفق را سد مي كند. قاعده ي درست اين است كه هرگز نبايد داستاني را براي «گفتن» به خاطر سپرد، بلكه با توجه به ساختمان قصه، به خاطر سپردن طرح آن كافي است.
    انتخاب و آماده كردن داستان، نخستين گام ها در راه پيشبرد هنر قصه گويي است و هنر قصه گويي بر آنها استوار مي شود. قصه گوهاي مبتدي و تازه كار به زودي متوجه مي شوند زماني را كه براي رسيدن به اين مرحله از رشد سپري كرده اند، سرمايه گذاري مفيدي بوده است.
    آماده كردن ذهن و بيان ، در ارائه ي موفقيت آميز يك قصه مهم ترين مُتغيّر به شمار مي آيد. بدون اين انتخاب و آماده كردن بسيار دقيق، قصه گو نبايد انتظار به دست آوردن يك تجربه ي موفق را داشته باشد.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  26. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  27. #14
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    نخستين فشارهاي روحي رشد مغز انسان را محدود مي*كند







    نياز كودكان به مهر و محبت به اندازه كافي شناخته شده است، اما اين شناخت كه عشق و علاقه نه تنها در پختگي عاطفي نقش دارد بلكه ساختار مغز را نيز متاثر مي*كند، يافته جديدي است
    به گزارش پايگاه اينترنتي مجله علمي "روانكاوي" آلمان، به هنگاميكه دانشمندان كودكان يتيم يك كشور اروپاي شرقي را مورد مطالعه قرار دادند، در مغز آنها "حفره سياهي" يافتند كه طبيعتا بايد
    "‪Kortex‬ ‪ "orbitofrontale‬
    باشد. اين همان بخش از مغز است كه مسووليت رشد و تحول در درك احساس و ساخت، عملكرد و هضم عواطف، تجربه زيبايي و لذت، لياقت و هنر رفتار و برخورد عاقلانه با ديگران را برعهده دار
    .
    پژوهش*هاي علم اعصاب و تحقيقات بيوشيمي با كمك و كاربرد تكنيك پويشگري مغز و مطالعات برش*هاي آن، ثابت كرده*اند كه سيستم اعصاب نه تنها به تحريكات عواطفي عكس*العمل نشان مي*دهد، بلكه در اساس شكل مي*گيرد
    مغز يك نوزاد هنوز به خوبي شكل نگرفته و بدون ساختار است و براي رشد و تحول خود به تحريك نياز دارد، نه تنها به تحريكات محسوس و شناختي در اشكال و انحاء گوناگون مثل بازيها، رنگها يا موزيك، بلكه به برخوردها و رفتارهاي محبت آميز نيز محتاج است
    لبخند، تماس چشمها و وجود يك غمخوار و پرستار سبب آرامش و آسودگي خاطر و
    همزمان نيز ترشح هورمونهايي در
    "‪ "frontale Kortexpr
    ‬مي*گردد يعني در آن بخشي از مغز كه در همان سالهاي نخستين شكل مي*گيرد و در پختگي رشد و تحول رفتار اجتماعي سرنوشت ساز است.
    هر چه روابط و تاثيرات متقابل مثبت بيشتري بوقوع بپيوندد، اتصالات و شبكه*هاي بهتر و بيشتري در اين بخش ايجاد مي*گردد
    بدين ترتيب، نظريه پيوند "جان بوولبي" كه گهگاه مورد ترديد قرار مي*گرفت بوسيله پژوهش*هاي بيولوژيكي تاييد شد
    نظريه بوولبي مي*گويد، رشد و تحول يك كودك از طريق تجربه پيوندها و دلبستگيهاي دوران كودكي به نحو مثبت و يا به گونه*اي منفي تحت تاثير قرار مي گيرد
    يكي از مطالعات انجام شده در دانشگاه "ويسكونسين" آمريكا نشان داد كه نحوه و چگونگي عكس*العمل يك فرد در مقابل فشارهاي روحي در سنين كودكي تعيين مي*شود
    "نوزاداني كه با مادران تحت فشار روحي يا افسردگي بزرگ مي*شدند، بعدها بيشتر از حد متوسط آسيب پذير بودند. اينها در مواقع سخت و پيچيده با ترشح شديد هورمونهاي فشار عكس العمل نشان مي*دهند"
    جالب توجه اينجا است كه كودكاني كه در سنين بالاتر مادران خويش را افسرده تجربه مي*كردند، از عكس العمل شديد مشابهي برخوردار نبودند


    بنابراين خاطرات بد اوليه نه تنها رفتار را نقش مي*دهد بلكه بر طبق علوم و شناختهاي جديد، عكس*العملهاي الگويي فيزيولوژيكي مغز را كه تعيين*كننده چگونگي برخورد و رفتار ما با احساسات و ديگر اشخاص هستند، نيز تحت تاثير قرار مي*دهند


    بر اساس اكتشافات جديد، اين پرسش در ظاهر ساده كه آيا بايد نوزاد عاجز گريان را در بغل گرفت و آرام كرد، ديگر به استيل تربيتي مربوط نمي*شود
    واقعيت غير قابل بحث آن است كه نوزادان خود قادر به از ميان بردن فشارهاي روحي و احساسي خويش نيستند، آنها به هنگام هيجان و برآشفتگي، قدرت تغيير خودآگاه و انحراف ذهن خويش را ندارند
    در اين موقعيت "هيپوتالاموس" موادي را بعنوان علامت توليد مي*كند كه باعث ترشح هورمن فشار "كورتيزول" مي*گردد
    در سالهاي پس از دوران كودكي، مغز در مواقع سختي و فشار يا با توليد بيش از حد هورمون كه نتيجه آن بروز ترس و افسردگي است و يا با توليد كمتر از حد لازم كه نتيجه آن سردي عواطف و بروز خشونت است، عكس العمل نشان مي دهد
    نتيجه*گيري از اين شناختهاي جديد علمي تنها چنين مي*تواند باشد كه نوزاد در سالهاي اوليه زندگيش به فردي نيازمند است كه برايش شناخته شده باشد، فردي كه حال و احوال نوزاد را درك كند، فردي كه به وي لبخند بزند و با محبت و مهرباني رفتار كند
    خانم "سو گرهاردت" متخصص روان درماني ترديد دارد كه پرورش و تربيت نوزاد توسط افراد غريبه بتواند اين كيفيت پرورشي را بوجود آورد.
    وي مي*گويد: در كودكان كم سني كه توسط غريبه*ها پرورش مي*يابند، احتمالا اين كمبود تجربه كه وجود و مفهوم خاصي براي ديگري داشته باشد، وجود دارد.
    "آنها مي*آموزند كه بايد در انتظار علاقه و توجه ديگران باقي بماند"
    والدين نيز در سالهاي نخستين نياز به حمايت ديگران دارند، مثلا در صورت وجود مشكلات با كودك به كمكهاي روان درماني يا به موسسات اجتماعي و گروهها و همدردان مشترك احتياج دارند تا به اين وسيله بتوانند از تنهايي و ايزوله شدن خود جلوگيري نمايند
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  28. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  29. #15
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    چرا کودکان از تاريکی می ترسند


    برخی کودکان قادر نيستند در تاريکی بخوابند



    وحشت برخی کودکان از تاريکی، برخلاف تصور بعضی از والدين که آن را تلاش کودک برای جلب توجه می دانند، می تواند ناشی از شب کوری باشد.

    پژوهشگران می گويند که اين ناراحتی نادر و تشخيص طبی آن دشوار است.

    چشم اکثر مردم پس از مدت کوتاهی به تاريکی عادت می کند، اما چشم برخی از کودکان، که ظاهرا از هيچ گونه ضعف بينايی رنج نمی برند و در محيط پرنور به خوبی می بينند، به تاريکی عادت نمی کند.

    ترس از سايه

    پژوهشگران بيمارستان عمومی "گارتناول" در شهر گلاسکو در اسکاتلند با انتشار نتايج تحقيقات خود در "نشريه پزشکی بريتانيا" يکی از دو نوع ناراحتی مادرزادی شب کوری را تشريح کرده اند.

    والدين يک دختربچه سه ساله که او را نزد پزشکان برده بودند گفتند که بچه بی وقفه از نابينايی در تاريکی شکايت می کند.

    او به سختی به خواب می رفت و در تاريکی قادر به حرکت از يک اتاق تاريک به اتاق تاريک ديگر نبود، در حالی که می توانست به سوی محيط روشن حرکت کند.

    پدر و مادر کودک او را تنها پس از آن که مشخص شد خواهر سه ماهه اش به ضعف بينايی مبتلا است نزد پزشک بردند.

    مورد دوم به يک دختربچه دو ساله مربوط می شد که علاوه بر مشکل بينايی در تاريکی دائم به اشيا برخورد می کرد و زمين می خورد.

    اين دختر بچه نيمه شب درحال گريه از خواب برمی خاست اما به اتاق خواب پدر و مادرش نمی رفت و شديدا وحشتزده می شد. او همچنين از سايه می ترسيد.

    پزشکان دريافتند که در خانواده اين کودک، مشکلات بينايی از جمله شب کوری سابقه دار است.

    به اين کودک چراغ قوه ای داده شد تا در تاريکی با خود حمل کند و اتاق خواب او شب ها روشن نگاه داشته شد.

    به نظر می رسد به اين ترتيب وحشت او از شب برطرف شده باشد.

    گروه پژوهشگران که سرپرستی آن را "گوردون داتون"، متخصص چشم به عهده داشت، نوشت: "نابينايی شبانه در کودکان می تواند باعث وحشت عميق از تاريکی شود."

    وی افزود: "تشخيص اين ناراحتی و اختيار دادن به کودک برای کنترل نور محيط می تواند زندگی خانوادگی را متحول کند
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  30. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  31. #16
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    رابطه محبت*آميز والدين با فرزندان، زمينه*ساز بروز خلاقيت در آن*هاست




    يك متخصص مهندسي ذهن گفت: رابطه محبت آميز و محترمانه پدر و مادر با يكديگر و با فرزندان، زمينه*ساز بروز خلاقيت در آن*هاست
    "عبدالوهاب فيروزي" روز يكشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا مركز استان تهران افزود: توجه كردن به جزئي*ترين حركات، حرف*ها و مهارت*هاي فرزند كه معمولا از ديد والدين پنهان مانده است نيز در بروز خلاقيت در نوجوان نقش موثري دارد
    وي اظهار داشت: تقويت اعتماد به نفس در فرزندان از طريق شنيدن فعال و بازتاب احساس و عقيده وي نيز زمينه بروز خلاقيت در نوجوان را فراهم مي*كند.
    فيروزي، موثرو ماندگارترين تشويق را چهره شاداب و لحن ملايم و مهربان والدين دانست و گفت: تشويق*ها و تحسين*ها بايد متوجه رفتارها و حرف*هاي مشخص باشد و به صورت صفت*هاي كلي بيان نشود


    وي افزود: بهترين تشويق*ها و تحسين*ها نوع غير مستقيم آن است كه شامل گفتن خوبي*هاي فرزندان به فاميل و دوستان و ايجاد تصوير مثبت اجتماعي از وي است
    وي تصريح كرد: والدين حتي در صورت شكست و افت درسي فرزندان خود پس از واگذاري مسئوليت*هاي شخصي به آن*ها نبايد به سرزنش، تحقير، انتقاد، مقايسه، منت گذاشتن، نصيحت كردن و تهديد وي بپردازند بلكه بايد به توجه عاطفي خود ادامه دهند.
    فيروزي افزود: در اين شرايط والدين بايد نكات مثبت فرزندان خود را برجسته كنند و فضايي از مهرباني، صميميت، احترام و اعتماد را در محيط خانواده بوجود آورند تا بتدريج شاهد خلاقيت*هاي بي*نظير بچه*ها در غلبه بر شكست*ها و رسيدن به استقلال و خودكفايي باشند
    وي گفت: تذكر مداوم، سرزنش، نصيحت كردن، پيش بيني*هاي منفي و گله و شكايت دائمي و انتظارات زياد و تلاش براي تغيير فرزند بدون ايجاد زمينه*هاي مناسب به هر نيتي كه باشد سبب اصلاح رفتار نوجوان نمي*شود، زيرا، خواسته*ها و انتظارات ما زماني از سوي ديگري پذيرفته مي*شود كه در بخش مثبت ذهن وي جاري شود
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  32. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  33. #17
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    وسواس در كودكان ماندانا سلحشور

