کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 8 , از مجموع 8
  1. #1
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض شهید محمد رستمی

    شهید محمد رستمی رهورد در سال ۱۳۲۵ش در روستای رهورد از توابع قوچان چشم به جهان

    هستی گشود. نوزاد درشت‏اندامی که وقتی در آغوش مادرش شیر می خورد، شاید کسی تصورش را

    هم نمی کرد که او روزی یکی از مردان بزرگ این سرزمین خواهد شد. بزرگ‏مردی که در

    گذرگاه های حساس کشور افتخار آفرید و سرافرازی را برای مردمش به ارمغان آورد. روزهای

    زندگی برای آن نوزاد شروع شده بود. روز ها از پی هم می گذشتند و هفته ها و ماه ها و سال‏ها. محمد

    آرام‏آرام بزرگ می شد و شیرین‏زبانی و بازیگوشی هایش شور زندگی را به خانه می آورد. شادی پدر

    و مادر و آغوش گرم پرمهرشان همه  دنیای او در این روز ها و سال ها بود. اما دوران کودکی و

    بازیگوشی در دل روستای کوچکشان خیلی طول نکشید. سفر ابدی مادرش به آسمان ها، دل کوچک

    او را زود با غم تنهایی آشنا کرد. غمی که او را زود تر از دیگر دوستان هم‏سن و سالش با سختی های

    زندگی روبه‏رو کرد و باعث شد پا به دنیای بزرگ‏ترها بگذارد. دوران درس و مدرسه از راه رسید

    و او با دنیای دیگری آشنا شد؛ دنیای کتاب و نوشتن.
    [["Arial"][/FONT]

  2. #2
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    . اولین کلمات را در کلاس کوچک و تاریک

    روستایشان خواند و نوشت. شب ها که پدرش «قربان»، خسته و کوفته از سر زمین بازمی گشت، او

    روی دفتر و کتابش خم شده بود و درس می خواند. زمزمه شیرین کلمات کتاب و نقش آن ها با مداد

    سیاهش روی سفیدی کاغذ دفتر: بابا آب داد. سال های نوجوانی، سال‏های کار در کنار پدر بود. درس

    و بازی در کنار دوستانش که جای خود را داشت، به کشتی چوخه هم که بزرگ تر ها می گرفتند،

    علاقه نشان می داد و هر از گاهی با دوستی دست و پنجه نرم می کرد. خوش‏بنیه بودن و اندام چغرش

    کمک‏حال او بود تا اغلب، پیروز زورآزمایی ها باشد. بالاخره دوره  ابتدایی به آخر رسید و توانست با

    نمره های خوب و قبولی، بار دیگر پدرش را شاد کند. اما این پایان درس خواندن او هم بود. در   همان

    ایام پدرش تصمیم گرفت به «مشهد» مهاجرت کنند و او در کنار پدر راهی شد. «مشهد» خیلی

    بزرگ تر از روستایشان بود و پر از چیزهایی که او را به هیجان می آورد. حرم امام رضا (ع) مرکز

    همه  آن ها بود. گنبد و گلدسته ها، حیاط های بزرگ، کبوتر ها، سقاخانه  طلا، بوی عطر و عود، همه و

    همه «محمد» را به دنیای دیگری می برد؛ دنیایی پر از مهر و صفا، پر از شادی و محبت. روزگار

    چرخی دیگر زد و پدرش را هم به آن سوی آسمان ها برد؛ در کنار مادرش. «محمد» تنها تر از قبل

    شده بود. خودش بود و خودش و خدایی که همیشه او را در کنار خود احساس می کرد.  
    [["Arial"][/FONT]

  3. #3
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    همان‏طور که

    پدرش می گفت: اگر من هم نباشم، خدا همیشه با توست و مواظبت است. بعد از پدر، بیش از پیش کار

    می کرد و روزگار گذراند. کشتی چوخه هم بهترین سرگرمی اش بود. جدی تر آن را دنبال می کرد. فن

    می زد و فن می خورد. جثه  توپرش او را حریفی قدر نشان می داد. در این سال ها به سربازی رفت.

    پس از بازگشت، دیگر برای خودش جوانی از آب و گل درآمده بود. جوانی که هم جسمی قوی داشت

    و هم روحی بلندنظر و محکم و باایمان. با این سرمایه شخصی وارد فعالیت‏های اجتماعی شد. برای

    نماز به مسجد امام حسین (ع) می رفت. آنجا به خادمی نیاز داشتند. خادمی آن مسجد را پذیرفت و به

    نمازگزاران خدمت می کرد. از طرف دیگر، از آنجا که درد یتیمی و نداری را از نزدیک لمس کرده

    بود و با آن آشنا بود، تلاش کرد در حد امکان به محرومین و نیازمندان کمک و قدری از مشکلات

    آن ها کم کند. کار در هیئت های عزاداری و جنب و جوشی که از خود نشان می داد، کم‏کم او را به

    مرکزیتی در این زمینه تبدیل کرد و شد یک هیأت‏گردان فعال. مجموعه  این فعالیت ها او را با افراد

