حضرت(ع) فرمودند: اگر دوستان و شيعيان ما بر عهدي كه با ما بستند پايبند بودند، اينقدر فرج ما به تأخير نمي افتاد و توفيق ديدار ما از آنها سلب نمي شد. خداوند در آيه 13 مي فرمايند: هر نقض عهد و نقض ميثاقي كه شما بكنيد، در واقع خودتان را در معرض لعنت قرار مي دهيد. لعنت به معني محروميت است. در ادامه مي گويد: قلب شما قصي مي شود. قلب قصي نمي تواند با امام زمان ارتباط برقرار كند. كساني كه با زبان امام زمان را بخواهند، ولي با دل و فكر و عملشان امام زمان را نخواهند، دارند با امام زمان بازي مي كنند. ما سابقه ي بازي را در تاريخ داريم. مردمي با اميرالمؤمنين و امام حسن بازي كردند. با امام حسين بازي كردند و خلف وعده كردند. نتيجه بازي اين شد كه نه فقط با اسم و روحشان و با كلامشان، با سر امام حسين هم بازي كردند. قصاوت قلب ما را به كجا مي كشاند. بترسيم از اينكه ما هم به آنجا برسيم.
امام زمان(ع) چهار ميثاق را از ما مي خواهند. 1- همه با هم عهد ببنديم، اهل انجام واجبات و ترويج آن باشيم. من تا مي گويم انجام واجبات، بينندگان مي گويند: ما كه روزه مي گيريم. ما كه نماز مي خوانيم. هميشه به ما گفتند كه فقط خواندن نماز و روزه گرفتن، داشتن حجاب ملاك نيست. اقامه اينها ملاك است. اقامه يعني بستر براي ديگران هم بسازيم. يعني الآن اينطور نشود كه مادر حجاب و عفاف داشته باشد و دخترش نداشته باشد و برايش مهم هم نباشد. در اين خانه اقامه عفاف نشده است. مادر نماز مي خواند، دختر و پسر او نمي خواند. در اين خانه اقامه نماز نشده است. ميثاق با امام زمان اين نيست. اگر قرار بود اولياي خدا هم اينگونه باشند، فقط كلاه خودشان را مي گرفتند باد نبرد. بارها شنيده ايد كه گفتند: «فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَك‏» (هود/112) اي پيغمبر ضمن اينكه تابعان تو و پيروان تو بايد استقامت كنند، تو هم مأمور استقامت دادن آنها هستي.

اينكه حضرت آقا امسال را سال فرهنگ فرمودند، چون حكومت متولي است. همچنان كه متولي نان و رفاه مردم است، متولي اقتصاد و سياست است، متولي فرهنگ هم است. بزرگواران حكومت از بحث فرهنگ شانه خالي نكنند. انقلاب ما انقلاب فرهنگي بوده است. نظام ما نظام اسلامي است. نمي شود بگوييم: حكومت كاري به فرهنگ نداشته باشد، فقط حوزه هاي علميه بحث فرهنگ را دنبال كنند. اينكه همان جدايي دين از سياست مي شود. ما بايد اقامه مسائل فرهنگي را در جامعه مان داشته باشيم. آيا بحث عفاف و حجاب اقامه مي شود؟ آيا ارزش هاي دين و واجبات در اين مملكت توسط همه نهادها اقامه مي شود؟ اگر نمي شود ما نقض عهد مي كنيم.
2- عهد دوم همه ما ترك محرمات است. آيا همه دست به دست هم مي دهند كه گناه كم شود. يا گاهي وقت ها احساس مي كنيم كه همه دست به دست هم مي دهند كه گناه بيشتر شود؟ آيا واقعاً آوردن مربي مرد براي ورزشكاران زن گناه نيست؟ نشان دادن ورزش هاي بانوان بستر گناه نيست. جايي كه علما براي خانم ها فتوا مي دهند، ورزش هايي كه پخش مستقيم مي شود، نگاه كردن به بدن برهنه آقايان براي خانم ها حرام است. اينها كارشناسان دين هستند. اين ميثاقي كه با امام زمان داريم و دعا مي كنيم: «اللهم ارزقنا توفيق الطاعة» يعني بستر واجبات پهن شود و «بعد المعصية» سفره گناهان جمع شود. ولي مثل اينكه ما داريم سفره گناهان را پهن مي كنيم و سفره واجبات را جمع مي كنيم.
