کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 11 , از مجموع 11
  1. #1
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض عملیات ها.هشت سال ایثار

    سلام عزیزان:
    این مبحث برای نحوه وروایت عملیات های دفاع مقدس هست
    تقریبا15روز دیگه میخوایم بریم مناطق جنوب بهتر نیس از شهیدان ازعملیات هایی که فقط اسمشونو شنیدیم ازمناطقی که میریم وفقط یه چیزای جزئی میدونم چیزای بیشتری بدونیم تاشاید امسال بیشتر بتونیم باشهدا ارتباط برقرار کنیم اونارو کنار خودمون احساس کنیم.
    هرکس میتونه خواهشا کمک بده

  2. کاربر روبرو از پست مفید بیت المقدس تشکر کرده است .


  3. #2
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    شفاف: من فرمانده گروهان خطشکن لشكر 77 در یکی از محورهای شلمچه بودم (که امیر صالحی فرمانده فعلی ارتش آن موقع فرمانده لشكر ما بود). در محور شلمچه سه محور عمده را برای لشكر ما طراحی کرده بودند که قرار بود هر گرداني از يك محور حمله کند.


    در محوری که گردان ما (گردان 153 تیپ 2 لشكر77 ) قرار بود حمله کند، گروهان من خطشکن بود. ما از شش ماه قبل حوالی هویزه (سوسنگرد) مستقر شده بودیم. از همان موقع در قالب گروههاي شناسایی 5، 6 نفره میآمدیم اینجا و بچه ها در زمینهای باتلاقی که ارتفاع آب در آنها به 20 سانتيمتر هم نمیرسید میرفتند و راههای اصلی و خطهای عراقیها را شناسایی میکردند.




    در گروهان من حدود 30 نفر بسیجی بودند که با 150 نفر سربازی که داشتیم تقريبا 200 نفر ميشديم. درست است كه ما در قالب گردان قرار بود عمل كنيم، ولی 48 ساعت قبل از شروع عملیات به طور مستقل در یک سوله نزدیکیهای محوری که قرار بود عملیات را از آنجا شروع کنیم مستقر شدیم. قرار بود در این 48 ساعت بچه ها کمی با وضعیت منطقه، حال و هوای شب حمله و آتش توپخانه دشمن آشنا شوند. روز بیستم بهمن (سال64) ما نماز مغرب را خواندیم و پیاده حرکت کردیم. تا آن محوری که قرار بود حمله را از آنجا شروع کنیم در حدود 4 کیلومتر فاصله بود. جاده هم خاکی بود. بعد از اینکه مسیر را مي پيموديم، تازه میرسیدیم اول خاکریز خودمان. از اینجا تازه زمینهای آبی و باتلاقی شروع میشد. قبل از ما یک گروهان رفته بودند تا قایقها را آماده کنند. عمق آب شاید بیشتر از نیم متر میشد. قایقهایی که ما پیشنهاد داده بودیم قایقهایی با موتور قدرت 40 اسب بخار بود، ولی قایقهایی که برايمان از اروند آورده بودند، 180 تا 200 اسب بخار قدرت داشتند. قايقها سنگین بودند و بچه ها كه تويش می نشستند به گِل مي نشست.

    حوالی 8 شب بود که من دو سه تا از قایقها را راه انداختم. چون پروانه این قایقها بلند بود باید پروانه شان را مماس با سطح آب نگه میداشتند. به محض اینکه سر پروانه کمی پايین می آمد آت و آشغال دور پروانه ميپيچيد و آن را از کار می انداخت. من خودم در قایق چهارم نشسته بودم. وقتی رفتیم می دیدم كه بعضي قایقها گير كرده اند. بین خاکریز ما تا خاکریز عراقیها نزدیک سه کیلومتر فاصله بود که حدود 1200 تا 1300 مترش را می شد با قایق رفت، بقیه راه را هم باید در باتلاق و یا معبري که حدود 20 تا 30 سانتيمتر آب داشت طي مي كرديم. بعضی از قایقها که واردتر بودند خودشان را تا نزدیک خاکریز عراقیها هم رسانده بودند.

    ما اینجا که پیاده شدیم حدودا ساعت 10 شب بود. نزدیک 1500 متری با خاکریز عراقیها فاصله داشتیم که دستور حمله صادر شد. قرار بود وقتی به خاكریز رسیدیم حمله شروع شود، ولی در همین وضعیت که ما در مسیر در حال حرکت بوديم یکدفعه صدای سنگین آتش توپخانه خودمان کل منطقه را برداشت. در مسیری که ما حرکت میکردیم، هیچ آتشی از طرف عراقیها نمیدیدیم؛ انگار که کُپ کرده باشند. وقتی با نفرات جلویی تماس گرفتم گفتند ما در خاکریز هستیم و خط را گرفتهایم و داریم سنگر به سنگر میگردیم و سنگرها را منهدم میکنیم. ولی راهی که ما میرفتیم درست در مسیر آتش رگبار خودی و عراقیها بود. توپخانه خودمان درست لب خاکریزِ عراقیها را میزد. در همین حال باران هم شروع شده بود و یک گل و شلی راه افتاده بود که بعضی جاها تا کمرمان هم در گل فرو میرفت. نزدیک دو نصفه شب بود که ما به بچه ها رسیدیم. در خط عراق تقريبا کسي نبود؛ یا از بین رفته بودند یا فرار کرده بودند.

    قبل از خاکریز عراقیها یک کانال آبی بود که 2 تا 5/2 متر آب داشت. قایقهایی که رسیده بودند تا سینه خاکریز رفته بودند، ولی ما باید شنا می کردیم تا به خاکریز برسیم. همین که رسیدیم جلو نزدیک به 30، 40 نفر از بچه ها روی خاکریز بودند، تعدادی از بچه ها شهید و تعدادی هم زخمی شده بودند که بعضیها را با شنا به کنار خشکی مي كشيديم تا قایقها برشان گردانند. از اینجا به بعد نوبت گروهان بعدی بود که باید می آمد و خط را حفظ میکرد و مي شكست، ولی تا وقتی که ما آنجا بودیم گروهانی به ما نرسید. شاید در باتلاق گیر کرده بودند. این وضعیت تا پنج صبح ادامه داشت. دیگر کاری از دست ما برنمی آمد. مانده بودیم چه کار کنیم؛ از طرفی از دلمان نمی آمد منطقه را ترک کنیم، از طرف ديگر اگر آفتاب بالا می آمد، تانکهاي عراقی همه بچه ها را كه هيچ سلاح سنگيني همراه نداشتند قلع و قمع میکردند. ديگر داشت صبح میشد كه با دستور گردان شروع کردیم به برگشتن.

    هنوز شاید هزار متری، شاید هم 500 متر، بيشتر نرفته بوديم كه آفتاب بالا آمد و همه جا روشن شد. با طلوع آفتاب عراقيها شروع به تیراندازی کردند. دقیقا یادم است همینطور راست راست راه میرفتم و گلوله های عراقی از زیر بغل، کنار پهلو، کنار گوش و بینیام میگذشتند. یا به فکرم نمی رسید که پناه بگیرم یا اصلا نمی توانستم پناه بگیرم. گلوله ها همينطور از کنارم رد می شد، ولی بهم نمیخورد. 8 صبح بود که رسیدیم به خط خودمان. دیدم تعدادی از قایقها کنار خاکریز ایستاده اند.

    تا آمدیم استراحتي بكنيم بعد از ظهر دوباره گفتند حمله کنید. گفتیم بابا ما دیشب رفتیم. گفتند نه! باید دوباره به خط بزنید. دوباره باز قصه شب قبل را این شب هم تکرار کردیم. ولی اینبار اتفاق شب قبل نیفتاد، چون عراقیها با اینکه تلفات هم داده بودند خط را دستشان گرفته بودند. شب سوم هم دوبار همین اتفاق تکرار شد.



    روز چهارم بود که سر و صدای منطقه فاو از رادیو بلند شد. اینجا بود که گفتند حمله را متوقف کنید. ما تازه متوجه شدیم که عملیات اصلی در این منطقه نبوده و در فاو بوده. (در همان شبها عراقیها تعدادی از بچه های ما را که جا مانده بودند اسیر کردند و در رادیوی عراق با آنها مصاحبه کرده بودند که بله ما ایرانیها را اسیر گرفتیم.)

  4. #3
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    عملیات والفجر ۸ در محور فاو به صورت گسترده در ۲۹ فروردین ۱۳۶۵ به فرماندهی سپاه انجام شد. این عملیات در ساعت ۲۲:۱۰ روز ۲۰ بهمن ۱۳۶۴ با رمز «یا فاطمة الزهرا» در منطقه خسروآباد تا راس البیشه آغاز گردید.
    در این عملیات نیروهای ایران با عبور از اروندرود در منطقه فاو پیشروی کردند و پس از حدود یازده شبانه روز درگیری بی وقفه و سنگین با قوای عراق این منطقه را به تصرف در آوردند. اهمیت منطقه برای نیروهای عراق چنان بود که بیش از ۷۰ روز به پاتک های سنگین خود ادامه داد. نیروهای عراقی امید داشتند تا اروند به عنوان مانع در حدفاصل منطقه عملیاتی با عقبه، مقاومت نیروی ایران را به تدریج تضعیف نماید. ارتش عراق به علت پافشاری برای بازپس گیری فاو، تلفات بسیار سنگینی متحمل شد. توپخانه ارتش و سپاه مشترکا در این عملیات شرکت داشتند. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز نقش تعیین کننده ای در پوشش هوایی منطقه و سرنگونی هواپیماهای عراقی داشت. در نتیجه این عملیات ایران بر سواحل اروند، ساحل شمالی خور عبدالله و شبه جزیره فاو مسلط شد و راه ورود عراق به خلیج فارس مسدود گردید.
    اجتناب از جنگ در زمین مسلح - تجربه ای که در عملیات های رمضان و والفجر مقدماتی حاصل شده بود - و در پی آن اجرای دو عملیات بزرگ ابتکاری در هورالهویزه(خیبر و بدر)، زمینه عملیات بعدی را با استفاده از تجربه عملیات در هور فراهم نمود. تسخیر منطقه مهم شبه جزیره فاو، با تاکتیک ویژه عبور از رودخانه عریض و خروشان اروند، هدفی بود که در طراحی عملیات والفجر ۸ دنبال می شد. سپاه پاسداران پس از طراحی این عملیات، با سازمان دهی و آموزش ۱۴۰ گردان نیرو، آن را فرماندهی و اجرا کرد. برای فریب نیروهای عراق و پشتیبانی از این عملیات، به طور همزمان دو عملیات محدود نیز در جزیره ام الرصاص و شلمچه، با تلاش سپاه و ارتش به اجرا در آمد.

  5. #4
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    تلفات عراق[ویرایش]


    • ۲۱۰۵ اسیر
    • ۵۰۰۰۰ کشته و زخمی

    خسارات عراق[ویرایش]


    • هواپیما: ۳۹ انهدامی
    • هلیکوپتر: ۵ انهدامی
    • تانک و نفربر: ۵۴۰ انهدامی ۹۵ غنیمتی
    • خودرو: ۵۴۰ انهدامی ۱۸۰ غنیمتی
    • توپ صحرایی: ۲۰ انهدامی و ۲۰ غنیمتی
    • توپ ضد هوایی: ۵۵ انهدامی ۱۲۰ غنیمتی
    • ناوچه موشک انداز: ۲ انهدامی
    • دستگاه مهندسی: ۵ انهدامی ۳۰ غنیمتی
    • رادار موشکی ۳ غنیمتی

    تاریخچه[ویرایش]

    عملیات بزرگ والفجر ۸ با رمز یا فاطمةزهرا(سلام الله علیها) در جبهه جنوب در منطقه فاو و در وسعت ۸۰۰ کیلومتر مربع از بیستم بهمن ماه ۱۳۶۴ آغاز شد. در این عملیات هزاران تن از نیروهای ایرانی از رودخانه خروشان اروند رود گذشتند و در اولین روز عملیات، شهر مهم فاو را در جنوب شرقی عراق فتح کردند.
    در فاصله صدور قطعنامه ۵۴۰ تا قطعنامه ۵۸۲ چندین عملیات دیگر توسط نیروهای ایران صورت گرفت که مهم ترین آنها عملیات والفجر ۸ بود که در تاریخ ۲۰/۱۱/۶۴ در منطقه فاو آغاز و منجر به تصرف شهر فاو در خاک عراق و قسمت های دیگری از منطقه مربوطه به وسعت ۷۰۰ کیلومتر مربع گردید.
    والفجر ۸، یکی از موفق ترین عملیات های جنگی ایران بود که آثار نظامی، سیاسی و روانی مهمی بر عراق و منطقه و حتی معادلات جهانی در قبال جنگ گذاشت. با این عملیات ارتباط دریایی مستقیم عراق باخلیج فارس قطع شد و نیروهای ایران به بصره و مرز عراق با کویت نزدیک شدند.
    اثر این عملیات آن چنان بود که چند روز پس از آن، شورای امنیت به درخواست عراق و سایر اعضای گروه هفت اتحادیه عرب تشکیل جلسه داد.
    جلسات شورا دو هفته به طول انجامید و طی آن عده ای از اعضای اتحادیه عرب و نیز دبیرکل اتحادیه (شاذلی قلیبی) در سخنرانیهای خود ایران را متجاوز خواندند و خواستار اجرای فصل هفتم منشور در موردجمهوری اسلامی ایران شدند. ایران در بحثهای شورا شرکت نکرد ولی نظرات خود را به طور مستقیم از طریق دبیر کل و بعضی از اعضای شورا مطرح کرد.
    تصویب قعطنامه اتحادیه عرب[ویرایش]

    به هر حال قعطنامه ای که در اصل توسط گروه اتحادیه عرب پیشنهاد شده بود، با تغییراتی در عبارات و کلمات در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۸۶ (۵/۱۲/۱۳۶۴) در جلسه ۲۶۶۶ شورا به اتفاق آرا و به نام قطعنامه ۵۸۲ تصویب گردید.
    در بند چهارم این قعطنامه آمده بود:

    • «شورا درخواست دارد که مبادله اسرای جنگی ظرف مدت کوتاهی پس از توقف مخاصمات با همکاری کمیته بین المللی صلیب سرخ انجام گیرد».

