کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 12 , از مجموع 12
  1. #1
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض تک تیراندازي که پدر معنوی سیستان شد

    آنچه پیش روی شماست بخش*هایی از زندگی جانباز سرافراز و سردار شهید اسلام، حاج حبیب لک*زایی، جانشین فرمانده سپاه سلمان است که 25 مهر سال جاری در حالی که بیش از 60 ترکش در بدن داشت،* به سوی همرزمان شهیدش پر پرواز گشود.

    جانباز سرافراز و سردار شهید اسلام، ابوالشهید «حاج حبیب لک*زایی»، جانشین فرمانده سپاه سلمان، 25 مهر سال جاری، در سال*روز شهادت امام جواد (ع) و همزمان با سومین سالگرد شهدای وحدت پس از تحمل 24 سال رنج ناشی از جراحات و مصدومیت*های دوران جنگ و دوری از یاران شهیدش، در حالی که بیش از 60 ترکش در بدن داشت،* به سوی همرزمان عرش*نشینش پر پرواز گشود.

    شهید لک*زایی در 18 شهریور 1342 پا به عرصه وجود گذاشت، پدرش روحانی و از مبارزان دوران ستم*شاهی بود و این روح مبارزاتی از کودکی در وجود حبیب ریشه دواند و از او فرد شجاعی ساخت که در دوران کودکی و نوجوانی، خواب آرام را از چشمان ضدانقلاب به کابوس بدل کرد و پاسداری شد که اهالی سیستان و بلوچستان زیر سایه صلابت او آرامش می*یافتند.



    شهید حاج حبیب لک*زایی، در دوران انقلاب، علی*رغم اینکه دانش*آموز بود، اما با اقداماتی همچون پاره کردن عکس خاندان منحوس پهلوی از کتاب*های درسی و تدریس قرآن و توزیع عکس و رساله امام خمینی در بین انقلابیون و نوشتن شعار بر دیوارهای روستا و مدرسه، در صف نخست مبارزان انقلابی زابل جای گرفت.

    او بعد از پیروزی انقلاب، علاوه بر ایفای نقش فعال و تأثیرگذار در محرومیت زدایی از منطقه زابل و شرکت در برنامه*های فرهنگی، به جهادسازندگی پیوست؛ وی در 8 تیرماه 60 به عضویت سپاه پاسداران درآمد و در دوران جنگ نیز در قالب لشکر 41 ثارالله چندین بار در جنگ حضور پیدا کرد.

    *او در شرایطی به جنگ می*رفت که فرماندهان تمایل بیشتری به حضور او در پشت جبهه و تلاش برای تقویت نیروهای اعزامی داشتند و بارها پس از ورودش به جبهه به دستور فرماندهان به عقب باز می*گشت.

    شهید لک*زایی در سال 67 در منطقه شلمچه به شدت مجروح می*شود به طوری که 4 روز در بی هوشی به سر می*برد. او در اثر این مجروحیت*ها جانباز 5/72 درصد می*شود و ترکش*هایی در ناحیه سر و گردن و چشم و قفسه سینه و دیگر جاهای بدنش، سال*ها همنشین این سردار پرتلاش بوده*اند.

    سردار لک*زایی از ابتدای جنگ تا لحظه شهادت، مسئولیت**های زیادی را برعهده داشت که بخشی از آن به قرار زیر است: تک تیرانداز گردان کمیل لشکر 41 ثارالله در دشت عباس، حضور در جبهه با سپاه حضرت رسول (ص)، تلاش فراوان برای جذب و اعزام نیرو به جبهه، تک تیرانداز گردان 409 لشکر 41 ثارالله در جنوب اهواز،* مسئول اکیپ گشت پایگاه زابل،* مسئول بسیج پایگاه زابل در سال 61، فرمانده حوزه مقاومت نجف اشرف بخش مرکزی زابل در سال 63، مسئول ستاد گردان لشکر 41 ثارالله در جنوب شلمچه در سال 66، کمک فراوان به سیل*زدگان زابل در سال*های 69 و 70، نقش تعیین*کننده در عملیات نصر 3 در مقابله با اشراری که اموال عمومی سنگین را در سال 70 از منطقه دزدیده بودند، فرمانده سپاه زابل از سال 69 تا 79، معاون هماهنگ کننده منطقه مقاومت سیستان و بلوچستان از سال 79 تا 86، جانشین فرمانده منطقه مقاومت و جانشین فرمانده سپاه سلمان از سال 87 تا هنگام شهادت.
    ویرایش توسط عرض از مبدا : سه شنبه ۰۷ آبان ۹۲ در ساعت ۰۲:۳۸
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  2. 11 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  3. #2
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض



    سردار شهید حبیب لک*زایی، بعد از شهادت شهید محمدزاده مدتی سرپرست سپاه سلمان بوده است؛ وی مدیر عامل بنیاد فرهنگی مهدی موعود استان سیستان و بلوچستان، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان،* ریاست هیئت مدیره مؤسسه خیریه امدادگران عاشورای استان، رییس هیئت مدیره گلزار شهدای حضرت رسول (ص)، عضو هیئت امنای هیئت رزمندگان کشور و نماینده ایثارگران استان در مجلس ایثارگران کشور را نیز در کارنامه خود داشت.

    *این سردار سربلند سپاه اسلام که مدال جانباز نمونه کشور در زمینه مبارزه با تهاجم فرهنگی را نیز بر سینه داشت، در سال 1370 به پاس تلاش در حراست از مرزهای کشور از سوی مقام معظم رهبری تقدیر *شد.

    علاوه بر این، در طول حیاتش بارها توسط فرماندهان عالی رتبه نیروهای مسلح تشویق و تقدیر *شد که از آن جمله می*توان به تقدیر از سوی ستاد فرماندهی کل قوا و فرماندهی کل سپاه، فرمانده نیروی زمینی و معاونت*های مختلف سپاه و نیرو انتظامی اشاره کرد.