    اختلال وسواس فكرى _ عملىOCD (Obsessive Compulsive Disorder) در كودكان به صورت تفكرات مزاحم و تكرار كليشه وار رفتارهاى خاصى بروز مى كند كه موجب برانگيختگى و نگرانى آنان مى شود. كودك وسواسى خود را از درون تحت فشار مى بيند؛ فشار براى انجام دادن كارها، براى رسيدن به هدف، براى پيشرفت و موفقيت. او تصور مى كند كه استرس ها و تنش هاى فكرى او از خارج بر وى تحميل مى شوند، در حالى كه نوع تفكر او عامل اصلى اين فشارهاست. او همواره به خود مى گويد : «من بايد...» بر طبق گزارش انجمن روانپزشكان آمريكا تقريباً از هر ۲۰۰ كودك و يا نوجوان، يك نفر دچار اختلال وسواس فكرى عملى است. اين اختلال به دليل آن كه توام با درد، ناراحتى و يا بيمارى جسمى خاصى نيست، معمولاً تا سنين نوجوانى و جوانى ناشناخته مى ماند. از زمانى كه كودك به دوران نوجوانى پا مى گذارد و روابط دوستى و اجتماعى او گسترده تر مى شود، به دليل داشتن چنين افكار و رفتارهايى از بودن در جمع دوستان و همسالانش احساس ناراحتى، فشار و استرس مى كند؛ زيرا نگران است كه افكار و رفتارهاى وسواسى او از حد خارج شوند و نتواند خود را كنترل كند و همين امر موجب طردشدگى، انزوا و تنهايى او شود. بديهى است تمامى كودكان و نوجوانان نگرانى ها، ترديدها و ايده هاى گوناگونى دارند كه موجب حركت، تلاش و انگيزه آنان براى يادگيرى، بازى، دستيابى و روابط اجتماعى شان مى شود. اما اگر اين تصورات و افكار آنان مانع از زندگى عادى شان شود، براى آنها مشكل ساز خواهد شد و آنها را از داشتن يك زندگى سالم و طبيعى بازخواهد داشت. براى مثال اغلب كودكان ۹ _ ۸ ساله عادت دارند كه بر روى درز سنگفرش هاى پياده رو ها راه بروند يا اسباب بازى ها شان را مدام چك كنند و يا مراسم خوابشان را هميشه طبق آئين خاصى انجام دهند. چنين رفتارهايى كه معمولاً در اين گروه سنى كودكان رايج است، احتمالاً در بهترين شكل خود، نوعى بازى به حساب مى آيد. اما زمانى كه همين كارها بر زندگى كودك تسلط مى يابد و در عملكرد بهنجار او اخلال ايجاد مى كند، جاى نگرانى دارد. متاسفانه هر چه كودك و يا نوجوان بيشتر تحت تاثير اين افكار قرار گيرد، به تدريج در او قوى تر و پايدارتر مى شود تا حدى كه موجب شرمسارى و درماندگى او و خانواده اش مى شود.
    • سبب شناسى وسواس در كودكان
    روانشناسان و متخصصان علوم رفتارى تا كنون نتوانسته اند علت و زمان دقيق شروع اين اختلال را شناسايى كنند، ولى همگى بر اين نكته اذعان دارند كه عوامل چندى اعم از: وراثت، روش هاى تربيتى والدين، ويژگى هاى خانوادگى، نابهنجارى كاركرد سيستم عصبى و آشفتگى هاى خلقى در بروز اين اختلال در كودكان دخالت دارند. اختلال وسواس فكرى و عملى اختلالى است همچون ساير بيمارى هاى عادى، تغذيه اى، خواب و جسمى كه كودك هيچ كنترلى بر آن ندارد و والدين و اعضاى خانواده او بايد به اين نكته توجه كنند كه بروز اين گونه افكار و اعمال به هيچ عنوان تقصير كودك نيست و كاملاً با افكار عادى كودك تفاوت دارد. براى مثال كودكى كه فكر باز بودن شير گاز او را به ستوه آورده است، بارها و بارها با امتحان كردن شير گاز سعى مى كند اضطراب و تشويش خود را كاهش دهد، و يا كودكى كه نگران كثيف بودن دست هايش است، ممكن است چندين بار دست هاى خود را بشويد تا حدى كه پوست دست هايش حساس و قرمز شوند، و يا كودكى كه از درست بودن مشق ها و امتحانش شديداً مضطرب است، ممكن است بارها و بارها آن را پاك كند و دوباره بنويسد.
    • علائم و نشانگان اختلال وسواس فكرى _ عملى در كودكان
    شناخت علائم و نشانگان اين اختلال در اغلب كودكان وسواسى قدرى مشكل است؛ زيرا بچه ها قادرند خيلى ماهرانه افكار و رفتارهاى وسواس گونه خود را مخفى نگه دارند. گاهى نيز والدين توانايى كشف افكار و اعمال وسواسى آنها را ندارند و گاهى نيز به گونه اى رفتارهاى كليشه اى خود را اجرا مى كنند كه اطرافيانشان تصور مى كنند، انجام اين كارها جزء برنامه روزانه شان است. به طور كلى رايج ترين افكار و رفتار وسواسى كودكان و نوجوانان عبارتند از:
    _ ترس از كثيفى.
    _ ترس از ويروس ها و ميكروب ها.
    _ نياز به همدردى، دلسوزى و رسيدگى.
    _ توجه بيش از اندازه به سر و وضع خود.
    _ اعتقاد به خوش يمن بودن اعداد، روزها، ساعات و....
    _ داشتن افكار مذهبى منفى.
    _ داشتن افكار پرخاش جويانه و تمايلات جنسى نامتعارف.
    _ ترس شديد از داشتن بيمارى ها و يا صدمه ديدن يكى از اعضاى خانواده.
    _ اشتغال شديد فكرى درباره كارهاى خانگى.
    _ داشتن ايده ها و افكار مزاحم و ناخودآگاه.
    • تشخيص اختلال وسواس فكرى _ عملى در كودكان و نوجوانان
    كودكان و نوجوانانى كه دچار اشتغالات ذهنى، خشكى رفتار، اجراى رفتارهاى آئينى و سخت گيرى هاى بيش از اندازه مى شوند، گاه چنان از اعمال و افكار خود مضطرب و پريشان مى شوند كه تا آن كارها را انجام ندهند، آرام نمى گيرند. در مواردى نيز سعى مى كنند اين گونه افكار و رفتارهاى خود را طورى سركوب كنند و يا عادى جلوه دهند كه ديگران را نسبت به خود حساس ننمايند؛ و در موارد ديگرى كه قادر به كنترل رفتارهايشان نيستند، از والدين و ساير اعضاى خانواده شان مى خواهند كه آنان را در انجام آئين ها و مراسم افراطى وسواسى شان همراهى كنند. براى مثال ممكن است كودكى كه خودش وسواس مسواك زدن دارد، از مادرش نيز بخواهد كه او نيز چندين بار دندان هايش را مسواك بزند. به طور كلى علائمى كه والدين بايد نسبت به بروز آنها حساس و هوشيار باشند تا اين اختلال را در كودك شان زود تشخيص دهند، عبارتند از:
    - مجروح شدن و ترك خوردن پوست دست كودك بر اثر شستن مكرر دست ها.
    - مصرف بيش از اندازه صابون، دستمال كاغذى، نوار توالت و...
    - افت تحصيلى ناگهانى و پايين آمدن يك باره نمرات امتحانات مدرسه.
    - طول كشيدن بيش از اندازه مشق نوشتن.
    - سوراخ شدن و تكه تكه شدن پاك كن ضمن مشق نوشتن و امتحان دادن.
    - تعريف كردن مكرر و يك نواخت درس هاى روزانه با استفاده از جملات مكرر.
    - لباس عوض كردن بيش از اندازه.
    - داشتن مراسمى طولانى براى خوابيدن.
    - نگرانى براى سلامتى اعضاى خانواده.
    - اصرار بر دادن آزمايش هاى گوناگون پزشكى، براى اطلاع از سلامتى خود و اعضاى خانواده.
    همچنين نكاتى كه پزشك، روانشناس و يا متخصص علوم رفتارى حين مصاحبه تشخيصى از كودك و اعضاى خانواده اش درباره آنها پرس و جو مى كند، عبارتند از: ۱ _ آيا افكار، انديشه ها، تصورات، احساسات و موضوعاتى موجب نگرانى، آزار و تشويش تو مى شوند؟ ۲ _ آيا مرتب در حال چك كردن وسايل و كارهايت هستى؟ ۳ _ آيا بيش از ساير دوستان و همكلاسى هايت دست مى شويى؟ ۴ _ آيا مدام در حال شمردن اعداد و يا انجام دادن كارها بر طبق تعداد و شمارش خاصى هستى؟ براى مثال ۵ بار دست شستن، ۱۰ بار بازديد از شير گاز، ۸ بار چك كردن قفل در و.... ۵ _ آيا كلكسيون ها و مجموعه هاى زيادى جمع مى كنى؟ ۶ _ آيا هر چيزى بايد سر جاى خودش باشد؟ ۷ _ آيا قبل از اين كه به رختخواب بروى، مجبور به انجام يك سرى آيين ها و مراسم گوناگون هستى؟
    از آن جايى كه ممكن است هر كودكى به راحتى پاسخ اين پرسش ها را «آرى» بدهد و منجر به تشخيص اشتباه پزشك شود، بايد اين سئوالات را از والدين و يا اعضاى نزديك خانواده كودك نيز پرسيد و از سابقه بيمارى هاى روانى از جمله اختلالات كلامى و يا حركتى اطلاع حاصل نمود. معمولاً اختلال وسواس زمينه ژنتيكى دارد و كودكانى كه يكى از اعضاى خانواده شان دچار چنين اختلالاتى باشد، احتمال ابتلاى به وسواس فكري_ عملى بيشتر است. معمولاً نشانگان اختلال وسواس به ندرت به يك باره شروع مى شوند. ساير اختلالاتى كه معمولاً همراه با اختلال وسواس فكرى _ عملى پديد مى آيند، عبارتند از: اختلالات اضطرابى، افسردگى، اختلالات مربوط به كمبود توجه، بيش فعالى، اختلالات مربوط به يادگيرى، اختلالات رفتارى (مثل ناخن جويدن، تيك هاى عصبى، خارش پوست).
    • روش هاى درمان اختلال وسواس فكرى _ عملى در كودكان و نوجوانان
    پژوهش هاى مختلف نشان مى دهند كه بهترين نوع درمان اختلال وسواس در كودكان استفاده از روش هاى رفتاردرمانى و در مواردى توام با دارودرمانى است. بر طبق اين روش ها، ابتدا رفتاردرمانگر، كودك را تشويق مى كند تا افكار و آئين هاى وسواسى خود را به طور دقيق و جزءبه جزء شرح دهد، تا او بتواند اجزاى كليدى اين رفتارها را شناسايى كند. آنگاه از او مى پرسد كه انجام دادن كدام يك از رفتارهاى وسواسى اش ضرورى نيست و آيا مى تواند بدون آن كه نگران و مضطرب شود، از انجام آن بخش از رفتارهايش صرف نظر كند. در اين مرحله درمانگر، ضمن پذيرش حالات، افكار و رفتار كودك، سعى مى كند به او بفهماند كه هر فردى ممكن است در مواردى دچار خشكى رفتار و اشتغالات ذهنى وسواسى شود كه به دلايل نامفهومى مدام آنها را تكرار مى كند. هدف او از اين كار آن است كه تا حدود زيادى آئين ها و افكار وسواسى كودك را متزلزل كند تا حدى كه رفته رفته بتواند گام هاى موثرى براى حذف اين گونه رفتارها بردارد. گروه ديگرى از رفتاردرمانگران كه روش هاى خود را بر پايه ديدگاه شناخت درمانى استوار كرده اند نيز براى درمان اختلال وسواس در كودكان و نوجوانان سعى مى كنند ابتدا به كودك بياموزند كه چگونه مى تواند احساسات و افكارش را درباره فكر و عملى كه انجام مى دهد، تغيير دهد. براى مثال، اگر كودكى وسواس دست شستن دارد، از او مى خواهند كه دست هايش را كثيف كند (مثلاً گل آلود، چرب، خميرى، ماسه اى و...) و سعى كند بدون آن كه چندين بار دست هايش را بشويد به بازى خود ادامه دهد و فقط در انتهاى بازى دستش را بشويد. در اين روش، تغيير نگرش كودك درباره كثيفى و آلودگى مدنظر است و اين كه او بتواند به خود بقبولاند كه خمير نوعى وسيله بازى براى كودكان است كه از مواد بهداشتى درست شده است و لزومى نيست در حين خميربازى چندين بار دست هايش را بشويد. روش هاى درمان رفتارى زمانى كه اعضاى خانواده هم درگير حل مشكل شوند، بهترين شيوه درمان محسوب مى شود. طبق نظر روانشناسان و متخصصان علوم رفتارى، كودكانى كه براى درمان خود از اين گونه شيوه ها استفاده مى كنند، نياز به حمايت، همكارى و مشاركت تمام اعضاى خانواده دارند. در حقيقت، درصد بهبودى كودك بدون همراهى خانواده خيلى كم مى شود، زيرا شيوه هاى درمان شناختى رفتارى اغلب با قدرى اضطراب و نگرانى توام هستند كه اگر حمايت روانشناس، والدين و اعضاى خانواده را همراه نداشته باشد، درمان و بهبود كودك را به تاخير مى اندازد. به همين دليل بهتر است به روان درمانگرى مراجعه شود كه حمايت و پشتيبانى لازم را از كودك بنمايد.
    • كمك هاى والدين و اعضاى خانواده
    زمانى كه كودكى دچار مشكل وسواس مى شود، مادر و پدر او بايد به اين نكته توجه داشته باشند كه كودك گناه و تقصيرى ندارد. وقتى آنان قصد درمان و بهبودى بيمارى فرزندشان را دارند، بايد از هر جهت كودك را مورد حمايت خود قرار دهند. والدين بايد سعى كنند آگاهى هاى خود را در زمينه نوع بيمارى فرزندشان بالا ببرند و انتظارات و خواسته هايى در حد توان كودك از او داشته باشند. آنها بايد بدانند كه چنانچه همراه و مشفق كودك باشند، روند درمان او روزبه روز تسريع خواهد يافت و رفتارها و افكار آزاردهنده كودك نيز به تدريج از بين خواهند رفت. مادر و پدر بايد بتوانند كمترين بهبودى كودك را تشخيص دهند و او را مورد تشويق و حمايت خود قرار دهند. در نظر داشته باشيد هيچ كودك وسواسى اى بدون داشتن والدينى مضطرب، پريشان و مبتلا به اختلالات عصبى وجود ندارد. تمام اعضاى خانواده بايد نسبت به اين موضوع حساس و هوشيار باشند. آنان بايد تا حد امكان شرايط را براى كودك آرام و عادى نگه دارند تا او بتواند مشكلات و سختى هاى درمان را راحت تر تحمل كند. خانه اى پرتنش و اضطراب هيچ گاه نمى تواند به كودك كمك كند تا با نگرانى و تشويش ناشى از شيوه هاى درمانگرى مقابله نمايد.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  34. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  35. #18
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    زدن كودک - جیغ زدن در کودکان
    جيغ زدن كودک - جیغ زدن در کودکان

    نوزاد از موقع تولد براي تأمين نيازهاي خود يا بيان مشكلات خود فقط گريه مي*كند بتدريج حرف مي*زند و با بيان كلمات نيازي خود را بيان مي*كند. بعضاً مشكلات جسمي، مسائل شنوائي يا بيماريهاي كودك ممكن است با بي*قراري، گريه كردن ممتد، جيغ زدن*هاي طولاني باشد. اين يك وسيله براي ارتباط با محيط و ابزار نياز يا مطرح كردن خود است. خشونت در كودكان يا پرخاشگري ممكن است باعث ايجاد اختلالات رواني و يا پرخاشگري شود. در مسير تكامل تكلم در كودكان ممكن است اختلالات شنوائي نيز با جيغ زدن همراه باشد. چرا كه كودك نمي*تواند نيازهاي خود را در مسير عادي ابراز كند نمي*تواند با كلمات بيان كند و با جيغ زدن جلب توجه مي*كند. چنانچه جيغ زدنهاي كودك باعث جلب توجه و توجه بيشتر به كودك شود او شرطي مي*شود و سعي مي*كند خواسته*هاي خود را با جيغ زدن به اطرافيان تحميل كند.

