باکویه شیرازی
یا علی ابوعبدالله ابن باکویه مشهور به باباکوهی، (زادهٔ حدود سال ۳۳۷ هجری در شیراز - درگذشتهٔ ۴۴۲ هجری) از شاعران ایرانی است. در۲۵ مهرماه ۱۳۹۲ طرح بازسازی و مرمت آنجا بررسی گردید و از تاریخ اول آبانماه قرار است پس از مرمت ومقاوم سازی به فضای گردشگری - باستانی -تفریحی تبدیل خواهد شد
وی در جوانی به کسب علوم تکمیلی پرداخت و اغلب مشایخ نامی آن روزگار را ملاقات کرد و هنگامی که شیخ ابوسعید ابوالخیر عارف مشهور به نیشابور رفت ابن باکویه به جای شیخ عبدالرحمن سلمی در خانقاه معروف آن شهر به ارشاد مشغول بود، بین او و شیخ ابوسعید مباحثات مختلف عرفانی درگرفت و ابوسعید به سؤالات وی پاسخ داد. همچنین در نهاوند میان ابن باکویه و شیخ ابوالعباس جانشین شیخ کبیر ابوعبدالله خفیف شیرازی عارف نامدار در باب تصوف و طریقت مناقشات زیاد روی داد و آن شیخ به وفور فضل و کمال و وسعت اطلاعات ابن باکویه اعراف کرده است.
جامی شاعر بزرگ قرن نهم در کتاب نفحات الانس می نویسد، خواجه عبدالله انصاری از ابن باکویه چندین بار به تجلیل یاد کرده و به انتخاب خود ۳۰ هزار حدیث و ۳۰ هزار حکایت از او نقل کرده است و مخصوصاً بارها گفته که ابن باکویه ملک بوده است و از همه علوم با نصیب و حتی او را بزرگ ترین شیخ عصر خود دانسته و از این که نسبت به خواجه بیش از دیگران توجه داشته تفاخر کرده است.
عبدالله باکویه پس از سال ها مسافرت و جهانگردی دوباره به شیراز برگشت و چند سالی را دور از مردم و هیاهوی شهر در غار کوه شمالی شیراز که آن را صبوی می گفتند عزلت گزید و به عبادت پرداخت و در سال ۴۴۲ پس از عمری ۱۰۵ ساله درگذشت و مریدان وی را در خانقاهش که امروز آرامگاه اوست دفن کردند. در این کوه قدیمی ترین چشمه ایران که هنز جاری است قرار دارد. در جوار آن مجموعه رفاهی شامل فست فود، جگر سرا، کافی شاپ، شهر شادی، و... قرار دارد این عمل به همت ۳ تن از هموطنان با نام های ع. بهرامی، ع، عابدی و سرکار خانم چالاک انجام گردید. شایان ذکر است کلیه تابلوهای سرامیک نصب شده هنر دستان هنرمند خلاق و توانمند شیرازی سرکار خانم ن. حامدی می باشد. باشد که همشهریان در نگهداری از فرهنگ ایرانی کوشا باشند.