    سردار شهید حاج حبیب لک*زایی که خطیبی توانا و زبر دست بود، قلمی روان هم داشت و مقالات فراوانی از وی به یادگار مانده است، در ششمین اجلاس سراسری نماز به عنوان نگارنده مقاله برتر و در تابستان سال جاری(1391)نیز به عنوان «فعال نمونه مهدوی در هشتمین همایش بین*المللی دکترین مهدویت» مورد تجلیل قرار گرفت.

    سردار بی ادعا و گمنام زمین و نام آَشنای آسمانی*ها، در 25 مهر ماه 1391 در مأموریت کاری و در لباس سبز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در بیمارستان بعثت نیروی هوایی ارتش مصادف با سالروز شهادت حضرت امام جواد علیه‏السلام و در سومین سالگرد شهادت سرداران شهید نورعلی شوشتری و شهید رجب‏علی محمدزاده که به تعبیر سردار شهید لک‏زایی شهدای وحدت، امنیت و خدمت بودند، به فیض شهادت نائل شد و در سایه سپیدارهای ملکوت آرمید.

    جالب آنکه روز شهادت این سرباز نامدار انقلاب، سالروز شهادت امام جواد (ع) و سومین سالگرد شهدای وحدت بود؛ هفتمین روز مراسم شهادتش همزمان با روز عرفه و چهلمین روز شهادت او نیز مصادف با روز عاشورا و 5 آذر سالروز تشکیل بسیج مستضعفین بود.

    سروان پاسدار «سلمان لک*زایی»، فرزند ارشد سردار شهید «حبیب لک*زایی» در گفت*وگو با خبرنگار حماسه و مقاومت فارس در خصوص فعالیت*ها و ابعاد شخصیتی پدر شهیدش روایت*های خواندنی بیان کرده که در ادامه می*خوانید:

    ****
    ویرایش توسط عرض از مبدا : سه شنبه ۰۷ آبان ۹۲ در ساعت ۰۲:۳۹
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  4. 8 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  5. #3
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    نفر دوم لیست اعدامی*های ادیمی

    پدرم متولد 1342 بود اما درد مجروحیت و دغدغه خدمت به مردم، آنچنان محاسن و موهای او را سپید کرده بود که وقتی کسی متوجه سن و سالش می*شد، بسیار تعجب می*کرد.

    پدرم پیش از پیروزی انقلاب، علی*رغم سن و سال کمی که داشت* با شرکت در فعالیت*های انقلابی، مخالفت خود را با رژیم اعلام **کرد، پس از انقلاب اسنادی از پاسگاه ادیمی بدست انقلابیون می افتد که مشخص می شود پدر ایشان حجت الاسلام والمسلمین حاج آقای اعتمادی نفر اول و پدرم نفر دوم لیست اعدامی*های منطقه ادیمی بوده اند؛* برایم تعریف می*کرد با وجود فاصله حدود 10 کیلومتری میان ادیمی و زابل، به زابل می*آمده تا اعلامیه*های امام یا توضیح*المسائل ایشان را به دست دیگر مبارزان برساند. این خلق و خوی معنوی و روحیه انقلابی را در مکتب پدرش که یکی از روحانیون برجسته و مطرح منطقه بود،* آموخت؛ خانه پدر بزرگم محل رفت و آمد مبارزان انقلابی و محل امن برگزاری جلسات مذهبی پیش از انقلاب بوده و پدرم در همین فضا تربیت شده بود.

    در اعزام چند هزار نفر به جبهه نقش مستقیم داشت

    پدرم در دوران دفاع مقدس به صورت مقطعی به جبهه می*رفت؛* نه اینکه دلخواه* خودش باشد، با توجه به اینکه سردار در منطقه سیستان نفوذ کلام بسیار زیادی داشت، با حضور در روستاها مردم و جوانان را برای رفتن به جبهه ترغیب می*کرد و به این دلیل فرماندهان وقت، سعی داشتند پدر را در پشت جبهه نگه دارند.

    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  6. 7 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  7. #4
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    شهید لک زایی در دوران دفاع مقدس
    روزی از یکی از فرماندهان اسبق سردار سؤال کردم، چرا به پدرم اجازه جبهه رفتن نمی*دادند، این چندباری که ایشان به جنگ رفت چگونه بود؟ او جواب داد "او به کرات مراجعه می*کرد تا به جبهه برود و مجموعه فرماندهی و عملیات هر بار می*گفت"دفعه بعد"؛ دست آخر مجبور می*شدیم او را به صورت مقطعی به جبهه بفرستیم. یا اینکه به مردم می*گفت ما و شما با هم به جبهه می‏رویم. وقتی جلوی ایشان را می*گرفتیم، می*گفت "من به رزمندگان قول داده‏ام، بگذارید به قولم عمل کنم". الان حضور ذهن ندارم و نمی*توانم عدد دقیق بگویم ولی پدرم در اعزام چندین هزار نفر از منطقه سیستان به جبهه*های حق علیه باطل، نقش مستقیم داشته** است.

    فکر می*کنند تانک از روی بدن پدر رد شده است

    بعد از حضور پدرم در نبرد حق علیه باطل، در یکی از تک*های دشمن، خمپاره*ای در نزدیکی او منفجر می*شود که پدر به شدت مجروح می*شود؛ یکی از دوستانش به نام آقای احمدی معروف به شبستری که در این عملیات اسیر می*شود، دست او را می*کشد که از صحنه بگریزند، اما وقتی صدایی از پدر نمی*شنود،* به تصور اینکه پدرم شهید شده، عقب می*رود؛ قدری که دور می*شود، می*بیند یک تانک عراقی به پدرم نزدیک می*شود؛ آقای شبستری هم که تا آن لحظه اندک امیدی به زنده بودن پدر داشته با تصور اینکه تانک عراقی از روی بدن پدرم رد شده، دیگر قطع امید کرده و اعلام می*کند فلانی شهید شده است.

    شبستری پشت خاکریز به اسارت دشمن درمی*آید و در اسارت هم برای پدر مراسم ختم می*گیرد که بعد از آزادی، این جریان را برای پدرم تعریف **کرد.