    بسياري از بيماريهاي زمينه*اي كودك بيماريهاي متابوليك و كلامي و يا اختلالات گوارشي و يا بيماريهاي عصبي و يا اختلالات رواني ممكن است حالت عادي كودك را تغيير داده و منجر به اين شود که ابراز نياز كودك به طرز عادي نباشد. تغذيه كودك خصوصاً در 6 ماه اول با شير بايد براساس نياز كودك باشد. ساعت مشخص براي او در نظر نگيريد هر موقع كه دوست دارد و به هر ميزان كه نياز دارد. بهترين شرايط آن است كه كودك در بغل مادر در شرايط كاملاً آرام تغذيه شود. هر نوع استرس در مادر يا كودك اين شرايط ايده*آل را مختل كرده و باعث كاهش شير مادر يا اختلال در تغذيه كودك مي*شود. محركهاي محيطي مثل صداهاي بلند حتي صداي زنگ تلفن، يا بازي با كودك در ضمن شير خوردن باعث اختلال در تغذيه او مي*شود.

    زمان شير خوردن كودك از پستان مادر بهترين زمان تبادل عواطف بين مادر و كودك است و اين زماني است كه مادر با كودك خلوت كرده و بهترين و عميق*ترين عواطف انساني در پاكترين پيوندها مبادله مي*شود. هر چه آرامش بيشتري در اين زمان بين مادر و كودك باشد ميزان شير دهي و طول مدت شيردهي بيشتر است كودكاني كه مادران در ضمن شير دهي آرامش بيشتري داشته باشد از آرامش بيشتري برخوردار هستند و راحت*تر شير مي*خورند، مسلماً رشد بهتري خواهند داشت. بعضي از كودكان به محض شروع تغذيه با شير مادر دفع مدفوع دارند و با كوچكترين تحريك گوارشي ممكن است دفع مدفوع نيز تحريك شود.

    كودكاني كه شير مادر مي*خورند ممكن است 7-8 مرتبه در روز دفع مدفوع داشته باشند بعضاً اين مدفوع آبي و حتي ممكن است سبز رنگ باشد و يا ممكن است همراه با زورزدن و بيقراري باشد اين واكنشها طبيعي است و مشكل خاص براي كودك ايجاد نمي*كند بعضاً ممكن است تعداد دفعات دفع مدفوع كودك كم شود تا هفته*اي يك بار دفع داشته باشد دربچه*هاي كه شير مادر مي*خورند اين مسئله نيز ممكن است طبيعي باشد. دفع مدفوع در اين حالت ممكن است با زور زدن، قرمز شدن صورت و كمي بي*قراري باشد چنانچه دفع كودك به همين شكل باشد و مشكل حادي ايجاد نكند غير عادي نيست خصوصاً در 6-3 ماده اول اين واكنشها همراه دفع طبيعي است و داروي خاصي لازم نيست.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  36. #19
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    بهداشت و سلامت روان و جسم كودكان



    کودکان به غذاي خوب ، خواب کافي ، فضاي مناسب براي بازي و مراقبت هاي پزشکي نيازمندند. اگر اين امکانات براي بچه*ها فراهم شود ، آن*ها مي*توانند زندگي خوبي را شروع کنند و مشکلاتي را که در زندگي با آنها روبرو مي*شوند ، مانند ، ناراحتي هاي جسماني و مشکلات يادگيري ، کاهش دهند.

    بهداشت مطلوب براي بچه*ها ، قبل از تولد و با مراقبت هاي پيش از زايمان آغاز مي*شود. مادران باردار ، در طول دوره بارداري حتماً بايد به پزشک يا درمانگاه مراجعه کنند ، غذاهاي مقوي بخورند ، از مصرف الکل ، توتون و مواد مخدر بپرهيزند و استراحت کافي داشته باشند. زنان بارداري که از مراقبت هاي پزشکي مناسبي برخوردار نيستند ، شانس تولد بچه هايي با ويژگي هاي زير را افزايش مي*دهند :

    о هنگام تولد وزن کمي دارند و امکان اين که در طول زندگي با مشکلات جسمي و ناتواني در يادگيري روبه رو شوند ، زياد است.

    о دچار آسم هستند.

    о عقب افتادگي ذهني دارند.

    о داراي مشکلات گفتاري و زباني هستند.

    о قدرت تمرکز ذهني ندارند .

    о بيش فعالند.

    کودکان ، بعد از تولد نيز بايد از بهداشت مناسب برخوردار باشند. يک رژيم غذايي خوب مي*تواند در اين زمينه بسيار مؤثر باشد. بچه هاي که در سنين مدرسه هستند ، اگر غذاي خوب و مقوي مصرف کنند ، تمرکز بهتري در کلاس درس خواهند داشت. غذاي آن*ها بايد شامل اين مواد باشد : انواع نان ، غلات ، ميوه ، سبزيجات ، گوشت ، مرغ ، ماهي و يا جانشين آن*ها ( مانند : تخم مرغ ، لوبيا و نخود خشک شده ) ، شير ، پنير و ماست . بهتر است ، از خوردن چربي و شيريني زياد بپرهيزند. معمولاً بچه هاي 2 تا 5 ساله مي*توانند غذاهايي را مصرف کنند که بزرگ ترها مي*خورند ؛ البته در حجم کم تر.

    بچه های پیش دبستاني ، به طور مرتب ، به معاينات پزشکي ، دندانپزشکي و واکسيناسيون نيازمندند. مراقبت هاي پزشکي به صورت دائمي به اندازه زماني که بچه*ها بيمار يا دچار صدمه جسماني شده اند ، اهميت دارد.

    واکسيناسيون کودکان از حدود 2 ماهگي شروع مي*شود و آن*ها را از ابتلا به 9 بيماري : سرخک ، اوريون ، سرخجه ، ديفتري ، کزاز ، سياه سرفه ، آنفلوانزا ، فلج اطفال و سل مصون مي*سازد. اين بيماري*ها ، مي*توانند صدمات جبران ناپذيري به رشد ذهني و جسمي کودکان وارد آورند . معاينه دندان هاي کودکان نيز حداقل از 3 سالگي آغاز مي*شود و بايد به طور مرتب ادامه يابد.

    ايجاد فرصت هايي براي ورزش و رشد هماهنگ بدني ، براي بچه هاي پيش دبستاني ، اهميت خاصي دارد. آن*ها همچنين براي تقويت ماهيچه هاي بزرگ بدن ، به تمرين هايي مانند : پرتاب توپ ، دويدن ، جهيدن ، بالا رفتن و حرکات موزون نياز دارند. تمرين هايي که براي تقويت ماهيچه هاي کوچک بدن ، به خصوص ماهيچه هاي دست*ها و انگشتان توصيه مي*شود ، عبارتند از : نقاشي با مداد رنگي ، درست کردن پازل ، کار با قيچي و باز و بسته کردن زيپ لباس ها.

    مهد کودک؛ محل مناسبي براي پرداختن به اين قبيل کارها و کسب مهارت است .

    والدين که بچه هاي معلول دارند ، به محض برخوردن با هر گونه مشکلي ، بايد خيلي زود به پزشک مراجعه کنند. رسيدگي به موقع به اين بچه*ها ، به رشد استعدادهاي آن*ها کمک مي*کند.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  37. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  38. #20
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    آمادگي اجتماعي و عاطفي

    بچه*ها معمولاً هنگام ورود به مدرسه بسيار هيجان زده هستند. آن*ها در مدرسه با محيطي روبه رو مي*شوند که با محيط خانه يا حتي محيط پيش دبستان فرق دارد.

    در مدرسه بچه*ها مجبورند در گروه هاي بزرگ کار کنند و با بزرگسالان جديد و بچه هاي ديگر کنار بيايند . آن*ها بايد توجه و محبت معلم خود را با بچه هاي ديگر تقسيم کنند. برنامه روزانه آن*ها نيز فرق مي*کند. اغلب بچه*ها ، مدرسه را با مهارت*ها ي اجتماعي و بلوغ عاطفي آغاز نمي کنند. اين مهارت*ها را مي*توان با دقت و تمرين کافي آموخت. اگر از قبل فرصت هايي براي رشد برخي ويژگي*ها در بچه*ها فراهم شده باشد ، آن*ها شانس بيش تري براي کسب موفقيت در مدرسه دارند. اين ويژگي*ها عبارتند از :

    *اعتماد به نفس : بچه*ها بايد بياموزند ، نسبت به خود احساس خوبي داشته باشند و باور کنند مي*توانند موفق شوند. بچه هايي که اعتماد به نفس بالايي دارند ، وقتي دست به کاري جديد مي*زنند و بار اول موفق نمي شوند ، دست از تلاش بر نمي دارند.

    *استقلال : بچه*ها بايد بياموزند ، کارهايشان را خود انجام دهند.

    *انگيزه : بچه*ها بايد خواهان يادگيري باشند و در آن*ها انگيزه براي درس خواندن ايجاد شود.

    *کنجکاوي : بچه*ها ذاتاً کنجکاوند و براي به دست آوردن فرصت هاي بيش تر يادگيري ، بايد همان طور کنجکاو باقي بمانند.

    *پشتکار : بچه*ها بايد يادبگيرند ، کاري را که شروع کرده اند ، تمام کنند.

    *همکاري : بچه*ها بايد بتوانند با بچه هاي ديگر سازگار شوند ، معناي همکاري را بفهمند و نوبت را رعايت کنند.

    *خويشتن داري : بچه*ها در دوره پيش دبستاني بايد بفهمند که بعضي از رفتارها ، مانند ضرب و شتم ، ناشايست هستند و بياموزند که براي نشان دادن عصبانيت ، راه هاي خوب و بد وجود دارد.

    *همدلي : بچه*ها بايد ديگران را دوست داشته باشند و ياد بگيرند به احساسات آنان اهميت بدهند. والدين حتي بيش از مدرسه و مراکزي که وظيفه مراقبت از بچه*ها را دارند ، مي*توانند به بچه*ها درس همدلي بياموزند.

    اگر مايليد فرزندان شما چنين ويژگي هاي مثبتي پيدا کنند ، توصيه هاي زير را به کار بنديد :

    • مهم نيست چگونه ، اما بچه*ها بايد حس کنند که شما از آن*ها مواظبت مي*کنيد:

    بچه*ها از آنچه از ديگران مي*بينند يا مي*شنوند ، تقليد مي*کنند . اگر والدين ورزش کنند يا غذاي کافي بخورند ، بچه*ها بيش تر تمايل پيدا مي*کنند اين کار*ها را انجام دهند. در صورتي که والدين با ديگران با احترام رفتار کنند ، بچه*ها نيز ياد مي*گيرند به ديگران احترام بگذارند و اگر والدين در کارها مشارکت داشته باشند ، بچه*ها مي*آموزند به خواسته هاي ديگران نيز توجه کنند.

    • نسبت به مدرسه و يادگيري نگرش مثبت داشته باشيد :

    هر کودکي که پا به عرصه وجود مي*گذارد ، محتاج کشف و يادگيري است. اگر پدر و مادر خواهان پرورش اين ويژگي*ها در کودک خود هستند ، بايد کنجکاوي اورا تحريک کنند. نشان دادن علاقه به آنچه کودکان انجام مي*دهند ، سبب مي*شود ، آن*ها از دستاوردهاي خود احساس رضايت کنند.
    اگر والدين نسبت به رفتن فرزندشان به مدرسه هيجان زده باشند ، بچه*ها نيز دچار اضطراب مي*شوند. هنگامي که فرزند شما مي*خواهد وارد مهدکودک شود ، سعي کنيد راجع به جاذبه هاي مدرسه با او صحبت کنيد . با او درباره فعاليت هاي هيجان انگيزي که در مدرسه انجام مي*شود ، مانند گردش هاي علمي و کارهاي هنري سرگرم کننده ، سخن بگوييد و سعي کنيد با علاقه و اشتياق زياد درباره آنچه که او در مدرسه خواهد آموخت ، مانند : خواندن ، نوشتن ، اندازه گيري کردن و وزن کردن ، حرف بزنيد.

    • براي فرزند خود ، فرصت هايي براي تمرين و تکرار فراهم کنيد: سينه خيز رفتن ، اداي کلمات جديد و يا حتي نوشيدن يک فنجان چاي ، نياز به تمرين دارد. بچه*ها نه تنها از تکرار کارها خسته نمي شوند ، بلکه با انجام دوباره کارها آن*ها را ياد مي*گيرند و اعتماد به نفس لازم را براي انجام کارهاي جديد پيدا مي*کنند.

    • در زندگي فرزندتان نظم و انضباط مناسبي برقرار کنيد: همه بچه*ها تا اندازه اي به محدوديت نياز دارند. معمولاً بچه هايي که والديني منضبط و در عين حال با محبت دارند ، از نظر مهارت هاي اجتماعي بهتر و عملکرد شان در مدرسه مثبت تر از بچه هايي است که والدين شان ، آن*ها را زياد محدود مي*کنند يا کاملاً آزاد مي*گذارند. در اين رابطه توصيه هاي زير ضروري به نظر مي*رسند :

    * در ضمن اين که فعاليت هاي بچه*ها را هدايت مي*کنيد ، از ايجاد محدوديت هاي غير ضروري و تسلط بر اوضاع بپرهيزند.

    * هنگامي که از فرزند خود مي*خواهيد کاري را انجام دهد ، برايش دلايل کافي بياوريد. براي مثال ، بگوييد : لطفاً اسباب بازی ات را از روي پله*ها بردار ، چون ممکن است پاي کسي به آن بر خورد کند و پرت شود. نه اين که بگوييد : اين کار را انجام بده ، چون من مي*گويم .

    * به صحبت هاي فرزند خود گوش دهيد تا به خواسته هاي او پي ببريد و اين که آيا به کمک خاصي نياز دارد يا نه ؟

    * موقع عصبانيت ، عشق و علاقه و احترام خود را نسبت به فرزندتان نشان دهيد. از کار او انتقاد کنيد، نه از خودش . مثلاً بگوييد : من دوستت دارم ، اما اين صحيح نيست که روي ديوارها نقاشي بکشي . وقتي اين کار را انجام مي*دهي ، من عصباني مي*شوم.

    * به فرزندتان در انتخاب راه و حل مشکلات کمک کنيد. شما ممکن است از فرزند 4 ساله خود بپرسيد : چه کار کنيم که ديگر کسی به اسباب بازي هاي تو دست نزند ؟

    * مثبت نگر و مشوق کودک خود باشيد. او را به خاطر کار نيک تشويق کنيد. لبخند رضايت و تشويق شما ، بيش تر از تنبيه هاي سخت ، رفتار خوب را در کودکان شکل مي*دهد.

