بسم الله الرحمن الرحیم

از مهم ترین حقوقی که انسان باید به آن دقت زیادی داشته باشد، حق الناس است؛ زیرا خداوند در مورد آن می فرماید: «یا أیّها الّذین آمنوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَیْنَكُمْ بِالْباطِلِ؛

ای كسانی كه ایمان آورده اید اموال یكدیگر را از طرق نامشروع و غلط و باطل نخورید»[نساء/26]

در اینجا خداوند می فرماید: هر گونه تصرف در مال دیگران بدون اذن و اجازه او ممنوع است و در صورتی که از صاحب آن، رضایت کسب نشود، فردای قیامت بازخواست دارد.

قرآن کریم قوم یهود را که نکوهش می کند به خاطر همین عمل زشتشان است زیرا می فرماید: «...وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسَِ بِالْباطِلِ...

آنان در اموال مردم بدون مجوز و به ناحق تصرف می كردند.[نساء/161]



خداوند متعال در اینجا هر نوع تصرفی که بدون اجازه باشد را در مال دیگران ممنوع کرده است.

همچنین در روایات هم این عمل ناپسند، نکوهش شده است.

امیرمومنان (علیه السلام) در این مورد می فرماید:

«اَمّا الظّلم الّذی لا یُتركُ، فَظلمُ العباد بَعضُهُم بعضاً؛ امّا ظلمی كه بخشوده نمی شود ظلمی است كه بعضی از بندگان خدا بر بعض دیگر می كنند»[1]

آن حضرت در حديثي ديگر مي فرمايد:

«جَعلَ الله سُبحانه حُقوقُ عبادِهِ مُقدّمةً علَی حُقُوقهِ فَمنْ قامَ بِحقُوقُ عبادالله كانَ ذلك مۆدّیاً الی القیامِ بِحقوقِ الله؛ خداوند حقوق بندگانش را مقدم بر حقوق خود قرار داده و كسی كه حقوق بندگانش را رعایت كند حقوق الهی را نیز رعایت خواهد كرد»[2]

پس وقتی که اهمیت حق الناس به این اندازه است، چرا یک عده از ما فقط به فکر جمع کردن مال دنیا هستیم؛ حال از هر راهی که باشد؟ چرا تا خودمان زنده هستیم حقوقی که به گردنمان است را اداء نکنیم؟

--------------------------------------
پی نوشت:
[1]- نهج البلاغه، خطبه 175.
[2]- محمدی ری شهری، میزان الحكمة، ج 2، ص 480.