کاربری
کاربر گرامی به خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    عضو جامعه
    تاریخ عضویت
    ۱۳۹۰-دی-۰۵
    محل سکونت
    شیراز
    نوشته ها
    101
    امتیاز : 3,185
    سطح : 34
    Points: 3,185, Level: 34
    Level completed: 90%, Points required for next Level: 15
    Overall activity: 0%
    افتخارات:
    Social1 year registered1000 Experience Points
    تشکر کردن : 195
    تشکر شده 408 در 99 پست
    مخالفت
    0
    مخالفت شده 0 در 0 پست

    پیش فرض آسیب شناسی و بیان شاخصه های اخلاقی و فردی لازم جهت حضور و مشارکت در این قسم محافل


    بسم الله الرحمن الرحیم


    طی مباحثاتی که در این مدت در مبحث سیاسی مطرح شد انسان با مرور تاریخ این مباحثات یک سری نکات توی ذهنش پررنگ جلوه میکنه و احساس میکنه یه مجموعه ایرادات فردی (که شامل شخص حقیر هم میشه) توی حوادثی که در طول این مدت رقم خورده خیلی تاثیر گذار بوده. البته این مورد فقط محدود به این محیط نبوده و هرجا فعالیتهای جمعیِ فرهنگی، سیاسی و حتی اجتماعی وجود داره از این دست اشکالات بوفور مشاهده میشه. لذا بنظر میرسه بد نیست یه آسیب شناسی تحلیلی روی این مواردی که گاه در اینجا برا انسان خیلی برجسته جلوه میکنه و جاهای دیگه هم مبتلابه هست صورت بگیره تا این قسم مطالبِ انصافا مهم هم، در اینچنین فضاهاییکه گاها خیلی هم مسموم میشه بعنوان تذکری برا مشارکت کنندگان و مخاطبین بحث بیان شده باشه و انشا الله دلیلی بشه تا همه کمی بیشتر به احوالات درونی خودشون بیندیشند.

    از خدای متعال عاجزانه می خام که بیان و پیگیری این قسم مطالب منجر به گشایشی برا جمع حاضر بشه.


    لازم بذکره که این نوشته خطاب به هیچ فرد خاصی نیست و امید میره هیچکس با خوندن اون، مطالبش رو به خودش نگیره. اگرچه حاوی مطالبی هست که بنظر میاد هرکسی توی این فضا ها فعالیت داره برا عاقبت بخیریش باید خیلی به اونها اندیشه کنه.



    اینی که می گن انسان گرفتار نفس نشه حقیقتا خیلی مهمه، البته گرفتاری نفس مراتب مختلفی داره. خدا خیر بده به حاج آقای پناهیان، اخیرا یه بحثای فوق العاده ای در همین زمینه داشتن که هرجا مطرح شده، آدم میبینه این زاویه ی دید چقدر برا همه جذابه و ازش استقبال میکنن.

    ایشون می فرمودن (نقل به مضمون) انسان به میزان نفسانیت، خودخواهی و تکبّرش، فهمش از مسائل کم میشه و بتبع توی قضاوتاش یه چیزایی رو نمی بینه و در نقطه ی مقابل می فرمودن انسان به میزان تواضع و قلت نفسانیتش، عقلش کاملتر، درک و فهمش بالاتر، شعاع دیدش گسترده تر و احاطش به قواعد و حقایق عالم بیشتر میشه! و این تواضع و دوری از نفسانیت حد و مرزی نداره و انسان هرچقدر هم که اونها رو داشته باشه بازم کمه.

    این صحبتای ایشون خیلی ذهن انسان رو درگیر میکنه جوریکه آروم آروم در طی زمان با بررسی روحیات و کردار خود و اندیشه در رفتار آدمهای مختلف میتونه با تمام وجود اون رو لمس کنه.

    واقعا اینو میشه دید که هرچی آدما از نفسانیات و خودخواهی هاشون بیشتر فاصله میگیرن وسعت دید، ژرف نگری، شناخت و قدرت تشخیصشون نسبت به مسائل بالاتر میره و این صفتها توی سخنان، برخوردها، قضاوتها و تصمیماتشون تجلی پیدا میکنه.

    لزوم فاصله گیری از این نفسانیات مخصوصا اونجاهاییکه مومنین حضور، تاثیر و دخالت مستقیم دارن و لذا احتمال ظهور و بروز هواهای نفسانیشون شدیدتره، خیلی بیشتر هم میشه. چراکه هرچی شدت هواهای نفسانی در انسان بیشتر باشه دایره عقل و فهم او بسته تر میشه و بتبع اون احتمال بخطا افتادنش هم بیشتر میشه.