    * اجازه دهيد بچه*ها خيلي از کارها را خودشان انجام دهند : کودکان به مراقبت زيادي نياز دارند ، ولي کم کم ياد مي*گيرند که با انجام کارهايي مانند ، پوشيدن لباس و مرتب کردن اسباب بازي هاي خود ، مستقل شوند و اتکا به نفس خود را تقويت کنند. بسيار اهميت دارد که در هر کاري به جاي آن*ها تصميم گيري نکنيد و اجازه بدهيد خودشان تصميم بگيرند. به ياد داشته باشيد ، فقط زماني به آن*ها حق تصميم گيري بدهيد که يک راه بيش تر وجود نداشته باشد.
    فرزندان خود را تشويق کنيد با بچه هاي ديگر بازي کنند و درکنار بزرگ ترهايي بمانند که از اعضاي خانواده آن*ها نيستند. بچه هاي پيش دبستاني به خصوص به اين فرصت هاي اجتماعي بيش تر نياز دارند تا ياد بگيرند که چگونه از ديد ديگران به مسائل نگاه کنند. اگر بچه*ها قبلاً تجربياتي از برخورد و نشست و برخاست با بزرگسالان وبچه هاي ديگر داشته باشند، با معلمان و همکلاسي هاي خود سازگاري بيش تري خواهند داشت.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  39. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  40. #21
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    چگونه مي*توان از كمرويي كودكان پيشگيري كرد؟
    چگونه مي*توان از كمرويي كودكان پيشگيري كرد؟

    - به طور كلي، هنگامي كه با فرزندتان صحبت مي*كنيد، به چشمانش نگاه كنيد تا او نيز جرات نگاه كردن پيدا و اعتماد به نفس كسب كند.

    - كودك هنگامي مي*تواند بخوبي سخنش را بگويد كه مادر گوش*هايش را در اختيار او قرار دهد و با دقت به تمام حرف*هايش گوش كند؛ زيرا اين امر نيز در جلوگيري از كمرويي بسيار موثر است.
    انسان*هاي كمرو با آن كه نياز عاطفي شديد دارند، در تمام مدت عمر بي*يار و ياور مي*مانند.
    اگر كمرويي ادامه يابد طفل دچار عقده خودكم*بيني مي*شود و در طول زندگي ناموفق*خواهد بود.

    - مهارت*هاي اجتماعي مثل: ورزش، نقاشي، طراحي، قصه*گويي و لطيفه*گويي نيز در تقويت روحيه كودك و پيشگري از كمرويي اثرات فراوان دارد.

    - اگر پدر و مادري مي*بينند كه كودكشان خجالت ميكشد، لازم نيست او را وادار كنند كه در ميان مهمانان صحبت كنند و يا به زور براي خاله جان شعر بخوانند! اين عمل سبب ميشود كودك در اتاقش مخفي شود، گريه كند و كلا از جمع گريزان باشد و در مهماني*هاي آينده در جمع شركت نكند.

    - هنگامي كه مهماني به خانه شما مي*آيد، مانع ديدار فرزندتان با آنها نشويد و اجازه بدهيد با آنها معاشرت كند.

    - هرجا مناسب است، فرزندتان را همراه خود ببريد تا احساس كند او را به حساب مي*آوريد.

    - او را تشويق كنيد تا حرف*هايش را با صداي بلند بزند و هنگامي كه مي*خواهد كاري انجام بدهد، بدون آن كه چندان دخالتي در كار او بكنيد، كمكش كنيد.

    - انجام بعضي كارها را بايد به او محول كنيد.

    - كودك و نوجوانان را بايد تشويق به صحبت كردن كرد. مثلا حرف زدن با عروسك، خواندن انشاء، بازگويي خاطره*هاي سفر، شرح يك بازي و آنچه در مهماني گذشت.

    - نقاط مثبت او را مورد تشويق قرار دهيد.

    - هرگز نبايد كودك را به دليل كمرويي تمسخر يا تنبيه كرد.

    - تجربه موفقيت*آميز در يك فعاليت گروهي براي اين گونه كودكان مي*تواند آغاز بسيار خوبي باشد.

    - معلمان عزيز با درگير كردن اين كودكان در فعاليت*هاي اجتماعي هر چه بيشتر در مدرسه و اجتماعي كردن اين كودكان كوشش كنند.

    - زمينه*سازي براي گردش و تفريح و پيك*نيك با افرادي كه به او خيلي نزديكند، مخصوصا از خويشاوندان.

    - ايجاد فضايي با محبت و انس و تفاهم و شور و شوق در محيط خانواده.

    - از ميان بردن عواملي كه زمينه*ساز كمرويي شده است. مثل تحقير، شرمسار كردن و احساس گناه كردن.

    در كل توصيه مي*شود اگر كودك سر از انزوا درآورده و در گوشه*اي كز كرده است، والدين بايد با او بجوشند و با ايجاد شور و شوق و نشاط در زندگي او را به ميان خود بكشند و با او گرم بگيرند.

    پديده كمرويي به عنوان يك معلوليت اجتماعي، چنانچه بموقع تشخيص داده و درمان نشود، ممكن است آثار نامطلوبي داشته باشد و رشد شناختي، عاطفي و رواني و اجتماعي كودك را به طور جدي تحت تاثير قرار خواهد داد.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  41. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  42. #22
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    نحوه برخورد با کابوس کودکان

    مقدمه

    در این حالت کودک به علت دیدن خوابهای ترسناک از خواب بیدار می*شود و اغلب بخشی از خوابی که موجب ترس وی شده و یا تمامی آن را به یاد می*آورد. در این زمان کودک اکثرا در رختخواب خود می*نشیند و فریاد می*کشد و یا گریه می*کند و یا به طرف اتاق خواب و تخت والدین می*آید و از آنها تقاضای کمک می*کند. گاهی هم ممکن است کودک دچار وحشت شبانه در خواب شود و با صدای بلند در خواب داد بکشد و گریه کند اما از خواب بیدار نشود.
    علل کابوس

    علل و موجبات اصلی کابوسها ممکن است بر اثر رویدادها و مسائل ترسناکی باشد که کودک در طی روز در تلویزیون می*بیند یا در داستانها و کتابها می*خواند و یا اطرافیان تعریف می*کنند و یا اصولا مسئله*ای باشد که کودک خود شخصا با آن رو به رو است مانند: دعواها ، مشکلات احساسی و در بچه*های بزرگتر مشکلات در مدرسه و شاید سختی تکالیف درسی و غیره. همچنین کابوسهای کودک می*تواند تاثیراتی از اعمال روزانه باشد، یک روز فشرده و سخت می*تواند باعث کابوس هنگام خواب شود.

    البته خوابهای وحشتناک می*تواند از تخیل کودک هم شکل بگیرد بدون اینکه معنای خاصی داشته باشد. در بچه*های کوچک این خوابها قسمتی از رشد آنهاست و وقتی از خواب می*پرند بلافاصله به خواب می*روند و در فردا آن روز چیزی به یاد نمی*آورند. هر کابوسی به این معنی نیست که مسئله*ای وجود دارد. در کودکان تب ، مریضی ، زیاد یا دیر خوردن غذا می*تواند نقش مهمی در کابوس داشته باشد.
    نحوه برخورد والدین با کابوس

    نحوه بر خورد والدین هنگام دیدن خوابهای وحشتناک به این گونه است که: هنگامی که کودکی در دل شب فریاد کشید، بی آن که از خواب بیدار شود، باید او را نوازش کرد و آرام در گوشش لالایی نجوا کرد و در این هنگام نباید کودک را حتی*الامکان از خواب بیدار کرد. اما زمانی که کودکتان از صدای فریاد خودش بیدار شد، همچنان وحشت زده و ترسیده است او را در آغوش بگیرید و یک لیوان آب به او بدهید و او را نوازش کنید و با صدای آهسته برایش تعریف کنید که این فقط یک خواب بود و گذشت، آنچه که دیدی همه در خواب بود.

    حتی اگر کودک معنی واژه رویا را هنوز یاد نگرفته باشد، طنین آرام بخش صدایتان او را تسکین خواهد داد و به او خواهد فهماند که آنچه که دیده واقعیت نداشته است، و اگر کودک باز هم بی*قراری کرد می*توان چراغ را روشن کرد و گفت بیا به دنبال آن چیزی که می*ترسی بگردیم و یا به او بگوییم چراغ را برایت روشن می*گذارم. البته امکان دارد که در بعضی موارد ، صحنه*هایی از آن کابوس وحشتناک در ذهنش دوباره تکرار شود و از ترس اینکه دوباره آن منظره*های وحشتناک را ببیند از رفتن به رختخواب امتناع ورزد، توصیه*ای که در این زمان وجود دارد این است که موضوع خوابی را که کودک عنوان می*کند را به شکل دیگری به پایان برسانیم به این شکل که مثلا اگر خواب اژدها را دید به او بگوییم که در انتها تو شمشیری داشتی و اژدها را کشتی.

    سعی کنید وقتی کودک خواب ترسناک می*بیند و به طرف تخت شما می*آید او را به تخت خودش باز گردانید چون بعدا خیلی مشکل است که شبهای بعد در اتاق خودش به خواب رود و سعی کنید پیش کودک تا به خواب رفتن وی بمانید و بعد اتاق او را ترک کنید. هنگامی که احساس می*کنید دیدن کابوس در کودکتان به علت این است که ذهنش مشغول مسئله*ای است باید دقت کنید که چه چیزی در زندگی کودک تغییر یافته است. البته باید از خود کودک کمک گرفت و یک سئوال باز و دقیق پرسید مثلا دیشب چه خوابی دیده بودی؟ یا دقیقا از چه چیزی می*ترسی؟ و بگذاریم خودش تعریف کند و سعی کنیم بین صحبتهایش حرف نزنیم با دقت گوش کنیم.

    زیرا کودک با این عمل ما احساس خواهد کرد که وی را درک می*کنیم. البته در کودکانی که کوچکتر هستند نباید انتظار داشته باشیم که خوابشان را واضح بتوانند بیان کنند زیرا کودکان در سنین پائین نمی*توانند دقیقا خوابی را که دیده*اند به روشنی برای دیگران تعریف کنند و فقط ممکن است یک لغت بگویند مثل: زن بد جنس یا سگ بزرگ. در این صورت باید به آنها گفت که در واقعیت و در اتاق او چیزی وجود ندارد و می*توان به همراه کودک همه جای خانه را جستجو کرد.
    پیشگیری

    شبها سعی کنید همیشه یک چراغ خواب در اتاق کودک روشن باشد و در تاریکی قبل از اینکه کودک به خواب رود به وسایل در اتاق کودک نگاه کنید که بد نمانده باشد مثلا سایه یک صندلی ممکن است برای کودک ایجاد ترس کند. و یا می*توان یک عروسک به کودک داد و یا در اتاق او آویزان کرد و به او بگویید که این عروسک جلوی خوابهای بد را می*گیرد.

    سعی کنیم کودکان قبل از به خواب رفتن فیلمهای خشن و ترسناک نبینند و یا بازیهای خشن و هیجان انگیز انجام ندهند، سعی کنید قبل از به خواب رفتن کودک برایش قصه بخوانید (البته نه قصه های هیجان انگیز) و یا یک مسئله که برای کودک جالب است برایش تعریف کنید و به او بگویید: امیدوارم امشب در موردش خواب ببینی. شما می*توانید یک موقعیت روحی خوب و آرامش قبل از خواب ، برای کودکتان ایجاد کنید.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  43. #23
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    محل سکونت
    مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
    جنسيت
    خواهر
    سن
    -1982
    نوشته ها
    4,615
    امتیاز : 63,643
    سطح : 100
    Points: 63,643, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    SocialVeteranCreated Album picturesCreated Blog entry50000 Experience Points
    تشکر کردن : 3,636
    تشکر شده 22,208 در 4,038 پست
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    98
    مخالفت شده 22 در 19 پست

    پیش فرض



    این همه پست طولانی؟

    اونم تو یه روز؟

    اونم یه جا؟
    احساس سوختن به تماشا نمی شود/الهی هیچ کس اتش نگیرد تا که نداند چه می کشم.


    عطر نماز

  44. #24
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    با ترس کودکان چه کنیم؟


    مقدمه

    بسیاری از والدین با مشکلاتی از قبیل ترس کودک از حیوانات ، ترس از تاریکی ، ترس از غریبه*ها و... مواجه می*شوند و واقعا نمی*دانند که چگونه رفتاری باید در مقابل این ترس*ها داشته باشند. خیلی از آنها تلاش زیاد می*کنند تا به کودک خود نشان دهند که ترس او موردی ندارد و هیچ جای ترس وجود ندارد. اما گویا هر چه بیشتر تلاش می*کنند کودکشان در ترس خود مصمم*تر می*شود. در برخورد با چنین ترس*هایی والدین در اولین گام باید دلایل آنرا مشخص کنند. برخی از این ترس*ها طبیعی بوده و لازم نیست والدین حساسیت زیادی در مورد آنها نشان دهند و برخی بنا به دلایلی رخ می*دهند که لازم است در رفع این ترس*ها مورد توجه قرار گیرند.






    علل ترس در کودکان

    اینکه چرا کودکان می*ترسند مورد توجه بسیاری از صاحبنظران رشد کودک و روانشناسان بوده است. برخی از محققان عوامل زیستی را به عنوان علت برخی از ترس*ها عنوان کرده*اند و برخی دیگر عوامل روان شناختی، عوامل خانوادگی و سایر عوامل را مطرح کرده*اند. در برخی اوقات ترسی که کودک از خود نشان می*دهد به یک نیاز روانی ارتباط دارد. مثلا کودکی که ترس از مدرسه را نشان می*دهد ممکن است از لحاظ روانی وابستگی زیادی به پدر یا مادر خود داشته باشد و ترس او در واقع ریشه در این وابستگی او دارد.

    گاهی اوقات یک تغییر در شیوه زندگی مثل تغییر محل سکونت ، جدا شدن از والدین و... به صورت ترس از تاریکی ، ترس از حیوانات و غیره خود را نشان می*دهد. بنابراین می*توان گفت برخی از ترس*های مشخص و معین کودک می*تواند ریشه*های روانشناختی داشته باشد و مستقیما با موضوع آن ترس مرتبط نباشد. در برخی اوقات این خانواده است که مشکل ترس را در کودک بوجود می*آورد. ممکن است کودک ترس از یک مساله خاصی را در محیط خانواده یاد گرفته باشد. مثلا مادری که از عنکبوت می*ترسد این ترس خود را به کودک منتقل می*کند. این اتفاق بر اساس فرایند یادگیری صورت می*پذیرد. بطوری که والدین در آموزش اکثر رفتارها به عنوان الگو و سرمشق کودک هستند.

