کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
صفحه 3 از 3 نخستنخست 123
نمایش نتایج: از شماره 61 تا 64 , از مجموع 64
  1. #61
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    3,380
    امتیاز : 40,260
    سطح : 100
    Points: 40,260, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 32.0%
    افتخارات:
    SocialCreated Album picturesTagger Second Class50000 Experience PointsOverdrive
    تشکر کردن : 13,613
    تشکر شده 19,705 در 3,224 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 0 پست
    مخالفت
    14
    مخالفت شده 5 در 5 پست

    پیش فرض







    امضای بیش از ۲۰۰ نماینده مجلس پای  نامه تشکر از قالیباف




    نماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی از امضای بیش از ۲۰۰ نفر از نمایندگان پای  نامه تشکر از شهردار تهران به خاطر طرح تکریم زنان کارمند خبر داد.








    نادر قاضی پور در گفت وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، گفت: بیش از 200 نفر از نمایندگان متن تشکر نمایندگان از محمدباقر قالیباف شهردار تهران را امضاء کردند.

    این گزارش حاکی است، در پی تصمیم شهردار تهران برای اجرای طرح سالم سازی محیط کار که بر مبنای جداسازی و عدم اختلاط فضاهای کاری زنان و مردان در شهرداری تهران صورت گرفت، بیش از 200 نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی مبادرت به امضای نامه ای با موضوع تشکر از محمدباقر قالیباف شهردار تهران کردند.

    این مصوبه که بر طبق آن هیچ بانوی شاغل در شهرداری از کار، بیکار نمی شود بلکه جایگاه آنان را در این نهاد ارتقا پیدا می کند، با هجمه مغرضانه رسانه ای در درون و بیرون مرزها مواجه شد و بی توجه به اینکه شهرداری صرفاً مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی را پیاده کرده و خود، مبدع این طرح نبوده به تخریب توأمان طرح و مجری آن پرداختند.

    اجرای این طرح که نام کامل آن «حفظ کرامت زن و افزایش امنیت روانی او در محیط کار» است به گفته قالیباف در ادامه احداث پارک های ویژه بانوان صورت گرفته است، همان پارک هایی که به گفته او « ... زمانی که در تهران پارک هایی برای بانوان ایجاد کردیم همین رسانه ها می گفتند می خواهند خانم ها را در جامعه راه ندهند که این حرف احمقانه ای بود ... »

    متن این بیانیه به شرح ذیل است:

    بسم الله الرحمن الرحیم

    ما نمایندگان مجلس حمایت خود را از کار ارزشمند و خداپسندانه طرح تکریم خواهران کارمند، آقای دکتر قالیباف شهردار محترم تهران در جداسازی محیط اداری کارمندان شهرداری اعلام می کنیم.

    این اقدام فرهنگی و ارزشی و غیرتمندانه موجب امنیت و آسایش خواهران کارمند و خدمت بزرگی به آنهاست.

    به علاوه این اقدام اسلامی سنت حسنه ای خواهد شد که انشالله در تاریخ ماندگار خواهد گردید.

  2. 6 کاربر از پست مفید بچه ی مهرزاد تشکر کرده اند .


  3. #62
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    3,380
    امتیاز : 40,260
    سطح : 100
    Points: 40,260, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 32.0%
    افتخارات:
    SocialCreated Album picturesTagger Second Class50000 Experience PointsOverdrive
    تشکر کردن : 13,613
    تشکر شده 19,705 در 3,224 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 0 پست
    مخالفت
    14
    مخالفت شده 5 در 5 پست

    پیش فرض

    واگذاری خدمات شهری کربلا در ایام اربعین به شهرداری تهران






    «محمدباقر قالیباف» شهردار تهران از توافق با استاندار کربلا برای مشارکت در ارائه خدمات به زوار حسینی در کربلای معلی در ایام اربعین خبر داد.

