کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7
  1. #1
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض نگاهی به تاریخچه ناوشکن ها

    تاکتیک های ناوشکن های اولیه



    هدف اولیه ناوشکن ها محافظت در برابر ناوچه های اژدرافکن بود اما نیروهای دریایی بلافاصله سرعت و انعطاف آنها را به عنوان کشتی های چندمنظوره مورد توجه قرار دادند.


    دریابان «بالدوین واکر» وظایف ناوشکن ها را برای نیروی دریایی سلطنتی انگلیس چنین مشخص کرد:




    - پیشگیری محافظتی حمله احتمالی کشتی های اژدرافکن دشمن




    - جستجوی ساحل دشمن در مکانهایی که امکان عبور ناوگان وجود دارد




    - دیدبانی بندر دشمن به منظور ایجاد تزاحم در فعالیت اژدرافکن های دشمن و جلوگیری از پاسخگویی آنها
    - حمله به ناوگان دشمن




    اولین استفاده مهم از یک ناوشکن درحمله ویران کننده ژاپن به ناوگان روسیه در بندر آرتور (Artur) بود.

    این حمله در آغاز جنگ روسیه ژاپن ۱۹۰۴صورت گرفت.

    سه دسته ناوشکن به ناوگان روسیه در بندر حمله کردند و پس از آتشباران ۱۸ اژدرافکن به دو کشتی جنگی روسیه به شدت آسیب رساندند.



  2. #2
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    کن ها و جنگ جهانی اول



    در طی جنگ جهانی اول گرایش دولتها به سمت و سوی ساخت ناوشکن های بزرگ تر با تسلیحات سنگین تر بود.



    تعدادی از فرصت های حاصله برای شلیک به سمت کشتی های جنگی غول پیکر در جنگ جهانی اول از بین می رفت زیرا ناوشکن ها تمام اژدرهای خود را در اولین رگبار استفاده می کردند.



    کلاس های انگلیسی «V»و W» که در اواخر جنگ روی کار آمدند برای حل این مشکل از دو سکوی سه اژدری در ناوشکن های خود استفاده کردند.






    نوآوری جدید دیگر توسط کلاس Fubuki ی ژاپنی ها و با «نوع ویژه» وارد عرصه کشتی سازی شد. این ناوشکن درسال ۱۹۲۳ طراحی و در ۱۹۲۸ تحویل داده شد.


    اولین تمرکز در طراحی آن بر روی تسلیحات بود.


    ۶ تفنگ پنج اینچی و سه سکوی سه اژدری. مجموعه جدید کلاس ناوشکن ها دارای برجک هایی بود که به منظور دفاع در برابر حملات هوایی طراحی شده بودند.



    در این مدل از اژدر نوع ۹۳، با سوخت اکسیژن و طول ۶۱ سانتیمتر استفاده شده بود.



    کلاس «Hatsuharu» که درسال ۱۹۳۱ طراحی شد و تسلیحات اژدری را بهبود بخشید.



    بدین ترتیب که مدت گلوله گذاری مجدد را با نزدیک کردن ذخیره اژدرها به ۱۵ دقیقه رساند.





    عملکرد ایتالیایی ها در مدیترانه برای ساخت رزمناو های سبک و بسیار سریع مانند کلاس «Condottieri» فرانسوی ها را برآن داشت تا طرح های جدیدی را در ساخت ناوشکن ارائه کنند. فرانسوی ها علاقه زیادی به ناوشکن های بزرگ داشتند، همانند کلاس «Chacal» درسال ۱۹۲۲ و با وزن بیش از ۲۰۰۰ تن که تفنگ های ۱۳۰میلیمتری را حمل می کرد.






    کشور آلمان در حدود سال ۱۹۳۰، تحت برنامه تسلیحات هیتلر، مجددا رو به ساخت ناوشکن آورد.



    آلمانی ها نیز به ساخت ناوشکن های عظیم الجثه علاقه داشتند اما شروع کارشان با مدل ۱۹۳۴ بود که بیش از ۳۰۰۰ تن وزن داشت.



    یعنی چیزی معادل کشتی های کوچک، ناوشکن های آلمانی همچنین از ماشین آلات بخار فشارقوی استفاده می کردند که بیشتر برایشان مشکلات مکانیکی به بار می آورد.