    پدرم درباره آن لحظات می*گفت: احساس می*کردم پهلویم خیلی درد می*کند، دستم را به سمت پهلویم بردم بلکه قدری مالش دهم تا از دردش کم شود که متوجه شدم انگشتانم وارد بدن شد و به چیز نرم و خیسی خورد؛ ترکش*های خمپاره پهلویم را پاره کرده بود و شکافی به اندازه یک کف دست ایجاد شده بود.

    آن لحظه حس کردم دیگر شمع عمرم سوسوهای آخرش را می*زند، شهادتین را گفتم و منتظر ماندم شهید شوم؛ بعد از چند لحظه دیدم هنوز زنده هستم و یکی دوباری تلاش کردم بلند شوم؛* در تلاش دوم، موفق شدم و به راه افتادم اما در تنهایی و بی*حالی نمی*دانستم کجا بروم. دشمن مجروح*ها را تیر خلاص زده بود و هر زنده*ای را به اسارت برده بود؛ از طرف دیگر چشم راستم به شدت آسیب دیده بود و چشم چپم، در اثر جاری شدن خون از زخم پیشانی*ام بسته شده بود و جایی را نمی*دیدم.

    پدرم قبل از عملیات پاهایش هم مجروح شده بود به طوری که بعد از جنگ نتوانست هیچ وقت کفش*های روبسته را بپوشد، اما مدتی در جبهه پوتین می*پوشید که مجبور شد دمپایی به پا کند و در آن لحظه دیگر دمپایی هم نداشته است؛* می*گفت: از یک طرف ضعف در اثر خونریزی، بر وجودم چیره شده بود و از طرف دیگر، پاهایم روی آسفالت داغ می*سوخت به طوری که گاهی شک می*کردم این آسفالت است یا قیر داغ! با این وضعیت به سمتی که نمی*دانستم کجاست، می*رفتم تا اینکه در مسیر، ماشینی ایستاد و دستانم را گرفتند و پشت ماشین انداختند و به بیمارستان صحرایی رساندند.

    در بیمارستان به دلیل خونریزی زیاد، آب هم به ایشان نمی*دهند،* پدرم می*گفت: آنقدر در بیمارستان درد داشتم که برخی دوستان پیشنهاد دادند *تیر خلاص به من بزنند تا کمتر درد بکشم و می*گفتند که معلوم نیست با این وضعیت ماندنی هستی یا نه اما به آنها گفتم مصلحت خدا هر چه باشد همان می*شود،* نیازی نیست. ما تسلیم رضای خداییم.

    بعد دیدند که درد زیادی دارم، مرا در گوشه*ای رها کردند؛ بعد از مدتی من و چندین مجروح دیگر را کف اتوبوسی گذاشتند و به نقطه دیگری بردند و بعد از آن با هواپیما به بیمارستان آیت*الله کاشانی اصفهان انتقال داده شدم و بعد از 4 روز به هوش آمد، پدرم می‏گفت این قضیه حدود 4 خرداد 67 اتفاق افتاد.

    نامه شهادت پدر را از جبهه به زابل فرستادند

    زمانی که پدر در بیمارستان بستری بوده، از طرف لشکر 41 ثارالله به شهرستان زابل نامه می*فرستند که «حبیب لک*زایی» شهید شده است.

    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  8. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  9. #5
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    پدرم می*گفت: در بیمارستان کسی مرا نمی*شناخت، در زابل هم که همه فکر می*کردند من شهید شده*ام و تنها مانده بودم؛ در اتاقم مجروح دیگری هم بود که وقتی مادر و پدرش به دیدارش می*آمدند از من هم دلجویی می**کردند و پدرش حال مرا می*پرسید و به من رسیدگی می*کرد؛ پدرم شماره یکی از مسئولان بسیج را می‏دهند که با آن مسئول تماس بگیرند و از این طریق دوستانش خبردار می*شوند که پدرم زنده است.

    پدر وقتی به منزل باز *گشت به همه سفارش کرد که کسی از مجروحیتش خبردار نشود؛ دوست نداشت کسی نگران احوال او باشد. او در آخرین مأموریت*اش هم که به تهران آمد و در ساختمان ستاد فرماندهی کل سپاه حالش بد شد و به بیمارستان منتقلش کردند، باز هم سفارش کرده بود که به خانواده خبر ندهید و بنده هم ساعت*ها بعد از بستری شدن او از جریان مطلع شدم.

    روایت روزی که حبیب من به محبوبش رسید

    وقتی پدر را به بیمارستان بعثت می*رسانند، یک افسر همراه با او بوده که پدرم به او تأکید می*کند خانواده را خبردار نکنید؛ من هم حدود بعد از ظهر مطلع شدم که ایشان بستری است. گویا پزشکان بیمارستان بعثت درباره مشکل اصلی او و وضعیت درمانی*اش با دکتر پدرم در زاهدان ارتباط برقرار می*کنند که او هم وضعیت پدر را شرح می*دهد؛ یک دوستی که از جریان مطلع می*شود به بنده خبر داد که از فلان*جا تماس گرفتند و از وضعیت پدرتان سؤال کردند؛ من هم با اولین پرواز زاهدان که 22 و 20 دقیقه شب بود، خودم را به تهران رساندم و حدود یک نیمه شب به بیمارستان رسیدم.

    پدرم بستری بود و چون دیر وقت بود، به من اجازه ملاقات ندادند خیلی نگران احوالش بودم، تلفن شیفت بیمارستان را از زیر شیشه یکی از میزها برداشتم و ساعت حدود سه بامداد بود که با تلفن داخلی که روی دیوار نصب بود با شیفت بیمارستان تماس گرفتم و اجازه ورود به بخش او را خواستم؛ آنها ناراحت شدند و گفتند ساعت 3 صبح است و بیمار باید استراحت کند. خلاصه تا صبح اجازه ملاقات ندادند.