    شهردار تهران پس از دیدار استاندار کربلا در جمع خبرنگاران با اشاره به حضور چند میلیونی زوار حسینی در کربلا در ایام اربعین گفت: امروز توافق کردیم که مقدمات لازم برای مشارکت شهرداری تهران در ارائه خدمات شهری به زوار حسینی در یک هفته قبل و پس از اربعین حسینی فراهم شود.

    وی افزود: استاندار کربلا قول مساعد داد بتوانیم امکانات و تجهیزات لازم را به این شهر مقدس ببریم تا خدمات خوبی به زوار امام حسین(ع) ارائه کنیم.

    قالیباف با پیش بینی حضور بیش از یک میلیونی زائران ایرانی در ایام اربعین حسینی در عراق گفت: باید به زوار دیگری هم که از شهرهای مختلف عراق و سراسر دنیا به کربلای معلا می روند کمک کنیم.

    شهردار تهران افزود: همچنین در چارچوب توافقی بلندمدت مقرر شد در حوزه حمل و نقل، ترافیک و زیباسازی با استانداری کربلا در طرح هایی که این سازمان عراقی تعریف می کند همکاری کنیم.

    «عقیل الطریحی» استاندار کربلا نیز در جمع خبرنگاران از همکاری با شهرداری تهران برای ارائه خدمات شهری به زوار حسینی در ایام اربعین و مشارکت در اجرای طرح های عمرانی در این استان استقبال کرد.

  4. 6 کاربر از پست مفید بچه ی مهرزاد تشکر کرده اند .


  5. #63
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    3,380
    امتیاز : 40,260
    سطح : 100
    Points: 40,260, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 32.0%
    افتخارات:
    SocialCreated Album picturesTagger Second Class50000 Experience PointsOverdrive
    تشکر کردن : 13,613
    تشکر شده 19,705 در 3,224 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 0 پست
    مخالفت
    14
    مخالفت شده 5 در 5 پست

    پیش فرض

    روايتي از حضور فرمانده لشكر 5 نصر در اربعین



    یک نفر توی صفحه شخصی اش در یکی از شبکه های اجتماعی نوشت «گمان نمی کنم پدران ما زمانی که با صدام می جنگیدند با وجود تمام آرمان خواهی هایشان تصور می کردند که یک روز فرمانده لشکر ۴۱ثارالله (سردار قاسم سلیمانی) فرمانده عراق شود و فرمانده لشکر۵نصر (دکتر محمدباقر قالیباف) رسما شهردار شهر کربلا شود.







    چه روزهاي ترش و شيريني است.» و به فاصله اندكي همه جاي دنياي مجازي و بعد واقعي پر شد از آن. حالا اين حرف هاي اغراق آميز از كجا درآمده، خدا عالم است. حالا شهرداري بيانيه بدهد كه دكتر قاليباف، شهردار كربلا نشده و فقط قرار است شهرداري تهران در بخش هايي به شهرداري كربلا كمك كند؛ كو گوش شنوا، انگار آرزوي زيبايي بوده كه كسي نخواهد خرابش كند.







    «عراق خطرناك ترين جاي دنياست»، 10سال پيش وقتي ماريو بارگاس يوساي نويسنده، بعد از اشغال عراق وارد آنجا شد، اين جمله را اول كتابش درباره عراق نوشت و هنوز عراق خطرناك ترين جاي دنياست و اين خطرناك ترين جاي دنيا، يكباره براي 20ميليون نفر، امن ترين جاي دنيا مي شود.






    سفر اربعين به خودي خود سفري خاص و حتي عجيب و غريب است و وقتي تهديدات آدمخوارهايي مثل داعش وسط باشد خاص تر هم مي شود؛ تروريست هايي كه براي تنوع هم كه شده روزي يك نفر را سر مي برند تا مردم پيوسته از آنها بترسند. با تمام اين اوضاع مسئولان عراق اعلام مي كنند امسال چندميليون نفر بيشتر از سال گذشته به مراسم اربعين آمده اند و اين حضور معنايي خاص پيدا مي كند. مردم هيچ جايي براي ترس نگذاشته اند.




