کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 11 , از مجموع 11
  1. #1
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض شهید عبدالله نوریان

    شهید «عبدالله نوریان» در تاریخ 22 آذر 1340 در محله شمیران تهران به دنیا آمد؛ سال 1358 همزمان با اخذ دیپلم به منظور یاری دین خدا به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد؛ در سال 61 با تأسیس تیپ سیدالشهدا (ع) به عنوان فرمانده گردان تخریب لشکر سیدالشهدا (ع) مشغول به کار شد و سرانجام در چهارم اسفند 64 سردار شهید عبدالله نوریان، در 24 سالگی در عملیات «والفجر 8» در حالی که مسئولیت مهندسی و تخریب لشکر 10 سیدالشهدا(ع) را بر عهده داشت، در حین هدایت بلدوزرها به منظور ایجاد خاکریز بر اثر اصابت خمپاره در منطقه فاو به شهادت رسید و پیکر مطهرش در امامزاده علی اکبر شمیران آرام گرفت.
    [["Arial"][/FONT]

  2. #2
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    بنده بعد از سالیان بعد از جنگ پراثرترین فردی را که با تمام وجود لمس کردم، شهید «عبدالله نوریان» بود؛ همیشه احساس می کنم، افقی است که باید به سمت او رفت؛ ویژگی هایی که می خواهم از حاج عبدالله بگویم این است که او انسان هدفدار در زندگی و با ملاک بود؛ من این را از حاج عبدالله بهره گرفتم؛ او جنگ  جنگ تا رفع فتنه را به عنوان یک هدف اساسی زندگی خودش قرار داده بود.

    آنچه که می توانیم از شهدا یاد بگیریم این است که اهداف قرآنی و الهی را دنبال کنیم و با ملاک و میزان حرکت کنیم؛ بنده تابستان سال 1362 وارد گردان تخریب در کوهدشت شدم؛ وقتی وارد چادر شدم احساسم این بود که همه دارند راجع به فردی صحبت می کنند، آن موقع حاج عبدالله برای من غریب بود.

    حاج  عبدالله چند روزی در مرخصی بود، وقتی که آمد و او را دیدم، در نگاه اول یک آدم معمولی به نظر می رسید؛ ویژگی های ساده ای داشت؛ کم  کم در مراودات به خوبی احساس کردم که او چه فرد مخلصی است؛ حاج   عبدالله در زندگی  همه نقش داشت و امروز هم دارد.
    [["Arial"][/FONT]

  3. #3
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    حیف که من شاگرد حاج  عبدالله  هستم

    سال 66 خداوند توفیق داد و به مکه رفتیم، شهید «ناصر اربابیان» هتل ما آمد؛ او گفت: «سر کرخه از دژبانی عبور می کردم، دژبان به من گیر داد، من یک جمله گفتم: حیف که من شاگرد حاج عبدالله هستم و نمی توانم به تو چیزی بگویم». این شهید در زندگی خیلی از افراد تأثیر داشت.

    از شهرت گریزان بود

    ویژگی دیگر حاج  عبدالله خودسازی اش بود، او قبل از اینکه به دیگران بپردازد، به خودش پرداخته بود، ویژگی های اخلاقی و خاصی داشت، این ویژگی ها شرایطی را فراهم کرده بود که خودش را نمی دید، از شهرت گریزان بود، آن چیزی را که بنده نوعی امروز گرفتارش هستم را گرفتار نبود.

    قبل از عملیات «خیبر» گردان تخریب چهار تا چادر در انتهای دوکوهه و پشت رودخانه داشت؛ حاج قاسم راننده حاج عبدالله بود؛ گاهی اوقات می گفتیم کی می شود که ما هم راننده حاج عبدالله باشیم تا بیشتر در کنارش باشیم؛ حاج عبدالله با حاج  قاسم می خواست وارد دوکوهه شود، دژبان نمی گذاشت؛ اینها کارت تردد نداشتند.

    حاج عبدالله گفت: «ما بچه های گردان تخریب تیپ 10 سیدالشهدا هستیم» دژبان پرسید: «همان که فرمانده اش حاج عبدالله است؟» حاج قاسم گفت: «بله» و دژبان گفت: «خوش به حالتون».

    دژبان  رفت و طناب را انداخت تا ماشین عبور کند؛ حاج قاسم می گفت: «وقتی داخل شدیم، حاج عبدالله روی داشبرد ماشین زد و گفت نگه دار» ایستادم؛ حاج عبدالله سراغ دژبان رفت.

    ـ تو عبدالله را می شناسی؟

    ـ نه تعریفش را شنیدم.

    ـ عبدالله بنده بد خداست.

    دژبان یقه حاج عبدالله را گرفت و گفت: عبدالله بنده بد خداست؟ می خواست حاج عبدالله را بیرون بیاندازد، ما رفتیم و او را جدا کردیم. گفتیم ولش کن.

    دژبان گفت: اگر دفعه بعد بیایید و کارت نداشته باشید، راهتان نمی دهم. این دفعه به خاطر فرمانده ای راهتان دادم که بدش را گفتید.