    واقعا همه ی مومنین باید شب و روز همینطور از خدا بخان تواضع و دوری از نفس سرکش رو بهتر و بیشتر نصیبشون کنه تا بتونن دستاوردهایی رو همچون ژرف نگری، شناخت و بصیرت (که از الزمه های اصلی ورود به فضای حق طلبی و مطالبه گری، فرهنگ سازی و... هست) بیشتر کسب کنن.

    البته کسب شاخصه هایی همچون وسعت دید، بصیرت و اشراف به حقایق، به خودی خود نباید اصل باشه بلکه در این مسیر اصل هدف باید نیل به خدا محوری باشه، و البته با این هدف اون نتایج هم، خیلی بهتر و سریعتر بدست می یاد. چراکه وقتی انسان جهتگیری اصلیش رو خدا قرار میده، مدام به خودش تذکر و اطمینان میده هیچ نیرو و اثری بالاتر از خداوند در حال و آینده من اثرگذار نیست اونوقته که دیگه آروم آروم محور اصلی وجودش خدا میشه و روز بروز احساس نیازش رو به خودنمایی، به رخ کشیدن خودش، قدرت طلبی و نشان دادن سیطره و برتری خودش به دیگران (که همگی مظهر شرک و قائل بودن تاثیر برای غیر خدا هستن و تنها به ارضای نفسانیات انسان منجر میشن) رو از دست میده. و این یعنی تحدید نفسانیات و وقتی انسان نفسش را رو به خاموشی کشوند، بدنبال اون شکوفایی اندیشه و احاطه به حقایق عالم هم پدیدار میشه. در یک جمله میشه گفت حرکت به سمت خدا محوری موجب فاصله گیری از نفسانیت و تکبر، و دوری از نفسانیت و تکبر منجر به ارتقا شاخصه هایی همچون تواضع، فهم، شعور و حقیقت بینی انسان میشه.

    همینجا مجددا ذکر میشه که طبعا نفسانیت و خدا محوری مقوله های صفر و بیستی نیستن و این جور نیست که بگیم انسان یا خدامحوره یا نفس محور بلکه می تونه بینابین این دوتا قرار بگیره که تو این شرایط انسان هرچی به خدا محوری نزدیکتر میشه از نفسانیات بیشتر فاصله میگیره و بتبع اون حقیقت بینی، حق پذیری و حق طلبی در وجودش بیشتر تبلور پیدا میکنه. و هرچی از خدا محوری دورتر و به نفسانیت نزدیکتر میشه تکبر، کوته بینی، ندیدن حقیقت، عدم پذیرش حق و خطای شناختی در وجودش هوایداتر میشه.

    امثال جمع حاضر با این رسالتی که برا خودشون تعریف کردن خیلی به این خصیصه ها نیاز دارن. چراکه در این جایگاه خطیر، نفسانیات بسته به شدتش، زاویه ی دید انسان رو تنگتر کرده و جلوی چشم و قلب انسان حجاب عمیقتری ایجاد میکنن. و بسته به درجه ی آن انسان بخشی از سخنان، برخوردها، قضاوتها و تصمیمات و حتی تئوری پردازیها و منطق چیدنهاش رو ناخود آگاه نه در مسیر صحیحش بلکه در جهت ارضای همین درجه از نفسانیتش قرار میده و طبعا به همین مقدار هم از حق و حقیقت فاصله میگیره. مشخصه که میزان نزدیکی به حق و حقیقت با درجه ی نفسانیتِ انسان نسبت عکس داره. البته انسان همیشه باید دقت داشته باشه در اغلب موارد هواهای نفسانی خیلی خاموش در روح انسان نفوذ میکنن و گاها خود انسان متوجه وجود اونا نمیشه. لذا آدم باید خیلی در حالات خودش ریز بشه و دائما از خداوند آگاهی از عیوب قلبش رو طلب کنه. گاهی انسانها عمری ازشون میگذره و متوجه خرده شیشه های درون وجود خودشون نمیشن.

    از دستآوردهای دیگه ی قرار گرفتن در مسیر خدامحوری این هست که خودخواهی، غرور و تکبر که مبنایی بشر محور دارن رفته رفته جاشون رو میدن به تواضع و ایثار و عزت نفس که مبنایی خدامحورانه دارن. اینکه انسان محور وجودش حول کی، و سمت نگاهش روبه چی باشه روی خیلی از شاخصه های وجودی انسان می تونه اثرگذار باشه. سِرّ دست یافتن به روحیه پذیرش خطا و گاها عذرخواهی را نیز میشه در همین قضیه جستجو کرد،

    بنظر میرسه همین قضیه میتونه در جهت شناخت آدمها هم به انسان کمک کنه. یعنی در هر فرد مشاهده درجه ای از وسعت دید، قدرت شناخت، موضعگیریهای منطقی، عکس العملهای معقول، پذیرش خطا و ... می تونه نمایشگر رتبه ی اون فرد در خصیصه هایی همچون تواضع، تزکیه نفس، عزت نفس و در یک کلام خدا محوری باشه.

