در یکی از روزهای سرد و بارانی 1344، شهرستان شهید پرور سمیرم شاهد تولد سرو قامتی سبز پوش از گلستان سبز ولایت بود. نام مبارک احمد رابرای نوادة نور برگزیدند که او خود دنبالة اشراق نبوت بود واز آنسوی آفتاب ، انجام رسالتی عظیم را کمر همت بسته بود . او امده بود تا پهلوی شکستهه مادر را مرهم باشد ؛او آمده بود تاگلوی عطشناک علی اصغر(ع) را زمزم اشک از دیده فرو ریزد ،اوآمده بود تادرکربلای جنوب ، عاشورایی دیگر برپاکند ؛اوآمده بود تاسبز باشد ؛تا آسمانی تر از مهتاب ؛بر شبهای مغموم شلمچه بتابد . او امده بود تا مشک دریدة اروندرا بر بازوان مجروح آسمان بیاویزد . او آمده بود تا باران ،باران رحمت باشد .

سردار شهید " سید احمد واعظی" پس از پایان دورة راهنمایی تحصیل ،برحسب علاقه به علم حوزوی روی آورد وعطش دیر سال خود را با آموختن دروس و مباحث مذهبی فرونشاند . جبهه های نبرد ،در سالهای پر التهاب جنگ ،پذیرای آن وجود مبارک با عنوان یکی از فرماندهان سلحشور المهدی (عج)بود. وی از بهمن ماه 1360پس از گذراندن آموزشهای لازم ،از طریق پادگان شهید عبدالله مسگر ،به اهواز اعزام گردید و از ان پس به طور داوم در جبهه های نبرد حضوری فعال یافت . آن عزیز به عنوان یک بسیجی ساده در عملیاتهای " فکه و پل غازیه " ( بیت المقدس)شرکت کرد اما پس از مدتی رسماًبه عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اد و با قبول مسؤولیت گرئهان انفجارت ، با عنوان مربی تخریب مسؤول آموزش غواصی انجام وظیفه کرد . وی در مدت زمان حضور در جبهه ،در عملیاتهای مختلفی از جمله والفجر 1و8،بدر و کربلای 4و5 شرکت کرد و اگر چه در این مسیر بارها مورد اصابت گلوله های دشمن قرار گرفت با این همه دست از تلاش و مبارزه بر نداشت وعلی رغم تمام جراحات وضایعاتی که در اثر حملات شیمیایی بر پیکر نازنین او وارد آمده بود ، به مبارزاتبی امان خود علیه دشمنان همیشة اسلام و ایران اسلامی ادامه داد تا ان که سرانجام در نوزدهم دی ماه 1365 ودر جریان عملیات کربلای 5 با گلویی چاک چاک ، به خیل عاشوراییان هشت سال دفاع مقدس پیوست . از نکات قابل توجه این که آن شهید عالیقدر ، در شب شهادت حضرت زهرا (س)به دیدار معبود شتافت و چند روز بعد در فرخنده روز میلاد آن بانوی سبز پوش ،طی مراسمی با شکوه در شیراز تشییع و به خاک سپرده شد .

فرازی از وصیت نامة شهید :

« ای کسانی که – به هر ترتیب- می خواهید به اسلام و دولت جمهوری اسلامی ضربه بزنید ، نوبت شما هم اگر در دنیا نرسد به یقیت د رآخرت خواهد رسید و به عذاب سخت و دردناک الهی دچار خواهید شد . اگر توبه نکنید؛ولی تا دیر نشده رو به خدا کنید و توبه کنید که خدا توبه کنندگان را دوست می دارد . »