    برای اولین بار بود که مساله اسرای جنگی مطرح می شد و علت آن افزایش تعداد اسرای عراقی نسبت به تعداد اسرای ایرانی بود.
    این قعطنامه نیز همانند قعطنامه های قبلی جنبه توصیه داشت. فاصله زمانی صدور قطعنامه ۵۵۲ تا قطعنامه ۵۸۲ یک سال و هشت ماه و بیست و پنج روز و تا قطعنامه ۵۴۰ دو سال و ۳ ماه و ۲۶ روز است.
    در خلال این مدت طولانی، چندین عملیات نظامی از سوی ایران صورت گرفت که از آن میان عملیات خیبر و والفجر ۸، نتایج چشمگیرتری داشتند.
    شورای امنیت به فاصله دو روز پس از شروع عملیات والفجر ۸ بحث خود را در مورد جنگ عراق با ایران آغاز کرد که منجر به صدور قطعنامه ۵۸۲ شد.
    بدین ترتیب می توان گفت که عوامل مهم در تعیین زمان صدور قطعنامه۵۸۲ عملیات والفجر ۸ و تصرف فاو به وسیله قوای ایران بوده است. جمهوری اسلامی ایران در اظهار نظر راجع به قطعنامه ۵۸۲ اعلام داشت: «آن قسمت از قطعنامه که به کل موضوع جنگ و خاتمه خصومتها مربوط می شود، ناقص، بی اعتبار و غیر قابل اجرا است».
    تا زمانی که شورا قادر نباشد به رغم اعمال نفوذ برخی از اعضای دائم که بر اتخاذ مواضع یکطرفه اصرار می ورزد مواضع عادلانه و صحیح مبتنی بر مسئولیت ادامه جنگ بر عهده شورا است. شورا عراق را در حمله به خاک ایران محکوم نکرده است. قطعنامه به لزوم حل مسالمت آمیز اختلافات اشاره دارد، ولی از نقض همه جانبه این اصل توسط عراق در هجوم به ایران ذکری نکرده است.
    در مورد کاربرد سلاح شیمیایی در قطعنامه برخورد ملایم تری از موضع گیری قبل شورا (بیانیه آوریل ۱۹۸۵) شده است. شوار در مورد حمله به هواپیمای مسافربری و تهدیدات امنیت هوایی و حمله به مناطق مسکونی می بایست موضعگیری محکمتری می کرد. به هر حال جمهوری اسلامی ایران آماده است در زمینه رعایت مقررات بین المللی با دبیر کل سازمان ملل متحد همکاری نماید.
    عراق اعلام داشت چنانچه دولت ایران قطعنامه ۵۸۲ را رسماً و بدون قید و شرط قبول و اجرا کند، عراق نیز آماده است آن را اجرا نماید. به این ترتیب این قطعنامه نیز بی اثر ماند.
    جنگ افزارهای شیمیایی[ویرایش]

    در این عملیات و عملیات های زیر نیروهای عراقی از سلاح های شیمیایی استفاده کردند.[۱][۲]
    منابع[ویرایش]



    • پایگاه اطلاع رسانی جامع دفاع مقدس (ساجد). باز نشر کلیه مطالب این سایت شامل مقالات، اخبار، صوت و تصویر و... به طور کامل و یا چکیده آن با ذکر منبع بلامانع است. «کلیهٔ مطالب تحت مجوز مستندات آزاد گنو (GFDL) منتشر می شوند»
    • محسن رشید، گزارشی کوتاه/ مرکزمطالعات و تحقیقات جنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ویرایش: مهدی انصاری، تهران: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، مرکز مطالعات و تحقیق جنگ، ۱۳۷۸، شابک: ۹۶۴-۶۳۱۵-۳۳-x
    • خوزستان در جنگ ۶۷-۱۳۵۹

  6. #5
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    عملیات کربلای 4
    براساس راهبرد نظامی ارائه شده از سوی سپاه پاسداران به مسئولین کشور، برای نیل به پیروزی در جنگ می بایست در جبهه جنوب، جاده های شمالی و جنوبی بصره و نیز در جبهه شمالی، جاده های مواصلاتی کرکوک به بغداد قطع و یا تهدید شوند و در نتیجه، صدور نفت عراق به خارج کاملا قطع گردد و سپس حرکت اصلی به سمت بغداد آغاز شود.
    بر همین اساس، محاصره و سپس تصرف شهر بصره به عنوان هدف عملیات اصلی سپاه پاسداران در سال 1365 مورد توجه قرار گرفت که برای تحقق آن به کارگیری حدود 500 گردان و آن هم از سه محور ضرورت یافت لیکن به دلیل مشکلاتی همچون ضعف امکانات نظامی تنها یک محور – به عنوان تنها راه باقی مانده جنگ در جبهه جنوب – انتخاب شد.
    به عبارت دیگر، پس از حذف دو محور احاطه ای (هور و فاو) منطقه شلمچه و ابوالخصیب به منظور انجام عملیاتی بزرگ و سرنوشت ساز برگزیده شد.



    اهداف عملیات
    تصرف شهر بصره و تهدید جاده صفران – بصره

    منطقه عملیات
    منطقه عملیاتی ابوالخصیب و شلمچه دارای ارزش ها و ویژگی های مهم سیاسی و نظامی است و می توان آن را مهم ترین منطقه عملیاتی در جبهه جنوب دانست.
    مرکز این منطقه، نخلستان های اطراف اروندرود – حد فاصل جزیره بلجانیه تا بصره است – که عرض آن 4 تا 5 کیلومتر و طول آن حدود 15 کیلومتر می باشد.
    زمین منطقه عملیاتی از دو جهت دارای خصوصیات مهمی می باشد:
    1- وجود نهرها و کانال های کشاورزی که عمق مناسبی دارد و از آن ها می توان برای پدافند استفاده کرد.
    2- جناحین منطقه عملیاتی که از شمال به آب گرفتگی شلمچه و کانال ماهی گیری و از جنوب به خور زبیر و زمین های باتلاقی اطراف آن منتهی می شود و دشمن در آن قدرت پاتک ندارد.
    استعداد دشمن
    شمال منطقه عملیاتی در حوزه استحفاظی سپاه سوم و جنوب آن در حوزه استحفاظی سپاه هفتم عراق قرار داشت. لشکر 11 پیاده از سپاه سوم و لشکر 15 پیاده از سپاه هفتم در منطقه حضور داشتند. در ذیل اسامی کلیه یگان هایی که قبل و حین عملیات در منطقه حضور یافتند، آورده شده است:

    یگان های پیاده
    تیپ های 19، 22، 104، 111، 802 ، 805، 107، 102، 702، 420، 421، 429، 45، 112، 47، 23، 238، 436، 802، 501، 402، 117 و 28
    یگان های زرهی
    تیپ های 16، 30 و یک گردان مستقل
    یگان های مکانیزه
    تیپ های 25 و 8
    گارد ریاست جمهوری
    تیپ های 2 و 4 از لشکر1 کماندویی و تیپ های 7 و 8 از لشکر 2 پیاده
    نیروی مخصوص
    تیپ های 66 و 68
    کماندو
    تیپ4 کماندویی ستاد کل و گردان کماندویی لشکر 26
    جیش الشعبی
    قاطع 58 المثنی
    قوای خودی
    هدایت فرماندهی عملیات بر عهده قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء (ص) سپاه پاسداران بود و چهار قرارگاه عملیاتی نیز اجرای آن را بر عهده داشتند.

    قرارگاه نجف هدایت نیروهای زیر را به عهده داشت :
    لشکر 19 فجر
    لشکر 5 نصر
    لشکر 17 علی ابن ابی طالب (ع)
    لشکر 155 ویژه شهدا
    تیپ 21 امام رضا (ع)
    تیپ 57 حضرت اباالفضل (ع)
    تیپ 12 حضرت قائم (ع)
    4 گردان توپخانه

    قرارگاه قدس و لشکر 25 کربلا هدایت نیروهای زیر به عهده داشتند
    لشکر 41 ثارالله (ع)
    لشکر 10 سید الشهدا(ع)
    4 گردان توپخانه
    قرارگاه کربلا
    لشکر 27 محمد رسول الله (ص)
    لشکر 14 امام حسین (ع)
    لشکر 8 نجف اشرف
    لشکر 31 عاشورا
    تیپ 44 قمربنی هاشم (ع)
    لشکر 32 انصار الحسین (ع)
    4 گردان توپخانه

    قرارگاه نوح هدایت نیروهای زیر را به عهده داشت
    لشکر 7 ولی عصر (عج)
    تیپ 33 المهدی (عج)
    تیپ 18 الغدیر
    ناو تیپ امیرالمومنین (ع)
    4 گردان و 1 آتش بار توپخانه

    هم چنین، دو تیپ توپخانه تحت امر قرارگاه مرکزی بودند
    تیپ 63 خاتم الانبیاء (ص) با 4 گردان و 2 آتش بار
    تیپ 15 خرداد با 4 گردان و 2 آتش بار
    ضمناً از مجموع 352 گردان مورد نیاز، حدود 250 گردان آماده گردید که یگان های عمل کننده هر یک بین 7 تا 24 گردان را سازماندهی کرده و در خود جای دادند.

    طرح عملیات
    چهار منطقه شلمچه، ابوالخصیب، مقابل ام الرصاص و جزیره مینو – به این دلیل که به لحاظ مانور، آتش، عقبه و پشتیبانی به هم وابسته اند – برای انجام این عملیات بزرگ انتخاب گردید. بر همین اساس، هر یک از چهار منطقه فوق به عنوان خط حد یک قرارگاه عملیاتی تعیین شد:
    قرارگاه نجف: از شمال پنج ضلعی شلمچه تا جزایر بوارین و ام الطویله پیشروی در محور شلمچه
    قرارگاه قدس: انجام حرکت اصلی عملیات با عبور از تنگه ام الرصاص – بوارین و پیشروی در محور پتروشیمی و ابوالخصیب.
    قرارگاه کربلا: مقابله با پاتک دشمن از مقابل جزیره ام الرصاص، تامین کل منطقه و پیشروی تا جاده دوم و سوم.
    قرارگاه نوح: تامین جناح چپ و پیشروی در مقابل جزیره مینو.
    هم چنین، یگان های تحت امر این قرارگاه ها می بایست طی شش مرحله به اهداف نهایی خود – از شمال به تنومه و از جنوب به پشت کانال بصره برسند.

    شرح عملیات
    عملیات می بایست در ساعت 22:30 مورخ 3/10/1365 آغاز شود. به همین خاطر غواص های خودی ساعاتی قبل به درون آب رفته و به سمت خط دشمن حرکت کردند. در این میان، نیروهای دشمن که کاملا آماده و هوشیار بودند ضمن پرتاب منور، با تیربار و خمپاره به طرف نیروهای خودی شلیک می کردند. در مجموع، عملیات خارج از کنترل و هدایت فرماندهی قرار گرفته بود و قبل از هر دستوری یگان ها با توجه به نوع وضعیت و هوشیاری و عکس العمل دشمن به محض رسیدن به ساحل، درگیری را آغاز می کردند. در این حال، رمز عملیات (یا محمد) حدود ساعت 22:45 اعلام شد و نیروهای عمل کننده فقط توانستند در جزایر سهیل، قطعه، ام الرصاص، ام البابی و بلجانیه نفوذ کنند و در بعضی مناطق نیز به صورت موضعی رخنه نمایند.
    در مقابل، نیروهای دشمن با پرتاب پی در پی منور و اجرای چند مورد بمباران کنار نهر عرایض (عقبه برخی از یگان ها) و هم چنین اجرای آتش موثر روی رودخانه اروند، عملا سازمان غواص ها و نیز نیروهای موج دوم و سوم را به هم زد. به طوری که نیروهای یگان های مجاور بعضا پراکنده شده و اغلب نمی توانستند روی هدف عمل نمایند.
    یکی از مناطق حساس عملیات، جزیره ام الرصاص و نوک بوارین بود که به رغم تلاش بسیاری که برای تصرف آن انجام شد، به خاطر هوشیاری دشمن امکان ادامه درگیری از میان رفت. دشمن با شلیک پرحجم تیربار روی آب، از عبور نیروها از تنگه ام الرصاص – بوارین جلوگیری کرد. مضافا به این که به خاطر حساسیتی که دشمن نسبت به ام الرصاص داشت، در پدافند آن از 9 رده مانع طبیعی و مصنوعی بهره می برد، به طوری که هرگاه از هر خط عقب رانده می شد، در خط بعدی که نسبت به خط قبلی اشراف و تسلط داشت، مقاومت می کرد.
    در این حال، با توجه به هوشیاری دشمن، امکان ادامه عملیات میسر نبود، لذا به منظور حفظ قوا و طراحی مجدد عملیات آتی، از ادامه نبرد اجتناب شد.

    نتایج عملیات
    میزان تلفات و ضایعات وارده بر دشمن به شرح ذیل می باشد:
    حدود 8000 کشته و زخمی
    حدود 60 اسیر
    انهدام حدود 70 دستگاه زرهی، مکانیزه و خودرو
    انهدام تعداد زیادی سلاح سبک و نیمه سنگین

    خلاصه گزارش عملیات :
    نام  عمليات: كربلاي  4 (آبي  - خاكي)
    زمان  اجرا: 3/10/1365
    مدت  اجرا: 2 روز
    تلفات  دشمن : ۷۰۶۰ كشته، زخمي  و اسير
    رمز عمليات: محمد رسول  الله
    مكان  اجرا: جزاير دهانه  شمال  غربي  خليج  فارس  - جنوبي ترين  محور جنگ 
    ارگان هاي  عمل كننده: رزمندگان سپاه  پاسداران  انقلاب  اسلامي 
    اهداف  عمليات: تهديد شهر بصره  از سمت  جنوب  و تصرف  جزيره  ام  الرصاص  و ابوالخطيب  عراق  و محاصره  نيروهاي  دشمن  در شبه  جزيره 

  7. #6
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    سنگيني شرايط دشوار پس از عمليات کربلاي 4 ضرورت انجام عمليات ديگري را ايجاب مي کرد. عملياتي که پيروزي آن تضمين شده باشد و ضمنا از جنبه نظامي و سياسي بسيار ارزشمند باشد تا آثار نامطلوب عدم فتح کربلاي 4 را جبران نمايد.

    ناحيه ي  مرزي ِ استراتژيك  شلمچه  در منطقه ي  شمال  غربي خرمشهر واقع  شده  كه  از جنوب  با اروند رود، از شمال  با منطقه ي عمومي  اهواز و از غرب  با مرزهاي  بين  المللي  ايران  و عراق، محصورگرديده  است . وجود اروند رود در جنوب  آن ، درياچه ي  ماهي  و جزايربوبيان ، ويژگي  نظامي  خاصي  را در اين  منطقه  به  وجود آورده  است  وبه  خاطر نزديكي  جغرافيايي  آن  با شهر صنعتي  بصره ، از نظركارشناسان  نظامي ، داراي  اهميت  فوق العاده اي  بوده  است .

    ارزشمند ترين منطقه موجود شلمچه بود که دشمن در آن مستحکم ترين مواضع و موانع را داشت، به طوري که عبور از آن ها غير ممکن مي نمود و با توجه به اصول نظامي شناخته شده و محاسبات کمي، ضريب موفقيت بسيار ناچيز بود و بالطبع تضمين پيروزي از سوي فرماندهان عمليات را غير ممکن مي ساخت؛ ليکن ضرورت غير قابل انکار ادامه جنگ در آن موقعيت و لزوم تسريع در تصميم گيري پس از عمليات کربلاي 4 سبب گرديد که صرفا براي انجام تکليف و با اميد به نصرت الهي، تمامي نيروهاي خودي اعم از رزمنده و فرمانده براي عمليات بزرگ کربلاي 5 آماده شوند.

    هنگام انتخاب منطقه عمليات کربلاي 5، آنچه اوضاع را پيچيده تر مي کرد، اين بود که:

    تنها انجام يک عمليات نمي توانست موثر باشد.
    به علاوه عمليات بايد با پيروزي توام باشد.
    هم چنين سرعت عمل نيز نقش تعيين کننده اي در اين عمليات داشت.

    دشمن با توجه به اهميت منطقه، زمين شرق بصره را مسلح به انواع موانع و استحکامات کرده بود و با رها کردن آب در منطقه، انجام هرگونه عملياتي را غير ممکن ساخته و فضاي امني را براي خود به وجود آورده بود تا بتواند حرکت هر نيروي مهاجم را قبل از دستيابي به خط اول خود سرکوب کند.

    رزمندگان شجاع  سپاه  اسلام  در مرحله ي  اول  عمليات ، با هجومي  مرگبار وغافل گيرانه  به  قلب  دشمن ، در تاريخ  فرداي  آن  روز، شلمچه  را آزادمي نمايند و با گسترش  عمليات  خود، هر لحظه  فاصله ي  خود را بابصره  كم  مي كنند؛ به  طوري  كه  صداي  شليك  مسلسل ها مردم  شهر راسراسيمه  به  خيابان ها مي ريزد.

    در دومين  مرحله ي  اين  عمليات ،رزمندگان  اسلام  با عبور از موانع  ايذايي  و بسيار محكم ، هجوم  سنگين خود را عليه  مواضع  دشمن  شروع  مي كنند كه  پاسگاه هاي  شلمچه ،بوبيان  و كوت  سواري  در اين  هجوم ، آزاد مي شود. رزمندگان  اسلام  باهجوم  ديگري  چندين  كيلومتر از جاده ي  آسفالته  شلمچه  ـ بصره  را آزادمي كنند و به  عمق  مواضع  دشمن  نفوذ كرده ، خود را به  دژ فولادين بصره  مي رسانند.

    اين  دژ توسط  كارشناسان  خارجي  احداث  شده  بودكه  داراي  خاكريزهاي  مثلثي ، هلالي ، سنگرهاي  مستحكم  بتوني  وموانع  ايذايي  سنگين  بود و ساخت  آن  پنج  سال  طول  كشيده  بود.

    اولين خط دفاعي دشمن دژي بود که در يک سمت آن سنگرهاي بتوني براي استراحت نيرو و در سمت مقابل، سنگرهاي ديده باني و تيربار با مهمات آماده و سنگرهاي تانک احداث شده بود. اين دژ، دشمن را از موقعيت ممتازي براي اشراف و تسلط کامل بر منطقه برخوردار مي کرد. در پشت خط اول چند موضع هلالي شکل احداث، که قطر هر يک به 300 الي 400 متر و ارتفاع آن به 5 تا 6 متر مي رسيد.