    جا داره جمع حاضر این بحث رو از زوایای مختلفی بررسی و تجزیه و تحلیل کنن چراکه بنظر میرسه در شرایط فعلی جامعه، این مطالب گمشده ی خیلیها باشه.

    بد نیست همینجا از مصداق کاملی از یک انسان خدامحور یاد بشه که اون کسی نیست جز امام رضوان ا.. تعالی علیه که آنقدر ازین نفسانیت فاصله گرفته و چنان وجودش تماما حول محور خدا در گردشه که باعث شده طوری به حقایق و قواعد عالم مسلط بشه که علاوه بر اینکه از همه زیر و بم دنیای فعلی آگاه شده تونسته اتفاقات آینده ی عالم رو هم از قبل ببینه. همه جمع حاضر هم کم و بیش در جریان انواع و اقسام پیش بینی های ایشون هستن که بسیاریش هم اکنون محقق شده و برخیش هم هنوز هنگامه ی تحققش نرسیده که مهمترین پیش بینی ایشون اتصال این انقلاب به قیام حضرت حجت (عج) هست. انشا الله

    دوستان اگر در تکمیل این مبحث نکات دیگه ای دارن بفرمایند تا در کنار مباحثات جدی سیاسی، روی پیش زمینه ها و الزمه های اخلاقی و فردی ورود به این فضا هم کار شده باشه تا انشا الله منجر به تعالی فردی و جمعی همه بشه.

    از همگی عزیزان التماس دعای خیر دارم.



    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

    .

  2. 7 کاربر از پست مفید میزان تشکر کرده اند .


  3. #2
    دیگه صاحب خونه هستن
    تاریخ عضویت
    ۱۳۸۸-بهمن-۲۷
    محل سکونت
    عازم میکده کرببلا می باشیم ؛
    نوشته ها
    6,390
    امتیاز : 46,696
    سطح : 100
    Points: 46,696, Level: 100
    Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 35.0%
    افتخارات:
    SocialRecommendation Second ClassVeteranTagger Second Class50000 Experience Points
    تشکر کردن : 8,117
    تشکر شده 23,696 در 5,476 پست
    مخالفت
    3
    مخالفت شده 5 در 4 پست

    پیش فرض

    یا زهرا

    بلند ترین "عنوان " مبحثی که به عُمرِ تالاریم دیدم

    بعد ببخشید عبارت قسم محافل برای یه تازه وارد تو تالار مفهوم نداره -

    ------

    مطلب شما رو خوندم . خیلی خوب بود یادم به یه گره گور نفس انتخاباتی افتاد که بد نیست بیان کردن ش .

    گاهی همین نفسانیت در قالب عمل به وظیفه توجیه میشه . مثلا شما فرض کنید تو هر کار مدیریتی ما به این معتقدیم اگر شخصیتی , قابلیت شخصی رو بر خودش ارحج دید , بایستی اجازه بروز اون شخصیت رو فراهم کنه .

    مثلا یه کاندید تو انتخابات می دونه که اون یکی کاندید از خودش خیلی بهتره و البته جز جبهه خودشونه . میگه نه !! من چون باید وظیفمو انجام بدم باید کاندید بشم . نمی فهمه که با این نفسانیت ش داره رای جبهه رو می شکونه .

    در کل می خواستم اینو بگم که : در این محافل خوب , نباید منافع شخصی رو بر جمع ترجیح داد .

  4. کاربر روبرو از پست مفید مشكات نياز تشکر کرده است .


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما

جامعه مجازی رهپویان به عنوان شبکه اجتماعی اعضاء کانون فرهنگی رهپویان وصال از سال 1381 و به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای گفتمان فضای وب فارسی مشغول به فعالیت می باشد. تمامی تلاش دست اندرکاران مجموعه، فراهم آوردن محیطی سالم، مفید و آموزنده برای کاربران گرامی می باشد بدیهی است مطالب درج شده نظرات کانون رهپویان وصال نبوده و نظرات رسمی در سایت رهپویان وصال درج می گردد.

ارسال پیام به مدیر سایت
session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:
شادی روح 14 شهید کانون فرهنگی رهپویان وصال صلوات

Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1