    هنگامی که تجدید تسلیحات آلمان و ژاپن فاش شد.



    نیروهای دریایی انگلیس و آمریکا بر روی ناوشکن هایی تمرکز کردند که ابعادشان کوچکتر اما تعدادشان بیشتر از کشورهای دیگر باشد.



    انگلیسی ها کلاس های A و B را با وزن ۱۴۰۰ تن ساختند که دارای چهار عدد تفنگ ۱۱۹ میلیمتری و هشت سکوی پرتاب اژدر بودند.



    آمریکایی ها نیز در سال ۱۹۳۸ کلاس «Benson» را با ابعاد مشابه طراحی کردند که دارای پنج تفنگ پنج میلیمتری و ۱۰ عدد سکوی پرتاب اژدر بود.





  3. #3
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    جنگ دوم جهانی




    با شروع جنگ جهانی دوم تهدید مجددا شروع شد. زیردریایی ها موثرتر عمل می کردند و هواپیماها نیز از سویی تبدیل به بخش مهمی از جنگ دریایی شده بودند.


    در نتیجه ناوشکن ها نیز برای مبارزه با اهداف جدید ضعیف بودند.


    لذا به تفنگ های ضدهوایی و رادار تسلیحات ضد زیردریایی مجهز شدند.


    ناوشکن ها بزرگتر و چندمنظوره شده بودند. تلفات نیز در ناوشکن ها به اوج رسیده بود.


    همین امر باعث شد که ضددریایی های ارزان تر و کوچکتر مانند رزمناو کوچک (Corvettes) و ناو فریگت توسط نیروی دریایی انگلیس و آمریکا ساخته شوند.





  4. #4
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    دوران پس از جنگ



    در اواخر سالهای ۱۹۴۰ تا ۵۰ تعدادی از ناوشکن های غیراتمی که در دوران جنگ ساخته شده بودند
    تکمیل شد.


    این کشتی ها از ناوگان دوران جنگ کاملابزرگتر با تفنگ های کاملاخودکار، ماشین آلات واحد، رادار، سونار (ردیاب صوتی) و سلاح های ضد زیردریایی مانند بودند.


    بعنوان مثال کلاس Daring بریتانیا، کلاس
    For restSherman آمریکا و کلاس Kotlin شوروی. ظهور موشک های ضدهوایی و موشک های زمین به زمین مانند Exocet در اوایل حدود سال ۱۹۶۰ جنگ های دریایی را تغییر داد. ناوشکن های موشک انداز (موشک هدایت شونده) برای حمل این سلاح ها طراحی شدند تا در برابر تهدیدهای هوایی، زیردریایی و سطحی از ناوگان محافظت کنند.



    برای مثال می توان به کلاس Kashin از شوروی، کلاس County از بریتانیا و کلاس Charles FAdams از آمریکا اشاره کرد.





  5. #5
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    ناوشکن های مدرن



    ناوشکن های اخیر انگلیس دارای وزن جابجایی حدود ۵۰۰۰ تن هستند و به ترکیبی تفنگ ها و موشک ها مسلح می باشند مانند تفنگ های «MK۸» ۱۱۴ میلیمتری، موشک های دریایی «Dart» تفنگ های مسافت نزدیک ۲۰ میلیمتری، سیستم تسلیحاتی «CIWS» و همچنین سکوی های پرتاپ اژدر.






    نیروی دریایی ایتالیا اخیرا از هر دوی ناوشکن های کلاس «Orizzonte» و «luigi Durand de la Penne» استفاده می کند.





    نیروی دریایی کانادا نیز ناوشکن کلاس «Iroquois» را به کار انداخته است، این ناوشکن دارای چهار هلیکوپتر، ضدهوایی، و ناوشکن های موشک انداز است.



    این ناوشکن اولین کشتی نظامی کانادایی است که نیروی آن توسط توربین گاز تامین می شود و دارای دو توربین است، یکی برای تامین نیروی دریانوردی و دیگری برای افزایش سرعت ناگهانی با ۵۴ کیلومتر در ساعت (چنین آرایشی را COGOG می نامند)، آمریکایی ها با الهام از طراحی کلاس «Iroquois» دست به ساخت کشتی کلاس «Spruance» زدند.





