کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    عضو جديد
    تاریخ عضویت
    o-بهمن-۱۷
    محل سکونت
    سیرجان
    نوشته ها
    19
    امتیاز : 3,771
    سطح : 38
    Points: 3,771, Level: 38
    Level completed: 81%, Points required for next Level: 29
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    1000 Experience PointsVeteranTagger Second Class
    تشکر کردن : 0
    تشکر شده 56 در 14 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 0 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض "ما" در حسرت "غرب"

    تکنولوژی، رفاه، قدرت، معنابخشی (اگر ماکوها خود می چرخیدند ...)
    ما امروز کمتر اهل پرسشیم.
    زیرا غالباً همه مسائل را حل شده می دانیم.
    و حتی اگر با پرسشی مواجه  شویم هم با اکتفا به پاسخ هایی دم دستی، پرسش  را به کنار می نهیم.
    بدون آن که بخواهیم، خودمان را به زحمت بیاندازیم و در وادی اندیشه پا بگذاریم.
    یکی از مواردی که ما کمتر پیرامون آن بحث کرده ایم، پرسش از ماهیت تکنولوژی است.
    و غالباً به این پرسش مهم، پاسخ هایی دم دستی می دهیم.پاسخ هایی که در میان ما در زمره مشهورات هستند.
    اما مسأله مهم این است که با تکیه بر مشهورات، نمی توان ماهیت اشیاء را شناخت.
    اکنون اذهان و گوش های ما به شنیدن اخبار پیشرفت های تکنولوژیک و یا ضرورت توسعه آن، عادت کرده  است.
    ولی در مقابل اهمیت تکنولوژی را بدیهی و بی نیاز از بحث و تفکر می انگاریم.
    و می پنداریم دیگر نیازی به تفکر در باب تکنولوژی نداریم.
    اما جای این پرسش وجود دارد که حقیقتاً چرا ما کمتر پیرامون تکنولوژی فکر می کنیم؟!
    و مگر چه خصوصیتی در تکنولوژی وجود دارد، که همه به عظمت آن معترف اند؟!
    تا جایی که اهمیتش اکنون میان همه اعم از مؤمن و ملحد، مسیحی و مسلمان و زرد و سفید و سیاه، محل توافق است.
    مشهورترین پاسخ در باب تکنولوژی این است که:
    «تکنولوژی ابزاری است که برای بشر، رفاه به ارمغان آورده است».
    اما وقتی در این پاسخ دقیق می شویم، می بینیم که در بطن آن، دو گزاره دیگر هم وجود دارد.
    اولاً: کمال بشر را در رسیدن به «رفاه» و تأسیس یک بهشت بر روی زمین انگاشته است.
    ثانیاً: به نحو ضمنی ادعا شده که بشر در گذشته، در «فلاکت» بسرمی برده و اکنون به کمک تکنولوژی بر این فلاکت، غلبه کرده.
    پس این ادعا که تکنولوژی ابزاری برای رفاه ماست، تنها یک سخن در باب اهمیت تکنولوژی نیست.
    بلکه با آن یک تلقی خاص از تاریخ، انسان و غایت و کمال زندگی او را ترسیم می شود.
    اما از طرف دیگر این پرسش را هم باید مطرح کنیم که آیا حقیقتاً تکنولوژی برای مان «رفاه» فراهم کرده؟!
    شاید بد نباشد با نیم نگاهی به زیست جهان خود، به این سؤال پاسخ دهیم.
    اکنون لایه اوزون آسیبی جدی دیده و نمی تواند زمین را در برابر تشعشعات خورشیدی، محافظت کند.
    دود ناشی از احتراق سوخت های فسیلی کارخانه ها و ماشین ها، هوای زمین را غیرقابل تنفس کرده.
    آب ها به خاطر پساب های سمی صنعتی، روز به روز آلوده تر می شود.
    و پسماندهای نیروگاه های اتمی، یک خطر جدی برای تمامی موجودات زنده شده.