    کودکی که نیاز به احساس امنیت دارد با مشاهده رفتار و حالات والدین و خانواده خود شروع به شناسائی محیط ها و موقعیت*های امن از ناامن می*نماید. و در این راستا کاملا متکی بر آنهاست. بنابراین آنچه رفتار مادر نشان می*دهد برای او الگو و اساس رفتارش است. کودک با مشاهده رفتارهای مختلف می*آموزد که چه چیزی ترسناک است و چه چیزی ترسناک نیست. گاهی اوقات ترس کودک ناشی از شیوه های زیستی غلط والدین است. والدینی که برای وادار کردن کودک به انجام کاری او را تهدید می*کنند و یا از چیزی می*ترسانند. مثلا مادر به کودک خود می*گوید اگر شلوغی کنی می*روم و دیگر بر نمی*گردم. یا برای وادار کردن به او خوردن دارو او را از آمپول می*ترساند. فشار روانی که به این طریق والدین به کودکان خود وارد می*کنند ، می*تواند به صورت ترس*های مختلف خود را بروز دهد. در کودکان ناراحتی*ها و اضطراب*های روانی اغلب با مواردی از قبیل ترس و... مشخص می*شوند.

    از جمله عوامل دیگر شرایطی است که کودک در محیط پیرامون ممکن است با آنها مواجه شود، مثل دیدن تصادف دو اتومبیل و دزد و... همینطور است تماشای فیلم*های ترسناک و وحشت انگیز که با تاثیری که روی قدرت تخیل کودک می*گذارد موجب وسعت یافتن این صحنه*ها و شاخ و برگ داده شدن آنها در ذهن کودک می*شود و ترس و وحشت زیادی را در کودک ایجاد می کند.
    چه نوع ترس*ها به توجه و درمان نیاز دارند؟

    در وهله اول باید به سن کودک توجه داشت. برخی از ترس*ها در سنین خاصی طبیعی*تر هستند. بنابراین اگر چنین ترس*هایی بیش از دو سال دوام داشته باشند حتما به توجه و درمان نیاز دارند. اصولا یک ترس عادی نباید چنین مدت زمانی طول بکشد و گاه بدون نیاز به مداخلات درمانی به تدریج کاهش پیدا کرده و بالاخره از بین می*رود. همینطور برای تشخیص ترس*های غیر عادی باید به نوع ترس نیز توجه داشت.

    هر چند گاهی اوقات کودکان از چیزی می*ترسند ولی این ترس چندان وحشت*زا نیست و مشکل خاصی در عملکرد روزانه کودک ایجاد نمی*کند و واکنش ترس در او چندان شدید و ناهنجار نیست. اما زمانیکه نوع ترس کودک غیر عادی است و نیاز به مداخلات درمانی دارد واکنش کودک به عامل ترس بسیار شدید است. کودک بسیار وحشت زده می*شود و رفتارهایی از خود نشان می*دهد که اغلب خارج از کنترل دیگران است.
    برای درمان ترس در کودکان چه باید کرد؟

    روان شناسان برای کاهش ترس*های کودکان راههای زیادی را توصیه می*کنند. آنها در وهله اول به والدین توصیه می*کنند که در رفع مشکل کودک عجولانه عمل نکنند. تعجیل و شتابزدگی آنها در کاهش ترس کودک می*تواند به جای درمان ، اضطراب و ترس او را افزایش دهد. این ترس معمولا بتدریج از بین می*رود و لازم است والدین با خونسردی و آرامش اقدام به کاهش این ترس*ها نمایند. توصیه بعدی روان شناسان این است که هرگز کودکان را به خاطر ترسی که دارند تحقیر و سرزنش نکنیم. هر چند دلیل ترس از نظر ما بزرگترها کاملا غیر منطقی و نامعقول به نظر می*رسد اما خود کودک چنین احساسی ندارد و نمی*تواند غیر منطقی بودن ترس خود را درک کند و سرزنش به او کمکی نخواهد کرد.

    حتی زمانیکه کودک تحت نظر یک متخصص یا روان شناس درمان می*شود، اگر عامل اصلی ایجاد کننده ترس هنوز حضور داشته باشد چندان فایده*ای نخواهد کرد. مثلا زمانیکه خود مادر از تاریکی می*ترسد، هر چند کودک حمایت*ها و درمان*هایی را از روان*شناس و مشاور خود دریافت می*کند، اما الگویی که در خانه از رفتار مادر می*پذیرد الگویی قویتر است که نتایج یک درمان ثمر بخش را از بین می*برد. بنابراین لازم است علل اساسی ترس کشف و مرتفع شوند.






    بازی موقعیت مناسبی است که ترس کودک را از بین ببریم. مثلا کودکی که از آمپول می*ترسد، می*توانیم یک بازی خوب ترتیب بدهیم که در آن کودک آمپول زدن را تمرین کند. در مراحل دیگر می*توان از روشهای خاص رفتار سازمانی که توسط روانشناسان استفاده می*شود بهره جست. با مراجعه به یک روانشناس و درمان*های رفتاری او می*توان اقدام به حل مشکل کودک نمود.
    سخن آخر

    پدیده ترس هر چند که یک غریزه طبیعی است که در انسان از همان بدو تولد وجود دارد، اما هر گاه به دلیل تغییراتی که در شدت و نوع آن بوجود می*آید از حالت عادی خارج می*شود. این ترس*ها تحت عنوان ترس*های مرضی شناخته می*شوند که هم کودک و هم اطرافیان او را آزار می*دهند توصیه*های مناسب روان*شناسان و استفاده از مداخلات رفتاری در این راستا می*تواند سودمند باشد.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  45. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  46. #25
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    با بدغذایی کودکان چه کنیم؟

    مقدمه

    فرزندان ما ، در واقع خود ما از لحظه تولد تا بزرگسالی با مشکلات گوناگونی روبه رو می*شویم. یکی از شایع*ترین این مشکلات ، بویژه در سنین قبل از دبستان ، بی*اشتهایی است. عوامل بسیاری می*تواند در روش غذایی و اشتهای کودک تاثیر بگذارد و ما فقط در صورتی می*توانیم به او کمک کنیم که دلیل واقعی مشکل او را دریابیم و آن را بر طرف کنیم. در عین حال توجه به این نکته ضروری است که پیدایش مشکل یا ناراحتی یکی از بخشهای غیرقابل اجتناب در سیر رشد بچه*هاست. قبل از هر چیز بهتر است تعریفی از اشتها ارائه کنیم.





    اشتها

    اشتها یعنی میل خاص دستگاه*های بدن که فرد را به سوی انتخاب غذای مورد نیاز و لازم هدایت می*کند. اشتها نیز حالتی شبیه نفس*کشیدن ، بلعیدن و سایر برنامه*های بدن انسان بوده ، بی اختیار و غیر ارادی است. بدیهی است که تمایل نداشتن کودکان به غذا ، والدین را نگران می*کند، اما باید به میل آنها احترام گذاشته و در ضمن به حل مساله پرداخته شود، در ضمن لازم نیست که اوقات غذا خوردن به ساعت جدال و درگیری تبدیل شود. غذا نخوردن کودکان را به بدخلقی آنها نسبت ندهید.

    نباید بچه*ها را عادت داد که فقط در ساعات غذا خوردن ، چیزی بخورند. پس در هنگام بروز این مشکل چه باید کرد؟ شاید قبل از هر چیز لازم باشد که فرزند خود را نزد پزشک ببرید، زیرا بی*میلی به غذا ممکن است با پیدایش هر نوع بیماری ، هر چند خفیف و جزیی ، ایجاد شود و پزشک با معاینات دقیق فرزندتان این موضوع را روشن خواهد*کرد.
    او بی اشتها نیست ، شما پرخورید!

    گاهی اوقات والدین تصور می*کنند که فرزندشان بی*اشتهاست. در حالی که بیش از ظرفیت ، به او غذا می*دهند و وقتی که او نمی*خورد، تصور می*کنند که مشکلی در اشتهای وی ایجاد شده*است. اگر وضعیت رشد فرزند شما در نمودار قد و وزن مطلوب است و رشد طبیعی نشان می*دهد، پس دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.

    غالبا تغییر رژیم غذایی نیز بی*تاثیر در اشتهای کودک نیست. غذاهایی که چرب باشند، اشتیاق کودک را نسبت به غذا خوردن کمتر می*کنند برای مثال اکثر بچه*ها شیر را دوست دارند، اما بچه*های بی*اشتها شیر بدون سرشیر و شیر کم چرب را بهتر می*خورند. گوشت ، سبزیجات و میوه نیز از منابع غذایی خوب برای کودکان به شمار می*رود.





    فقط 3 وعده یا بیشتر؟

    سوال بسیاری از والدین این است که خوراکی*های میان وعده*های اصلی غذا برای کودکان مناسب است یا خیر؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که می*توان از خوراکی*های کم حجم مانند سیب ، هویج ، آب میوه یا میوه استفاده *کرد تا علاوه بر این که مواد طبیعی را به بدن کودک می*رسانند، موجب بی*اشتهایی او نیز نشوند.

    گاهی اوقات وقتی با فرزندتان بیرون می*روید و او تقاضای یک شیرینی یا شکلات می*کند. با او مخالفت نکنید، زیرا گاهی اوقات این خوراکی بیشتر غذای روح کودک شما به حساب می*آید. البته بهتر است این گونه خوراکی*ها بعدازظهر یا عصر به کودک داده*شود تا مانع خوردن غذای اصلی نشود. یکی دیگر از کارهایی که والدین می*توانند صورت دهند این است که یک رژیم غذایی کامل و متنوع را برای کودک در نظر بگیرند، اما به او اجازه دهند که مسوولیت انتخاب غذای خود را به عهده گیرد. بدین ترتیب او تمایل بیشتری برای خوردن غذا پیدا خواهد کرد.
    نمودار سینوسی اشتها

    نکته قابل توجه دیگر این است که اشتها متغییر است. حتی مقدار شام و ناهار افراد با یکدیگر فرق می*کند، سن کودک و میزان نیاز او به انرژی ، همچنین احساسات او ، همه در مقدار و نوع غذای مصرفی تاثیر دارند. کودکان ، معمولا در سال*های دوم و سوم زندگی کمتر از سال اول غذا می*خورند و در این دوران سرعت رشد هم نسبت به سال اول کندتر می*شود، بنابراین آنها به انرژی کمتری نیز احتیاج دارند و غذای بسیاری نمی*خواهند، که همه این موارد طبیعی است و نباید آنها را وادار به غذا خوردن کرد. از دیگر عوامل موثر بر اشتهای کودکان ، جو حاکم بر زمان صرف غذاست.
    غذا را با شادی صرف کنید

    بهتر است که کودکان غذا را با شادی بخورند. اگر هنگام صرف غذا همه خوشحال و راضی باشند و از غذا خوردن لذت ببرند، می*توانند آهسته غذاخوردن و زمین ریختن غذای کودک را بهتر تحمل کنند و با آرامش بیشتری با او کنار بیایند. در ضمن افرادی که برای کودک عزیز و مهم هستند، در احساسات کودک نقش بسزایی داشته و حالت آنها در حین غذاخوردن برای بچه الگو می*شود. نگرانی و ترس بیش از هر چیز موجب بی*اشتهایی کودکان می*شود.

    توجه داشته باشید که نگرانی و استرس والدین ، بیش از آنچه تصور کنید بر فرزندان تاثیر دارد و از آنجایی که فرزندان تجربه کافی در زندگی ندارند، ممکن است با احساس ناراحتی والدین بترسند که نکند والدین به دلیل مشکلاتی که دارند، فرزندشان را ترک کرده یا دیگر او را دوست نداشته*باشند و همین مساله عاملی برای نگرانی و ترس آنها شده ، اشتهای آنان را بشدت کاهش می*دهد. پس تا حد امکان فضای آرام و شادی را برای فرزندان ایجاد کنید تا آنها نیز با آرامش و خوشحالی مراحل رشد خود را پشت سر بگذارند.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  47. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  48. #26
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    والدین موفق چگونه هستند؟

    مقدمه

    وقتی تصمیم می*گیرید که صاحب فرزند شوید، در واقع مسئولیت سنگین و بلند مدت تربیت او را پذیرفته*اید. تربیت به معنی تعلیم دادن و پروراندن است. وقتی فرزندان خود را تربیت می*کنید، به آنها می*آموزید چگونه رفتار نمایند. یعنی شما با قانون*گذاری و اعمال انضباط به آنها کمک می*کنید تا تکلیف خود را بدانند. این مساله احساس امنیت و آرامش خاطر آنان را افزایش می*دهد و از آنجایی که کودکان دوست دارند احساس کنند والدینشان از آنان راضی هستند با ارائه توجه و محبت مناسب از سوی خانواده گام مهمی در ارتقا بهداشت روان کودک و اطرافیان برداشته می*شود.

    کودک بدون مشکل وجود ندارد ولی مشکلات کودکان قابل درمان است. نکته مهم نحوه برقراری اصول تربیتی است. چناچه اصول تربیت اشتباه باشد یا با خشونت و بی*تفاوتی ارائه شود، کودک آن را نمی*پذیرد. یک خانواده خوب باید بتواند تربیت و انضباط را به نحوه شایسته*ای برقرار نماید. در تربیت فرزندان مانند هر کار دیگر با مشکلاتی روبرو خواهیم شد. اگر والدین از روشهای صحیح تربیتی آگاه باشند، با تمرین و به مرور زمان تجربه و مهارت آنان افزایش خواهد یافت و در تربیت فرزندشان موفق*تر خواهند بود. آنچه در زیر می*آید، برخی اصول تربیتی است که برای آشنایی مقدماتی مطرح می*گردد.
    در کوتاه مدت انتظار پیشرفت زیادی نداشته باشید.

    موارد زیادی وجود دارد که دوست دارید به فرزندان خود بیاموزید ولی هیچ رفتاری با یک بار آموختن بدست نمی آید وآنان نیز همیشه برای فرا گرفتن آمدگی ندارند. آموزش نیاز به وقت ، حوصله و موقعیت شناسی دارد. اگر والدین در این کار پشتکار نداشته باشند، خسته و بی*حوصله شوند یا از کوره در روند، احترام خود را نزد فرزندان از دست خواهند داد.

    در این صورت فرزندان به خواسته*های آنها بی*توجه خواهند شد و خود را موظف به انجام آنها نخواهند دانست. تربیت مسئولیتی یک روزه نیست، آرامش ، پایداری و مقاومت می*خواهد و تا زمانی که یک اصل تربیتی حاصل شود، فرزند شما بارها اشتباه خواهد کرد. بنابراین در کوتاه مدت نمی*توان انتظار پیشرفت زیادی داشت.
    توقع خود را کم کنید و پیشرفتهای کوچک را نیز در نظر بگیرید.