    ديار آشنا


    سفر به كربلا و نجف انگار چيزي جدا از سفر به عراق است، انگار مسافران حرمين خود را در كشوري ديگر حس نمي كنند و البته همه در آرزوي چنين سفري هستند. نمي توانم خودم را از اين قاعده مستثني كنم. چشم كه باز كردم 4 صبح بود و رسيده بوديم به چند كيلومتري مرز مهران؛ همان جايي كه راننده هاي ماشين ها حوصله شان سر مي رود و مسافرانشان را پياده كرده و فرمان اتومبيل را كج مي كنند و زائران، پياده روي  اربعين شان را از روي  آسفالت هاي شهر مرزي خودمان آغاز مي كنند. در جاده مهران منتهي به مرز، سازمان هاي مختلف دولتي و خصوصي بنر زده و ورود زائران را خوشامد گفته اند.

    با اينكه ساق ها تازه است ولي همه ناراحتند از اين راه اضافه اي كه بايد بروند. بعضي ها هم حواسشان به اين چيزها نيست و خودشان را براي روزهاي سخت تري آماده كرده اند. با خودشان فرض كرده اند يك هفته را در خاك و خل و گرسنگي و بي جايي خواهند گذراند؛ هرچند شايد هيچ كدامشان هم اتفاق نمي افتاد.







    خيلي زود به نجف مي رسيم. مثل همه آدم هايي كه نخستين بار با حرم مواجه مي شوند يكباره خودم را جلوي حرم مي بينم. اين حس را نمي توان براي كسي تعريف كرد، به خصوص حس كسي كه براي نخستين بار در اين سرزمين قدم مي گذارد؛ انگار مردي (به معناي واقعي مرد) عبايش را بر سر مردم اين شهر كشيده است. نجف جايي است كه گردوغبار سبك صحراهاي اطراف، در فضا غوطه ور است و همه  چيز را خاكي مي كند. در عين حال نجف و عراق يكي از پرزباله ترين جاهايي است كه تا حال ديده ام، هيچ كس رعايت نمي كند و حتي جلوي مغازه خودشان را هم تميز نگاه نمي دارند. در شهر و خيابان بي نظمي موج مي زند ولي هميشه يك داوطلب وجود دارد كه مثلا جاده را باز كند البته خود عراقي ها هم اينها را قبول دارند.








    در روزهاي منتهي به اربعين، سرت را كه در نجف بچرخاني، فقط ايراني مي بيني؛ اصلا انگار بيشتر از عراقي ها باشند. بلندگوهاي حرم هم فقط ايراني ها را صدا مي زنند، خريد با ريال به راحتي استفاده از دينار است، ارتباط گرفتن با عراقي ها هم با كمي كلنجار تمام است. انگار نه انگار كه 30سال پيش، صدام مردم اين دو كشور را مجبور كرده بود با هم بجنگند.







    شهردار تهران؛ شهردار كربلا


    پنجشنبه (20آذر) دكتر قاليباف و همراهانش را توي حرم اميرالمومنين(ع) نزديك غرفه گمشدگان پيدا مي كنم و همراهشان مي شوم. دكتر يك چفيه انداخته روي سرش و روبه روي ايوان طلا زيارتنامه مي خواند. در همين حين آدم ها با كلافگي و عجز به آنجا مي آيند و وارد غرفه مي شوند. يكي دخترش را گم كرده، آن يكي موبايل دخترش را، ديگري جيب دشداشه اش پاره است و هرچه داشته را دزد برده، انگار كه 40دزد بغدادي به نجف آمده باشند. توي آن گيرودار، زني آقاي قاليباف را شناخته و مي گويد: «آقاي دكتر! موبايل دخترم را دزديده اند». حالا اين وسط دكتر چه كاري مي تواند بكند با خداست.