    و با تشعشعاتی که تا صدها سال ادامه خواهد داشت، انواع و اقسام سرطان ها و بیماری های لاعلاج و سقط جنین ها را موجب می شود.1
    زمین در طول عمر خود، هیچ گاه چنین وضعیتی را به خود ندیده بود.
    وضعیتی که بشر در کمتر جایی از زمین می تواند یک حیات سالم را تجربه کند.
    و این وضعیت نتیجه، تکنولوژی است.
    تکنولوژی تنها در مقام ظاهر «رفاه» ایجاد کرده است.
    در حالی  که باطن این رفاه، همانا بحران و به خطر افتادن حیات ما و تمام بشریت است.
    اما این تنها اثر تکنولوژی بر زندگی ما نیست.
    و بشر حتی برای رسیدن به همین رفاه ظاهری و ظاهر رفاه، بهای زیادی پرداخته است.
    امروز ما خوشحال و مسروریم که لباس ها ی مان با ماشین لباس شویی تمام خودکار، شسته می شود.
    و کولرهای گازی، هوای خانه های مان را مطبوع می کند.
    و شهر خود را با تکنولوژی و «لامپ» روشن کرده ایم.
    و مواردی از این دست.
    اما خوب است که قبل از زدن کلید لامپ، چرخیدن ماشین لباس شویی و کولر، را نیز ببینیم.
    برای ساخت لامپ به «تنگستن»، «شیشه»، «سیم» و از همه مهم تر خود «برق» نیاز است.
    و ساخت همه آنها نیازمند زحمت و تلاش فراوان است.
    باید معادن تنگستن و مس استخراج شوند.
    سنگ معدن آنها به کارخانه برود و ذوب شود.
    و برای انتقال برق از نیروگاه ها، «آلومینیوم» لازم است.
    پس باید آلومینیوم نیز از اعماق زمین استخراج شده و مشابه همان فرآیندها بر روی آن صورت گیرد.
    تولید برق نیازمند «ژنراتور» و مبدل حرکت به برق است.
    و این کار روش های مختلفی دارد.
    یک راه، ساختن «سد» برای انباشتن مقدار زیاد آب و استفاده از حرکت جریان آب برای تولید برق است.
    و راه دیگر، احتراق سوخت های فسیلی مانند «نفت»، «گاز» و یا «ذغال سنگ» است.
    با احتراق این سوخت ها، توربین ها به حرکت در می آیند و با حرکت آنها برق تولید می شود.
    گاهی هم از «رآکتور اتمی» استفاده می شود.
    رآکتورهایی که با تولید گرمای زیاد، آب را بخار می کنند و بخار آب با فشار خود توربین ها را می چرخاند.
    اما برای ساختن «سد» نیز نیاز به «فولاد» و مقدار بسیار زیادی «سیمان» برای بتون ریزی ست.
    و برای راه اندازی نیروگاه های فسیلی، باید نفت را کشف و آن را از اعماق زمین استخراج و در «پالایشگاه»ها تصفیه کرد.
    برای ساخت پالایشگاه ها هم باید «لوله» ساخت.
    پس به استخراج و فرآوری مقدار زیادی «آهن» نیاز است.
    و برای ساخت نیروگاه اتمی، باید «اورانیوم» را از دل زمین استخراج کرد.
    و برای غنی سازی آن باید «سانتریفیوژ»  ساخته شود.
    سانترفیوژهایی که با سرعت هایی بسیار بالا می چرخند، باید مقاوم در برابر خوردگی و مستحکم باشند.
    و طراحی لازم برای ساخت این سانترفیوژها بسیار دقیق و پیچیده است.
    انجام این طراحی تنها از جانب مهندس ها امکانپذیر است.
    مهندس ها باید ظرف چند سال، آموزش های لازم را در «دانشگاه» ها ببیند.
    همچنین برای انجام محاسبات پیچیده در ساخت سانترفیوژها و سایر قطعات ضروری این چرخه، دیگر «چرتکه» کافی نیست.