    کودکان و والدینی که از هر نظر کامل و بی*عیب باشند وجود ندارند. فرزندان همیشه آنگونه که والدین توقع دارند عمل نمی*کنند. مشکلات کودکان معمولا یک شبه حل نمی*شود و تغییرات در کودکان و بالغین تدریجی ، آرام و مرحله به مرحله صورت می*گیرد. برخی والدین وقتی درتغییر عادات و رفتارهای فرزندشان به مشکل برمی*خورند، به سرعت آشفته و ناامید می*شوند و اعتماد به نفس خود را از دست می*دهند. حال آنکه باید به پیشرفتهای کوچک و تدریجی فرزندشان توجه نمایند زیرا کلید پیشرفتهای بزرگ ، تشویق پیشرفتهای کوچک است.
    در هر زمان تنها روی یک مشکل تمرکز نمایید.

    فرزند شما ممکن است مشکلات متعددی داشته باشد ولی اگر شما بخواهید همه موارد را باهم اصلاح نمایید، هرگز موفق نخواهید شد. برای موفقیت باید تنها یک مشکل را در نظر بگیرید و پس از حل آن به نوبت به مشکل دیگری بپردازید. هدفتان را با کلمات ساده*ای که برای کودک قابل فهم باشد برایش توضیح دهید و به او بگویید در این مورد خاص دقیقا چه انتظاری از او دارید، مثلا: می*خواهم قبل از آمدن سر سفره دستهایت را صابون بزنی! سپس به پیشرفتهای هر چند کوچک کودک در راه اصلاح رفتارش دقت نمایید، مثلا: قبلا اصلا صابون نمی*زده و حالا یک مرتبه صابون زده است، هر چند توقع ما چهار مرتبه صابون در روز باشد و با واکنشهای مثبت و تحسین آمیز به او بفهمانید که رفتارش مناسب و مورد پسند است.
    با دید مثبت نگاه کنید و هرگز از تحسین کودکتان غافل نباشید.

    تحسین کودک بسیار ارزشمند است. کودکان در هر مرحله سنی که باشند تمایل دارند والدین آنها را بپسندند و از آنها راضی باشند. کودک نمی*داند کدام رفتار مناسب و کدام نامناسب است. او هر رفتاری را که با واکنش والدین روبرو شود یا او را به هدف برساند مثبت تلقی کرده و تکرار خواهد نمود. تصور نکنید داشتن رفتار مناسب امری بدیهی و از وظایف فرزند شماست و یا رفتارهای فوق*العاده است. این طرز تفکر باعث می*شود پرتوقع شوید، نسبت به رفتارهای مناسب فرزندتان بی*اعتنا گردید و تنها به رفتارهای نامناسب و منفی او توجه نمایید.

    مسلما به جز رفتارهایی که شما را ناراحت می*کند، رفتارهای مناسب و مثبت زیادی نیز در فرزند شما وجود دارد. اگر شما هر رفتار مناسبی را مثبت تلقی کنید و با واکنشی تایید کننده به فرزندتان نشان دهید که از کدام رفتارش راضی هستید، کودک سعی می*کند با تکرار آن رضایت بیشتر شما را بدست آورد. نشان دادن نارضایتی از رفتارهای نامناسب تنها زمانی موثر خواهد بود که قبل از آن فرزندتان را به دلیل رفتارهای مناسبش تشویق کرده باشید.
    اهدافی را که در نظر دارید، با نیازهای کودکتان منطبق نمایید.

    اهداف خود را متناسب با سن ، شخصیت ، توانایی ، رشد عقلی و شرایط محیطی فرزندتان تعیین نمایید. همه کودکان در یک سن خاص وارد مرحله مشابهی نمی*شوند و میزان آموزش پذیری آنها نیز به یک میزان نیست. با توجه به این که همه افراد یک*جور نیستند و موقعیتها نیز متفاوت است. یک راه حل قطعی و مستقل برای هر مشکلی وجود ندارند. راه حلی که امروز در مورد فرزندتان موثر است، ممکن است فردا تاثیرش را از دست بدهد یا روشی که برای یکی از کودکانتان جواب می*دهد، شاید برای دیگری بی*فایده باشد. اگر حوصله کنید می*توانید حتی روشهای ابتکاری و موثرتری خلق نمایید که بنا به شرایط خاص شما طراحی شده باشد.
    مادران ، پدران ، لطفا هماهنگ عمل کنید.

    موفقیت والدین در تغییر رفتارهای کودک نیازمند هماهنگی بین پدر و مادر است. پیش از هر اقدامی ، رفتارهایی را که می*خواهید اصلاح کنید، دقیقا مشخص نمایید و برای رفع آن برنامه*ای هماهنگ طراحی کنید .شما و همسرتان باید پیش از دست زدن به هر کاری در مورد کودکتان اتفاق نظر داشته باشید. وقتی تصمیم خود را گرفتید و روی برنامه اجرایی توافق کردید، هر دو هماهنگ و یکسان عمل نمایید.
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  49. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  50. #27
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    شیوه عملی ترک حرفهای زشت و بی ادبانه در کودک


    الیزابت پنتلی / مترجم: اکرم قیطاسی

    موقعیت
    وقتی فرزندم با دوستانش صحبت می کرد.متوجه شدم که عبارات زشتی به آنها گفت.من از این مسأله بسیار ناراحت شدم.بهترین راه برای کنترل این مسأله چیست؟

    فکر کنید
    درست همانطور که بچه ها هر چیز دیگری را می آموزند،یاد خواهند گرفت که کلمات،قدرتمند هستند و برخی کلمه های قوی تر از بقیه اند. درست همان طور که بچه ها چیزهای دیگری را که می آموزند بررسی و تحقیق می کنند،این کلمات را نیز آزمایش می کنند.

    راه حلها
    1-بچه های کوچک،درست مثل «مینا»هستند. آنها چیزهایی را که می شنوند، حتی وقتی معنای آن را نمی دانند،تکرار می کنند. اگر فرزندتان کوچک است و معنی کلمه ای زشت را نمی داند، اما به تقلید از دیگری آن را گفته است، فقط بگویید: «آدمها نباید چنین کلماتی را به کار ببرند. در عوض می توانی بگویی...»وکلمه قابل قبولی را جایگزین کنید. از همان لحن و همان میزان صدایی استفاده کنید که او برای بیان آن کلمه زشت به کار برده است.
    2-اگر کودک بزرگتری حرفهای زشت می زند و معنی آنها را نیز می داند،می توانید با آرامش بگویید:«می توانید بگویید این نوع حرف زدن غیر قبول است. می دانم آن قدر باهوش هستی که عبارات قابل قبولی به جای آنها پیدا کنی.»
    3-بچه ها اغلب برای تأثیر عبارات خود از کلمات زشت استفاده می کنند. می توانید با صدایی محکم آن کلمه را به این صورت تکرار کنید: «سیلویا! در این خانه از کلمه لعنتی استفاده نمی کنیم.»اغلب وقتی کودکی بشنود که پدر یا مادر ش کلمه زشت را به این صورت به کار می برد.تأثیر آن کلمه برایش از بین می رود.
    4-دقت کنید که فرزندتان این کلمات زشت را کجا می شنود. یک دوست یا یکی از اعضای خانواده؟فیلمها؟همسالان؟(م �مئنا" نه از شما!). اکنون زمان مناسبی است تا در مورد قدرت و معنای کلمات و اینکه چرا مردم به هم ناسزا می گویند و احساس تو قابل قبول است، با او صحبت کنید. جایگزینهای مناسبی به فرزندتان بدهید تا در هنگام عصبانیت از آنها استفاده کند.گفتن جمله ای مختصر و همراه با آرامش در مورد کلمه ای که فرزندتان از یک دوست شنیده یا یک ستاره سینما فریاد زده است، به فرزندتان کمک می کند تا احساساتش را تعدیل کند.مثلا":«من واقعا"از آن فیلم لذت بردم و آن هنر پیشه را دوست دارم،اما گفتن آن کلمات زشت ضروری نبود و باعث شد که آرنولد به نظرم احمق و خام برسد.»
    5-در ازای هر کلمه زشتی که از فرزندتان شنیدید،او را جریمه کنید. پول جریمه را می توانید در قلکی بیندازید و بعد به عنوان صدقه یا خیریه آن را به فقرا بدهید.
    6-اگر حرفهای زشت او خطاب به شما گفته شود، به تعرضی جدی تبدیل می شود.اگر با چنین موردی روبرو هستید،باید سریع و با قدرت اقدام کنید. در مورد امتیازاتی که برای فرزندتان اهمیت دارند فکر کنید. استفاده از تلفن؟دیدار دوستان؟بازی با رایانه؟دوچرخه سواری؟و....
    از انجا که قبلا"در مورد این مسأله فکر کرده و برنامه ریزی کرده اید، می توانید به تعرض بعدی با قدرت پاسخ دهید. بار دیگر که فرزندتان حرف زشتی به شما گفت، با آرامش بگویید:«این بی احترامی است و غیر قابل قبول. تو همین حالا حق استفاده از تلفن را تا سه روز از دست دادی. اگر بار دیگر با من این طور صحبت کنی، برای همیشه تلفن را از اتاقت بر می دارم .»


    حرفهای زشت عمدی

    موقعیت
    حرفهایی که فرزندم می زند، گاهی اوقات گستاخانه و آزار دهنده است. چطور می توانم مانع او شوم تا چنین حرفهایی را بر زبان نیاورد؟

    فکر کنید
    کودکی که در حال یادگیری رفتار مناسب اجتماعی است، درک و حساسیت کاملی برای تشخیص تأثیر حقیقی حرفهای خود ندارد. اغلب،بچه ها حرفهایی می زنند تا از احساسات خود محافظت کنندو یا به روشی نسنجیده برای بیان احساس واقعی خود،از آن استفاده می کنند.آگاهی و و بلوغ در این زمینه بسیار مؤثر است.

    راه حلها
    1-بهترین واکنش،آموزش دادن و بیان همان جملات با الفاظی دیگر است:«احمد!فکر می کنم حرفهایت احساسات نیتن را جریحه دار کرد. اگر بازی ات تمام شده، به او بگو که دوست داری کار دیگری انجام بدهی.»
    2-به شخصی که جمله خطاب به او کفته شده، بگویید:«ما را ببخش»و فرزندتان را به جای خلوتی ببرید و خصوصی وسریع احساسات خود را در مورد حرف او بیان کنید. از او بپرسید که چطور می تواند این شراط را اصلاح کند. اگر نمی داند، شما دقیقا" به او بگوییدکه باید چه جمله ای را بگوید. در فرصتی دیگر، در مورد این رفتار و وضعیت با صحبت کنید و اگر بیان جمله آزار دهنده تعمدی بوده،مجازاتی برایش تعیین کنید.این مجازات ممکن استبرای جمله کاملا" بی ادبانه، نوشتن یادداشتی کوتاه برای معذرت خواهی باشد.
    3-با دقت ببینید که چه چیزی بر رفتار فرزندتان تأثیر داشته است: دوستان بد؟برنامه تلویزیونی محبوب او که در انها شوخی های بی ادبانه ای وجود دارد؟فرد بزرکسال تأثیری نا مناسبی می کند؟ یا خواهریا برادری که مدام او را اذیت می کند؟اگر علت این امر را بیابید، بهتر می توانید وضعیت به وجود آمده را اصلاح کنید.


    حرفهای بی ادبانه غیر عمدی

    موقعیت
    فرزندم با صراحتی ناراحت کننده،حرفهای آزاردهنده می زند. دیروز در اداره پست با صدایی بلند گفت: «مامان!اون خانم سبیل داره»در آن لحظه، دلم می خواست می مردم.

    فکر کنید
    تشخیص تفاوت بین راستگو و زدن حرفهای ناراحت کننده، نیاز به تجربه و بلوغ دارد.این لحظه ها را به عنوان فرصتهایی عالی برای آموزش دادن فرزندتان در نظر بگیرید. یا این کار را انجام دهید و یا آن را برای چند برای چند سال بعد نگه دارید!

    راه حلها
    1-بهترین کار این است که فرزندتان را به گوشه ای ببرید و درسی سریع به او بدهید تا جلوی چنین رفتاری را بگیرید. مثلا":«بهتر است حرفهایت را در مورد دیگران برای خودت نگهداری. شاید شنیدن چنین حرفهایی احساسات آنها را جریحه دار کند.»در فرصتی دیگر، به طور خصوصی در مورد خصوصیات یک فرد و در مورد صحبت کردن درباره مردم،آن هم در محلهای عمومی، با او صحبت کنید.
    2-وقتی متوجه می شوید که فرزندتان به شخصی که به طرف شما می آید خیره شده است، می توانید جلوی حرفهای آور او را بگیرید. خم شوید و در گوش او زمزمه کنید:«آن مرد فقط یک پا دارد.مؤدبانه نیست که به او خیره شویم. بعد در موردش صحبت خواهیم کرد.»در فرصتی مناسب، حتما"در باره تفاوتهای مردم و صفاتی که باعث می شوند مثل هم باشیم،با او صحبت کنید.
    3-پس از بیان جمله ای خجالت آور، بهتر است سریع حواس فرزندتان را به چیزی دیگر مشغول کنید و در فرصتی مناسب به او درس بدهید. اگر شهامت آن را دارید،در چشمان شخص مخاطب نگاه کنید و بگویید:«از این مسئله متأسفم.»شما نمی توانید حرف فرزندتان را پس بگیرید بلکه فقط می توانید تصدیق کنید که در مورد حرف او احساس بدی دارید.
    ----------------------------------------------
    منبع:راهنمای کامل تربیت کودک
    تألیف:الیزابت پنتلی
    مترجم: اکرم قیطاسی
    چاپ متن وصحافی:پژمان
    چاپ پنجم:1384
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  51. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  52. #28
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    چرا و چگونه به بچّه ها پول توجیبی بدهیم ؟

    از چه سني*؟ چقدر بايد به آنها بدهيد؟ هر چند وقت يكبار؟ به*صورت روزانه، هفتگي يا ماهانه؟ در چه راهي مصرف شود؟ چگونه مخارج آنها را كنترل كنيم؟ آيا در زندگي كودك مهم است كه بتواند مبلغ مشخصي پول در اختيار داشته باشد؟
    در اينجا سؤالات مطرح شده توسط تعداد زيادي از والديني كه در دادن پول تو جيبي به فرزندانشان مردد هستند را با شما در ميان مي*گذاريم.
    دريافت پول توجيبي مرحله مهمي در زندگي كودك است. اين مرحله براي او شروع يك استقلال به*خصوص است. به عبارتي*، او ديگر مجبور نخواهد بود از شما چيزي بخواهد و بلا*تكليف نخواهد بود تا هر وقت دلتان خواست برايش چيزي بخريد. ما پدر و مادران بايد به سراغ ارزش*هايمان و آن ارزش*هايي كه مي*خواهيم به فرزندانمان انتقال دهيم برويم. به همين دليل، بايد علت*هايي كه ما را بر آن مي*دارد تا به اين پرسش پاسخ مثبت يا منفي دهيم، مورد بررسي قرار دهيم.