    نیروی دریایی هند سه ناوشکن کلاس «Delhi» را به کار انداخته است.



    این کشتی ها مسلح به موشک های «۳۵ Kh-» هستند که دارای برد هدف ۱۳۰ کیلومتر می باشد.



    سیستم دفاع موشکی «Barak» بر روی کلاس «Delhi» نصب شده است و به زودی بر روی دیگر کشتی ها نیز نصب خواهد شد.



    این ناوشکن ها همچنین راکت های «RBU-۶۰۰۰» را به عنوان ضد زیردریایی حمل می کنند و دارای پنج عدد سکوی پرتاپ اژدر ۵۳۳ میلیمتری می باشند که می تواند «SET-۶۵E» اژدر نوع ۶۵-۵۳ را پرتاپ کند. این ناوشکن ها قادر به حمل دو هلیکوپتر هستند.






    اخیرا نیروی دریایی ارتش چین با وجود ناوشکن کلاس «Sovremenny» سفارش تعدادی ناوشکن جدید را داده است.



    این سه ناوشکن، با نام های کلاس «Luyang»، «Luyangll» و «Luzhou» از سال ۲۰۰۳ مورد استفاده قرار گرفته اند.



    دو تای آخری مسلح به موشک های دفاعی راه دور، «۹ HQ-» از نوع بومی و «۳۰۰ -S» روسی هستند.





    در نیروی دریایی آمریکا ناوشکن ها به عنوان محافظ ناوگان جنگ، گروه های مبارزه سطح آب، گروه های زمینی خاکی و گروه های تجدید تدارکات و سوخت مورد استفاده قرار می گیرند.



    ناوشکن هایی که اخیرا مورد استفاده آمریکا قرار دارند شامل کلاس «Arleigh Burke» هستند.





  6. #6
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    ناوشکن های نسل آینده




    سری ناوشکن های چند کاره «DD۲۱» و یا «Zumwalt» که جدیدا (DDX نیز نا میده می شود، در سال ۰۲۰۱ برای خدمت به نیروی دریایی آمریکا وارد عمل خواهند شد تا جایگزین ناوشکن های «Sprunace»، که در نوامبر ۵۲۰۰ برکنار شدند، شوند.


    برخلاف سری های قبلی، ماموریت اصلی «DD۲۱» مهیا کردن پشتیبانی برای حمایت از نیروهای زمینی است. این کلاس دارای جثه بزرگ تر و وزن بیشتر نسبت به ناوشکن های قدیمی است.


    سیستم تسلیحاتی آن بسیار پیشرفته و سیستم انرژی آن کامسپاسپارچه است، اگرچه برنامه ساخت آن متعاقبا به دو کشتی کاهش یافته است و حداکثر برای سه کشتی سرمایه گذاری شده است. با برکناری کلاس «Spruance»، این نیروی دریایی کلاس «Arleigh Burke» را به خدمت گرفت که دارای توانایی های ضد زیردریایی پیشرفته است.






    کشور کانادا طی یک پروژه جایگزینی با صرف هزینه ۲/۵ میلیارد دلار اقدام به تعویض ناوشکن های کلاس «Lroquois» کرده است که وظیفه اصلی آن پدافند هوایی منطقه می باشد. اگرچه این پدافند قبلاوجود نداشته اما امروزه نیروی دریایی کانادا پدافند وسیع هوایی منطقه را از قابلیت های مرکزی نیروی دریایی خود می داند. هنگامی که این پروژه شروع شد، انتظار می رفت ناوشکن های کانادایی تا سال ۵۲۰۰ نیاز به تعویض داشته باشند اما حالابه نظر می رسد تا سال ۰۲۰۱ مشغول به خدمت هستند. بخشی از این طرح جایگزینی شامل ناوشکن های کلاس «Province» بود که موسوم به پاسداران دریایی هستند، اما این کار محدود به سیستم رادار فازبندی شده ای است که سه بعدی و چندکاره است و هم اکنون در نیروی دریایی هلند و آلمان مشغول به بهینه سازی می باشد که به آن «رادار فازبندی شده فعال» می گویند.