    در پشت مواقع هلالي، براي تردد و استقرار تانک، جاده ساخته شده بود و به اين وسيله تانک مي توانست با استقرار روي مواضع مشخص شده، کل منطقه درگيري را زير پوشش گلوله مستقيم و تيربار قرار دهد.
    دومين خط دشمن به فاصله صد متر از خط اول و به موازات آن احداث، و سيل بندي بود به عرض 205 و ارتفاع 4 متر که داراي موضع پياده، کانال مواصلاتي و مواضع تانک بود. اين سيل بند از جنوب جاده شروع مي شد و به سمت اروند ادامه داشت.

    سومين خط دشمن، خاکريزي بود به موازات خط دوم و داراي مواضع پياده و تانک که در جلوي آن کانال َمتروکه اي به عرض 4 و عمق 2 متر احداث شده بود. چهارمين رده دشمن در پشت نهر دوعيجي قرار داشت و شامل نهر، دژ و چندين موضع هلالي پي در پي، که بر توانايي دشمن براي مقابله و دفاع مي افزود.

    پنجمين رده دشمن در پشت نهر جاسم قرار داشت. ضمن آن که در حد فاصل خط چهارم و پنجم، قرارگاه دشمن، خصوصا قرارگاه تاکتيکي سپاه سوم (مقر فرماندهي لشکر11)، داراي مواضع مستحکمي بود و پدافند مستقل داشت. پس از خط جاسم تا کانال زوجي، مرکز توپخانه، لجستيک و عقبه لشکر 11 قرار گرفته بود و رده ششم و هفتم دشمن شامل کانال زوجي و مثلثي هاي غرب کانال زوجي بود. در منطقه شلمچه، دشمن زمين را به شکل پنج ضلعي درآورده بود. که از استحکامات بسيار پيچيده اي بر خوردار بود.

    گارد رياست  جمهوري  عراق با فرماندهي  صدام  به  منطقه  اعزام  مي شود وبي  درنگ  پاتك هاي  سنگين  خود را آغاز مي كند؛ اما هر بار با تحمل شكست هاي  سنگين  وادار به  عقب  نشيني  مي شود. در مرحله ي  سوم  عمليات ، رزمندگان  اسلام  از كنار اروند به  مواضع دشمن  در محور نهر جاسم  هجوم  برده ، يگان هاي  سر در گم  دشمن  را درعمليات  گاز انبري  گرفتار كرده  و تعدادي  از آن ها را كشته  يا زخمي مي كنند و با عبور از نهر جاسم  و تسلط  بر پل هاي  ارتباطي ، به  عمق مواضع  دشمن  نفوذ مي كنند.

    19 دی ماه سالروز عمليات كربلاي 5 در سال 1365

    رزمندگان  سپاه  اسلام  براي  آزاد سازي  مناطق  تحت  اشغال و دفع  تجاوز دشمن  و به  منظور دست يابي  به  اهداف  والاي  خود، اقدام به  انجام  عمليات  كربلاي  پنج  در اين  منطقه  نمودند. اين  عمليات  در تاريخ  نوزدهم  دي  ماه  1365 با رمز مبارك  يازهرا(ع) در منطقه ي  شلمچه  و شرق بصره  آغاز مي شود.

    اهداف عمليات

    منطقه شلمچه به لحاظ اهميت سياسي و نظامي آن، به عنوان يکي از معابر وصولي شهر بصره، همواره در زمره اهداف قواي نظامي جمهوري اسلامي ايران قرار داشت. در صورت تسلط بر اين منطقه، جمهوري اسلامي مي توانست برتري خود در جنگ را به اثبات برساند.

    منطقه عمليات

    منطقه عملياتي شلمچه که در جنوب شرقي شهر مهم بصره قرار گرفته و تقريبا نزديک ترين محور وصولي به اين شهر به شمار مي آيد، به مناطق و محورهاي زير محدود مي باشد:

    از شمال، به آب گرفتگي جنوب زيد.
    از شرق، به دژ مرزي ايران و عراق.
    از جنوب، به رودخانه اروند و اروند صغير.
    از غرب، به کانال زوجي و شهرهاي تنومه و الحارثه.
    اين منطقه از تعداد زيادي نهر، کانال، خاکريز، جاده و .... تشکيل شده است که همه آن ها در بخش شمالي اروند قرار دارند. هم چنين، آب گرفتگيهاي متعددي در اين منطقه وجود دارند که از سوي ارتش عراق به عنوان موانعي در مقابل هر گونه نفوذ قواي جمهوري اسلامي ايجاد شده اند.

    استعداد دشمن

    منطقه عملياتي در حوزه پدافندي سپاه سوم عراق بود و سه لشکر 11 پياده، 5 مکانيزه و 3 زرهي در اين منطقه مستقر بودند.

    با شروع عمليات، تعداد ديگري از لشکرهاي عراق به تدريج در منطقه عملياتي حضور يافتند. اين لشکرها عبارت بودند از:

    الف – پياده:
    : لشکرهاي 2، 4، 7، 8، 22، 32، 14، 15، 25، 18، 30، 29، 27، 28، 33، 20 و 35

    ب – زرهي:
    : لشکر هاي 6، 10 و 12.

    ج – مکانيزه:
    : لشکر 1.

    د – گارد رياست جمهوري:
    : لشکرهاي 1، 2، 3 و6.

    در ذيل، تمام يگان هايي که به منطقه کربلاي 5 اعزام شدند، بر حسب تيپ آورده شده است:

    الف – پياده:
    : تيپ هاي 36، 4، 5، 29، 18، 19، 38، 39، 23، 22، 28، 45، 47، 48، 14، 44، 71، 72، 74، 75، 76، 78، 79، 81، 82، 83، 84، 88، 90، 91، 93، 94، 95، 96، 101، 102، 103، 105، 106، 107، 109، 111، 112، 113، 114، 116، 117، 118، 119، 120، 238، 412، 413، 417، 418، 421، 422، 423، 426، 428، 429، 430، 431، 435، 436، 437، 438، 439، 442، 443، 501 ، 502، 506، 603 ، 604، 605، 701، 702، 703، 704، 707، 801 و 805.

    ب – زرهي:
    : تيپ هاي 34، 6، 12، 26، 30، 16، 17، 42، 37 و50 و گردان تانک لشکر 11 پياده.

    ج – مکانيزه:
    : تيپ هاي 27، 8، 20، 15، 25، 24 و 46.

    د – گارد رياست جمهوري:
    : تيپ هاي 4، 5، 6، 7، 8، 16، 17 پياده، 2 و 10 زرهي، 3 نيروي مخصوص و 11 کماندو.

    هـ – نيروهاي مخصوص:
    : تيپ هاي 65، 66 و 68.

    و – کماندو:
    : تيپ هاي 1، 2 و 3 ستاد کل، هفت تيپ کماندويي از سپاه هاي هفت گانه و پنج گردان مستقل کماندو.

    ز – توپخانه:
    : 46 گردان.

    قواي خودي

    براساس موجودي 200 گردان نيرو، نحوه رزم به شکل زير طراحي شد:

    قرارگاه خاتم الانبياءصلي الله عليه وآل ه وسلم به عنوان قرارگاه مرکزي.

    قرارگاه کربلا تحت فرماندهي قرارگاه خاتم الانبياء صلي الله عليه وآله وسلم هدايت نيروهاي زير را به عهده داشت:

    لشکر 25 کربلا.
    لشکر 41 ثارالله عليه السلام.
    لشکر 31 عاشورا.
    تيپ مستقل 33 المهدي (عج).
    تيپ مستقل 18 الغدير.
    تيپ مستقل 48 فتح.

    قرارگاه نجف تحت فرماندهي قرارگاه خاتم الانبياءصلي الله عليه وآل ه وسلم هدايت نيروهاي زير را بر عهده داشت:

    لشکر 17 علي بن ابي طالب عليه السلام.
    لشکر 5 نصر.
    لشکر 105 قدس.
    لشکر 155 ويژه شهدا.
    لشکر 21 امام رضا عليه السلام.
    تيپ مستقل 57 حضرت ابوالفضل عليه السلام.
    تيپ مستقل 12 قائم (عج).
    قرارگاه قدس تحت فرماندهي قرارگاه خاتم الانبياءصلي الله عليه وآل ه وسلم هدايت نيروهاي زير را بر عهده داشت:
    لشکر 27 محمد رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم.
    لشکر 7 ولي عصر (عج).
    لشکر 8 نجف اشرف.
    لشکر 14 امام حسين عليه السلام.
    لشکر 32 انصارالحسين عليه السلام.
    تيپ مستقل 44 قمربني هاشم عليه السلام.

    هم چنين، گردان مستقل 38 زرهي ذوالفقار، تيپ 20 زرهي رمضان و تيپ توپخانه 15 خرداد تحت امر قرارگاه خاتم الانبياء صلي الله عليه وآله وسلم بودند. در مجموع، 24 گردان توپخانه، آماده آتش وجود داشت.
    در جريان عمليات نيز قرارگاه عملياتي نوح و تيپ هاي مستقل 110 خاتم الانبياءصلي الله عليه وآل ه وسلم و 22 بدر به نيروهاي عمل کننده ملحق شدند.


    نتايج عمليات کربلاي 5

    عبور از موانع نفوذ ناپذير دشمن در شرق بصره و حضور در حومه اين شهر به گونه اي اهميت يافت که متعاقب اين عمليات:

    موقعيت سياسي و نظامي عراق تضعيف شد و در نتيجه حملات گسترده اين کشور به مراکز اقتصادي، صنعتي و مسکوني ايران بار ديگر آغاز شد.
    اوضاع جبهه هاي نبرد به سود قواي نظامي ايران تثبيت شد و سپاه پاسداران يکي از ارزنده ترين تجارب نظامي خود را کسب کرد.
    تلاش هاي بين المللي براي پايان دادن به جنگ افزايش يافته و به تصويب قطع نامه 598، که در آن براي اولين بار تا حدودي نظريات جمهوري اسلامي ايران لحاظ شده بود، در شوراي امنيت سازمان ملل انجاميد.
    حضور گسترده نظامي امريکا و متحدين او در خليج فارس آغاز شد و يکي از هواپيماهاي مسافربري ايران توسط ناوگان امريکا ساقط گرديد.
    تعدادي از حجاج بي دفاع ايران توسط رژيم سعودي به شهادت رسيدند.

    آخرين آمار انهدام نيروي دشمن از شروع عمليات کربلاي 5 تا پس از عمليات تکميلي کربلاي 5 به شرح زير است:

    1- مناطق و تاسيسات آزاد شده:

    12 کيلومتر پيشروي به طرف بصره و آزاد کردن 150 کيلومتر مربع.
    آزاد سازي پاسگاه هاي بوبيان، شلمچه، کوت سواري و خين.
    آزاد سازي 14 کيلومتر از جاده آسفالته شلمچه – بصره.
    آزاد سازي جزاير بوارين، فياض و ام الطويل.
    آزاد سازي 11 قرارگاه تيپ ارتش عراق.
    آزاد سازي روستاهاي خرنوبيه، سعيديه، حنين، سليمانيه، هسجان، جاسم.
    عبور از کانال ماهي گيري، نهر دوعيجي و جاسم.
    استقرار در 10 کيلومتري بصره.
    تصرف درياچه بوبيان و بخشي از کانال ماهي.

    2- تجهيزات منهدم شده دشمن:

    بيش از 80 فروند هواپيما.
    700 دستگاه تانک و نفربر.
    250 قبضه توپ صحرايي و ضد هوايي.
    صدها قبضه انواع ادوات نيمه سنگين.
    1500 دستگاه خودرو.
    400 دستگاه انواع ادوات مهندسي و رزمي.
    مقدار زيادي سلاح سبک و مهمات.

    در اين عمليات 81 تيپ و گردان مستقل دشمن منهدم و 24 تيپ و گردان مستقل نيز آسيب کلي ديدند و تعداد 40 هزار نفر کشته يا زخمي و 270 نفر نيز اسير شدند.


    بازتاب عمليات کربلاي 5

    شکستن خطوط و استحکامات و پيشروي در شرق بصره، توانايي ها و قابليت هاي نظامي عراق را بار ديگر، زير سؤال برد، چنان که روزنامه آبزِرِور چاپ پاريس به نقل از کارشناسان غربي نوشت: «براي اولين بار از آغاز جنگ تاکنون، ناظران و کارشناسان غربي در مورد امکانات دفاعي عراق دچار ترديد شده اند.»

    هم چنين تاکيد بر توانايي نظامي ايران، بخشي ديگري از تحليل هاي ارايه شده در رسانه هاي خبري بود، چنان که راديو بي. بي. سي طي تحليل در همين زمينه، با توجه به تجربه سپاه درعمليات فاو و عبور از رودخانه اروند، ضمن اشاره به عبور از منطقه آب گرفتگي و کانال پرورش ماهي در عمليات کربلاي 5 گفت: «موفقيت ايران در عبور از درياچه ماهي، يک بار ديگر توانايي ايران در عبور از آبراه ها را نشان مي دهد.»

    هفته نامه نيوزويک نيز ضمن تاکيد بر پيروزي ايران در عمليات کربلاي 5، بر شرايط پيروزي ايران بر عراق اشاره کرد:

    «تهاجم ايراني ها در نزديکي بصره، حداقل يک چيز را در خصوص جنگ ايران و عراق تغيير داده و آن اين مساله است که براي اولين بار طي چند سال گذشته، اين احتمال را که يک طرف حقيقتاً بر ديگري پيروز شود، مطرح ساخته است.»


    عمليات غرور آفرين کربلاي پنج

    عمليات  كربلاي5؛ انهدام  قوي ترين  دژ دشمن 

    به  دليل  دست  نيافتن  ايران  به  اهداف  پيش بيني  شده  در عمليات  كربلاي 4 ،بحران  بزرگي  براي  فرماندهان  جنگ  به  وجود آمده  بود. به  همين  سبب  با توجه  به  آمادگي  يگان ها و نيروهاي  داوطلب  براي  انجام  عملياتي  ديگر، طرح  عمليات  «كربلاي5» در مدتي  اندك  يعني 12 روز، ريخته  شد.

    چيزي  كه  اوضاع  را به  هنگام  انتخاب  منطقه  عملياتي  پيچيده  و دشوار مي ساخت، اين  بود كه  در چنين  شرايطي  تنها انجام  يك  عمليات  نمي توانست  راهگشا باشد، بلكه  در عين  حال  عمليات  مي بايست  از شرط  تضمين  پيروزي  و همچنين  شرايط  و ويژگي هاي  لازم  مناطق  آزاد شده  به  سود جمهوري  اسلامي  بهره مند باشد.

    هشت  ماه  و اندي  وقت  و سرمايه گذاري  نسبتا وسيع  جمهوري  اسلامي  (نيروي  انساني، امكانات  و غيره) براي  طراحي و انجام  عمليات  گسترده  و بخصوص  شيوه  تبليغاتي  و طرح  مساله  عمليات  سرنوشت ساز، تا حد زيادي  توقع  همگان  را نسبت  به  دستاوردهاي  عمليات  آينده  بالابرد و تلقي  خاصي  را نسبت  به  سرنوشت  جنگ  در بين  مردم  پديدآورد. توقف  نبرد در كربلاي 4 و اعلام  آن  به  عنوان  يك  عمليات  محدود، ابهاماتي  را مي توانست  در اذهان  به  وجود آورد كه  تبليغات  ناخوشايندي  را در پي  داشت.

    ولي  عمليات  كربلاي 5 كه  در ساعت 1 و30 دقيقه  بامداد19 دي  ماه 1365 با رمز «يا زهرا(سلام  الله  عليها») آغاز شد، تا اندازه اي  انتظارات  مردم  را برآورده  ساخت. اين  عمليات  تا پايان  سال 1365 ادامه  يافت  و به  لحاظ  مقاومت  و جنگندگي  نيروهاي  ايران  در شرايط  بسيار مشكل  و پيچيدگي  دژهاي  مستحكم  دشمن، يكي  از بزرگترين  نبردهاي  تمام  دوران  جنگ  تحميلي  محسوب  مي شود. منطقه  عمومي  شرق - بخاطر اهميت  سياسي  و نظامي  آن - همواره  جايگاهي  قابل  توجه  در انديشه  طراحان  جنگ  داشته  است.