    صبح که پدرم را دیدم، بسیار آرام و راحت بود؛ به من گفت " کی به شما خبر داد؟ اتفاقی نیفتاده. مطلبی نیست. چرا آمدی؟" در ظاهر هم مشکلی وجود نداشت؛ نشسته بود و صبحانه می‏خورد. با هم صحبت *کردیم که برخی از دوستان و همکارانش مثل «سردار باباییان»، رئیس بازرسی فرماندهی نیروی زمینی سپاه و «جناب سرهنگ خمر»، یار و همرزم قدمیش که الان مسئول امور بازنشستگان استان است به دیدارش آمدند و رفتند؛* همین طور نشسته بودیم که دیدم پدرم دست چپش را روی سرشان گذاشت و یک «آخی» گفت. دلم لرزید ولی گفتم انشاالله مطلبی نیست.

    به من گفت به عمو زنگ بزن بیاید (حجت*الاسلام دکتر نجف لک*زایی که الان معاون فرهنگی مجمع جهانی اهل*بیت علیهم السلام است)، در همین لحظه تیم پزشکی هم از سپاه از جمله «سردار عراقی زاده» "مسئول بهداشت و درمان کل سپاه،" «سردار اخوان» "مسئول بهداری نیروی زمینی سپاه،" آقای دکتر «پیروی» و... آمدند.

    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  10. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  11. #6
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    ال پدرم که بد شد، خیلی نگران و مضطرب شدم؛ *پدرم که نگرانی من و دکتر را دید، گفت "آرام، آرام، دست و پایتان را گم نکنید. من وضعیت خودم را می*دانم الان هم در وقت اضافه هستم." وقتی تیم پزشکی داخل اتاق بود من را بیرون فرستاند و وقتی دوباره وارد اتاق شدم، دیدم پدرم آرام خوابیده، طوری که احساس کردم دارد با من شوخی می*کند؛ آهسته گفتم حاجی! حاجی!* آن لحظه متوجه شدم هر دو چشم پدرم باز است یعنی آن چشم مجروح ایشان که بر اثر ترکش، بیش از دو دهه بسته بود، باز شده بود؛ آنجا دیگر مطمئن شدم که پدرم، امیدم و «حبیبم» برای همیشه ما را تنها گذاشته و مهمان دوستان شهیدش شده است.

    «حاج غلام سرگزی» از معتمدین، ریش سفیدان و بزرگ طائفه سرگزی در سیستان که پیکر پدرم را در قبر گذاشت بعد از مراسم چهلم برای ما تعریف می*کرد که "من پیکر بزرگان زیادی را در قبر گذاشته*ام اما وقتی داشتم پیکر شهید لک*زایی را در قبر می*گذاشتم، چهارتا نور را احساس کردم، اول فکر می*کردم توهم است اما بعد متوجه شدم هر دو چشم شهید هم باز شده است."

    یکی از بزرگترین آرزوهای پدر

    پدرم در روزهای اول مسئولیتش خیلی دوست داشت در گلزار شهدای حضرت رسول*اکرم (ص) بک حسینیه و مرکز فرهنگی دایر کند که مردم وقتی برای زیارت شهدا می*آیند، از این اماکن هم استفاده کنند.

    آن روزها وقتی این صحبت* را مطرح می*کرد، قدری دور از ذهن به نظر می*رسید که در این بیابان مرکز فرهنگی احداث شود، اما به فضل خدای متعال و پیگیری*های پدر و کمک*های مردم،* علاوه بر مرکز فرهنگی،* پایگاه مقاومت بسیج*، یک مسجد و حسینیه بسیار بزرگ به همراه غسال*خانه و خانه سرایداری احداث شد و فضای گلزار نیز به تصاویر شهدا مزین شد.

    حتی برای این گلزار، سازوکار مدیریتی تعریف کرد و 30 رده سازمانی برای آن در نظر گرفت که همگی مصوب شده بود و شرح وظایف مشخص داشت؛ حتی برای مدیرانش حکم*های جداگانه صادر کرد؛ یکی از مدیریت*های این گلزار مدیریت تربیت بدنی بود که یکی از کارهای آن، تشکیل تیم ورزشی بود؛ این تیم در سطح شهرستان و حتی استان در مسابقات شرکت می*کرد و مقام هم می*آورد؛ این گلزار اکنون 114 عضو دارد و با سازوکاری که دارد در سطح کشور بی نظیر است.

    البته در آخر هم مردم منطقه پاداش او را دادند و علی*رغم اینکه می*خواستیم پیکر پدر را در گلزار شهدا دفن کنیم، مردم به اتقاق، پیکر سردار را داخل حسینیه بردند و او را در وسط حسینیه دفن کردند.

    بیشتر خصوصیات پدر را در رفتار با همکارانش شناختم

    بنده 14 سال با پدرم همکار بودم و بسیاری از خصوصیات پدر را در محل کار و در برخورد با دیگر همکارانش شناختم.

    سردار لک*زایی، مالک اشتر ولایت بود

    پدرم صبر و تحملی مثال زدنی داشت؛ هیچگاه عصبانی نمی*شد مگر برای کار شهدا. آیت*الله سلیمانی نماینده ولی فقیه در استان در سخنرانی*شان، پدرم را به مالک اشتر ولایت تشبیه کرد، یعنی نقشی که مالک برای ولایت در زمان خودش داشت، سردار لک*زایی همان نقش را برای ولی این دوران خود داشت.

    ولایت؛ خط قرمز پدر بود

    بدون استثنا، مقام معظم رهبری و مسئله ولایت فقیه خط قرمز پدر بود؛* این چیزی است که همه بر آن اذعان دارند، آیت*الله سلیمانی نماینده ولی فقیه در استان در مراسم ختم پدرم، قسم یاد کرد که سردار لک*زایی دارای قلب سلیم بود. امکان نداشت از روی حرف نماینده ولی فقیه بگذرد چه رسد به دستورات و اوامر رهبری.
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  12. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  13. #7
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    پدرم بی چون و چرا پایبند به آرمان*های حضرت امام و رهبر معظم انقلاب بود، او در همه سخنرانی*هایش بر دنباله*روی از ولایت تأکید داشت و می*گفت "نگاه کنید ببینید ولایت چه می*گوید همان مسیر را دنبال کنید و به جریانات دیگر هم کاری نداشته باشید؛ علمدار ما ولایت است". امکان نداشت جایی سخنرانی کند و حرفی از امر به معروف و نهی از منکر یا تبعیت از ولایت مطرح نکند.