    بلکه به «کامپیوتر» نیاز است.
    و برای ساخت کامپیوتر نیاز به مواد نیمه هادی داریم.
    و ...
    بشر برای رسیدن به ظاهر «رفاه»، تن به راه اندازی چرخه ای طولانی داده است.
    چرخه ای که فراهم آوردن هر جزء آن، خود زحمات زیادی به بشر تحمیل کرده.
    تا جایی که دیگر برای بشر آرامش و آسایش و رمقی باقی نمانده است.
    ارسطو می گفت: «اگر ماکوها، خود می چرخیدند، بردگی ضرورت نداشت.»
    و امروز آرزوی این فیلسوف یونانی محقق شده.
    و ماکوها، خود می چرخند.
    اما هنوز بردگی از میان نرفته .
    بلکه تنها شکل و صورت آن تغییر کرده.
    و در حقیقت به وسیع ترین شکل آن رخ داده است.
    زیرا اکنون تمام بشریت، برده تکنولوژی شده اند.
    و نه این که تکنولوژی برای بشر رفاه، ایجاد کرده باشد.
    اما اگر تکنولوژی بر خلاف توهم رایج «رفاه» را به بشر نداده، پس عظمت و وسعت امروز تکنولوژی ناشی از چیست؟!
    حقیقت این است که میوه تکنولوژی بر خلاف آن چه می پنداریم، نه «رفاه» که «قدرت» است.
    و تکنولوژی حاصل «اراده معطوف به رفاه» نبوده، که حاصل «اراده معطوف به قدرت» است.
    و این ادعا، سخن فرانسیس بیکن را صدر تاریخ جدید در گوش ما یادآور می  شود که می گفت:
    «دانش، قدرت است.»
    اکنون تکنولوژی، قدرت «استیلاء» و «غلبه» و «تصرف» بر عالم و آدم را به بشر داده.
    اکنون بشر به مدد تکنولوژی، می تواند تا ریزترین ابعاد اتم را با اراده و میل خود تغییر دهد.
    و می تواند با ساختن بمب های اتمی، به قدرتی معادل قدرت خورشید برسد.2
    حتی می تواند در سلول های انسانی نیز دست ببرد و آن را به دلخواه خود تغییر دهد.
    و شاید در آینده منتظر ساختن ابرمردی باشد که نه می میرد و نه بیمار می شود.
    و زمین را به ملکی تبدیل کند که هیچ گاه زوال نمی یابد.
    و بتواند تا ابد و جاودانه شود روی زمین زندگی کند.
    قدرت تکنولوژی این تصور را به بشر داده که می تواند سایر سیارات را نیز مقهور و مسَخَّر اراده خود کند.
    و انسان نیز که خود را نیازمند به قدرت می بیند، به تکنولوژی رو کرد و آن را ساخت.
    در حقیقت بشر برای رسیدن به این قدرت عظیم، نیازمند یک «معامله بزرگ» بود.
    در این معامله بشر، «قدرت» را خرید.
    و به جای آن تمام طبیعت و آب و هوا و زمین و حتی خود را فروخت.
    چنان که «فاوست»3 همین راه و رویه را در پیش گرفت.
    «فاوست» روح خود را به شیطان فروخت، تا در مقابل قدرت شیطانی پیدا کند.
    و امروز نیز بشر وجود خود را در قبال رسیدن به قدرت ناشی از تکنولوژی، معاوضه کرده است.
    اما از سوی دیگر همین قدرت ناشی از تکنولوژی، روز بروز موجب تضعیف  بشر نیز خواهدشد.
    زیرا مادامی که منشأ قدرت انسان، امری بیرون از دایره وجودش باشد، با قوی تر شدن آن ابزار، وابستگی  اش نیز بدان بیشتر می شود.