    پس  از فتح  خرمشهر، تسلط  بر شلمچه  به  عنوان  يكي  از معابر وصولي  شهر بصره، در زمره  اهداف  قواي  نظامي  ايران  قرار گرفت  و عمليات  كربلاي  پنج  بهترين  موقعيت  براي  عملي  ساختن  اين  ايده  بود. پيشروي  سريع  نيروها از سيل بند و مواضع  دشمن  در شرق  «كانال  ماهي» بسته  و سپس  عبور از اين  كانال  و توسعه  وضعيت  نيروهاي  خودي، نشانگر غافلگيري  دشمن  در اين  محور بود. اخبار و اطلاعات  واصله  نيز حكايت  از وضعيت  نسبتا مناسب  و خوب  نيروها مي كرد. ادامه  اين  تلاش ها در روز نخست  منجر به  تصرف  مثلث  غرب  «كانال  زوجي» شد.

    همچنين  در محور «پنج  ضلعي»، تلاش  دشمن  منحصرا مقاومت  در يك  قرارگاه  فرماندهي  تيپ  بود و نيروهاي  رزمنده  و زرهي  سپاه توانستند بيشتر پايگاه هاي  موجود در اين  محور را به  تصرف  خود درآورند. درگيري  در جزيره  «بوارين» در ساعات  نخستين  عمليات، بيشتر بدين  منظور بود كه  دشمن  احساس  كند در سراسر خط  درگيري  وجود دارد تا فرصت  تمركز نيرو را نداشته  باشد.

    همچنين  در پاسگاه  «بوبيان» كه  جناح  راست  عمليات  بود، رزمندگان  توانستند آن  را به  تصرف  خود درآورند. در روزهاي  بعد، پاتك هاي  سنگين  دشمن  در منطقه  از محورهاي  مختلف  آغاز شد و از طرفي  عمليات  و درگيري  نيروهاي  خودي  نيز ادامه  پيدا كرد. در مجموع، مقاومت  و ايستادگي  نيروها زير آتش  شديد دشمن، با وجود كمبود مهمات  و بسته  شدن  چند راه  تداركاتي  و كمك  رساني، بي نظير بود. در محور كانال  پرورش  ماهي  اين  درگيريها به  اوج  خود رسيد و تنها جاده  ارتباطي  كه  به  رزمندگان  مستقر در اين  محور آذوقه  و مهمات  مي رساند، بي وقفه  زير آتش  سنگين  عراق  بود. گذشته  از نقش  اساسي  عمليات  كربلاي 5 در پيدايش  يك  امكان  تازه  براي  اجراي  آتش  پي  در پي  بر روي  شهر بصره - همزمان  با جنگ  شهرها- تلاشي  وسيع تر براي  انهدام  قسمت  ديگري  از ارتش  عراق، (حتي  بيشتر از فاو) از جمله  دستاوردهاي  مهم  نظامي  كربلاي 5 بود.

    انهدام  دشمن  در كربلاي 5 بمراتب  بيشتر از والفجر8 بود، به  گونه اي  كه  حتي  تحليلگران  غرب  ناچار به  اعتراف  گوشه اي  از اين  مساله  شدند. شلمچه  به  منزله  يكي  از قويترين  دژهاي  دشمن  محسوب  مي شد و اين  براي  ارتش  عراق  بمنزله  ديواري  غير قابل  نفوذ بود و همين  اعتماد بيش  از اندازه  نسبت  به  منطقه، تاثير بسزايي  در غافلگيري  دشمن  داشت. اين  عمليات  با انجام  چندين  عمليات  محدود كه  بعدها «عمليات  تكميلي» نام  گرفت، كامل  شد. اين  عمليات  باعث  تثبيت و ترميم  خطوط  پدافندي  نيروهاي  ايراني  گرديد.


    در راس  اهداف  عمليات  تكميلي، پنج  هدف  عمده  قرار داشت:

    1- تكميل  و ترميم  خط  پدافندي  خودي  در نهر جاسم.
    2 -توسعه  و تثبيت  نهايي  سر پل  منطقه  غرب  نهر جاسم  و پيشروي  عمده  به  سوي  كانال  زوجي 
    3- تصرف  مجدد سر پل  غرب  كانال  ماهي  و گرفتن  جناح  اساسي  از دشمن.
    4- حضور موثر و تهديد منطقه  استراتژيك  شرق  كانال  زوجي.
    5-انهدام  بخشي  وسيع  از امكانات  و نفرات  دشمن.

    در عمليات  كربلاي 5 بيش  از80 فروند هواپيما،700 دستگاه  تانك  و نفربر،250 قبضه  توپ  صحرايي  و ضدهوايي، صدها قبضه  انواع  ادوات  نيمه  سنگين،1500 دستگاه  خودرو، دستگاه  انواع  ادوات  مهندسي - رزمي، مقدار زيادي  سلاح  سبك  و مهمات  دشمن  منهدم  شد.

    همچنين  در اين  عمليات 81 تيپ  و گردان  مستقل  دشمن  منهدم  و34 تيپ  و گردان  نيز آسيب  كلي  ديد. تعداد كشته  و زخمي ها و اسراي  عراق  بالغ  بر42700 تن  بود. علاوه  بر آن 220 دستگاه  تانك  و نفربر،500 دستگاه  خودرو،85 قبضه  انواع  توپ، هزاران  قبضه  سلاحهاي  سبك  و سنگين  و مقدار زيادي  مهمات  نيز به  غنيمت  نيروهاي  خودي  درآمد.

    در اين  عمليات  بزرگ  و طولاني  كه  با سنگين ترين  و بيشترين  پاتك هاي  دشمن  توام  بود، چندين  تن  از فرماندهان  برجسته  ايراني  مانند «حسين  خرازي» فرمانده  لشكر14 امام  حسين (7) از اصفهان، «يدالله  كلهر» قائم مقام  لشكر27 محمد رسول  الله(9) از تهران، «حجت الاسلام  والمسلمين  عبدالله  ميثمي» مسؤ ول  حوزه  نمايندگي  حضرت  امام(4) در قرارگاه  خاتم  الانبيأ9))، اسماعيل  دقايقي  فرمانده  لشكر9 بدر، هاشم  اعتمادي  فرمانده  تيپ  امام  حسن(7) محمدعلي  شاهمرادي  فرمانده  تيپ 44 قمر بني هاشم، حاج  قاسم  ميرحسيني  قائم مقام  لشكر41 ثارالله، محمد فرومندي  قائم مقام  لشكر5 نصر و... به  شهادت  رسيدند.


    نام  عمليات: كربلاي 5 و عمليات  تكميلي 
    زمان  اجرا: 10/19 /1365
    مدت  اجرا:70 روز
    تلفات  دشمن : 42700(كشته، زخمي  و اسير )
    رمز عمليات: يا زهرا(سلام  الله  عليها)
    مكان  اجرا: منطقه  عمومي  شرق  بصره  -سراسر محور جنوبي  جنگ 
    ارگان هاي  عمل كننده: سپاه  پاسداران  انقلاب  اسلامي 
    اهداف  عمليات:
    انهدام  ماشين  جنگي  دشمن، گشودن  راه  براي  سرنوشت  جنگ  طولاني  و پاسخ  به  انتظارات  مردم  و تهديد شهر بصره 

  8. #7
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    عملیات مرصاد یا عملیات فروغ جاویدان نام نبردی است که میان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمان مجاهدین خلق در اواخر جنگ ایران و عراق، در سال ۱۳۶۷ درگرفت. پس از چند روز درگیری درنهایت نیروهای ارتش ایران پیروز شدند و عملیاتی که توسط سازمان مجاهدین خلق طرح ریزی و اجرا شده بود شکست خورد. تعداد زیادی از نیروهای مهاجم در این نبرد کشته شدند.
    محتویات




    شش روز پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت توسط ایران و در شرایطی که نیروهای عراقی با زیر پا گذاشتن توافقات این قطعنامه، مجدداً به خرمشهر حمله کرده و تا آستانهٔ تصرف آن پیش رفته بودند، سازمان مجاهدین عملیاتی با نام فروغ جاویدان را آغاز کرد.
    مسعود رجوی در شب آغاز عملیات گفت: «براساس تقسیمات انجام شده، ۴۸ ساعته به تهران خواهیم رسید... کاری که ما می خواهیم انجام دهیم در حد توان و اشل یک ابرقدرت است؛ چون فقط یک ابرقدرت می تواند کشوری را ظرف این مدت تسخیر کند... از پایگاه نوژه هم ترسی نداشته باشید؛ هر سه ساعت به سه ساعت دستور می دهم هواپیماهای عراقی بیایند و آنجا را بمباران کنند. پایگاه هوایی تبریز را هم با هواپیما هر سه ساعت به سه ساعت مورد هدف قرار خواهیم داد... علاوه بر آن، ضد هوایی و موشک سام ۷ هم که داریم... هوانیروز عراق تا سرپل ذهاب به همراه ستون ها خواهد بود. از نظر هوایی ناراحت نباشید چون هواپیماهای عراقی پشتیبان ما هستند و تمام ماشین ها به صورت ستون حرکت می کنند.»[۲][۳]
    نبرد[ویرایش]

    در آن تاریخ نیروهای نظامی موسوم به سازمان مجاهدین خلق فاصله ی تنگه پاتاق تا منطقه چهارزبر در ۳۴ کیلومتری کرمانشاه را با سرعت خیلی زیاد طی کردند. علت سرعت بالای حرکت ستون های نظامی مجاهدین عدم حضور قوای نظامی در غرب کشور بود. به دلیل هجوم سنگین ارتش عراق به جبهه جنوب (استان خوزستان) بخش عمده ای از توان نظامی ایران در جبهه های جنوب غربی مشغول دفع تهاجم عراق بودند. به همین دلیل در برابر حرکت ستون های مجاهدین مقاومتی وجود نداشت. نیروهای ایران در جایی که نیروهایشان برتری نسبی داشت به کمین نشستند و در منطقه چهار زبر، با احداث تعدادی خاکریز و یک خط دفاعی مستحکم در انتظار ایشان بودند. چند تا از گردان های عملیاتی در این جبهه گردان مقدادوگردان حمزه از لشکر ۲۷ محمد رسول الله و تیپ انصارالحسین همدان بودند.
    این عملیات سه روز به طول انجامید. در روز اول هدف سد کردن هجوم مجاهدین خلق بود. در روز دوم حرکت نیروی زمینی صورت گرفت که با پشتیبانی بسیار قوی نیروی هوایی و هوانیروز همراه شد و در روز سوم یگان های مجاهدین خلق به کلی منهدم شدند. فرماندهی این عملیات بر عهده علی صیاد شیرازی بود که در سال ۱۳۷۸ توسط سازمان مجاهدین خلق ایران ترور شد.
    واژه عربی «مرصاد» به معنی کمین است. این نام بخاطر کمین برنامه ریزی شده ای که نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران انجام داده بودند برای این عملیات در نظر گرفته شد.
    در روز اول عملیات نیروی هوایی ایران وارد عمل نشد زیرا در آن زمان پایگاه نوژه بمباران شده بود و انجام عملیات پاکسازی باند فرود قدری فرصت را از آنها گرفت. به همین دلیل نیروی هوایی با یک روز تاخیر عملیات را ادامه داد.
    هاشمی رفسنجانی در این مورد گفت «جنگ و صحنه به گونه ای درست شده بود که اینها توی کیسه آمدند و ما در کیسه را بستیم. تدارک منافقین خیلی وسیع بوده و ضربه وارده بر آنها خیلی عمیق است. ۱۲۰ تانک زرهی دجله، ۶۰ نفربر و ۶۰۰ خودرو دیگر، حدود ۵۰۰۰ رزمنده و همین تعداد پشتیبانی و تدارکچی و طرح رسیدن به تهران، خیلی احمقانه و ساده لوحانه و هفتاد درصد انهدام»[۴]
    در عملیات مرصاد بیش از ۴ هزار و ۸۰۰ نفر از نیروهای منافقین کشتته و زخمی شدند و در میان کشته شدگان و اسرا تعداد زیادی از کادرهای سازمان و فرماندهای تیپ ها نیز وجود داشت. پس از پایان عملیات، تنگه چهارزبر، تنگه مرصاد نام گرفت.[۵] فیلم مستند کیش و مات به کارگردانی نوید مرادی از جمله فیلم هایی هست که درباره این عملیات ساخته شده است . این فیلم به چگونگی شکل گیری عملیات فروغ جاویدان تا پایان عملیات و شکست مجاهدین خلق ایران می پردازد . این مستند با نگاهی نو اقدام به بازخوانی پرونده عملیات فروغ جاویدان نموده و زوایای پنهانی از این عملیات و نابودی بیش از یک سوم نیرو های مجاهدین خلق را آشکار میکند . نوید مرادی کارگردان این فیلم بشکلی زیبا و جذاب تمامی رخدادهای این عملیات را از نگاه اعضای مجاهدین خلق ایران روایت می کند .

  9. #8
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    اینارو بخونین تا بقیشو بذارم

  10. #9
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض

    پس از فتح خرمشهر و عقب نشینی سراسر ارتش عراق، دشمن برای دست یابی به پدافند مطمئن تدابیری به کار بست؛ به گونه ای که در مناطق کوهستانی، ارتفاعات مرزی را همچنان در اشغال خود نگه داشت؛ و در مناطق پست، با به کارگیری موانع مصنوعی موقعیت خود را تحکیم بخشید. در عین حال، دشمن از موانع طبیعی نیز به منظور ایجاد اطمینان بیشتر بهره می گرفت.

    در این میان، رودخانه عریض اروند و منطقه وسیع هورالعظیم از نگرانی دشمن نسبت به تهاجم قوای ایران کاسته بود. این موضوع در منطقه هورالعظیم بیشتر مشهود بود، به طوری که دشمن هیچ گونه مانعی را برای ایجاد پدافند در غرب این منطقه در نظر نگرفته بود. عراق هرگز نمی پنداشت آب گرفتگی وسیع هورالعظیم برای نیروهای پیاده ایران قابل عبور باشد؛ و نیز گمان نمی کرد قوای مسلح ایران تلاش اصلی خود را در این منطقه قرار دهند.

    هم چنین عراق در سال های سوم و چهارم جنگ تاکتیک های جدیدی اتخاذ کرد، که طبعا نیازمند به کارگیری تاکتیک ها و تدابیر جدید بود. به منظور برهم زدن معادله نظامی جنگ به نفع جمهوری اسلامی و به دست گرفتن ابتکار عمل، منطقه هور با سه ویژگی انتخاب گردید:

    1- ضعف و ناتوانی دشمن در عملیات آبی – خاکی.

    2- سرعت عمل.

    3- غافلگیری.

    منطقه هور با توجه به تجارب به دست آمده از عملیات رمضان تا والفجر 4 و با در نظر گرفتن توان خودی و دشمن، و نیز نقش زمین و تاثیر گذاری آن، انتخاب شد. نظر به راکد بودن نسبی آب هور و وسعت بیش از اندازه آن، که طبعاً منجر به طولانی شدن عقبه های نیروهای خودی می شد و نیز فقدان زمین مناسب جهت قدرتمندی و قابلیت های نیروهای خود (پس از عملیات رمضان تا قبل از خیبر)، از جمله شرایط و عواملی بود که موجب می شد دشمن تصور عملیات گسترده را از طرف هور نداشته باشد و همین تصور باعث گردید که عراق، از جزایر مجنون شمالی و جنوبی و شرقی دجله تنها با چند گردان پدافند نماید.

    در این میان، اجرای عملیات والفجر مقدماتی در منطقه شمال هور، به رغم نتایج غیرمطلوب آن، نتیجه ای بزرگ – هر چند غیر مستقیم – بر جای گذارد. عملیات در منطقه چزابه، شناسایی موقعیت ضعیف دشمن در منطقه هور را در پی داشت.

    فرماندهان سپاه پاسداران که به مناسبت عملیات والفجر مقدماتی در آن منطقه حضور یافته بودند، با مشاهده نقاط ضعف دشمن، سریعاً به طراحی عملیات خیبر پرداختند و با استفاده از تجربه حاصل از عملیات والفجر مقدماتی، ضریب امنیت را شدت بخشیده و رعایت حفاظت اطلاعات را اصل قرار دادند. مضافاً به این که دو نکته مهم دیگر در دستور کار قرار گرفت. نکته اول، فعالیت های شناسایی بود که با توجه به رعایت اصل حفاظت، به نیروهای بومی سپاه خوزستان واگذار شد.