    بدون اما و اگر می*روم

    پدرم دوست داشت در همین منطقه سیستان و بلوچستان که منطقه محرومی است، خدمت کند؛ او گاهی تا ساعت یازده شب هم نمی*توانست به خانه بیاید. علی*رغم وضعیت جسمانی که داشت، لحظه*ای از رسیدگی به مسائل سیستان و بلوچستان غافل نبود و تا پاسی از شب در حال سرکشی از مقرهای مختلف در این مناطق بود.

    جایگاه و رتبه هم برای او مطرح نبود؛ یک روز گفت: "آقای قرائتی می*گفت خرج من قرائتی دو ریال است، *یعنی با یک تماس بگویند آقای قرائتی شما دیگر آنجا مسئول نیستی، باید بروم؛ یعنی تمام هیبت من همین است؛ حالا ما هم همینطور، بگویند شما دیگر مسئول نیستی، می*روم و فردای قیامت باید جواب بدهم که در این مدتی که مسئول بوده*ام، چگونه خدمت کردم." لذا ایشان دلبسته مقام نبود و همواره به فکر خدمت و قیامت بود.

    همیشه از اتاقش به امید شهادت بیرون می*آمد

    همیشه از اتاقش به امید شهادت بیرون می*آمد، آن را مرتب می*کرد و می*گفت "هر روز که از اتاقم بیرون می*آیم آن را چنان مرتب می*کنم که اگر فردا نتوانم بازگردم، مشکلی در اتاقم نباشد". یعنی با این دید و این اندیشه محل کارش را ترک می‏کرد .

    لباس*های سرداری*اش بیشتر از خودش استراحت کردند

    پدرم چون زیاد دیدارهای مردمی داشت، معمولاً لباس شخصی می‏پوشید، طوری که گاهی می*گفتم به جای ایشان، لباس*های سرداری*شان استراحت می*کند، با اینکه ایشان 72 و نیم درصد جانبازی و 4 و نیم درصد ضایعه روانی داشت و در جمجمه و گردنش ترکش*های جنگ را به یادگار داشت، فعالیت*هایش کم نمی*شد؛ بعد از شهادتش وقتی داشتم سیر درمانی او را بررسی می*کردم نگاهی به عکس*های رادیوگرافی او و مراجعاتی که به پزشکان داشت، انداختم؛ آن موقع تازه متوجه شدم در گردن و لگن و پهلویش هنوز ترکش*هایی از دوران جنگ باقی مانده بود؛ چیزی که در زمان حیاتش به هیچ وجه عنوان نکرد.

    پدرم هیچ وقت دوست نداشت خودش را مطرح کند؛ یک بار در زمان حیاتش گفت*وگویی با یکی از خبرگزاری*ها انجام داد و خبرنگار از او در خصوص نحوه مجروحیت*اش سؤال کرد؛ پدر بعد از پایان مصاحبه، اجازه انتشار آن را نداد. آن مصاحبه بعد از شهادت ایشان منتشر شد.

    معتقد به اصلاح بود نه اخراج

    در مدت 31 سال خدمت ایشان با توجه به اینکه در همه این دوران، مسئولیت داشته است، پاسداری را سراغ نداریم که بگوید سردار لک*زایی به این دلیل مرا توبیخ کرد. تنها هدف ایشان اصلاح بود نه اخراج. معتقد بود یک پاسدار وقتی تخلفی مرتکب می*شود، باید به دنبال اصلاح او بود؛ می*گفت اخراج یک بخش قضیه است، اما خانواده*اش متلاشی می*شود و هم به لحاظ حیثیتی صدمه می*بیند. لذا باید وقت گذاشت و با نصیحت و محبت او را با خوبی و درستی آشنا کرد. می*گفت با توجه به اینکه استان ما استان مرزی است، اگر پاسداری اخراج شد و برای تهیه معاش خانواده*اش به مشکل برخورد، *ممکن است به دام گروهک*ها و معاندین هم گرفتار شود.

    پدر شهیدی نیست که جای بوسه سردار لک*زایی بر دستانش نباشد

    خدمت به خانواده شهدا را افتخار خود می*دانست، امکان ندارد پدر و مادر شهیدی بگوید سردار لک*زایی را نمی*شناسم یا سردار لک*زایی به ما سر نزده است. اینطور هم نبود که تشکیلاتی و با دوربین و تبلیغات سراغ خانواده شهدا برود. پدر شهیدی نیست که جای بوسه سردار لک*زایی بر دستانش نباشد. پدر شهیدان خدری،* پدر سرلشکر حاج قاسم میرحسینی جزو این خانواده*ها بودند.

    وی در خصوص انگیزه پدر در خدمت به خانواده شهدا گفت: پدر بعد از این ترکش*ها و مجروحیتی که پیدا کرد (که در حقیقت شهادت را آن زمان تجربه کرده بود)، می*گفت "تمام وجودم وقف نظام و مردم و سپاه است"؛ همواره به ما توصیه می*کرد کار را برای رضای خدا انجام دهیم. می*گفت "اگر کاری انجام می*دهید ببینید رضایت خدا در آن هست یا نه؛ عزت شما در کاری است که رضایت خدا را به دنبال داشته باشد؛ محبوبیت شما در این دنیا و آن دنیا در کاری است که با رضایت پروردگار انجام می*شود؛ اگر مقبولیت داشته باشد درست انجام می*شود و اگر خدایی نباشد، هر کسی با هر ساز و کاری که می*خواهد انجام دهد، به نتیجه نمی*رسد".
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  14. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  15. #8
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    درم دست خالی به دیدار خانواده شهدا نمی*رفت؛ عکسی از مقام معظم رهبری را به تعداد زیاد قاب گرفته بودند و در دیدار با خانواده شهدا غالباً یکی از هدایایی که برای خانواده شهدا می*برد، تصویر رهبر معظم انقلاب بود و در کنارش هم هدیه* دیگری در حد توانش تقدیم می*کرد.