    و درست به دلیل همین وابستگی است که هر اندازه قدرت تکنولوژیک بشر بیشتر می شود و تکنولوژی «هراس انگیزتر» می نماید، بشر مجهز به تکنولوژی، خود «هراسناک تر» می شود.
    هراس ناشی از رخداد کوچکترین خللی در نظام پیچیده تکنولوژیک.
    زیرا هنگامی که بشر به بمب هایی با قدرت نابودی تمام زمین می رسد، همواره این ترس را نیز دارد که مبادا تمام خانمانش با فشار یک دکمه، نابود شود.
    در جهان تکنولوژیک، کوچکترین خللی در جریان انتقال آب و برق و گاز به شهرهای بزرگ، چه بسا موجب مرگ میلیون ها نفر شود.
    و یا خسارات جبران ناپذیر دیگری را موجب شود.3
    در زمانه ما یک تلقی مشهور دیگر نیز نسبت به تکنولوژی وجود دارد.
    مبتنی بر این تلقی، تکنولوژی امری «خنثی» انگاشته می شود.
    مانند چاقویی که اگر در دست یک انسان مست باشد موجب قتل و نابودی انسان ها خواهدشد.
    و اگر به دست یک جراح دلسوز و حاذق بیافتد، می تواند جان فردی را نجات دهد.
    و تعیین جهت تکنولوژی، تنها به عهده کاربری است که آن را در اختیار گرفته.
    اما در این تلقی مشهور، نیز ماهیت تکنولوژی در حجاب می رود.
    و اگر می بینیم که گاه برخی خواص ما نیز در توافق با عوام، همین سخن مشهور را تکرار می کنند، نباید بر آنها خرده گرفت.
    چرا که ماهیت تکنولوژی، به راحتی خود را بر ما منکشف نمی کند و هر قدر موضوع پژوهش و تفکر انسان، به او نزدیک تر باشد، شناخت آن دشوارتر است.
    اما مسأله مهم این است که چرا امروز تکنولوژی، یک امر فاقد جهت و ابزار خنثی محسوب می شود؟!
    شاید کسب قدرت به مدد تکنولوژی است که امروز بشر را به این توهم دچار کرده که می تواند حتی بر خود «تکنولوژی» غلبه کند و بپندارد که می تواند ماهیت تکنولوژی را به میل خود تغییر دهد!
    غافل از این که اساس قدرت بشر کنونی، خود ناشی از تکنولوژی است!
    و بشر تنها به دلیل ضعف خود به تکنولوژی و قدرت تکنولوژیک رو کرد.
    و اگر بشر به ضعف خود متذکر نشده بود، دلیلی برای ساخت تکنولوژی نداشت.
    و اکنون نباید انتظار داشت که همان بشرِ ضعیف، بتواند بر ساخته دست خویش غلبه کند.
    البته اگر این بشر، به بشری که قدرت حقیقی داشته باشد مبدل شود، توان تصرف در تکنولوژی را نیز خواهد داشت.
    اما مسأله این است که با تولد بشر جدید، اساساً معلوم نیست آیا باز هم تکنولوژی جدید ساخته خواهد شد؟!
    بر خلاف پندار مشهور، تکنولوژی امری «خنثی» نیست، بلکه خود مولود تفسیر خاصی از عالم است.
    در این تلقی، بشر قصد کرده است که عالم را به مثابه ماده و منبع خام برای کسب قدرت و انرژی بیانگارد.
    و اکنون حتی رودخانه ها نیز در چشم ما تنها به چشم تعداد سدهایی که بر روی آن می توان بنا کرد، دیده می شود.
    هر چند این تلقی به خودی خود بد نیست.
    و چه بسا بشر برای گذران زندگی خود در عالم خاکی نیازمند این نحوه مواجهه با عالم باشد.
    اما اگر بشر بخواهد طبیعت را فقط و فقط، ماده و منبع قدرت تلقی کند، دیگر نمی تواند مسکنی برای زندگی خویش در آن بنا کند.