    نکته دوم، تغییر در سازمان رزم سپاه پاسداران و ایجاد قابلیت عملیات آبی – خاکی بود که باید متحقق می شد ، بر همین اساس، یگان دریایی سپاه (قرارگاه نوح) تشکیل شد. در عین حال، برای جلوگیری از هوشیاری دشمن، قرارگاه دریایی سپاه در بوشهر فعال گردید تا به این وسیله تلاش جدید به منظور افزایش فعالیت در خلیج فارس تلقی گردد.


    اهداف عملیات

    هدف از عملیات خیبر عبارت بود از انهدام نیروهای سپاه سوم عراق، تامین جزایر مجنون شمالی و جنوبی، ادامه تک از جزایر و محور طلائیه به سمت نشوه و الحاق به نیروهایی که از محور زید به دشمن حمله می کردند. در نظر بود که خشکی شرق دجله از طریق هور تصرف شود تا دشمن نتواند از سمت شمال سپاه سوم را تقویت کند.


    منطقه عملیات

    منطقه عملیاتی که در شرق رودخانه دجله و داخل هورالهویزه واقع شده است، از شمال به العزیر و از جنوب به القرنه – طلائیه محدود می گردد.

    این منطقه دارای دو نوع طبیعت متفاوت است: هور و خشکی. قسمت خشکی، که حداقل عرض آن 8 کیلومتر و حداکثر 10 کیلومتر است، توسط دو هور بزرگ – هورالهویزه در شرق و هورالحمار در غرب آن – احاطه شده است.

    هم چنین، منطقه مذکور توسط رودخانه دجله به دو قسمت شرقی – غربی تقسیم می شود که 3/4 آن در شرق رودخانه قرار دارد. جاده مواصلاتی عماره – بصره نیز در غرب رودخانه واقع است.

    در داخل منطقه مزبور جزایر شمالی و جنوبی مجنون واقع است. هم چنین تاسیسات دیگری وجود دارد که عبارتند از: دکل های برق، دکل های تقویتی رادیو و تلویزیون، تاسیسات و کارخانجات کاغذ سازی، چاه های نفت و ...

    هور منطقه ای است هم سطح دریا که در بعضی مناطق سطح آب آن 2 تا 3 متر بالاتر از آب دریاست و به طور کلی نسبت به مناطق هم جوار گود می باشد و در مسیر رودخانه های قدیمی و دایمی به وجود می آید و دارای روییدنی هایی به شرح زیر است:

    1- نی با ارتفاع 2 تا 7 متر که عمدتاً در جاهای عمیق می روید.

    2- بردی که معمولاً ارتفاع آن بین 1 تا 2 متر است.

    3- چولان که در جاهای کم عمق می روید و ارتفاع آن کمتر از 50 سانتی متر است.

    به علت پوشش فشرده سطح هور از نی، بردی و چولان، تردد در آن تنها از معابری خاص (آبراه ها، نهر ها و یا محل عبور حیوانات وحشی) امکان پذیر است.


    علت انتخاب هور

    علاوه بر آنچه قبلاً ذکر شد، علت انتخاب هور به لحاظ عوامل زیر بود:

    1- پرهیز از تک جبهه ای (حمله رویاروی و مستقیم به دشمن را تک جبهه ای می گویند).

    2- حمله به جناح دشمن؛ شکل حضور دشمن در منطقه شرق بصره به گونه ای بود که الحاق نیروهای خودی در طلائیه و سپس رسیدن به عقبه دشمن در نشوه، جناحی عمده از دشمن به تصرف در می آمد که تزلزل خطوط دشمن را در پی داشت.

    3- عدم تصور دشمن نسبت به انجام عملیات در هور.

    4- بکر بودن منطقه.

    5- غیرممکن بودن مانور زرهی برای دشمن.


    استعداد دشمن

    منطقه مورد نظر برای عملیات در حوزه استحفاظی سپاه سوم عراق قرار داشت و در جریان عملیات یگان های زیردر این منطقه حضور یافتند:

    الف – یگان های پیاده :

    - تیپ های 3، 5، 11، 18، 605، 702، 704، 93، 95، 96، 701، 501، 35، 419، 108، 113، 427، 36، 22، 23، 28، 418، 422، 19 پیاده.

    ب – یگان های رزهی:

    - تیپ های 30، 16، 6، 56، 14، 26 و 37 زرهی و تیپ 55 مختلط.

    ج – یگان های مکانیزه:

    - تیپ های 25، 8، 27، 15 و 20 مکانیزه.

    د – گارد مرزی و گارد ریاست جمهوری:

    - تیپ های 5، 8 و 11 گارد مرزی و یک تیپ از گارد ریاست جمهوری.

    هـ – نیروی مخصوص:

    - تیپ 65 .

    و – جیش الشعبی و کماندو:

    - بیش از 10 گردان.

    ز – توپخانه:

    - حدود 30 گردان.


    قوای خودی

    هدایت و فرماندهی عملیات بر عهده قرارگاه مرکزی خاتم الانبیا (ص) بود. دو قرارگاه اصلی (کربلا و نجف) و پنج قرارگاه فرعی (نصر، حنین، بدر، حدید و فتح) تحت امر قرارگاه مرکزی بودند. یگان های عملیاتی نیز به شرح ذیل بود:

    الف – سپاه پاسداران:

    - لشکرهای 5 نصر، 8 نجف اشرف، 31 عاشورا، 19 فجر، 41 ثارالله، 17 علی ابن ابی طالب (ع)، 14 امام حسین (ع)، 27 محمد رسول الله (ص) و 7 ولی عصر(عج).

    - تیپ های مستقل 15 امام حسن (ع)، 10 سید الشهدا(ع)، 44 قمر بنی هاشم(ع)، 33 المهدی (عج)، 18 الغدیر و 21 امام رضا(ع).

    - تیپ های مستقل زرهی 72 محرم، 20 رمضان و 28 صفر.

    - یگان دریایی (قرارگاه نوح).

    - در مجموع، سپاه پاسداران 220 گردان عملیاتی در اختیار داشت و استعداد توپخانه آن نیز 7 گردان بود.

    ب - ارتش جمهوری اسلامی:

    - لشکر های پیاده 77، 21، 28 و 55.

    - لشکرهای زرهی 81، 16 و 92.

    قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) به عنوان قرارگاه مرکزی:

    قرارگاه نجف تحت فرماندهی قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) فرماندهی قرارگاه های فرعی را به عهده داشت:

    قرارگاه نصرهدایت لشکر 5 نصر و تیپ 15 امام حسن(ع) را به عهده داشت.

    قرارگاه حدید هدایت تیپ 44 قمر بنی هاشم و تیپ 21 امام رضا (ع) را به عهده داشت.

    قرارگاه فتح هدایت لشکر 27 محمد رسول الله (ص) و تیپ 33 المهدی (عج)+ تیپ 18 الغدیر را به عده داشت.

    قرارگاه حنین هدایت لشکر 17 علی ابن ابی طالب (ع) و لشکر 41 ثارالله و تیپ 10 سیدالشهدا(ع) را برعده داشت.

    قرارگاه بدر هدایت لشکر 8 نجف، لشکر 31 عاشورا، لشکر 19 فجر را به عهده داشت.

    قرارگاه کربلا هدایت نیروهای زیر را به عده داشت.

    از ارتش لشکرهای 77، 21 و 28 پیاده و لشکر 8 زرهی.

    از سپاه لشکر 14 امام حسین (ع)، 7 ولی عصر (عج) و تیپ زرهی 72 محرم.

    لازم به ذکر است که لشکر 16 و 92 زرهی ارتش در حین عملیات به کار گرفته شدند.


    طرح عملیات

    دو قرارگاه کربلا و نجف ماموریت داشتند ضمن تامین اهداف محوله، روی پل دوعیجی در شمال نشوه (غرب نهر کتیبان) الحاق کرده و سپس به سوی بصره ادامه عملیات دهند.

    قرارگاه کربلا می بایست با عمل ازمحور زید و چسبیدن به نهر کتیبان جهت مسدود کردن منطقه ورودی دشمن در دو عیجی اقدام می کرد. قرارگاه نجف نیز پس از دستیابی به العزیر و القرنه و تصرف جزایر مجنون و الحاق به طلاییه، جهت بازکردن جاده طلاییه – نشوه که تنها امید برای ادامه عملیات و انتقال نیرو و مهمات بود، اقدام نماید. یگان های تحت امر این قرارگاه می باید با عبور از طلاییه به سمت نشوه و تامین آن در پل دوعیجی به قرارگاه کربلا(نیروهای ارتش)ملحق می شدند. قرارگاه نجف برای تصرف اهداف خود به تشکیل پنج قرارگاه فرعی (نصر، بدر، حنین، حدید، فتح) مبادرت می ورزید.

    قرارگاه دیگری با نام نوح(ع) وظیفه ترابری دریایی و پشتیبانی یگان های عمل کننده را برعهده داشت.
    شرح عملیات خیبر


    نکته قابل توجه قبل از آغاز تک، حضور گسترده نیروهای مانور قدس در مناطق عملیاتی، پس از انجام مانور در مراکز مختلف شهرستان ها بود. علاوه بر این، با توجه به مانور قدس و تهدید و اقدامات جنون آمیز دشمن و حمله موشکی به دزفول و بمباران شهرهای کرمانشاه، ایلام، رامهرمز و ...، جو کلی جنگ در کشور، شکل خاصی به خود گرفته بود.

    عملیات در ساعت 21:30 روز 3/12/1362 با رمز یا رسول الله آغاز شد. در مرحله اول نیروهای قرارگاه نجف با تهاجم سراسری در مناطقی همچون تنگه و شهر القرنه، جاده بصره – العماره و نیز جزایر شمالی و جنوبی مجنون استقرار یافتند. در این میان، قرارگاه کربلا که در محور زید وارد عمل شده بود، با به دست آوردن کمترین موفقیت موجب بازگشت یگان های ارتش به مواضع قبلی خود شد.

    در مرحله دوم عملیات، دو تلاش اصلی در محور جزایر مجنون و طلاییه به منظور الحاق و سپس پیشروی به سمت نشوه در نظر گرفته شد؛ بنا به عللی پیشروی انجام نشد. در مقابل، دشمن به تدریج خود را بازیافته و پس از کشف اهداف عملیات و محورهای اصلی تک، تلاش اصلی خود را ابتدا روی پاکسازی حوالی جاده بصره – العماره گذارد و سپس روی طلاییه متمرکز شد.

    در ادامه عملیات، پس از آن که محور زید با عدم موفقیت مواجه شد، لشکر 14 سپاه پاسداران که تحت امر قرارگاه کربلا (ارتش) بود، آزاد شده و به همراه لشکر 27 ماموریت طلاییه را به عهده گرفت. در آن شب نبردی سخت درگرفت که تا صبح به طول انجامید . در این میان، فشار دشمن همچنان ادامه داشت و با آن که محور جاده طلاییه – به طول 6 کیلومتر– در اختیار نیروهای خودی بود، لیکن وسعت کم منطقه مانور از یک سو و آتش انبوه و بسیار زیاد دشمن از سوی دیگر، امکان پیشروی الحاق با محور جزایر مجنون را ناممکن ساخته بود. به همین خاطر از ادامه عملیات در طلاییه صرف نظر شد و به این ترتیب اهداف عملیات خیبر به حفظ جزایر مجنون محدود شد.

    بر همین اساس و با توجه به فشارهای دشمن، مرحله سوم عملیات به منظور تثبیت موفقیت خودی در جزایر انجام شد. دشمن که هر گونه حضور نیروهای ایرانی در هور را خطری برای جاده بصره – العماره می دانست با اجرای آتش شدید و توان پیاده وزرهی می کوشید جزایر مجنون را بازپس گیرد. این در حالی بود که نیروهای خودی خسته از چند روز جنگ، نداشتن عقبه نزدیک و نیز عدم حمایت آتش توپخانه، به مقاومت خود ادامه می دادند. متقابلاً، دشمن با تمرکز صدها قبضه توپ روی جزایر و بمباران مداوم آن ها با هواپیما و نیز در اختیار داشتن عقبه خشکی با واحدهای زرهی خود فشارهای متعدد و طاقت فرسایی را وارد می ساخت.

    به رغم وضعیت یاد شده، نیروهای خودی می کوشیدند به هر صورت ممکن جزایر را حفظ نمایند. براین اساس، سپاه پاسداران با تمام استعداد خود جهت دفع تهاجم دشمن و حفظ جزایر در آن جا استقرار یافت.

    نهایتاً دشمن که در مقابل خود مقاومتی غیر قابل تصور و پیش بینی مشاهده می کرد، به تدریج از بازپس گیری جزایر ناامید شد و به تحکیم مواضع پدافندی خود مبادرت ورزید.


    نتایج عملیات

    عملیات خیبر که به آزاد سازی منطقه ای به وسعت 1000 کیلومتر مربع در هور، 140 کیلومتر مربع در جزایر مجنون و 40 کیلومتر مربع در طلاییه انجامید، موجب افزایش عزم بین المللی در جهت کنترل ایران و جلوگیری از شکست عراق گردید؛ به گونه ای که از تاریخ 3/12/1362 (زمان آغاز عملیات خیبر) تا تاریخ 30/7/1363 تعداد 474 طرح صلح از سوی 54 کشور مختلف جهان ارایه شد. شورای امنیت سازمان ملل نیز در تاریخ 11/3/1363 قطعنامه552 خود را در خصوص پایان دادن به جنگ ایران و عراق تصویب نمود. این در حالی بود که هیچ یک از قطعنامهو طرح های مذکور نظر ایران را تامین نمی کرد.

    هم چنین، در این عملیات فرماندهان جنگ به اهمیت تاثیر تجهیزات دریایی و آبی – خاکی برای کسب نتایج مهم و حیاتی پی بردند و نیز سپاه پاسداران به یکی از ضرورت های حساس و حیاتی در تکمیل و توسعه سازمان خود آگاه گردید و آن لزوم ایجاد تقویت و توسعه یگان های دریایی برای انجام عملیات های آبی – خاکی بود. این رهیافت، قابلیت سپاه در انجام عملیات عبور از هور و رودخانه های بزرگ را توسعه داد و هسته اصلی عملیات های بدر، والفجر8، کربلا3، 4 و 5 و نیز زمینه ای برای تشکیل نیروی دریایی سپاه پاسداران گردید.

    تلفات و ضایعات عراق در این عملیات به شرح ذیل می باشد:

    - کشته و زخمی شدن حدود 15000 نفر.
    - به اسارت درآمدن 1140 نفر .
    - انهدام 150 تانک و نفربر و 200 خودرو.
    - به غنیمت در آمدن 10 تانک و 60 کامیون.
    - انهدام 21 تیپ به میزان 20 تا 100 درصد


  11. #10
    دیگه صاحب خونه هستن مدال ها:
    Frequent Poster

    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۲-تیر-۰۶
    محل سکونت
    پایین
    جنسيت
    برادر
    نوشته ها
    4,805
    امتیاز : 36,709
    سطح : 100
    Points: 36,709, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 56.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second Class3 months registeredOverdriveTagger Second Class
    تشکر کردن : 6,019
    تشکر شده 6,874 در 2,914 پست
    حالت من : Mehrabon
    نوشته های وبلاگ
    1
    مخالفت
    87
    مخالفت شده 72 در 35 پست

    پیش فرض


    در حالی كه اشغال خرمشهر توسط عراق به عنوان آخرین و مهم ترین برگ برنده این كشور برای وادار ساختن ایران به شركت در هر گونه مذاكرات صلح تلقی می شد، آزاد سازی این شهر می توانست سمبل تحمیل اراده سیاسی جمهوری اسلامی بر متجاوز و اثبات برتری نظامی اش باشد.
    بر همین اساس، با توجه به این كه منطقه عمومی غرب كارون آخرین منطقه مهمی بود كه هم چنان در اشغال عراق قرار داشت، از یك سو فرماندهان نظامی ایران برای انجام عملیات در این منطقه اشتراك نظر داشتند، و از سوی دیگر عراق نیز كه طراحی عملیات آزادسازی خرمشهر را پس از عملیات فتح المبین قطعی و مسجل می پنداشت، با در نظر گرفتن اهمیت این شهر و جایگاه آن در دفاع از بصره، به ضرورت حفظ این منطقه معتقد بود. از این رو، بلافاصله پس از اتمام عملیات فتح المبین، در حالی كه قوای ارتش عراق در منطقه عمومی خرمشهر تقویت می شد، به تمام یگان های تحت امر قرارگاه مركزی كربلا دستور داده شد تا ضمن بازسازی و تجدید قوا، به شناسایی و طراحی عملیات بپردازند.