3- سومين عهدي كه با هم بستيم خدمت به مخلوقات خداست. آقا واقعاً همه در اين مملكت روحيه خادمي دارند. يا گاهي وقت ها به جاي خادمي، كاسبي مي كنيم؟ مگر آنهايي كه خادم هستند، زن و بچه شان نان نمي خواهند؟ چرا، آنهايي كه خادم هستند، كاسبي شان كارمندي خداست. خدا رزق و روزي را مي دهد.عهد اول ما انجام واجبات است. عهد دوم ما ترك محرمات است. ميثاق سوم ما خدمت به مخلوقات است. ميثاق چهارم ما توسل به معنويات است. ما با خداي خودمان عهد بستيم كه از نماز كمك بگيريم. «وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاة» (بقره/45) عهد بستيم كه آيا به جاي اينكه از نماز كمك گرفته شود، از پول براي كار راه اندازي ها كمك گرفته مي شود. كه طرف بگويد: من پول دارم، همه جا كار من جلو برود. به جاي اينكه از روزه كمك گرفته شود، به جاي اينكه از قرآن كمك گرفته شود، به جاي اينكه از روضه كمك گرفته شود، به جاي اينكه از دعا و صدقه و استغفار و ذكر كمك گرفته شود، اينها معنويات هستند، بايد همه دنبال آدم عنوان دار و يك آدم مسؤوليت دار بگردند كه بتواند ما را به مقصدمان برساند و يك كاري در اين نظام براي ما بكند؟ اينها عهدهاي ما با امام زمان است.
بعضي مي گويند: حاج آقا ما سر اين عهدهايمان هستيم. دو تيم ورزشي كه با هم مساوي مي كنند، مي گويند: تفاضل گلشان را ببينيد. تفاضل گل هم يكي مي شود، ببينيد خطاي كداميك كمتر است؟ هر مرحله اي كه جلوتر مي رويم، حساب و كتاب ميلي متري تر مي شود.
مي دانم كه بانوان با عفت و پاكدامن اهل ترك محرمات و انجام واجبات هستند. مي دانم كه اهل خدمت و توسل به معنويات هستند. ول اگر همه مساوي شدند، امام زمان مي خواهد از اينها يار انتخاب كند، در مرحله اي مي رود كه چه كسي بهتر مستحبات را انجام داده است. به يكسري از خانم ها در بين اقوام اشاره كردم، گفتم: پاي بدون جوراب راه رفتن، خطاست. گفتند: چه كسي به پاي ما نگاه مي كند. گفتند: امام زمان وقتي بخواهد يار انتخاب كند، اين هم به عنوان يك ملاك مي شود. حالا يك ذره با نامحرم خوش و بش كرديم، امام زمان گير مي دهد؟ گفتم: اگر دو نفر مساوي باشند، خط كش به بخش بعدي مي رود، ميلي متري تر مي شود و اينها هم ملاحظه مي كنند. يك روز با يك نامحرم خنديدي، ملاحظه مي شود. اگر اينها به از دست دادن ياوري امام زمان مي ارزد، هرطور دلمان مي خواهد بكنيم.
ما را به جبر هم كه شده سر به زير كن *** خيري نديده ايم از اين اختيارها
بچه اگر به اختيار خودش بخواهد اين طرف و آن طرف برود، حتماً به خودش آسيب مي زند. بگوييم: يا صاحب الزمان دستت را از روي سر ما برندار.