    منبع::https://www.magiran.com/article/2055805

  7. #7
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    344
    امتیاز : 30,259
    سطح : 100
    Points: 30,259, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.1%
    افتخارات:
    Veteran25000 Experience PointsTagger First Class
    تشکر کردن : 285
    تشکر شده 68 در 62 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض

    تاکتیک های ناوشکن های اولیه



    هدف اولیه ناوشکن ها محافظت در برابر ناوچه های اژدرافکن بود اما نیروهای دریایی بلافاصله سرعت و انعطاف آنها را به عنوان کشتی های چندمنظوره مورد توجه قرار دادند.


    دریابان «بالدوین واکر» وظایف ناوشکن ها را برای نیروی دریایی سلطنتی انگلیس چنین مشخص کرد:




    - پیشگیری محافظتی حمله احتمالی کشتی های اژدرافکن دشمن




    - جستجوی ساحل دشمن در مکانهایی که امکان عبور ناوگان وجود دارد




    - دیدبانی بندر دشمن به منظور ایجاد تزاحم در فعالیت اژدرافکن های دشمن و جلوگیری از پاسخگویی آنها
    - حمله به ناوگان دشمن




    اولین استفاده مهم از یک ناوشکن درحمله ویران کننده ژاپن به ناوگان روسیه در بندر آرتور (Artur) بود.

    این حمله در آغاز جنگ روسیه ژاپن ۱۹۰۴صورت گرفت.

    سه دسته ناوشکن به ناوگان روسیه در بندر حمله کردند و پس از آتشباران ۱۸ اژدرافکن به دو کشتی جنگی روسیه به شدت آسیب رساندند.


    کن ها و جنگ جهانی اول




    در طی جنگ جهانی اول گرایش دولتها به سمت و سوی ساخت ناوشکن های بزرگ تر با تسلیحات سنگین تر بود.



    تعدادی از فرصت های حاصله برای شلیک به سمت کشتی های جنگی غول پیکر در جنگ جهانی اول از بین می رفت زیرا ناوشکن ها تمام اژدرهای خود را در اولین رگبار استفاده می کردند.



    کلاس های انگلیسی «V»و W» که در اواخر جنگ روی کار آمدند برای حل این مشکل از دو سکوی سه اژدری در ناوشکن های خود استفاده کردند.






    نوآوری جدید دیگر توسط کلاس Fubuki ی ژاپنی ها و با «نوع ویژه» وارد عرصه کشتی سازی شد. این ناوشکن درسال ۱۹۲۳ طراحی و در ۱۹۲۸ تحویل داده شد.


    اولین تمرکز در طراحی آن بر روی تسلیحات بود.


    ۶ تفنگ پنج اینچی و سه سکوی سه اژدری. مجموعه جدید کلاس ناوشکن ها دارای برجک هایی بود که به منظور دفاع در برابر حملات هوایی طراحی شده بودند.



    در این مدل از اژدر نوع ۹۳، با سوخت اکسیژن و طول ۶۱ سانتیمتر استفاده شده بود.



    کلاس «Hatsuharu» که درسال ۱۹۳۱ طراحی شد و تسلیحات اژدری را بهبود بخشید.



    بدین ترتیب که مدت گلوله گذاری مجدد را با نزدیک کردن ذخیره اژدرها به ۱۵ دقیقه رساند.





    عملکرد ایتالیایی ها در مدیترانه برای ساخت رزمناو های سبک و بسیار سریع مانند کلاس «Condottieri» فرانسوی ها را برآن داشت تا طرح های جدیدی را در ساخت ناوشکن ارائه کنند. فرانسوی ها علاقه زیادی به ناوشکن های بزرگ داشتند، همانند کلاس «Chacal» درسال ۱۹۲۲ و با وزن بیش از ۲۰۰۰ تن که تفنگ های ۱۳۰میلیمتری را حمل می کرد.






    کشور آلمان در حدود سال ۱۹۳۰، تحت برنامه تسلیحات هیتلر، مجددا رو به ساخت ناوشکن آورد.



    آلمانی ها نیز به ساخت ناوشکن های عظیم الجثه علاقه داشتند اما شروع کارشان با مدل ۱۹۳۴ بود که بیش از ۳۰۰۰ تن وزن داشت.



    یعنی چیزی معادل کشتی های کوچک، ناوشکن های آلمانی همچنین از ماشین آلات بخار فشارقوی استفاده می کردند که بیشتر برایشان مشکلات مکانیکی به بار می آورد.