    پدرم تمام طول عمرش را در خدمت خانواده معظم شهدا و ایثارگران و ملت سپری کرد و به این خدمت افتخار می*کرد. او ساعت*های زیادی را روزهای پنجشنبه در گلزار شهدا می*گذراند؛* افرادی که نمی*توانستند پدر را در دفتر کارش ببیند،* در گلزار شهدا او را پیدا می*کردند و پدرم هم ساعت*ها برای آنها وقت می*گذاشت و مشکل را تا رفع آن و تا جایی که قانون اجازه می*داد پیگیری می*کرد.

    برای همکارانش اول پدر بود، بعد فرمانده

    یکی از همکارانمان جایی برای خواستگاری می*رود، به او می*گویند سردار لک*زایی را در سپاه می*شناسید؟ می*گوید مگر پاسداری هست که جانشین سپاه را نشناسد؛ می*گویند اگر ایشان شما را تأیید کند ما شما را به دامادی می*پذیریم.

    آن پاسدار می*آید خدمت سردار و ماجرا را می‏گوید و خواهش می‏کند که پدرم با خانواده عروس خانم، تماس بگیرند. سردار می*گوید چرا تماس؟ زنگ بزن منزلشان تا با هم برویم؛ ایشان برای خواستگاری این پاسدار می*رود و در مراسم عقد و عروسی او هم شرکت می*کند و بعد از آن هم ارتباط خود را با آن پاسدار حفظ کرد. یا برای حل مشکلات خانواده پاسدارها بسیار وقت می*گذاشت و تا مشکل را حل نمی*کرد دست بر نمی*داشت. گاهی شب*های زیادی همراه ایشان بودم و حتی تا یک و دو نیمه شب، به خانواده*ها سر می*زدیم.

    استفاده شخصی از بیت*المال؛ ممنوع

    در حفظ بیت*المال بسیار دقت می*کرد؛* خاطرم هست،* روزی کیفش باز بود؛ می*خواستم نکته*ای را یادداشت کنم، خودکار و کاغذی را از توی کیفش برداشتم،* اما فوراً از دست من گرفت؛ گفت "پسرجان! این کاغذ برای سپاه است*، آن خودکار هم برای امضای نامه*های سپاه است، استفاده شخصی که نمی*شود کرد"؛ هیچ کس تأیید نمی*کند من که فرزند بزرگ ایشان بودم در سرما یا گرما حتی برای یک بار با ماشین سپاه به مدرسه رفته باشم، با اینکه او در آن زمان فرمانده سپاه زابل بود.

    پدرم دوره دافوس را در تهران گذراند و نفر دوم دوره شد. با توجه به اینکه من روحیات و توانمندی او را می*شناختم به پدر گفتم چرا شما دوم شدید؟ گفت "نفر اول سالم بود و دائم دنبال این بود که کدام سؤال مهم*تر است و کدام سؤال مهم نیست؛ من از این روحیات نداشتم. به این خاطر دوم شدم".

    دکتر می*گفت تعجب می*کنم چطور تا حالا زنده ماندی؟

    10 سال قبل با او دکتر رفتم، ترکش مقداری در سرش تکان خورده بود، وقتی وارد مطب پزشک شدیم، به من گفت شما داخل اتاق نیا. من هم نگرانش بودم، در را آرام باز کردم و رفتم داخل، دیدم دکتر با حالت عتاب به او می*گوید "چرا اینقدر به خودت فشار می*آوری، شما 10 سال قبل باید از این دنیا می*رفتی، من متعجبم که چطور زنده*ای؟"

    هیچ وقت برای فرزندش پارتی*بازی نکرد

    من 14 سال با پدرم همکار بودم؛ در سپاه پاسداران یک نامه نداریم که سردار نوشته باشه که این امتیاز را به او بدهید،* با اینکه من فرزند ایشان بودم، حتی دو روز مرخصی تشویقی به بنده نداد. بنده هم وقتی با ایشان ملاقات داشتم، باید مثل بقیه رفتار می‏کردم و هیچ رانتی وجود نداشت، البته سعی می*کردم تا جایی که ممکن است در دفتر کار مزاحم او نشوم مگر برای کار اداری.

    نگران بودم که پدرم نتواند پاسخگوی نیروهایش باشد

    من نزدیک به دو سال در پادگان امام حسین (ع) اصفهان کار می*کردم، بعد به این استان آمدم؛ آن موقع سردار مولوی حقیقی، فرمانده سپاه استان بود؛ دستور دادند که فلانی ـ یعنی من ـ در زاهدان به کارگیری شود؛ خدمت ایشان رفتم و گفتم من در زاهدان خدمت نمی*کنم (آن موقع پدرم معاون هماهنگ*کننده سپاه استان بود)، گفتم می*خواهم بروم شهرستان نیک شهر. آن موقع نیک شهر یک اتوبوس داشت که 7 صبح می*رفت و حدود 5 بعداز ظهر برمی*گشت و من از خانه خودمان تا نیکشهر حدود 10 ساعت در راه بودم؛ سردار مولوی خندید و گفت "با بابات دعوایت شده؟" گفتم نه سردار ممکن است فردا پاسداری مراجعه کند و پدرم او را به خاش یا ایرانشهر یا زابل که فاصله*شان به زاهدان بین 2 تا 5 ساعت است، بفرستد اگر متوجه شود که پسرش را به زاهدان برای خدمت فرستاده*اند شاید جوابی نداشته باشد؛ لذا این لطف و مرحمت شماست که می*گویید بنده زاهدان بمانم. سردار مولوی هم ضمن تحسین بنده، روی نامه را خط زدند و نوشتند "نیک شهر صحیح است".

    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  16. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  17. #9
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    حسرتی که برای همیشه در دلم ماند

    چون به پدر بسیار علاقه*مند بودم دوست داشتم کنارش کار کنم، حتی دوست داشتم مسئول دفتر او باشم. پیشنهاد را بازرسی استان داد و گفت شما اینجا نمی*آیی؟ من استقبال کردم. با پدر مطرح کردم اما ایشان گفت "نه شما همان جا باشی خوبه؟" برایم سؤال شد؛ گفتم نمی*خواهی ما کنارت باشیم؟ موضوع چیه؟ گفت "نه شما چرا از این دید نگاه می*کنید، استان ما یک استان امنیتی است و من هر لحظه برای سرکشی در سطح استان یا در نوار مرزی هستم؛* می*خواهم اگر اتفاقی برای من افتاد، شما باشی".