    مذهبی و انقلابی آشنا کرد؛ به‏گونه ای‏که از افراد مؤثر و قابل اعتماد انقلابیون شد. شهيد بابارستمي

    يك شب بعد از نماز مغرب و عشاء اشاره كردند كه در مسجد امام رضا (ع) بين چهار راه لشكر و

    ديدگاه لشكر مراسمي هست و افرادي كه آماده هستند در خدمتشان باشيم، آنجا برويم.
    [["Arial"][/FONT]

  4. #4
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    به جز يكي دو

    نفر بقيه همراه اين شهيد بزرگوار رفتيم و بعد از استماع سخنراني يكي از روحانيون پيرو خط امام

    متوجه شديم كه حد فاصل چهار راه لشكر و ديدگاه لشكر پر از نيروي مسلح است كه البته يك تعداد

    از جوانهايي كه آن زمان جلوي سينماها بيكار بودند و به يك معنا كسب و كاري نداشتند ولگرد

    محسوب مي شدند به آنها هم هر كدام يك چماقي به دستشان داده بودند كه مردم را كتك بزنند. اينها را

    هم آورده بودند و از عمال رژيم سلطنتي هم يك نفر آمد وارد مسجد شد و گفت: كه شماها بايستي هر

    چه سريعتر اين مكان را ترك كنيد. يادم هست كه شهيد بابارستمي آنجا رفت صحبتي كرد. دقيقاً يادم

    نيست صحبتهاي ايشان را و بعد آمد و نشست. باز اينها باهم مشورت كردند. برادرهاي ما هم كه

    داخل مسجد بودند به پرسش و پاسخ با همان روحاني بزرگوار ادامه دادند. دقايقي نگذشت كه همان

    سرهنگي كه بعداً در حين انقلاب به دست مردم هميشه در صحنه جانش را الحمدا... از دست داد، آن

    آقا داخل مسجد آمد و گفت: كه شماها مي توانيد خيلي آرام بدون اينكه شعار بدهيد، به منزلتان برويد.

    خوب طبيعتاً ما هم با شهيد رستمي و شهيد نظامي و بقيه برادراني كه همراه بودند، از مسجد بيرون

    آمديم به محض اينكه برادران همه از مسجد خارج شدند و به خيابان رسيدند يك كلمه اي به رمز آن

    سرهنگ گفت: و نيروهايش به جان ماها ريختند و چون تعداد نيروهاي وفادار به رژيم سلطنت آنجا

    زياد بود، شايد هر يك نفر ما به دست دو نفر اينها افتاد. من شهيد رستمي را دقيقاً خاطرم هست كه

    پيرمردي كه الان ايشان را در نماز جمعه مي بينم همين امروز خدمتشان رسيديم. آن پيرمرد را بغل

    كرده بود تا باتومها و چماقها به سر و صورت اين پيرمرد باصفا اصابت نكند و آنها به شهيد رستمي

    مي زدند. سه چهار نفري محكم مي زدند با باتوم و چماق مي زدند و ايشان جان آن پيرمرد را نجات

    داد.در همین سال ها ازدواج کرد و صاحب فرزندی شد. پسری که نامش را «حسن» گذاشت. با

    شروع انقلاب، در خانه بند نبود. هر روز تظاهرات، هر روز پای سخنرانی و هر روز پخش اعلامیه

    و نوارهای امام (ره). انقلاب بیش‏تر اوج گرفت و کار محمد بیش‏تر شد.
    [["Arial"][/FONT]

  5. #5
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    او با استفاده از تجارب

    گذشته  خود و ارتباطی که داشت، نیروهای مردمی را جمع و سازمان‏دهی کرد. او پلی بود میان

    بزرگان انقلاب و مردم کوچه و بازار. در همین زمان ها بود که به‏خاطر شخصیت پرهیبت و روحیه 

    پدرانه ای که داشت، از طرف بعضی از دوستان نزدیکش، به رسم خراسانی ها «بابا» نامیده شد.

    بعد ها دیگر این لقب از اسم او جدا نشد. او برای همه  کسانی که او را می شناختند، بابامحمد یا

    بابارستمی بود. شاه رفت، امام (ره) آمد و کلانتری ها و پادگان های نظامی یکی پس از دیگری توسط

    مردم خلع سلاح شدند. جای شهدا خالی بود. نهال نوپای انقلاب نیاز به حفاظت و نظم داشت.

    کمیته های انقلاب شکل گرفتند و محمد از فعالان آن ها شد. پس از مدتی نیاز به نیروی منسجم تر،

    قوی تر و خالص تر احساس شد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل شد و محمد از پایه‏گذاران این

    نیرو در استان «خراسان» بود. انقلاب مشکلات و دردسرهای خود را داشت. هر روز گروهی در

    گوشه ای سر بر می داشتند: «گنبد»، «کردستان»، «سیستان»، «خوزستان» و.... هر روز شاهد

    آشوب و جنگ مسلحانه از طرف این گروه ها بود. اما مردم راضی نمی شدند انقلاب و کشورشان به

    این شکل پاره‏پاره شود
    [["Arial"][/FONT]

  6. #6
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    «محمد» از این افراد بود و نیروهای «خراسان» را برای مقابله با آنان

    سازمان‏دهی و آماده می کرد. با دستور امام (ره) برای سرکوبی ضد انقلاب، او و نیرو هایش جزو

    اولین کسانی بودند که راهی این میدان شدند. «گنبد» اولین جا بود و به استان «خراسان» نزدیک.