    اهداف عملیات

    مهم ترین اهدافی كه در این عملیات دنبال می شد، عبارت بودند از:
    - انهدام نیروی دشمن، حداقل بیش از دو لشكر.
    - آزاد سازی حدود 5400 كیلومتر مربع از خاك ایران؛ از جمله شهرهای خرمشهر، هویزه و پادگان حمید.
    - خارج نمودن شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه دشمن.
    - تامین مرز بین المللی (حدفاصل پاسگاه طلائیه تا شلمچه).
    - آزادسازی جاده اهواز – خرمشهر و خارج شدن جاده اهواز – آبادان از برد توپخانه دشمن.

    منطقه عملیات

    منطقه عمومی عملیات بیت المقدس در میان چهار مانع طبیعی محصور است، كه از شمال به رودخانه كرخه كور، از جنوب به رودخانه اروند، از شرق به رودخانه كارون و از غرب به هور الهویزه منتهی می شود.
    منطقه مزبور به جز جاده نسبتا مرتفع اهواز – خرمشهر، فاقد هر گونه عارضه مهم برای پدافند است. همین امر موجب شد تا زمین منطقه – به دلیل مسطح بودن – برای مانور زرهی مناسب، و برای حركت نیروهای پیاده – به دلیل در دید و تیر قرار داشتن – نامناسب باشد. نقاط حساس و استراتژیك منطقه شامل بندر و شهر خرمشهر، پادگان حمید، جفیر، جاده آسفالت اهواز – خرمشهر، شهر هویزه و رودخانه های كارون، كرخه كور و اروند بود.

    استعداد دشمن

    تا قبل از آغاز عملیات بیت المقدس، استعداد نیروهای دشمن به ترتیب زیر بود:
    - لشكر 6 زرهی؛ از جنوب رودخانه كرخه تا هویزه.
    - لشكر 5 مكانیزه؛ از غرب اهواز تا روستای سید عبود.
    - لشكر 11 پیاده از سید عبود تا خرمشهر – تیپ های 22، 48، 44 مامور حفاظت از خرمشهر بودند.
    - لشكر 3 زرهی در شمال خرمشهر.
    با شروع عملیات نیز یگان های دیگری از ارتش عراق به منطقه اعزام شدند كه در مجموع تمامی یگان هایی كه در منطقه درگیری حضور یافتند، عبارت بودند از:
    - لشكر 5 مكانیزه؛ شامل: تیپ های 26 و 55 زرهی و تیپ های 15 و 20 مكانیزه.
    - لشكر 6 زرهی؛ شامل: تیپ های 16 و 30 زرهی و تیپ 25 مكانیزه .
    - لشكر 3 زرهی؛ شامل: تیپ های 6،12 و 53 زرهی و تیپ 8 مكانیزه .
    - لشكر 9 زرهی؛ شامل: تیپ های 35 و 43 زرهی و تیپ 14 مكانیزه .
    - لشكر 10 زرهی؛ شامل: تیپ های 17 زرهی و 24 مكانیزه .
    - لشكر 11 پیاده؛ شامل: سه تیپ سازمان 44، 48 و 49 پیاده و سه تیپ تحت امر 45 ، 113 و 22 پیاده.
    - لشكر 12 زرهی؛ شامل: تیپ های 46 مكانیزه و 37 زرهی.
    - لشكر 7 پیاده؛ شامل: تیپ های 19 و 39 پیاده.
    - تیپ مستقل 10 زرهی.
    - تیپ های مستقل 109، 419، 416، 90، 417، 601، 602، 605، 606، 409، 238 و 501 پیاده.
    - تیپ های 31، 32 و 33 نیروی مخصوص.
    - تیپ های 9، 10 و 20 گارد مرزی.
    - تعداد 30 گروهان كماندو.
    - تعداد 10 قاطع جیش الشعبی (هر قاطع 450 نفر).
    - گردان تانك مستقل سیف سعد.
    - گردان های شناسایی حطین، صلاح الدین، حنین.
    - توپخانه دشمن نیز از 530 قبضه توپ در انواع مختلف تشكیل شده بود كه به طور تقریبی عبارت بود از 30 گردان.

    طرح عملیات

    در طراحی عملیات، تهاجم از طریق عبور از رودخانه كارون و پیشروی به سوی مرز بین المللی و سپس آزادسازی شهر خرمشهر مد نظر قرار گرفته و چنین استدلال می شود كه حمله به جناح دشمن، كه عمدتا به سمت شمال آرایش گرفته بود، عامل موفقیت عملیات است.
    هم چنین، شكستن خطوط اولیه دشمن و عبور از رودخانه و گرفتن سرپل در غرب كارون تا جاده آسفالته اهواز – خرمشهر به عنوان اهداف مرحله اول و ادامه پیشروی به سمت مرز و تامین خرمشهر به عنوان اهداف مرحله دوم تعیین شدند.
    بر همین اساس، محورهای عملیاتی هر یك از قرارگاه ها به ترتیب زیر مقرر گردید:
    1- محور شمالی؛ قرارگاه قدس (با عبور از رودخانه كرخه).
    2- محور میانی؛ قرارگاه فتح (با عبور از رودخانه كارون و پیشروی به سمت جاده اهواز – خرمشهر).
    3- محور جنوبی؛ قرارگاه نصر (با عبور از كارون و پیشروی به سمت خرمشهر).

    شرح عملیات

    سرانجام عملیات بیت المقدس در 30 دقیقه بامداد روز 10 اردیبهشت 1361 با قرائت رمز عملیات بسم الله الرحمن الرحیم . بسم الله القاسم الجبارین، یا علی ابن ابی طالب از سوی فرماندهی آغاز شد.
    شهید آیت الله صدوقی و آیت الله مشكینی نیز كه در كنار فرماندهان سپاه و ارتش در قرارگاه كربلا حضور داشتند، هر یك به طور جداگانه، پیام هایی را به وسیله بی سیم خطاب به رزمندگان اسلام قرائت كردند.
    عملیات بیت المقدس را به چهار دوره زمانی به شرح زیر می توان تقسیم كرد:
    مرحله اول : در محور قرارگاه قدس (شمال كرخه كور) به دلیل هوشیاری دشمن و وجود استحكامات متعدد، پیشروی نیروها به سختی امكان پذیر بود و در این میان تنها تیپ های 43 بیت المقدس و 41 ثارالله موفق شدند از مواضع دشمن عبور كرده و منطقه ای در جنوب رودخانه كرخه كور را به عنوان سرپل تصرف كنند. عدم پوشش جناحین این یگان ها باعث شده بود كه فشار شدید دشمن برآن ها وارد شود.
    در محور قرارگاه فتح، یگان های خودی ضمن عبور از رودخانه به سرعت خود را به جاده اهواز – خرمشهر رسانده و به ایجاد استحكامات و جلوگیری از نقل و انتقالات و تحركات دشمن در جاده مذكور پرداختند.
    در محور قرارگاه نصر، به دلیل تاخیر در حركت و وجود با تلاق در كنار جاده اهواز – خرمشهر و هم چنین تمركز دشمن در شمال خرمشهر، نیروهای این قرارگاه نتوانستند به اهداف مورد نظر دست یافته و با قرارگاه فتح الحاق كنند.
    الحاق كامل قرارگاه نصر با قرارگاه فتح و هم چنین تصرف اهداف مرحله اول قرارگاه قدس در دستور كار عملیات شب دوم قرار گرفت كه با انجام آن تا حدودی اهداف مورد نظر محقق شد، لیكن برخی رخنه ها همچنان باقی بود تا این كه سرانجام پس از 5 روز، جاده اهواز – خرمشهر از كیلومتر 68 تا كیلومتر 103 تثبیت و كلیه رخنه ها ترمیم شد.
    مرحله دوم: در این مرحله آزاد سازی خرمشهر از دستور كار عملیات خارج و تصمیم گرفته شد كه قرارگاه های فتح و نصر از جاده اهواز – خرمشهر به سمت مرز پیشروی كنند و قرارگاه قدس نیز ماموریت یافت تا به صورت محدود برای تصرف سرپل در جنوب كرخه كور اقدام نماید و سپس آن را گسترش دهد.
    عملیات در این مرحله در ساعت 22:30 روز 16/2/1361 آغاز شد. نیروهای قرارگاه فتح در همان ساعات اولیه به جاده مرزی رسیدند. یگان های قرارگاه نصر نیز با اندكی تاخیر و تحمل فشارهای دشمن، به مرز رسیده و با قرارگاه فتح الحاق كردند.
    دشمن با مشاهده جهت پیشروی نیروهای ایران به طرف مرز، لشكر های 5 و 6 خود را به عقب كشاند. به نظر می رسید این عقب نشینی با دو هدف انجام شده باشد: یكی جلوگیری از محاصره و انهدام این لشكرها، و دیگری تقویت هر چه بیشتر خطوط پدافندی بصره و خرمشهر.
    در پی این عقب نشینی كه از ساعات اولیه روز 18/2/1361 آغاز شده بود، نیروهای قرارگاه قدس ضمن تعقیب نیروهای دشمن، تعدادی از آن ها را كه از قافله عقب مانده بودند، به اسارت خود درآوردند و در نتیجه جاده اهواز – خرمشهر (تا انتهای جنوب منطقه ای كه توسط قرارگاه نصر به عنوان سرپل تصرف شده بود) و نیز مناطقی همچون جفیر، پادگان حمید و هویزه آزاد شدند.
    مرحله سوم: در این مرحله، قرارگاه نصر ماموریت یافت تا حركت خود را به سمت خرمشهر آغاز نماید. نیروهای عمل كننده كه متشكل از چهار تیپ مستقل سپاه پاسداران و دو تیپ ارتش بودند، در آخرین ساعات روز 19/2/1361 عملیات خود را آغاز كردند؛ اما به دلیل هوشیاری دشمن و تمركز نیرو در خطوط پدافندی اش، نیروهای خودی در انجام ماموریت خود توفیق نیافتند. تكرار این عملیات در روز بعد نیز به شكست انجامید. به همین خاطر تصمیم گرفته شد تا برای انجام عملیات نهایی فرصت بیشتری به یگان ها داده شود. هم چنین مقرر شد دو تیپ المهدی (عج) و امام سجاد (ع) از قرارگاه فجر نیز در حركت بعدی استفاده شود.

    مرحله چهارم عملیات از 1 تا 4 خرداد 1361:

    سرانجام در ساعت 22:30 اول خرداد 1361 تلاش برای آزادی سازی خرمشهر با رمز «بسم الله القاسم الجبارین یا محمد بن عبدالله (ع)» آغاز شد در برابر تك سریع و غافلگیرانه، نیروهای عراقی دچار وحشت وسرگردانی شدید شدند و نتوانستند واكنش مهمی از خود نشان دهند و ارتباط یگان های دشمن با یكدیگر قطع شد. فرار افسران و درجه داران و سربازان عراقی از منطقه خرمشهر گویای از هم پاشیدگی سازمان یگان های دشمن بود.
    در روز دوم خرداد نتیجه پیكار بسیار درخشان بود و قرارگاه كربلا به هدف خود كه احاطه كامل خرمشهر بود، رسید. تعداد اسرای عراقی در این روز از 2830 نفر تجاوز كرد و یگان هایی از دشمن كه در منطقه بین نهر عرایض و شلمچه مستقر بودند، به میزان زیاد منهدم شدند.
    به وجود حضور گسترده هواپیماهای عراقی در آسمان منطقه، عقابان تیزپرواز نیروی هوایی ارتش در پشتیبانی از یكان های رزمنده، در صحنه عملیات بیت المقدس حضوری فعال داشتند و با بمباران پل شناور عراقی ها بر روی اروند رود و مناطق تجمع آنان در آن سوی رودخانه، نقش ارزنده ای در آزاد سازی خرمشهر ایفا كردند.
    در اواخر روز دوم خرداد، قرارگاه كربلا پس از بررسی آخرین وضعیت، تصمیم گرفت تا نیروها با ورود به شهر، آنرا از لوث وجود نیروهای عراقی پاك گردانند. و در سه بامداد روز سوم خرداد واحدهایی از رزمندگان ایران به آن سوی رودخانه وارد شدند.
    از طرف دیگر جمعی از نیروهای عراقی با استفاده از تاریكی شب و قایق اقدام به فرار كردند كه تعدادی از این قایق ها توسط تكاوران نیروی دریایی هدف قرار گرفت و سرنشینان آن ها غرق شدند.
    نیروهای عراقی از ساعت سه و پنجاه دقیقه بامداد تا نیم بعد ازظهر روز سوم خرداد از سمت شلمچه 3 بار اقدام به پاتك كردند و تلاش نمودند تا از طریق جاده شلمچه – خرمشهر حلقه محاصره خرمشهر را بشكنند، اما هر بار با پایداری و مقاومت دلاورانه رزمندگان ایرانی مواجه شدند و با دادن خساراتی عقب نشینی كردند.
    در ساعت 11 صبح روز سوم خرداد در حالی كه درگیری شدیدی بین قوای ایرانی و نیروهای عراقی در شمال نهر خین جریان داشت و دشمن در فكر شكستن حلقه محاصره خرمشهر بود، رزمندگان ایرانی از جناح غرب و خیابان كشتارگاه وارد شهر شدند. ناحیه گمرك خرمشهر در كنار اروند اندكی مقاومت كرد كه آن هم به سرعت در هم شكسته شد.
    در ساعت 12 قوای ایران از سمت شمال و شرق وارد شهر شدند و نیروهای متجاوز بعثی كه 24 ساعت در محاصره كامل قرار داشتند، راهی جز اسارت یا فرار و یا كشته شدن نداشتند. بدین جهت واحدهای عراقی گروه گروه به اسارت رزمندگان اسلام در آمدند.
    در ساعت 2 بعد از ظهر، خرمشهر به طور كامل آزاد شد و پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی ایران برفراز «مسجد جامع» و پل تخریب شده خرمشهر به اهتزاز درآمد.
    بدین ترتیب این شهر مقاوم كه پس از 35 روز پایداری و مقاومت در 4 آبان 1359 به اشغال دشمن درآمده بود، پس از 578 روز (19 ماه) اسارت، بار دیگر به آغوش گرم میهن اسلامی بازگشت و پیكره پاك آن از لوث وجود متجاوزان تطهیر گردید.
    رزمندگان اسلام در اولین اقدام خود پس از آزاد سازی شهر، نماز شكر را در مسجد جامع خرمشهر اقامه كردند. خبر آزاد سازی خرمشهر به سرعت در همه جا طنین افكند و ملت ایران اسلامی را كه مدت ها در آرزوی شنیدن چنین خبر مسرت بخشی بودند، غرق در شادی و سرور كرد. مردم به خیابان ها ریختند و با پخش شیرینی به جشن و شادی پرداختند. در پایان آن روز امت شهید پرور ایران با حضور در مساجد، نماز شكر به جای آورده و با فرا رسیدن شب به یمن پیروزی حق بر باطل بر پشت بام ها ندای الله اكبر سردادند.

    نتایج

    - طی عملیات بیت المقدس 5038 كیلومتر مربع از اراضی اشغال شده از جمله شهرهای خرمشهر و هویزه و نیز پادگان حمید و جاده اهواز – خرمشهر آزاد شدند. علاوه بر این شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از تیررس توپخانه دشمن خارج گردیدند. هم چنین 180 كیلومتر از خط مرزی تامین شد.
    - با فتح خرمشهر، برتری نظامی ایران بر عراق مورد تایید كارشناسان و تحلیل گران نظامی قرار گرفت.
    - فتح خرمشهر موجب انفعال ارتش عراق شد؛ به گونه ای كه نظامیان عراقی تا مدت زیادی نتوانستند از لاك دفاعی خارج شوند.
    - عملیات بیت المقدس موجب شد تا كشورهای عرب منطقه به تقویت مالی و نظامی عراق مبادرت ورزند.
    - طی این عملیات حدود نوزده هزار تن از نیروهای دشمن به اسارت درآمده و بالغ بر شانزده هزار تن كشته و زخمی شدند.