    بعد از زيارت به اتاق تشريفات مي رويم. در راه، يك زن ايراني جلوي ما را مي گيرد و از اوضاع ناجور انتقال زائران مي گويد. يك جوان ايراني- عراقي هم از يكي از بستگانش مي گويد كه در بيمارستان مانده و براي ترخيص پول ندارد. وقتي به اتاق تشريفات مي رسيم، آقاي قاليباف اول همين ها را پيگيري مي كند؛ زنگ مي زند به رئيس سازمان اتوبوسراني، يكي از همراهانش هم پيگير كار آن بيمار مي شود. از آنجا هم به كنسولگري ايران در نجف مي رويم. برنامه اين است كه بعد از نماز صبح و زيارت حرم، به سمت كربلا راه بيفتيم. پنجشنبه و جمعه حتما شلوغ ترين روزهاي جاده خواهد بود. هوا مطبوع است و بسياري از مردم شبانه به دل جاده كربلا زده اند.







    5 صبح تا طلوع آفتاب در حرم هستيم و بعد از بالاآمدن آفتاب با چند ماشين به سمت كربلا راه مي افتيم. از ابتداي جاده، جمعيت فشرده است و مردم با حالي خوش در جاده اند. نخستين موكبي كه مي ايستيم، موكب علي ابن موسي الرضا(ع) است. درون يك چادر مي نشينيم تا حاج حسين يكتا كه سرما هم خورده بيايد. چند نفر مي آيند و از فعاليت هاي فرهنگي و خدماتي خود به زائران مي گويند؛ از اينكه چقدر بروشور پخش كرده اند و چند پايگاه فرهنگي در شهر نجف و كربلا راه انداخته اند و چند بنر در راه زده اند. بعد حاج حسين مي آيد و نيم ساعتي از برنامه هايي كه اجرا كرده اند گزارش مي دهد.







    از همانجا دوباره وارد جاده مي شويم. مردم در همه جاي جاده 80كيلومتري نجف به كربلا حضور دارند. موكب داران هم زائران را به استراحت و غذا فرامي خوانند. توقفگاه بعدي، باز هم موكبي است به نام علي ابن موسي الرضا(ع) كه با تلاش بچه هاي شهرداري و بسيج شهرداري راه افتاده. خودشان مي گويند بزرگ ترين موكب بين راه براي خدمات دهي به زائران هستند و به عنوان مثال روزي 10هزار غذاي نذري مي دهند. به همه نيروهاي آشپزخانه، خدماتي ها و پشتيباني سر مي زنيم و همراهشان سينه زني مي كنيم.

    جلسه بعدي، درون يك اتاقك با مسئولين موكب است. آقاي پيرهادي از وضعيت موكب گزارشي مي دهد و آقاي قاليباف هم توصيه هايي مي كند ازجمله اينكه؛ «سعي كنيد اين مراسم حكومتي نشود. اين مراسم بايد مردمي باقي بماند و امثال شهرداري فقط متولي باشند.» صاحب زميني كه موكب در آن است هم از اتفاقي كه افتاده بسيار راضي است؛ مي گويد تصميم گرفته بوده زمين را بفروشد ولي بعد از اتفاقات امسال از اين تصميم پشيمان شده است.








    بعد از نماز و ناهار از موكب خارج مي شويم. غرفه شهر سالم شهرداري كه خدمات دهي درماني به زائران را انجام مي دهد مقصد بعدي است. از اينجاي مسير را مانند بقيه پياده مي رويم. نيم ساعتي مي شود تا به غرفه برسيم و از آْن بازديد كنيم. بعد هم تا غروب در ترافيك جاده هستيم و ساعت 7شب به كربلا و محل اسكان مي رسيم.