    چنان که یک کلبه روستایی مادامی که به چشم منزل و مسکن نگاه شود، جای آرامش بخشی برای زندگی اوست.
    اما اگر کلبه صرفاً مجموعه ای از الوار که می توان با آتش حاصل از آن به گرما رسید، انگاشته شود، دیگر نمی تواند در آن کلبه سکنا گزید.
    چنان که امروز بشر در سرتاسر این کره خاکی، احساس سکنا نمی کند.
    زیرا بشر اکنون زمین را تنها به چشم معادنی می بیند که باید با تمام همِّ خود، تلاش و کوشش کند تا آنها را استحصال و به مصرف برساند.
    با غلبه و بسط این نگاه، به مرور خود انسان ها نیز به چشم منبع انرژی و قدرت و ثروت نگریسته می شوند.
    و همین نگاه موجب می شد که بشر مدرن، سایر اقوام جهان را در حکم ابزار و ماده برای کسب قدرت و ثروت خویش بنگرد.
    و به دنبال همین نگاه بود که سیاهان آفریقا بدست اروپاییان شکار و به شکل برده در کشتزارهای بزرگ قاره آمریکا به کار گرفته می شدند.
    حتی استعمار کشورهای غیر متجدد، نیز زاییده همین تلقی است.
    اما از طرف دیگر اکنون تکنولوژی صرفاً به بشر «قدرت» نمی دهد.
    بلکه تکنولوژی و چرخه تولید و مصرف آن، «فلسفه حیات» و «هدف حیات زمینی بشر» را تأمین می کند.
    اینک بشر تکنولوژی های پبشرفته تر می سازد و علوم جدیدتر کشف می کند، زیرا اگر اگر تکنولوژی تولید و در ادامه مصرف نکند، دیگر کار و رسالتی برای خود در عالم متصور نیست.
    و دیگر انگیزه ای برای ادامه کار و تلاش شبانه روزی ندارد.
    در حقیقت به مرور، «اراده معطوف به قدرت» جای خود را در وجود بشر به «اراده معطوف به اراده» داده است.
    امروز تکنولوژی، شأن معنابخشی به زندگی بشر امروز پیداکرده است.
    و بشر بدون ابزارسازی هر چه بیشتر و مصرف مداوم ابزارهای جدیدتر، حتی یک لحظه هم نمی تواند معنایی برای بیابد.
    و این یکی از مهمترین جهات اهمیت تکنولوژی برای بشر امروز است.
    این وابستگی اخیر به تکنولوژی، چه بسا خطرناک ترین اثر تکنولوژی در زندگی ما باشد.
    خطری که تهدید آن شاید از تهدید بمب های اتمی نیز بیشتر است.
    زیرا بمب اتم، تن و جسم انسان ها را نابود می کند.
    اما این وابستگی مضاعف به تکنولوژی، بنیان زندگی بشر را هدف می گیرد و زندگی او را از معنا تهی می کند.
    اکنون حتی سخن گفتن از زندگی بدون تلویزیون و موبایل و لپ تاپ و ماشین و آیفون و ماشین لباسشویی و جاروبرقی چه بسا بسیار عجیب و حتی «تشویش برانگیز» باشد.
    و شاید به دلیل همین «تشویش» ناشی از تصور زندگی بدون تکنولوژی است، که کمتر میل داریم پیرامون ماهیت تکنولوژی، بیاندیشیم.
    اما تشویش برانگیز بودن تصور دنیای بدون تکنولوژی، به هیچ وجه مجوزی برای گریز از تفکر در باب ماهیت آن نیست.
    بلکه به عکس، این تشویش برانگیزی، خود بهترین دلیل است که تکنولوژی، باید موضوع اندیشه واقع شود.
    زیرا «اندیشه» و «تشویش»، به هم بسته اند.
    تا جایی که ریشه این دو کلمه نیز یکی است، و از یک جا نشأت می گیرند5 و گویی هر گاه لفظ «اندیشه» را بر زبان می آوریم، قدری جان ما نیز دچار «تشویش» می شود.