    هنگامی که تجدید تسلیحات آلمان و ژاپن فاش شد.



    نیروهای دریایی انگلیس و آمریکا بر روی ناوشکن هایی تمرکز کردند که ابعادشان کوچکتر اما تعدادشان بیشتر از کشورهای دیگر باشد.



    انگلیسی ها کلاس های A و B را با وزن ۱۴۰۰ تن ساختند که دارای چهار عدد تفنگ ۱۱۹ میلیمتری و هشت سکوی پرتاب اژدر بودند.



    آمریکایی ها نیز در سال ۱۹۳۸ کلاس «Benson» را با ابعاد مشابه طراحی کردند که دارای پنج تفنگ پنج میلیمتری و ۱۰ عدد سکوی پرتاب اژدر بود.










    جنگ دوم جهانی




    با شروع جنگ جهانی دوم تهدید مجددا شروع شد. زیردریایی ها موثرتر عمل می کردند و هواپیماها نیز از سویی تبدیل به بخش مهمی از جنگ دریایی شده بودند.


    در نتیجه ناوشکن ها نیز برای مبارزه با اهداف جدید ضعیف بودند.


    لذا به تفنگ های ضدهوایی و رادار تسلیحات ضد زیردریایی مجهز شدند.


    ناوشکن ها بزرگتر و چندمنظوره شده بودند. تلفات نیز در ناوشکن ها به اوج رسیده بود.


    همین امر باعث شد که ضددریایی های ارزان تر و کوچکتر مانند رزمناو کوچک (Corvettes) و ناو فریگت توسط نیروی دریایی انگلیس و آمریکا ساخته شوند.





    دوران پس از جنگ



    در اواخر سالهای ۱۹۴۰ تا ۵۰ تعدادی از ناوشکن های غیراتمی که در دوران جنگ ساخته شده بودند
    تکمیل شد.


    این کشتی ها از ناوگان دوران جنگ کاملابزرگتر با تفنگ های کاملاخودکار، ماشین آلات واحد، رادار، سونار (ردیاب صوتی) و سلاح های ضد زیردریایی مانند بودند.


    بعنوان مثال کلاس Daring بریتانیا، کلاس
    For restSherman آمریکا و کلاس Kotlin شوروی. ظهور موشک های ضدهوایی و موشک های زمین به زمین مانند Exocet در اوایل حدود سال ۱۹۶۰ جنگ های دریایی را تغییر داد. ناوشکن های موشک انداز (موشک هدایت شونده) برای حمل این سلاح ها طراحی شدند تا در برابر تهدیدهای هوایی، زیردریایی و سطحی از ناوگان محافظت کنند.



    برای مثال می توان به کلاس Kashin از شوروی، کلاس County از بریتانیا و کلاس Charles FAdams از آمریکا اشاره کرد.





    ناوشکن های مدرن



    ناوشکن های اخیر انگلیس دارای وزن جابجایی حدود ۵۰۰۰ تن هستند و به ترکیبی تفنگ ها و موشک ها مسلح می باشند مانند تفنگ های «MK۸» ۱۱۴ میلیمتری، موشک های دریایی «Dart» تفنگ های مسافت نزدیک ۲۰ میلیمتری، سیستم تسلیحاتی «CIWS» و همچنین سکوی های پرتاپ اژدر.






    نیروی دریایی ایتالیا اخیرا از هر دوی ناوشکن های کلاس «Orizzonte» و «luigi Durand de la Penne» استفاده می کند.





    نیروی دریایی کانادا نیز ناوشکن کلاس «Iroquois» را به کار انداخته است، این ناوشکن دارای چهار هلیکوپتر، ضدهوایی، و ناوشکن های موشک انداز است.



    این ناوشکن اولین کشتی نظامی کانادایی است که نیروی آن توسط توربین گاز تامین می شود و دارای دو توربین است، یکی برای تامین نیروی دریانوردی و دیگری برای افزایش سرعت ناگهانی با ۵۴ کیلومتر در ساعت (چنین آرایشی را COGOG می نامند)، آمریکایی ها با الهام از طراحی کلاس «Iroquois» دست به ساخت کشتی کلاس «Spruance» زدند.





    نیروی دریایی هند سه ناوشکن کلاس «Delhi» را به کار انداخته است.