    ميهمانان كربلا


    ابتدا به بين الحرمين مي رويم و از آنجا به سمت ايستگاه شماره يك شهرداري در كربلا. ايستگاه شماره يك، جايي نزديك حرم است كه براي استقرار نيمي از خادمان شهري استفاده مي شود. به يكي از چادرها كه مركز پشتيباني است و چند نفري در آن خوابيده اند  مي رويم. معاون خدمات شهري، مهندس عبداللهي توضيحاتي درباره فعاليت و كارهايشان ارائه مي دهد؛ اينكه چيزي حدود 3500 نفر از كارگران و كارمندان پيماني و رسمي شهرداري در 2 ايستگاه شهرداري در كربلا استقرار يافته اند، اينكه چند ساعت در مرز مانده اند و اينكه به شهرداري كربلا در نقاطي كه آنها تعيين كرده اند ياري مي رسانند. ساعتي از فعاليت هايشان صحبت مي كند كه بعضي شان خيلي جالب است؛ مثل اينكه 3نفر از كارگران از اهل تسنن هستند يا بسياري از كارگراني كه براي اين كار به كربلا آمده اند حتي به سفر زيارتي مشهد هم نرفته اند.

    جلسه تا حدود يك نيمه شب ادامه مي يابد. قرار مي شود همين جا بخوابيم. شهردار، يك پتو مي گيرد و در گوشه چادر بين عده اي از كارگران كه خواب هستند مي خوابد. بعضي از مديران كه انتظار چنين صحنه اي را ندارند چشم شان گرد مي شود. يكي از كساني كه كنار دكتر خواب بود چشمش را باز مي كند و او را مي بيند، جوري كه انگار خواب ديده باشد چشمش را محكم مي بندد. استراحتگاه، چادر برزنتي بزرگي است كه كف  آن موكت پهن كرده اند و سرماي زمين به راحتي از آن رد مي شود. از ورودي چادر هم سرما مي زند. خيلي ها نمي خوابند ولي ما پتو مي گيريم و كمي پايين تر از دكتر مي خوابيم. صبح كه بيدار مي شويم همه مان بدن درد گرفته ايم.









    بعد از نمازصبح رئيس اتوبوسراني شهرداري هم مي آيد و همانجا جلسه  مي گيرند. آقاي سنندجي مي گويد عراق در بسياري از مسيرها اجازه ورود نداده است. همچنين مشكل تأمين سوخت يكي از مشكلات جدي شان است. بعد از جلسه، عزاداري انجام مي شود و 400نفر از خادمان شهري براي نظافت مكان هاي مشخص شده اعزام مي شوند. روي كاوري كه تنشان است نوشته شده «خادم الحسين، بلديه تهران» شهرداري كربلا روزهاي اول به اين كاورها حساس بوده ولي انگار ديگر بي خيال موضوع شده است. بعد از رفتن خادمان به محل فعاليت شان، به چادرهاي خادمان ديگر كه در حال استراحت هستند سر مي زنيم.

    جلوي يكي از چادرها مردي جوان با توپ پر به سمت ما مي آيد تا از كمبود امكانات ناله كند ولي قبل از اينكه چيزي بگويد آقاي قاليباف مي گويد «چرا لباس گرم تنت نيست سرما مي خوري.» مرد جوان زبانش نمي چرخد. احتمالا خبر ندارد كه خود ما هم ديشب در چادر بغلي خوابيده ايم.







    كسي كه به اربعين مي رود از پياده روي ابايي ندارد، حالا بعضي ها جاده نجف به كربلا را پياده راه مي روند و بعضي هم مانند ما داخل كربلا را. در 3 روزي كه در كربلا مي گذرانيم حداقل روزي 10كيلومتر پياده روي مي كنيم. براي سركشي راه ديگري جز پياده روي وجود ندارد، جمعيت ميليوني كه وارد كربلا شده اند به ماشين ها اجازه حركت نمي دهند. محافظين عراقي كلافه شده اند. مي گويند تا به حال مدير به اين بي برنامگي نديده اند؛ منظورشان اين است كه مثل مديران ديگر به حرف آنها گوش كند و يكي دو ديدار رسمي بيشتر نداشته باشد.