    «محمد» به‏عنوان فرمانده عملیات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در «مشهد»، به‏همراه نیرو هایش

    وارد این شهر شد. شهر درگیر بود اما او توانست با خوش‏فکری نظامی و جلب اعتماد مردم خیلی

    زود نیروهای ضد انقلاب را تار و مار و شهر را پاک‏سازی کند. هنوز نفس راحتی از آن ماجرا

    نکشیده بودند که دستور رسید برای مقابله با گروهک های مزدور راهی شوند. چند شهر «کردستان»

    کاملاً در اشغال ضد انقلاب بود و بقیه هم نا امن. در چنین شرایطی و درحالی‏که حتی وسیله ای مناسب

    و سریع برای حمل و نقل نیرو ها در اختیار محمد نبود، او توانست با حداقل امکانات و تدارکات

    نیروهای خود را به «سنندج» برساند. در آنجا «محمد» توانایی های خود را بیش‏تر نشان داد. او با

    زیرکی و پشتکار در سختی ها و مصیبت ها نیرو هایش را هدایت کرد و آن ها را تا دل دشمن و جاهایی

    که آن ها خیال تک‏تازی کامل داشتند، برد. «سقز»، «بانه» و چند شهر دیگر محل درگیری سخت و

    بی امان آن ها با ضد انقلابیون بود.
    [["Arial"][/FONT]

  7. #7
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    در همین دوران بود که «محمد» با دکتر «مصطفی چمران» از

    نزدیک آشنا شد و بار ها در کنار او با دشمن جنگید. «کردستان» هنوز کاملاً آرام نشده بود که در

    ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹ش «صدام» به «ایران» حمله کرد. شهرهای مرزی یکی پس از دیگری

    اشغال و مردم بی دفاع به خاک و خون کشیده شدند. اخبار نگران‏کننده بود. تمامی فرودگاه های کشور

    در روز اول جنگ توسط هواپیماهای دشمن بمباران شدند. «نفت‏شهر»، «مهران» و بعد از مدتی

    «خرمشهر» و بسیاری جاهای دیگر به اشغال دشمن درآمدند. «آبادان» در محاصره و «اهواز» زیر

    آتش توپ ها و خمپاره های آن ها قرار داشت. وضعیت در بقیه  جا ها هم چندان بهتر نبود. او نیرو هایش

    را به «اهواز» رساند و آن ها را برای مقابله با دشمن آماده کرد. «محمد» در این زمان مانند بسیاری

    از فرماندهان دیگر سپاه از نیرو هایش می خواست سلاح و مهمات را از نیروهای دشمن به غنیمت

    بگیرند و به این ترتیب خودشان را تقویت کنند. نیروهای بعثی سوسنگر را هم تقریباً تصرف کردند.
    [["Arial"][/FONT]

  8. #8
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    اما نیروهای ایرانی در مقابل، دست به عملیات تهاجمی زدند. «محمد» و نیرو هایش در این عملیات

    نقش مهم و جدی داشتند. آن ها در کنار نیروهای دکتر «چمران» در ستاد جنگ های نامنظم و دیگر

    نیروهای مردمی، سپاه و ارتش در یک عملیات هماهنگ توانستند نیروهای دشمن را به عقب‏نشینی

    وادار کنند و شهر را بازپس بگیرند. به این ترتیب، نیروهای ایرانی اولین عملیات آزادسازی خاک

    خود را با موفقیت به انجام رساندند. آن روز ها محمد حال و هوای دیگری داشت. از یک سو از

    موفقیت های نیروهای خودی خوشحال بود و از سوی دیگر خود را برای سفر ابدی‏اش آماده می کرد.

    او شهادت بسیاری از نیرو هایش را دیده و پیوستن به آن ها آرزویش بود. اما گویی خود را کشته 

    میدان جنگ نمی دید. انگار به او الهام شده بود که شهادتش رنگ دیگری خواهد داشت. عاقبت نیز این

    پیش‏بینی او به واقعیت پیوست و در تاریخ هفدهم دی‏ماه سال ۱۳۵۹ هجری شمسی یعنی حدود چهار

    ماه و نیم پس از شروع جنگ تحمیلی، به دیدار حق شتافت. او به‏هنگام مأموریت، در یک تصادف

    در سن سی و چهار سالگی در جاده  سبزوار به شهادت رسید. مزار این یار باوفای امام در جایی

    است که همیشه آرزویش را داشت. حرم حضرت علی بن موسی الرضا (ع) چون پدری مهربان

    برای همیشه او را در آغوش گرفته است.
    [["Arial"][/FONT]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1