    در حقیقت امر «اندیشه برانگیز»، همان امر «تشویش برانگیز» هست.
    پس سؤال آغازین را تکرار می کنیم: «ماهیت تکنولوژی چیست؟!»
    اما آیا قبل از طرح این پرسش، لازم نیست که ما اهل پرسش و اندیشه شده باشیم؟!
    یا شاید می پنداریم هرگاه که اراده تفکر کنیم، حتماً می توانیم به تفکر بپردازیم؟!
    یعنی کار تفکر نیز شبیه کار با تکنولوژی است که به محض زدن دکمه به دست ما، آغاز شود؟!
    اما آیا بهتر نیست که قبل از تفکر در باب تکنولوژی، قدری عادات و تلقی های تکنولوژیک را کنار نهیم؟!
    پی نوشت:
    1. این تصور که انرژی اتمی یک انرژی پاک است، صرفاً یک توهم و یک ادعای پوچ است. انرژی اتمی، آلوده ترین انرژی ای است که تاکنون به دست بشر کشف شده. اما این که چرا ما مسأله ای به این وضوح را متوجه نمی شویم، مطلبی است که باید جداگانه مورد بحث و بررسی قرار گیرد.
    2. دولت ایالات متحده بعد از آزمایش بمب اتم در جنگ جهانی دوم، این خبر را برای مردم آمریکا مخابره کرد:
    «هم اکنون بمبی بر روی شهر هیروشیما در ژاپن رها کردیم که قدرت خورشید در آن نهفته است. ما موفق به مهار انرژی عظیم عالم شده ایم».
    3. Faust یا Fausts
    4. چنان که در یک مورد، به دلیل اختلال در شبکه برق و نیروگاه های اتمی ایالات متحده، برق برخی ایالات این کشور تنها به مدت سه روز قطع شد. و به دلیل حمله مردم به فروشگاه ها و غارت مغازه ها که بواسطه قطع برق، دوربین های مدار بسته شان از کارافتاده بود خسارتی بالغ بر سی میلیارد دلار، به بار آمد.
    5. «اندیشه» واژه ای فارسی و مأخوذ از «هَندَشیشن» در فارسی پهلوی است. «تشویش» کلمه ای عربی و در باب «تفعیل» و با حرف اصلی «ش، و، ش» است که در اصل «تهویش» بوده است.
    متن منتشر شده در نشریه شذرات، دانشگاه صنعتی اصفهان، تابستان 92، با اندکی دخل و تصرف

  2. #2
    عضو جديد
    تاریخ عضویت
    o-بهمن-۱۷
    محل سکونت
    سیرجان
    نوشته ها
    19
    امتیاز : 3,771
    سطح : 38
    Points: 3,771, Level: 38
    Level completed: 81%, Points required for next Level: 29
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    1000 Experience PointsVeteranTagger Second Class
    تشکر کردن : 0
    تشکر شده 56 در 14 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 0 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. ""Loving Wife ""
    توسط A pLaneT L aLOne I در انجمن کتاب و کتابخوانی
    پاسخ ها: 3
    آخرين نوشته: سه شنبه ۱۷ تیر ۹۳, ۱۷:۴۸
  2. تشییع پیکر شهید "حمیدرضا اولیایی" در جهرم
    توسط اسماعیل در انجمن شهدای استان فارس
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ۹۳, ۱۱:۵۳
  3. """" من میدونم کــــ ... حالا تو چی میدونی؟!! """"
    توسط اشک دل در انجمن گفتگو با اعضا
    پاسخ ها: 19
    آخرين نوشته: چهارشنبه ۲۴ مهر ۹۲, ۱۴:۴۸
  4. پاسخ ها: 31
    آخرين نوشته: جمعه ۲۷ بهمن ۹۱, ۱۰:۴۰
  5. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: پنجشنبه ۱۸ اسفند ۹۰, ۱۲:۵۹

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1