    آيا براي پرداخت پول تو جيبي توانايي مالي داريم؟
    آيا به*دليل آنكه از دست غر*زدن*هاي فرزندانمان(بچه*هاي ديگر پول تو جيبي مي*گيرند!) خسته شده*ايم، مايليم به آنها پول تو جيبي بدهيم*؟
    چنانچه توان مالي براي پرداخت آن را داشته باشيم اين پول مي*تواند فوايد زير را به همراه داشته باشد:
    - با اين عمل مي*توانيد اهميت و ارزش پول، مفهوم صرفه جويي، اهميت كار كردن، همياري، لذت بردن و مديريت دخل و خرج را به فرزندتان القا كنيد. چنانچه اين مفاهيم از نظرتان مهم باشند، دادن پول تو جيبي به فرزندانتان، روشي براي افزايش اين مهارت*ها به شمار مي*رود.
    - او را براي دنيايي كه در انتظار اوست آماده مي*كند.
    - استقلال بخصوصي كسب مي*كند.

    از چه سني و چه مقدار به او پول دهيم؟
    كودك بايد دست كم، شمردن را بلد باشد والا چگونه مي*تواند بفهمد كه مثلا اگر از 20 تومان، 15 تومان خرج كند، تنها برايش5 تومان باقي مي*ماند. بنا به تحقيقي كه خلاصه*اي از آن در زير آمده است، از هر دو كودك به*طور متوسط يك كودك پول تو جيبي دريافت كرده است و با افزايش سن كودك، درصد پول تو جيبي نيز افزايش مي*يابد. درحالي*كه تنها 11درصد بچه*هاي بين 2 تا 4 سال پول تو جيبي گرفته*اند در عوض، در سنين بين 15 و 17 سال، 75درصد آنان پول دريافت كرده*اند.

    درصد كودكاني كه پول تو جيبي دريافت مي*كنند:
    بين 2تا4 سال:11درصد به*طور متوسط 27/4 يورو دريافت مي*كنند.
    بين 5تا7 سال:29 درصد به*طور متوسط 81/3يورو دريافت مي*كنند.
    بين 8تا10 سال:57 درصد به*طور متوسط 28/11 يورو دريافت مي*كنند.
    بين 11تا14 سال:67 درصد به*طور متوسط 46/16 يورو دريافت مي*كنند.
    بين 15تا17 سال: 73درصد به*طور متوسط 33/30 يورو دريافت مي*كنند.
    بين 18تا19 سال:64درصد به*طور متوسط 07/51 يورو دريافت مي*كنند.

    هرچه بچه*ها كوچك*تر باشند، والدين بيشتر ترجيح مي*دهند به جاي آنكه به*طور منظم مثلا به*صورت ماهانه به آنها پول بدهند، به*صورت خرد خرد به آنها پول دهند. بي*شك از اين طريق بهتر مي*توانند ببيند پول در چه راهي مصرف مي*شود. با اين*حال، هر چه كودك بزرگ*تر شود، اين مسئله نظم بيشتري به*خود مي*گيرد. به عبارتي ديگر، به*صورت هفتگي يا ماهانه به او پول تو جيبي مي*دهيم. جالب است بدانيد كه دخترها از نظر سني كمي زودتر از پسرها پول تو جيبي مي*گرفتند اما بعد از 18 سالگي، پسرها مبلغ بيشتري در اختيار داشتند.

    چگونه فرزندانمان پول تو جيبي خود را خرج كنند؟
    الزاما خوشايند نيست كه بخواهيم مستبدانه مخارج فرزندانمان را اداره كنيم. آنها بايد خودشان تجربه كنند. حتي اگر روز اول همه پول*هايشان را صرف چيزهاي به درد نخور كنند*، خودشان افسوس خواهند خورد اما اين عمل سازنده است. بايد بچه*ها را آزاد بگذاريم تا هر كاري كه مي*خواهند با پول تو جيبي*شان بكنند؛ از طرفي هيچ*چيز مانع نمي*شود كه والدين به آنها ياد دهند پس*اندازشان را خرج كنند، به آنان بياموزند چگونه قدر چيزها را بدانند، جلوي خود را بگيرند و خريدي را به تعويق اندازند و ميزان دخل و خرجشان را رعايت كنند.

    چند توصيه
    1.منتظر بمانيد تا فرزندتان به پختگي لازم برسد. اگر شمردن بلد نباشد*، دادن پول توجيبي به او هيچ فايده*اي ندارد. چون قادر نيست به هنگام پول گرفتن و يا خريد كردن**، جمع و تفريق كند.
    2. از همان ابتدا همه چيز را مشخص كنيد. شما متعهد مي*شويد كه هر هفته و يا هر*ماه به او پول بپردازيد اما در عوض از اينكه از او بخواهيد پولش را در راه درست مصرف كند نهراسيد. مي*توانيد بپذيريد كه گاه فرزندتان چيزهاي به درد نخور و يا چيزهاي بيخودي كه همه نوجوانان عاشقش هستند را خريداري كند، درصورتي*كه او هم تلاش كند براي خريد چيزهاي مفيدتر پول كنار بگذارد. روي هم رفته، چنانچه بخواهد مدام پولش را هدر دهد و يا چيزهاي خطرناكي چون سيگار، چاقوي جيبي و الكل بخرد مخالفت كنيد و پول تو جيبي*اش را به تعويق اندازيد. از اين به بعد است كه او بايد بفهمد كه اجازه ندارد هر كاري كه بخواهد با پولش انجام دهد. در عوض، چنانچه نظر شما را در اين مورد بخواهد، تنها راه براي نشان دادن راه و چاه به او و اينكه ياد بگيرد پولش را بهتر خرج كند، اين است كه نسبت به انتخاب*هايش با او مدارا كنيد.
    3. در ازاي كمك كردن در كارهاي خانه و يا كسب نمرات بالا در كلاس و امتحانات از پول*دادن به او خودداري كنيد. او بايد ياد بگيرد كه براي خودش كار مي*كند نه براي پول. همچنين پول نبايد به وسيله*اي براي تهديد و خط و نشان كشيدن بين شما و فرزندتان تبديل شود؛«اگر اتاقت را مرتب نكني*، پول تو جيبي*ات را قطع مي*كنم.»
    4.هدف از دادن پول تو جيبي به فرزندان قبل از هر چيز آن است كه به او مديريت دخل و*خرج و اهميت و ارزش چيزها را بياموزيد. چنانچه فرزندتان زودتر از موعد مقرر پول تو جيبي*اش را خرج كند و بخواهد جلوتر آن*را از شما بگيرد، (مطمئنا يك روز اين*كار را انجام خواهد داد)، ابتدا به او نرمش نشان دهيد، به او كمك كنيد تا متوجه اشتباهش شود اما عادت نكنيد هميشه او را از بحران مالي نجات دهيد. در اين صورت پول تو جيبي جنبه آموزشي خود را از دست مي*دهد.
    5.همچنين به او نگوييد با پولش چه كار كند، بگذاريد خودش تجربه كند و هر چه كه مي*خواهد بخرد، حتي چيزهاي بي*فايده، به*خصوص آنكه پول نبايد منشأ درگيري ميان شما و فرزندتان شود. بايد قوانين مشخصي در مورد آن برقرار كنيد.
    6.از مداخله كردن در خريدهايش و تهديد و خط و*نشان كشيدن سر پول خودداري كنيد.
    7.بنا به سنش به او پول تو*ل*جيبي بدهيد و با افزايش سن*، به مبلغ پرداختي بيفزاييد.
    8.بنا به نيازهاي واقعي*اش به او پول دهيد. در حقيقت پول زياد به هيچ دردي نمي*خورد. با اين عمل شانس تجربه كردن خواستن و انتظار چيزي كه در حسرت آن به سر مي*برد را از او مي*گيريد.
    9.در مورد پول آزادانه صحبت كنيد، به*خصوص آنكه صحبت از پول نبايد موضوع ممنوعي باشد. مثلا چنانچه مي*خواهد پول تو جيبي*اش زياد شود، بايد در مورد نيازهايش با او گفت*وگو كنيد.

    اگر فرزندتان پول تو جيبي نخواهداين امر اغلب به معناي ترس از بزرگ شدن و عدم*اعتماد به نفس است. درخواست از مامان و بابا خيلي آسان*تر است تا اينكه زير بار مسئوليت برود! بهترين كار آن است كه درصورت امكان روي اين مسئله تاكيد كنيد و ارزش او را بالا ببريد. بايد به او نشان دهيد به كاري كه مي*كند و يا شروع به انجام آن كرده است، افتخار مي*كنيد. از تصميم*گيري به جاي او خودداري كنيد. بر عكس بگذاريد خودش تصميم بگيرد حتي اگر گاه اشتباه كند.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  53. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  54. #29
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    چگونه توجه بچه ها را جلب کنیم و روی آن ها نفوذ داشته باشیم؟


    دکتر ویل جاکوبس و رنی گوردن جاکوبس / مترجم:مهدی قراچه داغی
    گاه با قصد خیر وقتی می خواهیم به فرزندانمان مطلبی بیاموزیم،حرفی را بارها و بار ها تکرار می کنیم.توصیه ما این است که مطلب را یک بار بگویید و به هنگام بیان از مشرب خوش استفاده کنید و در صورت لزوم در نوبت بعدی به جای تکرار همه ماجرا ،شمه ای خلاصه شده از آن را باز گویید.حرفتان را تکرار نکنید مگر مطمئن شوید کسی به حرف تان گوش نمی دهد.بی جهت فکر نکنید هر چه بیشتر تکرار کنید،بیشتر متوجه می شوند و بیشتر همکاری می کنند.ممکن است لازم باشد بچه ها رفتاری را جند بار تکرار کنند تا به تجربه،نکته ای بیاموزند.به همین دلیل است که بچه ها می خواهند داستان مورد علاقه اشان را بارها و بارها بشنوند.بچه های بزرگ تر باری تهیه گزارش درسی خود تا آخرین لحظات صبر کنند،هر چند قبلاً تجربه کرده اند که وقتی کاری را در آخرین دقایق تمام می کنند کارشان از کیفیت چندان خوبی برخوردار نمی شود.وقتی به در خواست کودک مان عمل نکنیم،ممکن است بار ها و بارها حرفش را تکرار کند تا ما در تصمیم خود تجدید نظر کنیم.نیاز کودک است که رفتارش را تکرار کند.اما اگر ما سخن و خواسته خود را بارها و بارها تکرار کنیم لزوماً به موقعیت خاصی نمی رسیم.
    توجه داشته باشید که بچه ها نه از رویحرف هایی که به آن ها می زنیم،بلکه با توجه به رفتار و عملی که به نمایش می گذاریم مطلب می آموزند.حرفتان را بزنید و بعد بگذارید که بچه ها نتیجه کارشان را تجربه کنند.
    چه ها بسیار علاقه مندند پدر و مادرشان از دوران کودکی خودشان برایشان حرف بزنند.بگویند چگونه با هم آشنا شدند.وقتی این مطالب را با زبانی راحت و خوشایند تعریف می کنید،آن ها از حرف های شما استقبال می کنند. به جای طرح محرومیت ها و مشکلات خود رد گذشته،از نکات مثبت زندگیتان حرف بزنید.بسیاری از پدر و مادر ها برای فرزندانشان لباس های گران و شیک می خرند و بعد هنگام دادن لباس به فرزندشان به او می گویند:«وقتی به سن تو بودم حتی اتاق خواب کوچکی برای خودم نداشتم.تو خیلی شانس آورده ای».
    گفتن این که بچه ها باید بسیار قدر شناس باشند دلیل نمی شود تا آن ها قدر شناس شوند اما مهم است اگر از سرگذشت ما مطلبی بدانند.مهم است بدانند پدر و مادر ما به سختی تلاش می کردند تا ما زندگی ساده ای داشته باشیم.اما همین حرف زمانی معنی دار است و به نتیجه مطلوب می رسد که در محیطی دوستانه مطرح شود.باید از هر گونه نطق و سخنرانی خود داری کرد.بچه ها تا بزرگ تر نشوند نمی دانند از چه امتیازاتی برخوردارند.
    وقتی با فرزندتان حرف می زنید با او تماس چشمی برقرار کنید.دست او را بگیرید و حرف بزنید،این گونه نیاز به تکرار به حد اقل می رسد.در بسیاری از مواقع در حالی با فرزندمان حرف می زنیم که او در حال تماشای تلویزیون یا انجام کاری است؛مثلاًبا تلفن حرف می زند و یا با کامپیوترش بازی می کند.بعد ناراحت می شویم زیرا می بینیم به حرف ما گوش نداده و یا واکنشی نشان نداده است.بنابر این قبل از این که با فرزندتان حرف بزنید مطمئن شوید که او به صحبت های شما گوش می دهد.از او بخواهید وقتی حرف می زنید به شما نگاه کند.این گونه بهتر می توانید حرف هایتان را انتقال دهید.نگذارید شخصی ثالث پیام شما را منتقل کند.وقتی خواهر یا برادر فرزندتان پیام شما را به او مخابره کند،بعید نیست که بسیاری از بخش های آن به شکلی که شما می خواهید مخابره نشود.
    و سرانجام به لحن صدایتان توجه کنید.تا میتوانید ملایم و راحت حرف بزنید.از مشرب خوش استفاده کنید اما از طعنه و تمسخر بپرهیزید.وقتی کسی بر سرم فریاد می کشد گاه مشوش و اغلب کل پیام را از دست می دهم.همین مطلب در مورد کودکان نیز صدق می کند.بچه ها به لحن بزرگ ترها توجه دارند.اگر می خواهیم پیام ما را دریافت کنند باید لحن کلامی طبیعی و خوشایند داشته باشیم.ممکن است بگویید«بله می دانماما دشوار است».بله درست است؛ملایم صحبت کردن اغلب با غریزه طبیعی ما هم خوانی ندارد اما مانند هر کار دیگری،اگر می خواهید موفق شوید،باید تلاش کنید.اگر داد و فریاد کشیدن جواب می داد نیازی به روشی متفاوت نبود.قبل از این که کودک خود واکنش نشان دهید نفس عمیقی بکشید و به قصد و نیت خود فکر کنید.
    هر بار برای برخورد آرام و ملایم با فرزندتان تلاش کنیدبه نتایج بهتری دست پیدا می کنید و این سببی شود تا نتایج کارتان بهتر شود.
    اگر دختر یا پسرتان به نصیحت شما گوش نمیدهد زیاد تعجب نکنید.اما این را هم بدانید اگر به جای دستور دادن نظرتان را بیان کنید نتایج مطلوب تری می گیرید. وقتی فرزندمان رفتار نا مناسبی را به نمایش می گذارد و می خواهیم به او بگوییم که چه باید بکند.در مواقعی نیز با آب و تاب شرح می دهیم که«همین اتفاق برای من هم اتفاق افتاد»و بعد توضیح میدهیم که چگونه از پس آن برآمدیم.توجه داشته باشید وقتی شما می خواهید تجربه هایتان را به رخ فرزندتان بکشید تا کار شما را انجام دهد،او معمولاً حتی اگر سرش به سنگ بزند می خواهد راه خودش را برود.
    به چند مثال و توصیه زیر توجه کنید:

    پیش دبستانی:
    متوجه میشوید که میشل،سه ساله،خواهرش سیننتیای یک ساله را کتک می زند.زدن های میشل از وقتی سینتیا حرکت کرده بیشتر شده است.شما تا به حال چند بار به میشل گفته اید که زدن مجاز نیست و نباید چنین کاری بکند.هر بار که این کار را کرده شما او را به اتاق خودش فرستاده اید تا به او بگویید که اجازۀ زدن نمی دهید. بار دیگر که خواهرش را کتک می زند،بدون این که حرفی بزنید و شرح و بسطی بدهید او را سه دقیقه روی صندلی اش قرار می دهید.بحث و گفتگو و مشاجره با کودک در این شرایط کمکی به رفع مشکل نمی کند. او به این اندازه می فهمد که اگر خواهرش را کتک بزند باید روی صندلی بنشیند و یا به اتاق خودش برود.