    بعد از رفتن خادمين، به سمت ايستگاه شماره 2شهرداري مي رويم. ابتداي ورودي كربلاست و 40دقيقه اي به آنجا مي رسيم. در اين ايستگاه، بيشتر كارمندان شهرداري حضور دارند. خادمان شهرداري در اين ايستگاه بيشتر اذيت شده اند؛ هم براي ورود سر مرز كلي معطل شده اند و هم از لحاظ تأمين غذا، امكانات بهداشتي و هماهنگي. بعضي شان شاكي هستند و ريز ريز مشكلات را مي گويند. بعضي ها كه با اين نوع كارهاي اجرايي آشنا هستند مي دانند كه چنين مشكلاتي در شروع چنين كار بزرگي طبيعي است.









    افتخار نوكري


    نماز را همانجا مي خوانيم و بعد از نماز، آقاي قاليباف بلندگو را مي گيرد و مي گويد: «من قصد صحبت كردن نداشتم ولي جمع را كه ديدم پيش خودم گفتم اگر يك مطلب را نگويم مديون شهدا و امام شهداييم. دوستان! اولا شك نكنيد امروز را امام حسين(ع) روزي شما كرده و دعوت حضرت بوده كه شب اربعين اينجا باشيد. بدون شك يك جايي دلتان شكسته يا يك كاري كرديد كه اين توفيق را پيدا كرديد اينجا باشيد. نكته اي كه مي خواهم مختصر بگويم اين است كه ما انسان ها فراموشكاريم، سنت هاي الهي را فراموش مي كنيم. وقتي كه به زندگي مي افتيم، وقتي وارد كار اداري مي شويم، وقتي مسائل و مشكلات و كارهاي زندگي و سختي ها سراغمان مي آيد، خواسته و ناخواسته بزرگي خدا يادمان مي رود و زندگي قرآني و فرهنگ قرآني يادمان مي رود. دستمان را پيش هر كسي دراز مي كنيم غيراز خدا؛ در خانه هر كسي را مي زنيم الا در خانه اهل بيت(ع)، غيردر خانه امام زمان(ع).

    من مي خواهم اين نكته را بگويم كه سنت هاي الهي پابرجاست. وقتي محب اهل بيت بشويم حتما آنها از ما گره گشايي مي كنند. وقتي ارادت به امام زمان داشته باشيم، او امام حي ماست، او به همه ما توجه دارد. اگر زندگي مان زندگي خدايي باشد باورمان مي شود كه بي اذن خدا هيچ برگي از درختي نمي افتد. ما نبايد او را فراموش كنيم. دوستان! اينكه گفتم مديون شهداييم اگر توفيق پيدا كرديم امروز همه مان بياييم اينجا، براي اين است كه بچه هايي براي اين كربلا جنگيدند، شهدايي به شهادت رسيدند، اسارت ها كشيده شد. امروز جانبازان و عزيزاني را مي بينيم كه اين راه را باز كردند. من دوستي دارم كه از چزابه تا الان 32سال است كه قطع نخاع از گردن است، جز حركت چشم هيچ حركتي ندارد، نه روي ويلچر كه روي تخت است. دفاع مقدس ريشه اش در فرهنگ عاشورا و حسيني است. آنها هيچ وقت به سنت هاي الهي شك نكردند؛ يعني وقتي امام فرمودند راه قدس از كربلا مي گذرد مثل بعضي ها پوزخند نزدند، ترديد پيدا نكردند؛ آن هم وقتي كه عراقي ها در خرمشهر و شلمچه بودند. صهيونيست ها، آمريكا، انگليس پشت هم بودند. پشت اين خاكريزها مظلومانه ايستادند. براي دفاع از اسلام، تشيع و براي آزادي همين مردم عراق از رژيم بعثي دعا مي كردند، مجروح مي شدند، پشت خاكريز مي ماندند كه امروز پيكرشان را مي آورند ولي به وعده الهي ترديد نكردند. صبر كردند. به بركت آن شهدا و امام شهدا، به بركت رهبري آگاهانه، شجاعانه و هوشمندانه رهبر معظم انقلاب، امروز خير و بركت شده كه مي بينيد مردم عراق، شيعيان و مسلمانان همه چنين افتخاري را پيدا كردند و من و شما اين توفيق را پيدا كرديم نوكري آنها را كنيم و زيرپايشان را جارو كنيم.