    وقتی بلوچستان یتیم شد

    بعد از شهادت پدرم، یکی از معتمدین اهل سنت با گریه می*گفت "بلوچستان یتیم شد". رفتار او به گونه*ای نبود که خاص شیعیان یا خاص اهل تسنن باشد،* از بزرگان اهل سنت کسی را سراغ نداریم که بگوید 5 دقیقه پشت در اتاق او معطل شدم؛ پدرم همواره تلاش کرد تا حلقه اتصال شیعه و سنی با مسئولان نظام باشد؛ او با اینکه پیشنهادات بسیاری برای خدمت در پست*های دیگر یا استان*های دیگر داشت اما هیچ یک را قبول نکرد و همیشه می*گفت "من وقف سپاه هستم" و هیچ جای دیگر را به سیستان و بلوچستان ترجیح نداد.

    وحدت شیعه و سنی یکی از دغدغه*های اصلی او بود

    او همواره به فرمانده*ها و نیروهای تحت امرش سفارش می*کرد که دقت لازم را داشته باشند، می*گفت "شما بالاخره به منطقه دیگری خواهید رفت اما ما هستیم و باید پاسخگوی مردم باشیم*؛ حق را به جانب یک طرف ندهید و سعی کنید با تصمیمات درست، صلح و صفا را برقرار کنید".

    پدرم آنقدر به مسئله وحدت شیعه و سنی تأکید داشت که در مساجد اهل سنت حضور پیدا می*کرد و پشت سر اهل سنت نماز می*خواند؛ این نکات به شهادت خود برادران اهل سنت است؛ در بحث امر به معروف نیز بسیاری از اهل سنت از سوی سردار لک*زایی حکم مسئولیت دارند و امر به معروف و نهی از منکر را در مساجد خودشان پیگیری کنند.

    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  18. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  19. #10
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    توزیع بیش از 110 هزار جلد کتاب «مهدویت از نگاه صحاح سته» در منطقه بلوچستان

    پدر برای ترویج مهدویت در میان شیعه و سنی بسیار تلاش کرد؛ او 110 هزار جلد کتاب «مهدویت از نگاه صحاح سته» را برای استان سفارش داد؛ چاپخانه نگران از اینکه نکند اشتباهی شده باشد، از سردار سؤال می*کند که مطمئن هستید 110 هزار جلد می‏خواهید؟ سردار می*گوید بله؛ اما باز از یکی دیگر از مسئولان بنیاد مهدویت سؤال می*کنند که آیا این تعداد سفارش داده شده، فروش می*رود؟* که آن مسئول گفته بود اگر سردار لک*زایی گفته است، سریع تهیه کنید و نگران نباشید؛ این کتاب*ها وارد منطقه شد و در کتابفروشی*ها و در میان مردم توزیع شد و هزینه ناشر هم خیلی زود به او پرداخت شد. فکر می*کنم بعد از آن سردار، 40 هزار جلد دیگر را هم از این کتاب سفارش داد.

    چون این کتاب از نگاه اهل سنت به مسئله مهدویت پرداخته است، سردار لک*زایی قصد داشت پاسخ شبهات اهل سنت را از زبان بزرگان خودشان بدهد و خودش هم ساعت*ها با بزرگان اهل سنت در کمال محبت و برادری و آرامش صحبت می‏کرد.

    ماجرای خواندنی یک تنبیه عجیب

    یک روز وقتی به دفترش می*رود، می*بیند دفتر نظافت خوبی ندارد؛ می*پرسد مسئول نظافت دفتر کیست،* صدایش کنید بیاید؛ سرباز را صدا می*کنند و گوشی را هم دستش می*دهند که درباره نظافت دفتر، سردار با شما کار دارد، سرباز هم خودش را آماده تنبیه کرده بود. هراسان و نگران وارد دفتر سردار می*شود؛* سردار می*پرسد شما مسئول نظافت اینجا هستی؟ سرباز می*گوید بله؛ می*پرسد شماره خانه ما را داری؟ سرباز می*گوید نه می*پرسد شماره مخابرات سپاه را چطور، داری؟ می*گوید بله؛ سردار می*گوید "خیلی خوب، روزهایی که شما وقت نمی*کنید اینجا را نظافت کنید به مخابرات بگویید شماره مرا بگیرد و اطلاع بدهد تا من ده دقیقه زودتر خودم را برسانم و اینجا را نظافت کنم؛ مردم می*روند و می*آیند و این وضع در شأن مردم و سپاه نیست". بعد از آن دفتر ایشان هیچ وقت نامرتب نبود.

    پشتکار زیادی در درس خواندن داشت

    پدرم در کنار فعالیت*های شغلی*شان درس هم می**خواند؛ من همیشه با کتاب زبان انگلیسی مشکل داشتم؛* اما پدر کاست آن را داشت و در خانه که می*نشست، ضبط را روشن می*کرد و بسیار تکرار می*کرد تا کاملاً یاد بگیرد؛ من که فرزند ایشان بودم و به لحاظ جسمی سالم، از این پشتکار پدر بسیار شرمنده می*شدم و خجالت می*کشیدم. او خیلی کم می*خوابید و بیشتر کار می‏کرد.
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  20. 6 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  21. #11
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Most Popular

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۱-فروردین-۱۸
    محل سکونت
    یه گوشه خلوت شیراز
    نوشته ها
    2,711
    امتیاز : 18,843
    سطح : 86
    Points: 18,843, Level: 86
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 7
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social50000 Experience PointsTagger First ClassVeteran
    تشکر کردن : 9,547
    تشکر شده 17,700 در 2,736 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 3 در 3 پست

    پیش فرض

    سردار شهید حبیب لک*زایی خود نیز از جرگه خانواده شهدا بود؛ شهید «مسلم لک*زایی» به همراه داماد خانواده «حجت*الاسلام نعمت*الله پیغان» در فاجعه تروریستی تاسوکی در سال 84 به شهادت رسیدند.