    این کشتی ها مسلح به موشک های «۳۵ Kh-» هستند که دارای برد هدف ۱۳۰ کیلومتر می باشد.



    سیستم دفاع موشکی «Barak» بر روی کلاس «Delhi» نصب شده است و به زودی بر روی دیگر کشتی ها نیز نصب خواهد شد.



    این ناوشکن ها همچنین راکت های «RBU-۶۰۰۰» را به عنوان ضد زیردریایی حمل می کنند و دارای پنج عدد سکوی پرتاپ اژدر ۵۳۳ میلیمتری می باشند که می تواند «SET-۶۵E» اژدر نوع ۶۵-۵۳ را پرتاپ کند. این ناوشکن ها قادر به حمل دو هلیکوپتر هستند.






    اخیرا نیروی دریایی ارتش چین با وجود ناوشکن کلاس «Sovremenny» سفارش تعدادی ناوشکن جدید را داده است.



    این سه ناوشکن، با نام های کلاس «Luyang»، «Luyangll» و «Luzhou» از سال ۲۰۰۳ مورد استفاده قرار گرفته اند.



    دو تای آخری مسلح به موشک های دفاعی راه دور، «۹ HQ-» از نوع بومی و «۳۰۰ -S» روسی هستند.





    در نیروی دریایی آمریکا ناوشکن ها به عنوان محافظ ناوگان جنگ، گروه های مبارزه سطح آب، گروه های زمینی خاکی و گروه های تجدید تدارکات و سوخت مورد استفاده قرار می گیرند.



    ناوشکن هایی که اخیرا مورد استفاده آمریکا قرار دارند شامل کلاس «Arleigh Burke» هستند.





    ناوشکن های نسل آینده




    سری ناوشکن های چند کاره «DD۲۱» و یا «Zumwalt» که جدیدا (DDX نیز نا میده می شود، در سال ۰۲۰۱ برای خدمت به نیروی دریایی آمریکا وارد عمل خواهند شد تا جایگزین ناوشکن های «Sprunace»، که در نوامبر ۵۲۰۰ برکنار شدند، شوند.


    برخلاف سری های قبلی، ماموریت اصلی «DD۲۱» مهیا کردن پشتیبانی برای حمایت از نیروهای زمینی است. این کلاس دارای جثه بزرگ تر و وزن بیشتر نسبت به ناوشکن های قدیمی است.


    سیستم تسلیحاتی آن بسیار پیشرفته و سیستم انرژی آن کامسپاسپارچه است، اگرچه برنامه ساخت آن متعاقبا به دو کشتی کاهش یافته است و حداکثر برای سه کشتی سرمایه گذاری شده است. با برکناری کلاس «Spruance»، این نیروی دریایی کلاس «Arleigh Burke» را به خدمت گرفت که دارای توانایی های ضد زیردریایی پیشرفته است.






    کشور کانادا طی یک پروژه جایگزینی با صرف هزینه ۲/۵ میلیارد دلار اقدام به تعویض ناوشکن های کلاس «Lroquois» کرده است که وظیفه اصلی آن پدافند هوایی منطقه می باشد. اگرچه این پدافند قبلاوجود نداشته اما امروزه نیروی دریایی کانادا پدافند وسیع هوایی منطقه را از قابلیت های مرکزی نیروی دریایی خود می داند. هنگامی که این پروژه شروع شد، انتظار می رفت ناوشکن های کانادایی تا سال ۵۲۰۰ نیاز به تعویض داشته باشند اما حالابه نظر می رسد تا سال ۰۲۰۱ مشغول به خدمت هستند. بخشی از این طرح جایگزینی شامل ناوشکن های کلاس «Province» بود که موسوم به پاسداران دریایی هستند، اما این کار محدود به سیستم رادار فازبندی شده ای است که سه بعدی و چندکاره است و هم اکنون در نیروی دریایی هلند و آلمان مشغول به بهینه سازی می باشد که به آن «رادار فازبندی شده فعال» می گویند.





    منبع::https://www.magiran.com/article/2055805











    http://1.irartesh.ir/dl/uploads/%D8%AD%D8%B3%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C%20%D8%A7%D8%A 8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85%DB%8C%20%D8%B3%D8% B9%DB%8C%D8%AF/155341529938262.jpg

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1