    آن شب حاج عبدالله به گردان آمده و خیلی به هم ریخته بود و حال خوبی نداشت؛ با ناراحتی می گفت: «شما در گردان زحمت می کشید و من مشهور شدم». او آن شب به این نتیجه رسیده بود که گردان را رها کند و به کردستان برود؛ نامه ای هم به شهید رستگار نوشت؛ شهید رستگار با دیدن نامه پرسید: «این چیه؟» حاج قاسم جواب داده بود: «مثل اینکه فیلَش یاد هندوستان کرده می خواهد برود، کردستان»

    شهید رستگار گفت: «ایراد ندارد حاج قاسم را با خودت ببر همین که اسم حاج عبدالله روی گردان تخریب هست، کافی است».

    بعد از عملیات «خیبر» حاج عبدالله خرما، نان و آب برداشت و به بازی دراز رفت تا خودسازی کند، شهرتی را که از آن بدست آورده، گریبان گیرش نشود؛ چرا؟ چون یک پاسدار وظیفه از او تعریف کرده بود!
    [["Arial"][/FONT]

  4. #4
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    اج عبدالله اهل تهجد و شب زنده داری  بود؛ یکبار او را در بهشت زهرا(س) دیدم؛ باهم سلام و علیک کردیم، دوباره او را در قطعه 27 دیدم، او مرا ندید، از لابلای مزار شهدا عبور می کرد، لا اله الا الله می گفت و می لرزید؛ پیش خودم می گفتم: «او چه می گوید؟ چه می بیند که این گونه می لرزد».

    فرمانده مان بود و به او عشق می ورزیدیم؛ این ویژگی های حاج  عبدالله صفات مطلوبی درست کرده بود که این صفات، سبب شد تا او خدا بین شود نه خودبین؛ همه را دعوت به خدا می کرد نه به خودش.
    [["Arial"][/FONT]

  5. #5
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    ذکر حاج  عبدالله؛ بگویید «بسم الله  الرحمن الرحیم»

    در عملیات «والفجر 4» مریوان در دشت شیلر می خواستیم یک مین قمقمه ای را منفجر کنیم ، اما نمی توانستیم؛ نه خنثی می شد و نه منفجر؛ حاج عبدالله آمد و گفتیم: «نمی شود این را کاری کرد» او گفت: «بسم الله، گفتید؟»

    گفتیم: «بله، گفتیم».

    او بسم الله الرحمن الرحیم گفت، همان کارهای مرا انجام داد و مین ترکید؛ حاج عبدالله گفت: «شما بگویید بسم الله  الرحمن الرحیم کار درست می شود».

    حسین روشنی قائم مقام اطلاعات لشکر 10 سیدالشهدا بود؛ می گفت: «در جاده اهواز ـ خرمشهر ماشینم خراب شده بود؛ داشتم دل و جگر این ماشین را در می آوردم؛ هر چه تلاش می کردم نمی توانستم آن را درست کنم؛ دیرمان شده بود. ماشین حاج عبدالله آمد.

    ـ حسین آقا چی شده؟

    ـ ماشین درست نمی شود.

    ـ بسم الله الرحمن الرحیم گفتید؟

    ـ بله، بسم الله گفتیم.

    آمد و بسم الله الرحمن الرحیم گفت و استارت زد و ماشین روشن شد.
    [["Arial"][/FONT]

  6. #6
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    برای رفتن به عملیات به خدا توجه کن

    ما در گردان تخریب 170 ـ 180 نفر بودیم؛ وقتی می خواستیم به عملیات برویم، او عادت داشت، به اندازه نیاز نیرو می فرستاد، قبل از خیبر در دوکوهه روی تل خاکی نشسته بود و لیست ها را تنظیم می کرد، به او گفتم: «حاج عبدالله اسم ما را هم بنویس و ما را سرکار نگذار». گفت: «چرا به من می گویی برو به خدا بگو، دل من دست خداست، اگر می خواهی اسم تو را بنویسم برو به خدا توجه کن و به اهل بیت(ع) توسل کن». امروز این فرهنگ را کجا می توان پیدا کرد؟!
    [["Arial"][/FONT]

  7. #7
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    ملاک حاج  عبدالله بندگی خدا بود

    او اهل ادب بود، بنده هیچ جمله ای بدی از او نشنیدم؛ اگر می خواست از کسی تعریف کند، می گفت: «بنده خوب خدا»، اگر می خواست از کسی بد بگوید، می گفت: «بنده بد خدا». ملاک او بندگی خدا بود.