    میزان انهدام یگان های دشمن

    لشگر 3 زرهی و لشگرهای 11 و 15 پیاده: 80 درصد.
    لشگرهای 9 و 10 زرهی: 50 درصد.
    لشگر 7 پیاده: 40 درصد.
    لشگر 5 مكانیزه و لشگرهای 6 و 12 زرهی: 20 درصد.
    تیپ های 9، 10 و 20 گارد مرزی: 100 درصد.
    تیپ 109 پیاده: 60 درصد.
    تیپ های 601، 602، 416، 419 پیاده: 50 درصد.
    تیپ های 31، 32 و 33 نیروهای مخصوص به میزان زیاد.

    عملیات بیت المقدس در نگاه رسانه های جهان

    نگاهی به اخبار و گزارش های منعكس شده از خبرگزاری ها، شبكه های مختلف تلویزیونی مطبوعات معتبر جهان درباره عملیات بیت المقدس و آزادسازی خرمشهر نشان می دهد با وجود نگاه جانبدارانه و جهت دار در ارسال اخبار و اطلاعات یومیه در این باره جملگی این رسانه ها زبان اعتراف گشوده و با بهت و حیرت به شكست نیروهای عراقی در این عملیات اذعان كرده اند مطلب ذیل كه با تلاش روابط عمومی سازمان حفظ نشر آثار و ارزش های دفاع مقدس سپاه پاسداران تهیه شده نگاهی دارد به اخبار و مواضع رسانه های جهان پس از آزادسازی خرمشهر.
    عملیات پیروز بیت المقدس كه منجر به آزادسازی خرمشهر پس از ۵۷۵ روزگردید، ضربه اساسی و تعیین كننده ای بر پیكر دشمن وارد ساخت و تمامی معادلات، و ذهنیت هایی را كه درمورد توانایی و قابلیت های نظامی ایران وجود داشت، تغییر داد. بسیاری از كارشناسان نظامی تحلیل گران رسانه های خارجی، در برابر سرعت عمل و ویژگی های عملیاتی نیروهای ایرانی به هنگام فتح خرمشهر، غافلگیر، مبهوت و شگفت زده شدند.
    رادیو دولتی انگلیس كه در شامگاه نهم اردیبهشت ۱۳۶۱ اعلام می كرد: «چنانچه ایرانیان درصدد بازپس گرفتن خرمشهر برآیند، سخت ترین» گردو «را برای شكستن برگزیده اند.» سرانجام ناچار شد سكوت خود را بكشند و طی گفتاری در روز پنجم خرداد ماه سال ۶۱ یعنی دو روز پس از آزادسازی خرمشهر توسط رزمندگان اسلام حیرت زده اعلام كند: «از زمانی كه خبرنگاران غربی از نیروهای عراقی در خرمشهر دیدن كرده و از روحیه خوب آنها گزارش داده اند، بیش از سه یا چهار روز نمی گذرد كه ناگهان همه شهر از دست عراقی ها بیرون كشیده شد.»
    در ساعت ۱۰:۵۵ دقیقه بامداد چهارشنبه، چهارم خرداد ۶۱ خبرگزاری های بین المللی، در گزارش هایی كه با عنوان «بسیار مهم» از بغداد به سراسر جهان مخابره كرد برای نخستین بار ضمن استناد به بیانیه نظامی بغداد اعلام داشتند كه عراق «تلویحا به شكست خود اعتراف كرده است. به نوشته وزیر خارجه وقت جمهوری اسلامی ایران، خبرگزاری رسمی عراق _ آی.ان. ۱ _ طی یك اطلاعیه كوتاه ضمن آن كه از خرمشهر با عنوان» بندر خرمشهر «نام برد، اعلام كرد: سخنگوی ارتش عراق اعلام كرده است بندر خرمشهر را ترك كرده و تا مرزهای بین المللی عقب نشینی كرده اند. این خبرگزاری افزود كه عقب نشینی نیروهای عراقی، از روز یكشنبه اول خرداد ۱۳۶۱ آغاز شده است.»
    همین اطلاعیه تلكس بین المللی خبرگزاری عراق، عصر روز چهارم خرداد ۱۳۶۱ به صورت دیگری از سوی رادیو صوت الجماهیر بغداد به اطلاع افكار عمومی عراق رسانده شد: «یك سخنگوی ارتش عراق اعلام كرده است كه نیروهای پیروزمند قادسیه صدام پس از آن كه تمامی حمله های قوای دشمن منحوس و نژادپرست فارس را در مناطق الخفاجیه (سوسنگرد) و الاهواز (اهواز) با اقتدار كامل دفع كردند... صبح روز ۲۴/۵/۱۹۸۲ (۳/۳/۱۳۶۱) در یك جابه جایی تحسین برانگیز، عقب نشینی تاكتیكی(!) خود را از جبهه معمره (خرمشهر) با موفقیت كامل انجام داده اند.
    این دعاوی درست در شرایطی از رادیوی دولتی بغداد پخش می شد كه خبرگزاری آمریكایی» یونایتدپرس «در ساعت بیست وچهار و بیست ودو دقیقه همان روز، در گزارش ارسالی خود از بیروت، سربازان عراقی را در حال فرار توصیف كرده و نوشت:» ... سربازان در حال فرار عراق، سرگرم گریختن از خرمشهر و مناطق اشغالی هستند «. پس از پخش گزارش های مستند و خبری و تصاویر تهیه شده از جبهه خرمشهر توسط رسانه های ایران و خارجی كه در آنها شكست نیروهای عراقی در قالب صفوف هزاران نفره اسرا و انبوه ادوات و تجهیزات منهدم شده یا به غنیمت درآمده دشمن، به گویاترین وجهی به نمایش درآمد، دیگر حتی كشورهای جنوب خلیج فارس نیز كه همواره از صدام حمایت می كردند، اكنون به واهی بودن دعاوی حكام بغداد اذعان داشتند. از طرف دیگر رژیم عراق برای فریب افكار عمومی و سرپوش گذاشتن بر شكست های بیت المقدس، اقدام به اعطای» مدال شجاعت «،» نشان لیاقت «و نشان» رافدین «به تعدادی از فرماندهان خود كرد. رادیو دولتی صدای امریكا پس از پنج شبانه روز سكوت و امتناع از انعكاس خبر فتح خرمشهر توسط نیروهای ایران، سرانجام در» گزارش ویژه «هشتم خرداد ماه سال ۱۳۶۱ خود می گوید:» با وجود مشكلات تداركاتی، ناآرامی های ناشی از انقلاب و كاهش تدریجی قدرت عملیات نیروهای هوایی ایران، ماشین نظامی ایران به گونه ای اعجاب آور عمل كرد.
    روزنامه گاردین چاپ انگلستان درباره سقوط فتح خرمشهر می نویسد: «سقوط خرمشهر یعنی سقوط آخرین و مهم ترین افتخار جنگی عراق كه ایرانی ها با بازپس گرفتن آن، این برگ برنده را كه به وسیله آن عراق می كوشید ایران را به پای میز مذاكره بكشاند، از دست بغداد ربودند.»
    همچنین وزیر امور خارجه آمریكا «الكساندر هیگ» رسما در شورای امور خاورمیانه وزارت خارجه شان می گوید: «پیروزی های اخیر ایران در جنگ با عراق برای آمریكا نگران كننده است و منافع غرب خصوصا آمریكا را در منطقه به خطر انداخته است.»


  12. #11
    عضو قدیمی
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۹-دی-۲۵
    محل سکونت
    شیراز
    جنسيت
    خواهر
    نوشته ها
    1,960
    امتیاز : 14,643
    سطح : 78
    Points: 14,643, Level: 78
    Level completed: 49%, Points required for next Level: 207
    Overall activity: 3.0%
    افتخارات:
    VeteranCreated Album pictures10000 Experience PointsTagger First ClassSocial
    تشکر کردن : 7
    تشکر شده 3,307 در 1,297 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 1 بار در 1 پست

    پیش فرض

    عملیات بیت المقدس
    حالی كه اشغال خرمشهر توسط عراق به عنوان آخرین و مهم ترین برگ برنده این كشور برای وادار ساختن ایران به شركت در هر گونه مذاكرات صلح تلقی می شد، آزاد سازی این شهر می توانست سمبل تحمیل اراده سیاسی جمهوری اسلامی بر متجاوز و اثبات برتری نظامی اش باشد.



    بر همین اساس، با توجه به این كه منطقه عمومی غرب كارون آخرین منطقه مهمی بود كه هم چنان در اشغال عراق قرار داشت، از یك سو فرماندهان نظامی ایران برای انجام عملیات در این منطقه اشتراك نظر داشتند، و از سوی دیگر عراق نیز كه طراحی عملیات آزادسازی خرمشهر را پس از عملیات فتح المبین قطعی و مسجل می پنداشت، با در نظر گرفتن اهمیت این شهر و جایگاه آن در دفاع از بصره، به ضرورت حفظ این منطقه معتقد بود. از این رو، بلافاصله پس از اتمام عملیات فتح المبین، در حالی كه قوای ارتش عراق در منطقه عمومی خرمشهر تقویت می شد، به تمام یگان های تحت امر قرارگاه مركزی كربلا دستور داده شد تا ضمن بازسازی و تجدید قوا، به شناسایی و طراحی عملیات بپردازند.





    اهداف عملیات

    مهم ترین اهدافی كه در این عملیات دنبال می شد، عبارت بودند از:

    - انهدام نیروی دشمن، حداقل بیش از دو لشكر.

    - آزاد سازی حدود 5400 كیلومتر مربع از خاك ایران؛ از جمله شهرهای خرمشهر، هویزه و پادگان حمید.

    - خارج نمودن شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه دشمن.

    - تامین مرز بین المللی (حدفاصل پاسگاه طلائیه تا شلمچه).

    - آزادسازی جاده اهواز – خرمشهر و خارج شدن جاده اهواز – آبادان از برد توپخانه دشمن.





    منطقه عملیات

    منطقه عمومی عملیات بیت المقدس در میان چهار مانع طبیعی محصور است، كه از شمال به رودخانه كرخه كور، از جنوب به رودخانه اروند، از شرق به رودخانه كارون و از غرب به هور الهویزه منتهی می شود.

    منطقه مزبور به جز جاده نسبتا مرتفع اهواز – خرمشهر، فاقد هر گونه عارضه مهم برای پدافند است. همین امر موجب شد تا زمین منطقه – به دلیل مسطح بودن – برای مانور زرهی مناسب، و برای حركت نیروهای پیاده – به دلیل در دید و تیر قرار داشتن – نامناسب باشد. نقاط حساس و استراتژیك منطقه شامل بندر و شهر خرمشهر، پادگان حمید، جفیر، جاده آسفالت اهواز – خرمشهر، شهر هویزه و رودخانه های كارون، كرخه كور و اروند بود.





    استعداد دشمن

    تا قبل از آغاز عملیات بیت المقدس، استعداد نیروهای دشمن به ترتیب زیر بود:

    - لشكر 6 زرهی؛ از جنوب رودخانه كرخه تا هویزه.

    - لشكر 5 مكانیزه؛ از غرب اهواز تا روستای سید عبود.

    - لشكر 11 پیاده از سید عبود تا خرمشهر – تیپ های 22، 48، 44 مامور حفاظت از خرمشهر بودند.

    - لشكر 3 زرهی در شمال خرمشهر.

    با شروع عملیات نیز یگان های دیگری از ارتش عراق به منطقه اعزام شدند كه در مجموع تمامی یگان هایی كه در منطقه درگیری حضور یافتند، عبارت بودند از:

    - لشكر 5 مكانیزه؛ شامل: تیپ های 26 و 55 زرهی و تیپ های 15 و 20 مكانیزه.

    - لشكر 6 زرهی؛ شامل: تیپ های 16 و 30 زرهی و تیپ 25 مكانیزه .

    - لشكر 3 زرهی؛ شامل: تیپ های 6،12 و 53 زرهی و تیپ 8 مكانیزه .

    - لشكر 9 زرهی؛ شامل: تیپ های 35 و 43 زرهی و تیپ 14 مكانیزه .

    - لشكر 10 زرهی؛ شامل: تیپ های 17 زرهی و 24 مكانیزه .

    - لشكر 11 پیاده؛ شامل: سه تیپ سازمان 44، 48 و 49 پیاده و سه تیپ تحت امر 45 ، 113 و 22 پیاده.

    - لشكر 12 زرهی؛ شامل: تیپ های 46 مكانیزه و 37 زرهی.

    - لشكر 7 پیاده؛ شامل: تیپ های 19 و 39 پیاده.

    - تیپ مستقل 10 زرهی.

    - تیپ های مستقل 109، 419، 416، 90، 417، 601، 602، 605، 606، 409، 238 و 501 پیاده.

    - تیپ های 31، 32 و 33 نیروی مخصوص.

    - تیپ های 9، 10 و 20 گارد مرزی.

    - تعداد 30 گروهان كماندو.

    - تعداد 10 قاطع جیش الشعبی (هر قاطع 450 نفر).

    - گردان تانك مستقل سیف سعد.

    - گردان های شناسایی حطین، صلاح الدین، حنین.

    - توپخانه دشمن نیز از 530 قبضه توپ در انواع مختلف تشكیل شده بود كه به طور تقریبی عبارت بود از 30 گردان.





    طرح عملیات

    در طراحی عملیات، تهاجم از طریق عبور از رودخانه كارون و پیشروی به سوی مرز بین المللی و سپس آزادسازی شهر خرمشهر مد نظر قرار گرفته و چنین استدلال می شود كه حمله به جناح دشمن، كه عمدتا به سمت شمال آرایش گرفته بود، عامل موفقیت عملیات است.

    هم چنین، شكستن خطوط اولیه دشمن و عبور از رودخانه و گرفتن سرپل در غرب كارون تا جاده آسفالته اهواز – خرمشهر به عنوان اهداف مرحله اول و ادامه پیشروی به سمت مرز و تامین خرمشهر به عنوان اهداف مرحله دوم تعیین شدند.

    بر همین اساس، محورهای عملیاتی هر یك از قرارگاه ها به ترتیب زیر مقرر گردید:

    1- محور شمالی؛ قرارگاه قدس (با عبور از رودخانه كرخه).

    2- محور میانی؛ قرارگاه فتح (با عبور از رودخانه كارون و پیشروی به سمت جاده اهواز – خرمشهر).

    3- محور جنوبی؛ قرارگاه نصر (با عبور از كارون و پیشروی به سمت خرمشهر).





    شرح عملیات

    سرانجام عملیات بیت المقدس در 30 دقیقه بامداد روز 10 اردیبهشت 1361 با قرائت رمز عملیات بسم الله الرحمن الرحیم . بسم الله القاسم الجبارین، یا علی ابن ابی طالب از سوی فرماندهی آغاز شد.

    شهید آیت الله صدوقی و آیت الله مشكینی نیز كه در كنار فرماندهان سپاه و ارتش در قرارگاه كربلا حضور داشتند، هر یك به طور جداگانه، پیام هایی را به وسیله بی سیم خطاب به رزمندگان اسلام قرائت كردند.

    عملیات بیت المقدس را به چهار دوره زمانی به شرح زیر می توان تقسیم كرد:

    مرحله اول : در محور قرارگاه قدس (شمال كرخه كور) به دلیل هوشیاری دشمن و وجود استحكامات متعدد، پیشروی نیروها به سختی امكان پذیر بود و در این میان تنها تیپ های 43 بیت المقدس و 41 ثارالله موفق شدند از مواضع دشمن عبور كرده و منطقه ای در جنوب رودخانه كرخه كور را به عنوان سرپل تصرف كنند. عدم پوشش جناحین این یگان ها باعث شده بود كه فشار شدید دشمن برآن ها وارد شود.



    در محور قرارگاه فتح، یگان های خودی ضمن عبور از رودخانه به سرعت خود را به جاده اهواز – خرمشهر رسانده و به ایجاد استحكامات و جلوگیری از نقل و انتقالات و تحركات دشمن در جاده مذكور پرداختند.

    در محور قرارگاه نصر، به دلیل تاخیر در حركت و وجود با تلاق در كنار جاده اهواز – خرمشهر و هم چنین تمركز دشمن در شمال خرمشهر، نیروهای این قرارگاه نتوانستند به اهداف مورد نظر دست یافته و با قرارگاه فتح الحاق كنند.