    من تا 2روز قبل فكر نمي كردم خودم توفيق داشته باشم بيايم زيارت. خود شما هم حتما فكر نمي كرديد. خدا روزي تان كرد، پس به ياد او باشيم. دستمان را پيش هيچ كس و ناكسي دراز نكنيم. روزگار سخت اداري و كاري شهر، ما را غافل نكند. لحظه اي خدا را فراموش نكنيم. انشاالله كه وظيفه و دين خود را تحت رهبري ولي مان پيش ببريم. دست يكايك شما را مي بوسم و خدا قوت مي گويم. انشاالله كه اين كم و كاستي هاي فراواني كه وجود دارد را به بزرگواري خودتان ببخشيد. از خدا بخواهيم اين توفيق نوكري شان را هيچ سالي از ما نگيرد. حالا بعضي ها فكر مي كنند همه كارهاي اينجا با ماست ولي ما هم مثل بقيه زوار اينجاييم. به هرحال امكانات و اختيارات كافي نداريم ولي از شهدا و امام حسين(ع) و حضرت اباالفضل(ع) مي خواهيم كمي و كاستي هاي ما را به بزرگواري خود ببخشند و سال هاي بعد با امكانات و جمعيت بيشتر حضور داشته باشيم.»









    مشكلات شنيده نشده


    به يكي از چادرها مي رويم تا كمي استراحت كنيم و ناهار بخوريم 2نفر از استانداري كربلا مي آيند و از حضور شهرداري تهران تقدير و براي همكاري در سال آينده اظهار اميدواري مي كنند. قرار است گروهي ديگر از خادمين براي نظافت شهر بروند. پيش شان مي رويم و همراه با آنان عزاداري مي كنيم.سپس در جلسه اي صميمي چندنفر از نواقص موجودمي گويند.

    بعد از شنيدن صحبت هاي آنها، آقاي قاليباف مي گويد: «اينكه شما انتقاد كنيد و مشكلات را بگوييد خوب است ولي من هم نكاتي را مي گويم. ما از سال86 مي خواستيم در ماجراي اربعين همكاري كنيم ولي به دلايل مختلف موفق نشديم. امسال هم كلي مشكل داشتيم. ازجمله اينكه امكانات و اتوبوس هاي ما به راحتي از مرز رد نشدند. همين جايي كه حالا هستيم چند روزه هماهنگ شد. در بسياري از مسيرهاي اتوبوسراني اجازه حضور پيدا نكرديم، با اين همه براي شروع خوب بود. هرچند خيلي ها فكر مي كنند دست ما در اينجا باز بود ولي اينطور نبود. اميدواريم در سال هاي آينده اين اتفاق تسهيل شود.»








    به محل اسكان برمي گرديم. شام را مي خوريم و به سمت حرم مي رويم. نخستين بار است كه داخل حرم امام حسين(ع) مي شويم. توي آن شلوغي و فشار جمعيت، كسي جلوي شهردار را مي گيرد. شروع مي كند به تعريف و پيشنهاد براي فعاليت هاي شهرداري در كربلا. آقاي قاليباف هم از او مي خواهد بيايد تهران و حرف هايش را بزند و بگذارد او هم زيارت كند ولي طرف ول كن نيست.

    وعده سال هاي بعد


    شنبه روز اربعين است. بعد از زيارت حرم حضرت اباالفضل، به حسينيه خراساني ها مي رويم. حسينيه خراساني ها جايي است وسط كربلا كه مشهدي ها 70-60سال پيش آن را با پول كم خريده بودند و حالا راه افتاده؛ كاملا هم ساده. وقت ناهار، آقاي سعيد جليلي هم مي آيد. انگار توي همين حسينيه اسكان دارد.