    دبستانی:
    مردیت ناراحت از مدرسه می آید. می گوید:«بهترین دوستش سر میز ناهار درباره او پچ پچ کرده است که دیگر با او دوست نباشند».البته شما به خاطر دخترتان ناراحت می شوید.شاید خود شما هم در کودکی با موضوع مشابهی رو به رو شده اید.دخترتان در حالی که اشک چشمانش را پر کرده می پرسد::«چه باید بکنم؟».متوجه این دام باشید. ممکن است تحت تأثیر تجربیات طولانی خود بخواهیم قدمی بگذاریم و پیشنهاداتی بدهیم.به جای این کار توصیه ما این است که نظر دخترتان را بپرسید و یا از او بپرسید:«وقتی در باره ات حرف می زدند چه احساسی داشتی؟»«با احساست چه کردی؟».می توانید از او بپرسید که چرا دوستش این برخورد را کرده است.اگر بلافاصله به او پیشنهاد بدهید به او کمکی نکرده اید.شاید از روی تعجب همان بعد از ظهر ببینید که دخترتان با همان دوستش تلفنی حرف می زنند،می گویند و می خندند.از سوی دیگر اگر به او پیشنهادی بدهید ممکن است با حالتی از خشم به شما مراجعه کند و بگوید که پیشنهادتان کار او را خراب تر کرده است.حالا او به جای این که از دوستش عصبانی باشد از شما عصبانی است.سعی نکنید از توصیه تان دفاع کنید.او می خواهد شما احساسش را تأیید کنید.حوصله بحث منطقی ندارد.به او بگویید:«متأسفم که توصیه من مؤثر واقع نشد و تو را ناراحت تر کرد».درباره مناسب و مطلوب بودن توصیه و پیشنهادتان حرف نزنید.

    نوجوان:
    نوجوان ها در دوران نوجوانی خود ممکن است با نوعی افسردگی مواجه شوند.این افسردگی می تواند یک ساعت،یک وز و یا بیشتر طول بکشد.اما این افسردگی گذرا است و خود به خود برطرف می شود.بعضی از والدین سعی می کنند با گفتن عباراتی از قبیل «نباید ناراحت باشی،بخند،خوش باش»به فرزندشان احساس بهتری بدهند.بعضی ها هم به شادی و رضایت خود در دوران نوجوانی اشاره می کنند.مطمئن باشید که با این روش فرزندتان را خشمگین می سازید.شما نمی توانید احساس اندوه او را برطرف سازید.صرفاً با گوش دادن حمایتگرانه می توانید از شدت ناراحتی او بکاهید
    وقتی داستان یا توصیه ای را بارها تکرار می کنیم اثر بخشی خود را از دست می دهد و شنونده شما را می رنجاند.
    __________________
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  55. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


  56. #30
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-دی-۱۱
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    225
    امتیاز : 3,250
    سطح : 35
    Points: 3,250, Level: 35
    Level completed: 34%, Points required for next Level: 100
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 198
    تشکر شده 465 در 171 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    بازيهاي كامپيوتري كودكان را مي توان كنترل كرد






    دكترهادىشاكر*

    بسياري از متخصصين معتقدند كه بهتر است كودكان زير 3 سال اصلا با كامپيوتر و بازيهاي ويديويي آشنا نشوند و تا آنجا كه ممكن است با اسباب بازي هاي قابل لمس و واقعي مثل لگو و خانه سازي و ... سرگرم شوند
    بعبارت ديگر اسباب بازيهاي انتزاعي براي اين سن مناسب نيست . اما اگر كودك زير 5 سال شما قبلا دسترسي به اين بازيها پيدا كرده است و اين امر بعنوان عادتي براي او در امده است ، بايد هم اكنون به فكر شروع قانون و تعيين حدود براي بكارگيري اين بازي ها باشيد .

    ابتداد بايد فهميد كه چقدر او بازي كامپيوتري انجام مي دهد و در بقيه زمان آزادش چه كارهايي مي كند .
    اغلب متخصصان رشد كودك پيشنهاد مي كنند كه مجموع زمان استفاده از صفحه نمايشگر _ كه شامل صفحه تلويزيون ، تماشاي فيلم ويديو و كارتون ، جستو جو در اينترنت ( براي كودكان بزرگتر ) و بازيهاي ويديوئي مي شود _ بايد بين يك ساعت تا حداكثر دو ساعت در روز تعيين شود .
    اگر كودك شما 45 دقيقه در روز ، بازي كامپيوتري دارد و بعد يك برنامه تلويزيوني مي بيند و مدتي را هم مشغول فعاليت فيزيكي و جست و خيز است ، عملا جاي نگراني نيست . ولي اگر ساعت ها جلوي كامصيوتر باشد و به دسته بازي بچسبد ، يعني بيش از حد مشغول بازي كامپيوتري است .

    اين چند پيشنهاد را براي به كنترل درآوردن مدت بازي كامپيوتري او طرح مي كنيم

    قبل از ارائه بازي كامپيوتري يك محدوديت زماني مشخص را به كودك اطلاع دهيد . براي كودكان در اين محدوده سني مي توانيد از ساعتهاي زمان دار كه معمولا در آشپزخانه ها بكار مي رود ، استفاده كنيد . مثلا به او بگوييد تا اين ساعت زنگ بزند مي تواني بازي كني و عدد آن را براي مثال روي 30 دقيقه قرار دهيد . وقت بازي كه به سر آمد اگر كودك به قانون اهميت داد او را تشويق كنيد و براي تمام كردن بموقع بازي پاداش دهيد .ولي اگر زمان را نديده گرفت يا براي زمان بيشتري وارد چانه زني شد ، به آرامي قوانين بازي را به او توضيح دهيد . اگر مخالفت ادامه داشت مي توانيد بازي با كامپيوتر را به عنوام نتيجه قانون شكني ، براي مدت محددي متوقف كنيد ، مثلا زمان بازي فرداي كودك را بگيريد
    براي اين اعتراص كودك كه " الان من وسط بازي ام . اينجا جاي خيلي حساس بازي است و .. " راه حلي بينديشيد . اعلب بازيه هاي كامپيوتري ، قابليت ذخيره سازي بازي را دارند . بنابراين ، بدون خراب شدن بازي، كودك قادر است وسط بازي هم، همه چيز را دست نخورده براي نوبت بعدي ذخيره كند . شايد لازم باشد كه اين ذخيره سازي را به او ياد بدهيد
    چند سرگرمي ديگر براي وقتي كه "زمان بازي تمام شده است " براي كودك در نظر بگيريد . مثل كمك در آشپزي به مامام يا كتاب خواندن با بابا يا مامان ، نقاشي كشيدن و ...اين كار به انحراف توجه او از ابزي كمك مي كند و راحت تر دست از كامپيوتر مي كشد
    به او بگوييد قبل از بازي كامپيوتري بايد همه كارهايش مثل جمع كردن اتاق و اسباب بازيهايش را انجام داده باشد . يا مثلا قبل از برنامه تلويزيون مورد علاقه بايد اين كارها انجام شده باشد
    از قرار دادن كامپيوتر در اتاق كودك و هرجائي كه او بتواند دور از چشم شما به بازي مشغول شود ، خودداري كنيد . بطور كلي بهتر است كه كامپيوتر در محلي كه جنبه عمومي تر دارد مثل اتاق نشمين قرار داده شود و جلوي آن نيز امكان نشستن براي دو تا سه نفر فراهم آيد تا هم كاربرد اين وسيله زير نظر باشد و هم بعنوان يك وسيله، به اجتماعي شدن كودك كمك كند

    عده اي معتقدند كه كامپيوتر باعث ايزوله شدن كاربر و ايجاد بيماريهايي مثل چاقي و تغيير يافت اسكلت بدن ( قوز، انحراف مهره هاي ستون فقرات و ... ) مي شود و البته چنبه هاي مثبت به كارگيري كامپيوتر در آموزش كودكان نيز غيرقابل انكار است : مواردي مثل ديكته، رياضي و درك متون و خيلي از مهارتهاي ديگر . همچنين تقويت مهارت حركتي ظريف كودكان و سرعت عمل آنها با اين بازيها عملي است . اما چراغ خطر مهم اين است كه كامپيوتر جاي روابط اجتماعي كودك را بگيريد و كودك به جاي پيدا كردن دوست با اين وسيله ارتباط برقرار كنند كه اين حالت حتي در كودكان فربيك هم به مراتب تقويت مي شود و عملا كودك در يك حلقه معيوب قرار مي گيرد
    نكاتي در مورد خريد بازيهاي كامپيوتري البته بازي بايد براي كودك جذاب و لذت بخش باشد تا كودك بتواند از محتواي آن نيز مسائلي را بياموزد . اين چند نكته به شما كمك مي كند انتخاب صحيح تري در خريد اين بازي ها داشته باشيد

    بهتر است اول از همه به فكر سرگرم كننده بودن بازي باشيد، زيرا كه در سن زير 5 سال خط مشخصي بين آموختن صرف و تفريح نمي توانيد براي كودك بكشيد . پس براي اينكه كودك چيزهائي ياد بگيرد لازم است قبل از آن لذت ببرد . مطمئن باشيد كه كودك بيشتر دوست دارد كه زمان خوشي را سپري كند بجاي آنكه اهداف آموزشي بزرگترها را برآورده كند .


    بازيهايي را انتخاب كنيد كه بازي بيش از يك بازيكن در آنها تشويق شده و باعث مي شود كه دو يا سه نفر با هم بازي كنند . به توصيه مركز ملي رسانه ها و خانواده ها، بهتر است خانواده ها كامپيوتر را به يك وسيله اجتماعي تبديل كنند . بهترين نرم افزار موجود در اين خصوص Lapware ذكر شده است كه به شما و كودكتان اجازه مي دهد تجربه اي مشترك از كامپيوتر داشته باشيد .


    بازيهايي را انتخاب كنيد كه به كودك فرصت هاي پيروزي را با روش هاي مختلف مي دهد . بعبارت ديگر لازم نباشد كه براي ادامه يافتن بازي، كاربر حتما از يگ مهارت به خصوص كه تكرار آن براي كودك دشوار است، استفاده كند . تصويرهاي كم تحرك و طولاني كه حتما با رمز و راز تغيير خواهد كرد، كودك را خسته مي كند . مزرعه هاي اعداد يا جنگل هاي پر از موسيقي كه كودك را بدنبال خود بكشد و هر چه كه ماهرتر شد بازي نيز ماهرانه تر قابل پياده شدن باشد، بهتر است .


    به ياد داشته باشيد نسخه نوشتاري يا ديداري _ شنيداري در يادگيري كودك از نسخه نرم افزاري مي تواند بهتر باشد، مثلا كتاب يك قهرمان خاص آموزنده تر از بازي آن قهرمان خاص براي كودك است .


    هنگام خريد هميشه احتمال برگرداندن و پس دادن بازي خريداري شده را با فروشنده مطرح كنيد ، چرا كه اين احتمال وجود دارد سيستم سخت افزاري شما متناسب نباشد يا بازي خريداري شده مانند لياس ، يك شماره كوچكتر به تن فرزند شما در آيد ! يا شما آن بازي را براي كودكتان مناسب ندانيد .


    بنابر تحقيقات انجام شده، بازي هايي كه محتواي خشن دارند، كودك را در معرض افزايش رفتارهاي پرخاشگرانه قرار مي دهند ، بخصوص اگر به صورت هميشگي بازي شوند و عملا كودك، زمان خيلي زيادي را به اين بازيها اختصاص دهد . اين نكته ارزش يادآوري دارد كه همه بازيهاي ويديويي و كامپيوتري بد نيستند . بازيهاي پر كيفيت به كودك فرصت حل مسائل مختلف زندگي و مهارت تفكر منطقي را آموزش مي دهد . همچنين بازي كامپيوتري به تقويت مهارتهاي حركتي ظريف، مهارت، سرعت عمل و سرعت انتقال مي انجامد . البته كودك را به تكنولوژي اطلاعات علاقه مندتر مي سازد .

    بهترين كار براي شما اين است كه تا فرصت باقي است و كودك هنوز اولين تجربه ها را در به كارگيري اين وسيله درك مي كند، به او كمك كنيد تا قوانين استفاده سالم و بي ضرر از آن را بياموزد .
    به ياد داشته باشيد كودكان به آساني به مسائل مختلف عادت مي كنند ولي به سختي عادت نادرست را ترك مي كنند . نكته آخر اينكه يك مصرف كننده هوشيار باشيد، آنچه را به صلاح كودكتان هست انتخاب كنيد چيزي كه مناسب سن او باشد و پيغام هاي نادرست به او ندهد .
    نمیدانم کجاید ولی می دانم در ثانیه های زندگیم با منی اما دور از من

  57. کاربر روبرو از پست مفید sogand67 تشکر کرده است .


صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1