    یکبار در کرخه بودم، باران شدیدی می بارید، من هم خیس شدم؛ رفتم در چادر جایی خالی است، پرسیدم اینجا جای کیست؟ گفتند: حاج عبدالله. گفتم: فرمانده گردان هست، برای خودش جا پیدا می کند، گرفتم و جای حاج عبدالله دراز کشیدم و خودم را به خواب زدم. حاج عبدالله بالای سرم آمد و نگاهی به من کرد و گفت: «علی تویی؟» بلند شدم تا او سرجایش بخوابد. گفت: «نه بگیر بخواب». در باران بیرون رفت و نمی دانم کجا رفت.
    [["Arial"][/FONT]

  8. #8
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    حاج عبدالله چگونه نیروهایش را تنبیه می کرد

    اگر عبدالله می خواست ما را تنبیه کند می گفت: «دیگر با شما حرف نمی زنم» این بدترین تنبیه بود؛ در کرخه داروی گیاهی تلخ و بدبویی آورده بود؛ بچه های بینی شان را می گرفتند و می خوردند؛ حاج عبدالله ما را جمع کرد و در چادر نشاند و گفت: «شما نعمت خدا را می خورید و بینی تان را می گیرید، خجالت نمی کشید، اگر کسی موقع خوردن دارو بینی اش را بگیرد من دیگر باهاش حرف نمی زنم». او دائما از این دارو گیاهی ها برای بچه ها می آورد.
    [["Arial"][/FONT]

  9. #9
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    نمی گذاشت لحظه ای بیکار بمانیم

    آدم برنامه ریزی بود، آموزش را یک اصل می دانست؛ نیروی انسانی را تقویت و رشد برای ادامه کار آینده می دانست؛ تا بیکار می شدیم ما را برای آموزش یا خنثی کردن مین می فرستاد، به شدت به آموزش اهمیت می داد.


    به احترام قرآن از خواب بیدار شد

    بعد از عملیات «والفجر 2»، در پادگان ابوذر بودیم، ما را جدا کردند، برای خنثی کردن مین شب تا صبح کار کردیم، وقتی به چادر رسیدیم، حاج عبدالله از شدت خستگی بیهوش می شد، یکی از دوستان دلش می خواست قرآن بخواند، تا قرآن کریم را باز کرد، حاج عبدالله از خواب بیدار شد و گفت: «من به احترام قرآن نمی توانم، بخوابم».
    [["Arial"][/FONT]

  10. #10
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    برای معالجه به پزشک ضدانقلاب مراجعه نکرد

    به شدت انقلاب و امام را دوست داشت، سال 1362 دستم از کار افتاد؛ چند ماه بیمارستان بستری بودم؛ بعد از آن به پادگان ابوذر و دیدن حاج عبدالله رفتم؛ دست مرا گرفت و شروع کرد درباره خدا و خلقت او حرف زدن؛ حاج عبدالله گفت: «دکتری که مراجعه می کنی، چطوره؟» دست چپ حاج  عبدالله ترکش خورده بود؛ من گفتم: «دکتر خوبیه، اما ضدانقلابی هم هست» حاج عبدالله گفت: «نه، من معالجه دستم را دست ضدانقلاب نمی دهم، هر کسی با امام خوب نباشید من با او کاری ندارم».

    بگذارید آفتاب پرست بخوابد

    به زاغه مهمات رفته بودیم،  چند تا آفتاب پرست در آنجا خوابیده بودند، گفت: «کاری شان نداشته باشید، بگذارید بخوابند».
    [["Arial"][/FONT]

  11. #11
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    خوابی که درباره حاج  عبدالله دیدم

    سال 62 خوابی از او دیدم؛ قبل از اینکه برای عملیات خیبر به منطقه برویم، من و علیرضا زرکوب و حاج عبدالله در منطقه «جفیر» نشسته بودم، به حاج عبدالله گفتم: «مرا بفرستید خط» گفت: «با لودرها جلو می روی؟» گفتم: «آره، می روم» گفت: «اما من نمی فرستمت؛ تو را جایی دیگر می فرستم».

    من هم گرفتم، خوابیدم؛ در عالم خواب دیدم عملیات تمام شده و بعد از عملیات چند نفر شهید شدند، از جمله حاج عبدالله. ما هم به منزل حاج عبدالله رفتیم، ما را به ستون کردند، عکس های حاج عبدالله در دست ماست و خودش هم ایستاده بود. در خواب گفتم: «این چه بازی  است؟! ما را آورده خانه اش، عکسش را گذاشته کف دست ما» از او پرسیدم، اما جوابی نداد؛ یکی گفت: «عبدالله چند ساله که جسمش پیش شماست اما خودش پیش شما نیست».

    بیدار شدم و به زرکوب گفتم: «عبدالله رفتنی است، چنین خوابی را دیدم». 3 ـ 4 روز پای پد هلی کوپتر بودم تا ما را سوار کنند، موقعی که ما را بردند سوار هلی کوپتر کنند، یک ماشین با سرعت آمد و دیدم حاج عبدالله است، صدا کرد.

    ـ علی بیا.

    ـ چی شده؟

    ـ تو برای من خواب دیدی؟

    ـ کی گفته؟

    ـ زرکوب به من گفت.

    برایش تعریف کردم، دست دور گردنم انداخت، خیلی گریه کرد و گفت، دعا کن تا بروم.

    او با خدای خودش صادق بود؛ همه هنرش بندگی خدا بود.
    [["Arial"][/FONT]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1