    دوباره شروع به پياده روي و سركشي به كارگران مي كنيم. تا نزديك غروب كارمان همين است. غروب هم براي گفت وگو با استاندار كربلا به استانداري مي رويم. استاندار كربلا كه انگار در تهران فك و فاميل دارد، فارسي را نسبتا خوب مي فهمد. جلسه مان نيم ساعتي طول مي كشد. ابتداي ديدار هر دو طرف حرف هاي رسمي مي زنند و از همكاري در سال بعد مي گويند. شهردار تهران هرجوري شده مي خواهد مجوز بگيرد تا شهرداري بيشتر و بيشتر خدمت رساني كند. به استاندار مي گويد فرصت ها را نبايد از دست بدهيم و براي همكاري هاي آينده پيشنهادهاي مختلفي ازجمله تاسيس فرودگاه، مونوريل و اصلاح فاضلاب شهري مي دهد. استاندار كربلا درباره لزوم چنين اتفاقاتي صحبت مي كند ولي قولي نمي دهد. به نظر مي آيد همكاري دو طرف در سال آينده و مراسم ديگر بيشتر  شود.


    پايان يك رؤيا


    براي ما هم مثل بقيه برگشتن سخت  است. انگار از يك خواب شيرين بلند مي شويم. انگار تازه متوجه مي شويم چقدر اين عراقي ها سيگار مي كشند يا چقدر نظامي در اين گوشه و آن گوشه شهر مستقر شده اند. صبح بعد از زيارت حرم امام حسين(ع)، از مسيري كه آمده بوديم، به نجف بازمي گرديم. تيم مديران شهرداري، بعد از زيارت اميرالمومنين(ع)، حدود غروب از نجف به تهران پرواز مي كنند. من هم فردا از مرز زميني حركت مي كنم. اتوبوس هاي شهرداري در ورودي شهر كوت منتظر مسافران هستند و سعي مي كنند مسافران را سريع منتقل كنند. اما ترافيك سنگين ماشين هاي عراقي اجازه اين كار را نمي دهد. براي همين هم، مردم چندان راضي نيستند.

    يك كار فرهنگي


    اين كه سال ديگر قسمت مان بشود براي اربعين به كربلا برويم يا نه، با خداست. اين كه بتوانيم به زوار امام حسين(ع) خدمت كنيم يا نه، با خداست. اما قطعا اگر بتوانيم با خدمت رساني مناسب به زوار، كارآمدي نظام جمهوري اسلامي را نشان بدهيم، بزرگترين كار فرهنگي است. بعضي فكر مي كنند اگر از ابتداي مسير پياده روي تا انتهايش را عكس  و بنر از رهبري بزنند كاري فرهنگي كرده اند ولي بايد كار فرهنگي را در همين ايام از خود عراقي ها آموخت؛ مثل وقتي كه خانه و زندگي شان را در اختيار زائران امام حسين(ع) قرار مي دهند. اينكه فرمانده ارتش عراق يا شهردار كربلا باشيم مهم نيست، مهم زائران اين مسيرند؛ مسيري كه روزي به قدس مي رسد.

    گمان مي كنم آن دوست در فضاي مجازي اشتباه مي كرد؛ پدران ما به فرماندهي ارتش عراق و شهرداري كربلا فكر نمي كردند، به چيزهايي بالاتر فكر مي كردند، آنها به وعده هاي الهي اعتماد كرده بودند.

  6. 8 کاربر از پست مفید بچه ی مهرزاد تشکر کرده اند .


  7. #64
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۴۸-دی-۱۱
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    451
    امتیاز : 28,508
    سطح : 99
    Points: 28,508, Level: 99
    Level completed: 10%, Points required for next Level: 1,492
    Overall activity: 65.0%
    افتخارات:
    Tagger Second ClassOverdriveVeteran25000 Experience Points
    تشکر کردن : 181
    تشکر شده 665 در 448 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    نقل قول شدن
    در 90 پست
    مخالفت
    50
    مخالفت شده 18 در 17 پست

    پیش فرض

    سخنرانی در دانشگاه شهید بهشتی - 16 آذر 95




    فیلم

    ^ واسه اولین بار دلم واسش سوووخت

  8. 2 کاربر از پست مفید بلک تشکر کرده اند .


صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1