    الحاق كامل قرارگاه نصر با قرارگاه فتح و هم چنین تصرف اهداف مرحله اول قرارگاه قدس در دستور كار عملیات شب دوم قرار گرفت كه با انجام آن تا حدودی اهداف مورد نظر محقق شد، لیكن برخی رخنه ها همچنان باقی بود تا این كه سرانجام پس از 5 روز، جاده اهواز – خرمشهر از كیلومتر 68 تا كیلومتر 103 تثبیت و كلیه رخنه ها ترمیم شد.



    مرحله دوم: در این مرحله آزاد سازی خرمشهر از دستور كار عملیات خارج و تصمیم گرفته شد كه قرارگاه های فتح و نصر از جاده اهواز – خرمشهر به سمت مرز پیشروی كنند و قرارگاه قدس نیز ماموریت یافت تا به صورت محدود برای تصرف سرپل در جنوب كرخه كور اقدام نماید و سپس آن را گسترش دهد.

    عملیات در این مرحله در ساعت 22:30 روز 16/2/1361 آغاز شد. نیروهای قرارگاه فتح در همان ساعات اولیه به جاده مرزی رسیدند. یگان های قرارگاه نصر نیز با اندكی تاخیر و تحمل فشارهای دشمن، به مرز رسیده و با قرارگاه فتح الحاق كردند.

    دشمن با مشاهده جهت پیشروی نیروهای ایران به طرف مرز، لشكر های 5 و 6 خود را به عقب كشاند. به نظر می رسید این عقب نشینی با دو هدف انجام شده باشد: یكی جلوگیری از محاصره و انهدام این لشكرها، و دیگری تقویت هر چه بیشتر خطوط پدافندی بصره و خرمشهر.

    در پی این عقب نشینی كه از ساعات اولیه روز 18/2/1361 آغاز شده بود، نیروهای قرارگاه قدس ضمن تعقیب نیروهای دشمن، تعدادی از آن ها را كه از قافله عقب مانده بودند، به اسارت خود درآوردند و در نتیجه جاده اهواز – خرمشهر (تا انتهای جنوب منطقه ای كه توسط قرارگاه نصر به عنوان سرپل تصرف شده بود) و نیز مناطقی همچون جفیر، پادگان حمید و هویزه آزاد شدند.



    مرحله سوم: در این مرحله، قرارگاه نصر ماموریت یافت تا حركت خود را به سمت خرمشهر آغاز نماید. نیروهای عمل كننده كه متشكل از چهار تیپ مستقل سپاه پاسداران و دو تیپ ارتش بودند، در آخرین ساعات روز 19/2/1361 عملیات خود را آغاز كردند؛ اما به دلیل هوشیاری دشمن و تمركز نیرو در خطوط پدافندی اش، نیروهای خودی در انجام ماموریت خود توفیق نیافتند. تكرار این عملیات در روز بعد نیز به شكست انجامید. به همین خاطر تصمیم گرفته شد تا برای انجام عملیات نهایی فرصت بیشتری به یگان ها داده شود. هم چنین مقرر شد دو تیپ المهدی (عج) و امام سجاد (ع) از قرارگاه فجر نیز در حركت بعدی استفاده شود.





    مرحله چهارم عملیات از 1 تا 4 خرداد 1361:

    سرانجام در ساعت 22:30 اول خرداد 1361 تلاش برای آزادی سازی خرمشهر با رمز «بسم الله القاسم الجبارین یا محمد بن عبدالله (ع)» آغاز شد در برابر تك سریع و غافلگیرانه، نیروهای عراقی دچار وحشت وسرگردانی شدید شدند و نتوانستند واكنش مهمی از خود نشان دهند و ارتباط یگان های دشمن با یكدیگر قطع شد. فرار افسران و درجه داران و سربازان عراقی از منطقه خرمشهر گویای از هم پاشیدگی سازمان یگان های دشمن بود.

    در روز دوم خرداد نتیجه پیكار بسیار درخشان بود و قرارگاه كربلا به هدف خود كه احاطه كامل خرمشهر بود، رسید. تعداد اسرای عراقی در این روز از 2830 نفر تجاوز كرد و یگان هایی از دشمن كه در منطقه بین نهر عرایض و شلمچه مستقر بودند، به میزان زیاد منهدم شدند.

    به وجود حضور گسترده هواپیماهای عراقی در آسمان منطقه، عقابان تیزپرواز نیروی هوایی ارتش در پشتیبانی از یكان های رزمنده، در صحنه عملیات بیت المقدس حضوری فعال داشتند و با بمباران پل شناور عراقی ها بر روی اروند رود و مناطق تجمع آنان در آن سوی رودخانه، نقش ارزنده ای در آزاد سازی خرمشهر ایفا كردند.

    در اواخر روز دوم خرداد، قرارگاه كربلا پس از بررسی آخرین وضعیت، تصمیم گرفت تا نیروها با ورود به شهر، آنرا از لوث وجود نیروهای عراقی پاك گردانند. و در سه بامداد روز سوم خرداد واحدهایی از رزمندگان ایران به آن سوی رودخانه وارد شدند.



    از طرف دیگر جمعی از نیروهای عراقی با استفاده از تاریكی شب و قایق اقدام به فرار كردند كه تعدادی از این قایق ها توسط تكاوران نیروی دریایی هدف قرار گرفت و سرنشینان آن ها غرق شدند.

    نیروهای عراقی از ساعت سه و پنجاه دقیقه بامداد تا نیم بعد ازظهر روز سوم خرداد از سمت شلمچه 3 بار اقدام به پاتك كردند و تلاش نمودند تا از طریق جاده شلمچه – خرمشهر حلقه محاصره خرمشهر را بشكنند، اما هر بار با پایداری و مقاومت دلاورانه رزمندگان ایرانی مواجه شدند و با دادن خساراتی عقب نشینی كردند.

    در ساعت 11 صبح روز سوم خرداد در حالی كه درگیری شدیدی بین قوای ایرانی و نیروهای عراقی در شمال نهر خین جریان داشت و دشمن در فكر شكستن حلقه محاصره خرمشهر بود، رزمندگان ایرانی از جناح غرب و خیابان كشتارگاه وارد شهر شدند. ناحیه گمرك خرمشهر در كنار اروند اندكی مقاومت كرد كه آن هم به سرعت در هم شكسته شد.



    در ساعت 12 قوای ایران از سمت شمال و شرق وارد شهر شدند و نیروهای متجاوز بعثی كه 24 ساعت در محاصره كامل قرار داشتند، راهی جز اسارت یا فرار و یا كشته شدن نداشتند. بدین جهت واحدهای عراقی گروه گروه به اسارت رزمندگان اسلام در آمدند.

    در ساعت 2 بعد از ظهر، خرمشهر به طور كامل آزاد شد و پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی ایران برفراز «مسجد جامع» و پل تخریب شده خرمشهر به اهتزاز درآمد.

    بدین ترتیب این شهر مقاوم كه پس از 35 روز پایداری و مقاومت در 4 آبان 1359 به اشغال دشمن درآمده بود، پس از 578 روز (19 ماه) اسارت، بار دیگر به آغوش گرم میهن اسلامی بازگشت و پیكره پاك آن از لوث وجود متجاوزان تطهیر گردید.



    رزمندگان اسلام در اولین اقدام خود پس از آزاد سازی شهر، نماز شكر را در مسجد جامع خرمشهر اقامه كردند. خبر آزاد سازی خرمشهر به سرعت در همه جا طنین افكند و ملت ایران اسلامی را كه مدت ها در آرزوی شنیدن چنین خبر مسرت بخشی بودند، غرق در شادی و سرور كرد. مردم به خیابان ها ریختند و با پخش شیرینی به جشن و شادی پرداختند. در پایان آن روز امت شهید پرور ایران با حضور در مساجد، نماز شكر به جای آورده و با فرا رسیدن شب به یمن پیروزی حق بر باطل بر پشت بام ها ندای الله اكبر سردادند.





    نتایج

    - طی عملیات بیت المقدس 5038 كیلومتر مربع از اراضی اشغال شده از جمله شهرهای خرمشهر و هویزه و نیز پادگان حمید و جاده اهواز – خرمشهر آزاد شدند. علاوه بر این شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از تیررس توپخانه دشمن خارج گردیدند. هم چنین 180 كیلومتر از خط مرزی تامین شد.

    - با فتح خرمشهر، برتری نظامی ایران بر عراق مورد تایید كارشناسان و تحلیل گران نظامی قرار گرفت.

    - فتح خرمشهر موجب انفعال ارتش عراق شد؛ به گونه ای كه نظامیان عراقی تا مدت زیادی نتوانستند از لاك دفاعی خارج شوند.

    - عملیات بیت المقدس موجب شد تا كشورهای عرب منطقه به تقویت مالی و نظامی عراق مبادرت ورزند.

    - طی این عملیات حدود نوزده هزار تن از نیروهای دشمن به اسارت درآمده و بالغ بر شانزده هزار تن كشته و زخمی شدند.





    میزان انهدام یگان های دشمن

    لشگر 3 زرهی و لشگرهای 11 و 15 پیاده: 80 درصد.

    لشگرهای 9 و 10 زرهی: 50 درصد.

    لشگر 7 پیاده: 40 درصد.

    لشگر 5 مكانیزه و لشگرهای 6 و 12 زرهی: 20 درصد.

    تیپ های 9، 10 و 20 گارد مرزی: 100 درصد.

    تیپ 109 پیاده: 60 درصد.

    تیپ های 601، 602، 416، 419 پیاده: 50 درصد.

    تیپ های 31، 32 و 33 نیروهای مخصوص به میزان زیاد.



    عملیات بیت المقدس در نگاه رسانه های جهان

    نگاهی به اخبار و گزارش های منعكس شده از خبرگزاری ها، شبكه های مختلف تلویزیونی مطبوعات معتبر جهان درباره عملیات بیت المقدس و آزادسازی خرمشهر نشان می دهد با وجود نگاه جانبدارانه و جهت دار در ارسال اخبار و اطلاعات یومیه در این باره جملگی این رسانه ها زبان اعتراف گشوده و با بهت و حیرت به شكست نیروهای عراقی در این عملیات اذعان كرده اند مطلب ذیل كه با تلاش روابط عمومی سازمان حفظ نشر آثار و ارزش های دفاع مقدس سپاه پاسداران تهیه شده نگاهی دارد به اخبار و مواضع رسانه های جهان پس از آزادسازی خرمشهر.
    عملیات پیروز بیت المقدس كه منجر به آزادسازی خرمشهر پس از ۵۷۵ روزگردید، ضربه اساسی و تعیین كننده ای بر پیكر دشمن وارد ساخت و تمامی معادلات، و ذهنیت هایی را كه درمورد توانایی و قابلیت های نظامی ایران وجود داشت، تغییر داد. بسیاری از كارشناسان نظامی تحلیل گران رسانه های خارجی، در برابر سرعت عمل و ویژگی های عملیاتی نیروهای ایرانی به هنگام فتح خرمشهر، غافلگیر، مبهوت و شگفت زده شدند.
    رادیو دولتی انگلیس كه در شامگاه نهم اردیبهشت ۱۳۶۱ اعلام می كرد: «چنانچه ایرانیان درصدد بازپس گرفتن خرمشهر برآیند، سخت ترین» گردو «را برای شكستن برگزیده اند.» سرانجام ناچار شد سكوت خود را بكشند و طی گفتاری در روز پنجم خرداد ماه سال ۶۱ یعنی دو روز پس از آزادسازی خرمشهر توسط رزمندگان اسلام حیرت زده اعلام كند: «از زمانی كه خبرنگاران غربی از نیروهای عراقی در خرمشهر دیدن كرده و از روحیه خوب آنها گزارش داده اند، بیش از سه یا چهار روز نمی گذرد كه ناگهان همه شهر از دست عراقی ها بیرون كشیده شد.»
    در ساعت ۱۰:۵۵ دقیقه بامداد چهارشنبه، چهارم خرداد ۶۱ خبرگزاری های بین المللی، در گزارش هایی كه با عنوان «بسیار مهم» از بغداد به سراسر جهان مخابره كرد برای نخستین بار ضمن استناد به بیانیه نظامی بغداد اعلام داشتند كه عراق «تلویحا به شكست خود اعتراف كرده است. به نوشته وزیر خارجه وقت جمهوری اسلامی ایران، خبرگزاری رسمی عراق _ آی.ان. ۱ _ طی یك اطلاعیه كوتاه ضمن آن كه از خرمشهر با عنوان» بندر خرمشهر «نام برد، اعلام كرد: سخنگوی ارتش عراق اعلام كرده است بندر خرمشهر را ترك كرده و تا مرزهای بین المللی عقب نشینی كرده اند. این خبرگزاری افزود كه عقب نشینی نیروهای عراقی، از روز یكشنبه اول خرداد ۱۳۶۱ آغاز شده است.»
    همین اطلاعیه تلكس بین المللی خبرگزاری عراق، عصر روز چهارم خرداد ۱۳۶۱ به صورت دیگری از سوی رادیو صوت الجماهیر بغداد به اطلاع افكار عمومی عراق رسانده شد: «یك سخنگوی ارتش عراق اعلام كرده است كه نیروهای پیروزمند قادسیه صدام پس از آن كه تمامی حمله های قوای دشمن منحوس و نژادپرست فارس را در مناطق الخفاجیه (سوسنگرد) و الاهواز (اهواز) با اقتدار كامل دفع كردند... صبح روز ۲۴/۵/۱۹۸۲ (۳/۳/۱۳۶۱) در یك جابه جایی تحسین برانگیز، عقب نشینی تاكتیكی(!) خود را از جبهه معمره (خرمشهر) با موفقیت كامل انجام داده اند.
    این دعاوی درست در شرایطی از رادیوی دولتی بغداد پخش می شد كه خبرگزاری آمریكایی» یونایتدپرس «در ساعت بیست وچهار و بیست ودو دقیقه همان روز، در گزارش ارسالی خود از بیروت، سربازان عراقی را در حال فرار توصیف كرده و نوشت:» ... سربازان در حال فرار عراق، سرگرم گریختن از خرمشهر و مناطق اشغالی هستند «. پس از پخش گزارش های مستند و خبری و تصاویر تهیه شده از جبهه خرمشهر توسط رسانه های ایران و خارجی كه در آنها شكست نیروهای عراقی در قالب صفوف هزاران نفره اسرا و انبوه ادوات و تجهیزات منهدم شده یا به غنیمت درآمده دشمن، به گویاترین وجهی به نمایش درآمد، دیگر حتی كشورهای جنوب خلیج فارس نیز كه همواره از صدام حمایت می كردند، اكنون به واهی بودن دعاوی حكام بغداد اذعان داشتند. از طرف دیگر رژیم عراق برای فریب افكار عمومی و سرپوش گذاشتن بر شكست های بیت المقدس، اقدام به اعطای» مدال شجاعت «،» نشان لیاقت «و نشان» رافدین «به تعدادی از فرماندهان خود كرد. رادیو دولتی صدای امریكا پس از پنج شبانه روز سكوت و امتناع از انعكاس خبر فتح خرمشهر توسط نیروهای ایران، سرانجام در» گزارش ویژه «هشتم خرداد ماه سال ۱۳۶۱ خود می گوید:» با وجود مشكلات تداركاتی، ناآرامی های ناشی از انقلاب و كاهش تدریجی قدرت عملیات نیروهای هوایی ایران، ماشین نظامی ایران به گونه ای اعجاب آور عمل كرد.
    روزنامه گاردین چاپ انگلستان درباره سقوط فتح خرمشهر می نویسد: «سقوط خرمشهر یعنی سقوط آخرین و مهم ترین افتخار جنگی عراق كه ایرانی ها با بازپس گرفتن آن، این برگ برنده را كه به وسیله آن عراق می كوشید ایران را به پای میز مذاكره بكشاند، از دست بغداد ربودند.»
    همچنین وزیر امور خارجه آمریكا «الكساندر هیگ» رسما در شورای امور خاورمیانه وزارت خارجه شان می گوید: «پیروزی های اخیر ایران در جنگ با عراق برای آمریكا نگران كننده است و منافع غرب خصوصا آمریكا را در منطقه به خطر انداخته است.»
    [["Arial"][/FONT]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1