    سروان لک*زایی در این خصوص اظهار داشت: برادرم روحانی و پایه هشت حوزه علمیه قم بود و در زمان شهادت 20 سال داشت؛ او بعد از 6 ماه دوری از خانواده در حالی که قصد رفتن به منزل و تازه کردن دیدار با پدر و مادرش را داشت به شهادت رسید.

    عکس*العمل شهید لک*زایی بعد از شنیدن خبر شهادت فرزند و دامادش

    پدرم با این قضیه در «مقام تسلیم» و «مقام رضا» برخورد کرد و تسلیم رضای خدا شد؛ علاوه بر برادر و دامادمان، برادر ایشان آقای رضا لک*زایی که آن موقع دانشجوی رشته فلسفه بود هم در این فاجعه تروریستی گروگان گرفته شد، پدرم اولین نفری بود که به محل حادثه رسید و صحنه تاسوکی را مدیریت کرد.

    بنده در همان لحظه با یکی از اقوام تماس گرفتم و گفتم آنجا چه خبر است؟ در حالی که صدای تیراندازی می*آمد، گفتند مسافران را از خودروها پایین کرده*اند؛ در طول دوران خدمتم سراغ نداشتم موردی را که بخواهند عده*ای را گروگان بگیرند، دست و چشم*شان را چسب بزنند و آنها را بی*سلاح و بی*دفاع به شهادت برسانند.

    به خودم دلداری دادم و گفتم نه چیزی نیست، گفتند دارند تیراندازی می*کنند؛ گفتم خدا بزرگ است و* خودم را سریع به منطقه رساندم؛ وقتی رسیدم دیدم چند ماشین در حال سوختن هستند؛ وقتی جنازه*ها منتقل شدند، به پدرم پیغام می*دهند که در میان جنازه*ها پیکر داماد و پسر شما هم هست. پدرم قدری مکث می*کند و می*گوید آنها را هم مانند بقیه جا به جا کنید و حتی حاضر نشد آن لحظه کار را رها کند و سراغ آنها برود.

    روایت شهادت 2 شهید امر به معروف خانواده لک*زایی در فاجعه تاسوکی

    این نکته را هم باید بگویم، شهید مسلم و شهید پیغان، تنها شهدایی هستند که اجازه ندادند به دست و چشم*شان چسب زده شود.

    در لحظه اول آنها به درستی تشخیص داده بودند که اینها نظامی نیستند؛ بازماندگان فاجعه می*گویند شهید پیغان به آنها می*گوید شما اگر نظامی هستید این چه طرز برخورد است چرا جلوی زن و بچه*ها با لحن خشن صحبت می*کنید؟ اما افراد مسلح تهدید می*کنند و آنها را از ماشین پیاده می*کنند و به سمت پایین جاده که خاکی* است می*برند اما شهید پیغان اجازه نمی*دهد چشم و دستش را ببندند و باز اعتراض کرده و آنها را امر به معروف و نهی از منکر می*کند که افراد مسلح تیری به گلوی ایشان می*زنند.

    شهید مسلم هم بعد از جلوگیری از بستن چشم و دستش،* اقدام به فرار می*کند که آنها منور شلیک می*کنند و نیروهای تأمینی که در اطراف بودند، به برادرم تیراندازی می*کنند؛ بردارم زخمی می‏شود و بعد بر اثر خونریزی در بیمارستان به شهادت می‏رسد.

    پدرم تصمیم داشت در این سفر برادرم را داماد کند و حتی خانواده*ای را هم مد نظر قرار داده بود و از بنده هم مشورت گرفت اما تقدیر چنین بود که شهید مسلم به مقصد نرسد.

    هنگام شهادت پدر هم قرار بود تا 10 ـ 15 روز دیگر، مراسم عروسی برادرم حاج جعفر برگزار شود؛ آقا جعفر فرزند آخر بود و پدرم برای برگزاری مراسم ازدواجش ذوق و شوق فراوانی داشت؛ حتی لیست مهمانان را هم با خط خودش نوشته بود که آن را همراه دارم؛ اما تقدیر چنین شد که این بار خودش نباشد.

    دفتر اول «حبیب دل*ها» منتشر شد

    کتابی به مناسبت چهلم پدرم با عنوان «حبیب دل*ها» و به همت عمویم، «رضا لک*زایی» در 360 صفحه منتشر شده است؛ این کتاب در کمترین زمان تهیه شده و در قم و زاهدان هم رونمایی شده و با استقبال مردم قدرشناس استان و کشور مواجه شده است. این کتاب حاوی زندگی نامه و پیام*های تسلیت مسئولان کشوری و لشکری و بخشی از مقالات، سخنرانی‏ها و مصاحبه پدرم درباره زندگی‏شان است. کتاب حبیب دل*ها به همت مؤسسه فرهنگی عرشیان کویر تاسوکی منتشر شده و دفتر دوم این کتاب هم تا اسفند ماه منتشر خواهد شد.
    ==--==--==--==--==--==

    ==--==--==--==--==--==

  22. 5 کاربر از پست مفید عرض از مبدا تشکر کرده اند .


  23. #12
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-مهر-۲۷
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    4,640
    امتیاز : 103,575
    سطح : 100
    Points: 103,575, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second ClassVeteranCreated Album pictures50000 Experience Points
    تشکر کردن : 29,106
    تشکر شده 19,827 در 3,888 پست
    حالت من : Shad
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    خیلی جالب بود جناب عرض از مبدا
    ممنون
    (من معمولا مطالب مذهبی زیاد نمیخونم متاسفانه اما این یکی بخاطر عنوانش به نظرم جالب اومد و از خوندنش لذت برم)
    بازم تشکرو سپاس
    یااباعبدالله در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم
    اصلا به تو افتاده مسیرم که بمیرم
    یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
    یا سخت در اغوش بگیرم که بمیرم

    ......................


  24. 2 کاربر از پست مفید ترنم رضوي تشکر کرده اند .


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1